ログイン
Buong akala ko ay ma-e-enjoy ko na ang day-off ko dahil nasa business trip ang mga amo ko. Ngunit nagkakamali ako…
“Ezrha, pakikuha ng pagkain sa dining area. Tapos dalhin mo sa kwarto ng amo natin,” utos ni Aling Roseta sa akin, ang mayordoma ng bahay na ito. Napabalikwas ako ng bangon, nagbabalak na matulog na sana nang maaga. “P-po? Akala ko ba nasa business trip sina ma’am at sir?” nagtatakang tanong ko. “Ah, pinauwi niya rito iyong anak niya para pansamantalang may tao rito sa bahay. Dalhin mo na muna roon. Alam kong day-off mo pero marami kasi akong gagawin. Huwag kang mag-alala, hindi ka kakainin ng anak ng amo natin,” biro pa ni Aling Roseta. Napangiwi na lamang ako. Alam ko naman na wala talaga siyang gagawin. “Makikipaglandian lang naman iyang matanda na iyan sa guard namin. Mukhang siya yata ang kakainin ngayon,” tukoy ko kay Aling Roseta nang makaalis sa kwarto ko. Naglalakad na ako ngayon papasok sa kwarto ng amo namin. Bigla akong nakuryoso. Sa dalawang taon ko bilang maid, hindi ko pa kasi nakita si sir Axelrod Monteverde ni kahit isang beses. Nakuntento lamang ako sa mga larawan niya na naka-display sa malaking bahay. Nang makarating sa harap ng p***o. Kinatok ko iyon, ngunit walang bumubukas. Nangangalay na ang paa ko kakatayo at kakahintay. Nang panglimang katok ko na, ako na ang kusang bumukas ng no’n sa inip. Bumungad sa akin ang madilim na kwarto at malamig na buga ng aircon sa loob. “S-sir… ito na po ang hapunan ninyo,” walang sumagot. Napatingin ako sa banyo na bukas ang ilaw. Naisipan ko na baka naliligo lang siya. Kaya pinaandar ko na lamang ang ilaw at inilapag ang pagkain niya sa maliit na lamesa. Abala ako sa ginagawa nang may marinig akong sumipol sa likuran ko. Nang lingunin ko kung sino iyon, hindi ko maiwasang mapahanga sa anak ng amo ko. Kung gaano siya kagwapo sa larawan, mas higit na nakakahumaling siyang pagmasdan sa personal. Hubad ang pang-itaas, basa ang buhok, at nakatapis lamang. Tanging alaga niya lang ang nakatago sa pagitan ng tela na iyon. Hindi ko namalayan na natagalan ang titig ko sa kaniya. “Who are you?” biglang tanong niya. At doon ako natauhan sa pagkatulala sa kaniya. Napatikhim ako bago magsalita. “A-ako si Ezrha. M-maid ako rito. Nandito na po pala, sir, iyong pagkain ninyo,” sagot ko na hindi maiwasang mautal dahil napansin ko ang malalim na titig niya sa akin. Bumaba ang tingin niya sa suot ko. Nanlaki ng mga mata ko nang mapagtanto na nakasuot lamang pala ako ng maikling bestida. Nakalimutan ko pang magsuot ng bra! “P-pasensya na po. Nakalimutan kong magbihis. Day-off ko ho kasi sana ngayon kaso nautusan ako ni Aling Roseta,” pilit na paliwanag ko sa kung ano man ng iniisip niya. “Inaakit mo ba ako?” deritsahang tanong niya. Bahagya pa itong nakangisi, tila natutuwa sa reaksyon ko. “H-ho? Hindi po! Nagkakamali po kayo ng iniisip,” taranta ko. Natawa lamang ito sa akin. Napaatras ako nang bigla siyang humakbang patungo sa akin. Bumilis ang tibok ng puso ko, lalo na nang mapansin ko ang mga mata niyang puno ng pagnanasa. “You think you can fool me? Alam ko ang galawan ng mga babae,” seryosong wika nito. Na para bang kapag totoo man ang iniisip niya. Hindi siya magdalawang-isip na kumagat. Hindi