KABANATA 1

“I'm calling off the engagement," iyon ang lumabas sa bibig ko na nagpatahimik sa kanilang lahat.

​Nandito kami sa sala, nagtipon-tipon dahil sa kagustuhan ko. Zeron was there, and even my sister, Liz. Now was the perfect time to burn everything down.

​Tumayo ako at tinungo ang kinatatayuan ng wedding gown ko. With the scissors I was holding, walang paligoy-ligoy ko iyong pinunit. Parang musika sa pandinig ko ang nagigising tela.

​“Dasha!” sabay-sabay nilang sigaw.

​“Nababaliw ka na ba? Do you know how much that cost?!” Liz shouted, her face pale.

​Natawa ako nang mahina. “Bakit, ikaw ba ang magsusuot?” I raised my brow.

​Natigilan siya at nag-iwas ng tingin. “Pero ako ang pumili niyan para sa’yo.”

​“Ang tanong, ikaw ba ang ikakasal para ikaw ang pumili?”

​“Dasha, stop. Ang kapatid mo na nga ang nagmamagandang-loob—”

​"Now you're taking her side, Zeron?” Baling ko sa magaling kong fiancé. “Ah, sabagay, kakampihan mo talaga siya kasi hindi naman talaga ako ang gusto mong pakasalan, ’di ba? It was my sister all along. You wouldn't have an affair with her if not.”

​Parehong nanlaki ang mga mata nila. “Anong ibig mong sabihin?” Zeron stood up, trembling.

​“I went to your condo, Zeron. Nakalimutan mo yatang anniversary natin? And then guess what I saw? Masarap ba? Does it feel good having sex with my sister?” Namewang ako sa harap nila, feeling the adrenaline.

​“D-Dasha...” they said in unison, shocked.

​“I can explain—”

​"Oh, don't. I won't buy any explanation. Sapat na ang nakita ko. I'm so done with you and your manipulation.” Lumapit ako sa kanila at binigyan silang dalawa ng malulutong na sampal. “Consider that my parting gift.”

​Humarang agad si Mommy kay Liz nang akmang sasampalin ko ulit ito. “Tama na, anak,” pigil sa akin ni Mommy. “Nasasaktan ang kapatid mo.”

​“At ako, Mommy? Hindi ba? Anong akala niyo sa akin, pusong bato? Hindi makaramdam?”

​And finally, Daddy stood up. “That's enough, Dasha. Mistakes happen—”

​“Mistakes? Daddy, really? Kakampihan mo rin? Sabagay, paborito niyo namang anak si Liz. And oh, pareho pala kayo ni Zeron. Ang pagkakaiba nga lang, sa’yo hindi kapatid kundi katrabaho—”

​Napalingon ang mukha ko sa lakas ng sampal ni Daddy.

​“Don't you dare, Dasha! That was a long time ago! You're disrespecting me now!”

​Humalakhak ako habang hawak ang namamanhid kong pisngi. He just slapped me for telling the truth.

​“Long time ago doesn't change the fact that you cheated!” I shouted at the top of my lungs. “Pare-pareho kayong mga lalaki! Hindi makontento sa iisang babae!”

​Akmang sasampalin niya ako ulit nang biglang bumukas ang pinto. It was Ninong Cameron. Napatigil siya sa bukana, bakas ang gulat sa eksenang nadatnan. Hindi ko na siya hinintay magsalita.

​Dali-dali akong umakyat at nag-impake. Pagbaba ko, bitbit ang maleta, nilampasan ko silang lahat.

​“Anak, saan ka pupunta?” Mommy asked pleadingly. “Huwag mong gawin ito, please!”

​“Kapag lumabas ka ng bahay, hinding-hindi ka na makakabalik. I will cut you off from everything!” banta ni Daddy.

​Hindi ko na sila nilingon. I stepped out of that hellhole. Pumara agad ako ng taxi, ngunit bago pa man ako makasakay, may humawak sa aking siko.

​It was Ninong Cameron. “Ihahatid na kita.”

​“Hindi na po. Kaya ko na ang sarili ko.” Iniwas ko ang aking siko at sumakay na sa taxi.

Tatlong araw na ang nakalipas simula nang lumayas ako, pero parang hindi pa rin ako tinatantanan ng kamalasan. Stella helped me find a high-end condo unit, pero kahit ang security dito ay hindi nakapigil sa eskandalong bumungad sa akin ngayong umaga.

​"Dasha! Lumabas ka diyan! Napakasama ng ugali mo!"

​Paglabas ko pa lang ng elevator ay narinig ko na ang boses ni Mrs. Alcantara, ang mommy ni Zeron. Maraming tao sa lobby, mga unit owners at staff na nagsisimula nang magbulungan.

​"Tingnan niyo ang babaeng ito! Iniwan ang anak ko sa ere! Pagkatapos siyang buhayin at mahalin ni Zeron, gaganituhin niya!" sigaw ng matanda habang umiiyak, acting like a martyr in front of the crowd.

​"Tita, please, umuwi na po kayo," mahinang sabi ko, pilit na nagpapakakalma kahit nanginginig na ang mga kamay ko.

Wala akong alam sa sinasabi niya. I have work and I provide for myself. Ngayon, gusto niya akong ipahiya dahil iniwan ko ang anak niya.

​"Anong uuwi?! Sinira mo ang buhay ng anak ko! Pinahiya mo kami sa lahat! Akala mo kung sinong malinis, ikaw pala itong walang utang na loob!"

​"Siya ba 'yong sikat na model ng cosmetics brand?"

"Grabe, napakasama pala ng ugali niya."

"Kaya siguro nag-call off ng wedding, baka may nahanap na mas mayaman."

​Pakiramdam ko sinasaksak ang dibdib ko dahil sa mga naririnig ko. My vision started to blur. Ang ingay, ang mga mapanghusgang tingin, ang flashback ng pagtataksil nina Zeron at Liz, lahat 'yon ay bumalik sa akin at nagpasikip ng dibdib ko.

​My heart was racing. I couldn't breathe. Inaatake ako ng anxiety ko.

​"H-hindi... hindi 'yan totoo..." bulong ko, pero walang boses na lumalabas. Napahawak ako sa pader, unti-unting nangangatog ang mga tuhod ko.

​"Dasha!" Mrs. Alcantara reached for my arm, trying to shake me. "Harapin mo ako—"

​"Get your hands off her."

​Isang malamig at baritonong boses ang nagpatahimik sa buong lobby. Bago pa ako tuluyang bumagsak sa sahig, isang pares ng matitigas na braso ang sumalo sa akin. The scent of expensive cologne and citrus filled my senses.

​Ninong Cameron. Hindi ako pwedeng magkamali sa pabango na ‘yon.

​"Sino ka?! Huwag kang makialam dito!" bulyaw ni Mrs. Alcantara.

​"I am her Ninong," Cameron’s voice was like ice, sending shivers to everyone. "And if you don't leave this property in one minute, I will make sure you spend the night in a cell for harassment and defamation. Do you want to try me?"

​The crowd dispersed instantly. Mrs. Alcantara paled and scurried away.

​"Dasha? Hey, look at me. Breathe," Cameron whispered, his voice suddenly soft as he cradled my face.

Nanlabo ang tingin ko, kaya hindi ko maklaro ang mukha niya.

​"Ninong..." I gasped, gasping for air, but the world was already spinning too fast. 

The last thing I felt was him lifting me up in his arms, holding me like I was the most precious thing in the world, before everything went pitch black.