Kabanata 4

Medyo natagalan ako dahil nagpalit ako ng damit. Kaya lang, ang laman ng isang maleta na naisalaba ko sa ulan ay puro sleepwear. Not even a pajama, but silk nightgowns.

I am so into that sleepwear na halos lahat ng pantulog ko ay ganoon. Wala akong ibang maipapalit. I have a long-sleeved nightgown, pero dahil nagmamadali ako, kung ano ang nasa unahan ng maleta ang kinuha ko.

Napili ko ang puting satin slip dress. The neckline is trimmed with fine lace. Ang haba ay hanggang hita ko lang.

I don't feel like wearing it, kaso wala na akong oras. Kinuha ko ang sheer lace robe ko na may floral patterns at saka tinabunan ang sleepwear na suot ko.

Dali-dali akong lumabas para pumunta sa kwarto ni Mr. Velasco. My hair was damp from the rain.

Nang dumating ako sa landing sa taas, nakaramdam na naman ako ng hingal. May hagdanan kami pero hindi kagaya dito na masyadong mataas.

Dali-dali akong pumunta sa pinakadulo at saka kumatok nang ilang beses. I then entered the office.

Bumungad sa akin ang basag na vase, hindi pa rin natatanggal. Si Mr. Velasco ay nakaupo sa couch sa tapat ng table niya. Wala nang laman ang tray na dinala ko.

He was leaning on his sofa, but when he heard me enter, nagmulat siya ng mata.

Ako agad ang nakita niya. I watched as his eyes narrowed when he saw me. Agad niyang pinasadahan ang suot kong damit. The sheer robe barely covered the white silk dress I was wearing. Napalunok ako.

“What are you wearing?” he asked darkly.

I shifted my weight.

“N-Nabasa po kasi iyong mga maleta ko. Ito lang po iyong hindi nabasa,” I said nervously.

Kumunot ang noo niya, halatang hindi naniniwala. Bumaba ang mata niya sa damit ko, and then to my exposed legs. I saw his Adam's apple move as he swallowed.

“Clean the mess,” he commanded.

“Opo, sir.”

Naglakad ako sa tabi niya para kunin ang tray. He watched me like prey. Nang nasa table na ako, I couldn't lean because it would expose the cleavage of my chest in front of him, and I had to use both my hands to get the tray.

Naguluhan pa ako kung paano ko iyon kukunin. Umupo ako kunwari at saka kinuha ang tray without bending. Agad akong tumayo nang makuha ko iyon.

Dali-dali akong umatras para ang vase naman ang linisin. At least this one was a few meters away from him.

Ibinaba ko ang tray at saka inilagay doon ang mga bubog.

“Do you know why you are here?” bigla niyang tanong.

Natigilan ako sa paglalagay ng bubog at saka napatingin sa kanya. He was looking at me intently.

Hindi ako nakasagot agad. I don't like how he is looking at me now. There was something sinister in his eyes.

“Didn't you fucking hear me?” he asked again in a lethal way.

My heart skipped a beat.

“Y-yes.”

“Hmmm…”

A sinister smirk appeared on his face. Unti-unti siyang tumayo at saka naglakad patungo sa akin. Nanlalaki ang mata ko habang pinagmamasdan siya.

Tumigil siya sa tapat ko. I was sitting on the floor kasi tinatanggal ko ang bubog ng vase. Napatingala ako sa kanya. He looked down on me.

A dark chuckle escaped his lips as he looked at me below him.

“Ahhh, the things I would do to you, Thalia,” he said menacingly while smirking at me.

Nangilabot ako sa sinabi niya. My lips trembled, and I had to look away. Ibinalik ko ang mata ko sa mga bubog at saka sinimulang linisin iyon.

Nanlalamig ang katawan ko sa sobrang lapit ng presensya niya. Binilisan ko ang paglilipat ng mga bubog nang matigilan ako ulit dahil umupo siya sa harap ko.

I gasped when I saw his chest.

“Did you choose to dress that way to get my attention? Hmm?” he asked indulgently.

Umawang ang labi ko at sunod-sunod ang iling ko.

“N-Nabasa po ang iba kong mga damit. Ito lang po iyong hindi nabasa.”

I had to part my lips because I'm suffocating.

Pero napasinghap ako nang biglang dumapo ang kamay niya sa leeg ko. Mabilis kong tinampal iyon.

“What are you doing?” mataas na boses kong tanong. I didn't mean to look at him angrily, but I was shocked he touched me.

Kita kong agad na nandilim ang paningin niya. He didn't like what I did. Marahas niyang hinawakan ang buhok ko at saka ako nilapit sa kanya. Napatingala ako dahil sa diin ng pagkakahawak niya sa buhok ko.

“Do you think you have the right to question me?” iritado niyang sabi. Mas lalo niyang hinigpitan ang hawak sa buhok ko na nagpa-pikit sa akin dahil sa sakit.

Hinila pa niya lalo ang buhok ko palapit sa kanya kaya sumama na ang katawan ko. My knees came forward. Bumagsak iyon sa natitirang bubog sa sahig. Agad kong naramdaman ang sakit na dumaluy sa tuhod ko nang may dumiin na matulis doon.

“Sa lala ng nagawa ng magulang mo, I intend to make your life miserable. Don't ever think you're here to enjoy,” he said evilly. “You're here to suffer.”

With that, marahas niyang binitawan ang buhok ko. Tumayo siya at saka kunwaring inayos ang suot niyang button-down shirt.

“Clean this mess and get the fuck out of my sight.”

Tumalikod siya at saka naglakad sa table niya para siguro magtrabaho ulit.

Itinaas ko ang tuhod ko. May dugong lumalabas doon. I had to use my sheer robe to stop my blood from messing his floor.

Ang sakit ng tuhod ko, pero binilisan ko ang paglilinis ng mga bubog. My lips are twisting downward, fithing a cry. Buti at napipigilan kong huwag umiyak.

Nang masiguro kong puwede na akong umalis, nagmamadali akong lumabas.

Nararamdaman ko na may dugong lumalandas sa paa ko kaya mas lalo ko pang binilisan ang paglalakad ko.

Nang nasa hagdanan na ako, doon ko nagawang tumigil at sunod-sunod na huminga. My heart was beating wildly out of nervousness, out of worry for myself.

Huminga ako ng malalim at saka tumingala para hindi tuluyang maiyak.

I'm so tired already.

Hindi ko alam kung paano ko lalampasan ang susunod na mga araw. Wala pang isang araw, may sugat na ako. Paano pa ang susunod na mga araw?

Bumaba ang mata ko sa paa ko nang maramdaman kong nabasa na rin pati ang suot kong sandals.

My blood is now messing the floor.

…