na ako magtataka kung bakit ganito siya umasta. Kilala ko siya na babaero at marami nang naikama na babae. Alam ko iyon kasi halos araw-araw ko ba namang maririnig iyong sermon ni ma’am Sandra sa kaniya na itigil na ang pambabae niya. Tuloy-tuloy ang atras ko. Ngunit hindi na nadagdagan ng isa pa nang tumama ang likuran ko sa malamig na pader. Kinuha niya ang pagkakataon upang ikulong ako. Parehong kamay niya ang nakaharang sa maliit kong katawan. “Stop pretending that you’re innocent…” tumaas ang balahibo ko nang yumuko siya para ibulong lamang iyon sa akin. “H-hindi talaga. Maniwala ka,” giit ko. Napasinghap ako nang yumuko siya at inilapit ang mukha sa leeg ko. Gamit lamang ang isang kamay, naipon niya ang makapal na buhok ko— na para bang isturbo ang harang na iyon sa kaniya. Hindi ko alam kung bakit imbes na magreklamo, parang may sariling utak ang katawan ko at kusang tumagilid ang leeg ko— dahilan upang mas makagawa iyon ng malaking espasyo sa kaniya. I heard him chuckled on my neck. “Ayoko sa lahat iyong… sinungaling,” madiing wika niya. Hindi ko inaasahan ang pagsunggab niya sa labi ko. Hindi pa ito nakuntento at bigla niya pa iyong kinagat. “Ah…” Imbes na magpumiglas dahil nasaktan, kusang lumabas ang kakaibang daing sa labi ko. “Ganito ang ginagawa ko sa mga sinungaling na labi ng tulad mo. Dapat kinakagat, dinidisiplina,” may pangungutya sa boses niya. Patuloy siya sa paghalik sa akin. Hanggang sa nahanap ko na lamang ang sariling gumaganti sa mapusok niyang halik. Napahawak ako sa dibdib niya, napakapit ako roon bilang suporta. Kung hindi ko kasi gagawin iyon, pakiramdam ko’y maduduwal ako sa kinatatayuan ko. Napasinghap ako nang maramdaman kong kinakapa niya ang malaking dibdib ko. Tila libo-libong kuryente ang dumaloy sa buong katawan ko nang maramdaman ko ang mapaglarong daliri niya. He encircled his finger around my nipples. Tumigil siya sa paghalik. I was panting when our lips parted. Halos maliyo ako sa ginagawa niya, para akong lasing na ewan dahil sa postura ko. Pinanood niya ang reaksyon ko na sarap na sarap sa ginagawa niya. My knees almost tremble, and I can feel my wetness under my panties! I was about to close my eyes, when I heard him. “Don’t close your eyes. Look at me,” he demanded. Hinang-hina man, sinunod ko siya. Nagkatinginan kaming dalawa. His eyes darkened. I bit my lower lips, trying to suppress my moan. “Hmm… you like this? How about here?” nadismaya ako nang tinanggal niya ang isang daliri niya na nagbibigay ng kaligayahan sa akin. Ngunit mas lalong nadagdagan ang kakaibang pakiramdam ko nang maramdaman ko ang magaspang na kamay niya sa hita ko. Halos lagnatin ako nang gumapang ito patungo sa iningat-ingatan kong hiyas. “Ah…” napaungol ako ng iba naman ang nilaro niya. “You’re wet…” puna niya habang nakangisi. Patuloy sa pagliligaya nito sa akin gamit lamang ang ekspertong daliri niya. “A-ah…” my only response are moan. Mas lalo niyang ginalingan ang galaw— na para bang ginanahan sa bawat halinghing at ungol ko. Halos manghina ako nang maramdaman ko ang pagsabog ko. Mabuti na lang at sinalo niya kaagad ako. “I’m not done yet. Ako naman dapat,” ngisi niya. Bago pa man ako makapag-react. Binuhat niya ako bigla at dinala sa kama niya. Tinanggal niya ang tuwalya sa baywang niya. Nanlaki ang mga mata ko at halos himatayin nang makita ang alaga niya. Ang laki! Kaya ko ba? Kasya ba? Ngunit nasagot lahat ang katanungan na iyon nang hinubad niya ang saplot ko at itinutok ang kaniya. Hindi ko alam kung paano ko nakayanan ang kalakihan niya. Ngunit nahanap ko na lang ang aking sarili na ang nakakuha ng pagkabirhen ko ay ang aking bilyonaryong amo. At… nagustuhan ko naman iyon!“Hindi ka pwedeng magpa-stress. Huwag kang gagawa ng mabibigat na trabaho, misis, kung gusto mong maging healthy ang anak ninyo. Sundin ninyo ang payo ko,” nakangiting habilin ng doktor sa akin.I can't even smile. I can't even speak. My thoughts are too loud. Natatakot ako. Hindi ko alam ang gagawin ko.“Anyway, who's the father of your baby?” tanong ng doktor.Nanuyo ang lalamunan ko. I tried to open my mouth, but no words came out.“A-ako, Dok. Ako ang ama ng batang dinadala niya.”Napalingon ako kay Axel.Lumapit siya sa akin at inabot ang kamay ko. Hinawakan niya iyon at bahagyang pinisil. Gumaan ang pakiramdam ko, ngunit nabawi iyon nang mapalingon ako sa mga magulang niya.Kitang-kita ang disgusto sa mga mata nila habang nakatingin sa akin. I looked at Ma'am Sandra. She looked disappointed. Ang daddy naman ni Axel ay mukhang problemado.“Is that clear, sir?”Napalingon ako sa doktor. Hindi ko narinig ang pag-uusap nila. Hindi ko rin namalayan na tapos na pala siyang magsalita.
I miss him. Tatlong linggo na. Wala pa siya. Anong oras siya darating? Ni hindi ko matanong iyon kay Aling Roseta dahil baka magduda iyon sa akin. “Inaantok ka na naman?” tanong ni Aling Roseta nang mapansin ang panay hikab ko. Napasimangot ako at sunod-sunod na napatango. “Nagiging antukin ka ngayon, ah,” puna ni Aling Roseta. Oo nga. Madalas akong antukin mga nito lang. Minsan, nahahanap ko ang sarili na nakakatulog sa sala o hindi kaya sa kwarto si sir Axel kapag nangungulila ako sa kaniya. “Matulog ka na nga roon. Ako na rito. Pasalamat ka at wala rito ang mga amo natin.” Niyakap ko si Aling Roseta sa tuwa. Pakiramdam ko ay parang ina ko talaga siya. Minsan, siya talaga ang pumupuna sa mga pangungulila ko sa mga pamilya ko na naiwan sa probinsya. “Salamat po!” natutuwang wika ko. Napairap lamang si Aling Roseta, ngunit sa huli ay humagikhik din ito sa akin. Nang makarating ako sa kwarto. Nahila na agad ako ng antok. Nagising ako nang maramdaman kong parang binabaliktad
Everything feels like a dream. It doesn’t feel real, yet it is.“Aling Roseta, alam mo ba kung nasaan si sir?” tanong ko nang mapansin na hindi ko siya nakikita rito sa buong kabahayan. “Umalis si sir. May pinuntahan,” sagot naman ni Aling Roseta. Hindi na ako nag-usisa pa. Inabala ko na lamang ang sarili ko sa paglilinis. Pagsapit ng gabi, wala pa rin siya. Kakaligo ko lamang nang may biglang bumukas ng pinto. Buong akala ko ay si Aling Roseta iyon, ngunit nagulat ako nang makita si sir Axel.“S-sir…” tawag ko sa kaniya. Bumaba ang tingin niya sa suot kong maikling bestida. Nilapitan ko siya. Ngunit nagulat ako ng bigla niya akong tinulak ng mahina upang madikit ako sa pinto. “Did you miss me?” paos na tanong nito. Nangunot ng noo ko ng mapagtantong lasing siya. Bumilis ang tibok ng puso ko. Mabigat ang paghinga ko nang bigla niyang pinadausdos ang bestida ko. Nagkatinginan kami. Mapupungay ang mga mata niyang nakatitig sa akin. He exposed my breast. Hinalikan niya ako. I’ve n
Napatingin ako sa unipormeng suot ko. Hindi ko maiwasang ikumpara ang sarili ko sa babae. Kitang-kita ang magandang hubog ng katawan nito sa mukhang mamahalin niyang dress na hapit na hapit sa katawan niya. Kumirot ang puso ko kung paano niya haplusin ang braso ni sir Axel. Habang todo ngisi naman ng amo ko, tila natutuwa sa pag-uusap nilang dalawa. Dahan-dahan akong napaatras at naisip na magkulong na lamang. Ngunit akmang aakyat na sana ako pabalik, nang makita ako ni Aling Roseta. “Oh, Ezrha… nandiyan ka na pala. Kumusta ang pakiramdam mo?” Dahil napalakas ang boses ni Aling Roseta. Sabay na napalingon sa akin ang dalawa. “O-okay naman na po. Kaya ko na pong magtrabaho,” pilit na ngiti ko. “Sigurado ka ba?” Napatango ako. “Kung ganoon, tulungan mo muna ako sa kusina.” Tahimik naman akong sumunod sa likuran ni Aling Roseta. Bago tuluyang umalis, nagkatinginan kami ni sir Axel. Ngunit ako ang naunang umiwas ng tingin sa amin. “S-sino po iyong babae na kausap ni sir, Aling Ros
“A-ah… ang sarap…” ungol ko habang patuloy siya sa pag-ulos sa ibabaw ko. Ramdam na ramdam ang langitngit ng kama sa rahas ng galaw niya.Nagising ako bigla nang mapagtanto na halos dinala ko na rin sa panaginip ang sarap na naramdaman ko kagabi. Halos pigilan ko ang paghinga ko nang maramdaman ang kamay na nakapulupot sa baywang ko. “H-hindi totoo ‘to. Hindi siya totoo. Panaginip lang ito,” I chanted. I don’t want to believe that this was really happening!Ngunit nang tuluyan kong lingunan ang gwapong mukha ng amo ko. Napamura ako bigla. “Shit! Totoo talaga! Hindi iyon wet dreams lang,” kumpirma ko. Mas lalo akong naniwala nang gumalaw ako ng kaunti ay naramdaman ko ang pananakit ng katawan ko. Lalo na ang pang-ibaba ko na halos wasakin na ng amo ko kagabi. Dahan-dahan kong tinanggal ang kamay nito sa akin. Natatakot akong baka magising ito. Hindi ko alam ang magiging reaksyon o sasabihin ko kapag mangyari iyon. Ano’ng sasabihin ko? Good morning, sir. Sarap mo pala. Sex pa tayo.
Buong akala ko ay ma-e-enjoy ko na ang day-off ko dahil nasa business trip ang mga amo ko. Ngunit nagkakamali ako…“Ezrha, pakikuha ng pagkain sa dining area. Tapos dalhin mo sa kwarto ng amo natin,” utos ni Aling Roseta sa akin, ang mayordoma ng bahay na ito. Napabalikwas ako ng bangon, nagbabalak na matulog na sana nang maaga. “P-po? Akala ko ba nasa business trip sina ma’am at sir?” nagtatakang tanong ko. “Ah, pinauwi niya rito iyong anak niya para pansamantalang may tao rito sa bahay. Dalhin mo na muna roon. Alam kong day-off mo pero marami kasi akong gagawin. Huwag kang mag-alala, hindi ka kakainin ng anak ng amo natin,” biro pa ni Aling Roseta. Napangiwi na lamang ako. Alam ko naman na wala talaga siyang gagawin. “Makikipaglandian lang naman iyang matanda na iyan sa guard namin. Mukhang siya yata ang kakainin ngayon,” tukoy ko kay Aling Roseta nang makaalis sa kwarto ko. Naglalakad na ako ngayon papasok sa kwarto ng amo namin. Bigla akong nakuryoso. Sa dalawang taon ko bil







