LOGINGOOD MORNING!
O ginamot ko siya… dahil ayaw ko nang saktan ang lalaking unti-unti ko na palang minamahal?Napahawak ako nang mahigpit sa gilid ng upuan.Naramdaman ko ang pag-ikot ng sikmura ko sa kaba. Hindi pwede ‘to. Hindi ako pwedeng mahulog sa kaniya! Pasyente ko siya! At higit sa lahat, nanganib ang buhay ni Chloe kahapon dahil sa mundong ginagalawan niya!“Z-Zian… no…” mahinang iling ko. “H-hindi pwede.”Ngumisi lang siya. Isang ngisi na puno ng kumpyansa ng isang lalaking alam niyang panalo siya.“You can deny it all you want, Doc. Pero hindi mo ako mapapaalis sa tabi mo,” deklarasyon niya. Umatras siya ng bahagya at muling kinuha ang kape niya. “We will fight Zion together. As a real couple.”Bago pa man ako makapag-isip ng panibagong argument para itaboy siya, biglang tumunog ang intercom ng penthouse.Ang matinis na tunog niyon ay bumasag sa mabigat na tensyon sa pagitan naming dalawa.Nag-igting ang panga ni Zian. Mabilis na nawala ang malambot na ekspresyon niya at muling bumalik ang m
“Mr. Vladefiero?” malamig na pag-uulit niya.“Tinawag mo akong Zian nang buong gabi habang nakabaon ako sa’yo. Bakit bumabalik tayo sa apelyido ko ngayon?”Napalunok ako. Pilit kong iniiwas ang paningin ko sa kaniyang malapad na dibdib.“B-because I am still your doctor,” utal ngunit madiing sagot ko. Ibinaba ko ang tinidor ko. “Kailangan nating pag-usapan ang nangyari. It was… it was a breakthrough.”Humalukipkip si Zian. Hindi niya inaalis ang paningin niya sa akin. “Breakthrough? O sadyang ayaw mo lang aminin na ginusto mo rin ang nangyari?”“Zian, makinig ka!” Napataas ang boses ko. “Gumaling ka na! Nag-react ang katawan mo sa akin nang hindi ko kailangang i-degrade ka. Wala nang insulto. Walang pain play. You functioned as a normal man!”Tinitigan niya ako. “And?”“And that means the therapy is over!” mabilis na dugtong ko.Muntik ko nang makagat ang sarili kong dila sa bilis ng sinabi ko. Ang puso ko ay malakas na kumakabog laban sa aking dibdib.Huminga ako nang malalim, pilit
Humihingal na isinubsob ni Zian ang kaniyang mukha sa aking leeg.Dahan-dahan, habang buhay parin ako, umatras siya pabalik sa kama at nang makaabot doon ay kusang binagsak ang sarili niya, kasama ako na mahigpit na nakayakap sa dibdib niya dahil sa impact.Matagal kaming walang imik.Naramdaman ko ang kaniyang mainit na labi na dumampi sa aking noo.“I really was cured,” mahinang bulong niya, ang kaniyang kamay ay marahang hinahaplos ang aking hubad na likod. “You don’t need to degrade me anymore just to make you feel I want you.”Hindi ako sumagot. Ipinikit ko ang mga mata ko at isinubsob ang mukha ko sa kaniyang leeg.Patuloy ang pagdedeny ng utak ko.Ngunit habang nararamdaman ko ang mabilis na tibok ng kaniyang puso laban sa dibdib ko, alam ng buong pagkatao ko ang katotohanan.Na kahit gaano ko pa itanggi, alam kong meron na akong nararamdaman… kakaiba…***Nagising ako dahil sa malamlam na sinag ng araw na tumatagos sa malaking glass window ng penthouse.Pilit kong iminulat ang
“S-sino ang may-ari sa’yo, Hyacinth?” paos na tanong niya, ang bawat salita ay sinasabayan ng malakas na tulak.“Z-Zian… a-ayoko… ughhh!”“Say it. Tell me you’re mine.”Hindi ako sumagot, sa halip ay mas iniarko ko ang aking likod para salubungin ang bawat bayo niya.Nang maramdaman niyang hindi ako sasagot, bigla siyang huminto.Binunot niya ang kaniyang pagkalalaki na nagdulot ng malakas na pagdaing mula sa akin. Nakaramdam ako ng matinding pangungulila sa init niya.Bago pa ako maka-reklamo, mabilis niya akong hinila paupo.Iniharap niya ang aking likod sa malaking headboard ng kama at isinandal ako roon.“Z-Zian? A-anong—”Hinawakan niya ang magkabilang binti ko at itinaas ito, ipinatong sa ibabaw ng kaniyang malalapad na balikat.Nakaluhod siya ngayon sa harap ko habang ako ay nakabukakang nakasandal sa headboard. Ang buo kong pagkababae ay kitang-kita niya, basang-basa at namumula.“Kung ayaw mong aminin sa salita, paaminin ko ang katawan mo,” malamig ngunit nakangising banta ni
Napasabunot ako sa kaniyang buhok.“S-stop… n-no… Z-Zian…” nauutal kong tanggi habang patuloy sa pag-ungol. “We’re done… ughhh!”Isang mababang tawa ang umalingawngaw mula sa kaniya sa pagitan ng aking mga binti.Tumingala siya sa akin, ang kaniyang mga labi ay basang-basa ng aking sariling likido.“You’re such a bad liar, Doc,” asar niya bago ipinasok ang dalawang daliri sa loob ko.“Ahhh!”Mabilis niyang inilabas-masok ang kaniyang mga daliri habang patuloy na pinaglalaruan ng kaniyang dila ang aking clitoris.Bawat stroke ng kaniyang daliri ay tumatama sa aking G-spot.Pakiramdam ko ay nakukuryente ang buong katawan ko.Lahat ng pagtanggi sa utak ko ay tuluyan nang nabura. Ang tanging nararamdaman ko lang ay ang nag-aapoy na sarap na ibinibigay niya.Binilisan niya ang kaniyang pagdila at pagbayo ng daliri.“Zian! L-lalabasan na ako! Ahhh!”“Cum for me, baby,” paos na utos niya.I can’t take it anymore. Isang matinding puting liwanag ang sumabog sa paningin ko. Ang buong katawan ko
What the hell?Paano nangyari 'to? Wala akong sinabing masama.Hindi ko siya tinawag na broken man, hindi ko siya tinawag na pathetic o freak. Pinupunasan ko lang ang mga sugat niya! Nagiging malambing lang ako sa kaniya! Bakit siya nagre-react?Imposible.Kailangan niya ng degradation para mabuhay ang mga senses niya. He shouldn't be reacting to a soft touch. He shouldn't be reacting to pure care!“Z-Zian...” utal na usal ko, ang mga mata ko ay pabalik-balik sa umbok sa kaniyang slacks at sa madidilim niyang mga mata. “Y-your... you're reacting.”Tinitigan niya ako, ang kaniyang dibdib ay mabilis na umaangat at bumabagsak. Hindi takot at walang kahihiyan sa kaniyang mga mata. Napalitan iyon ng isang matindi at nag-aapoy na pagnanasa na hindi hinahaluan ng anomang trauma.“I know,” paos at malalim na sagot niya.Ginamit niya ang kaniyang malaking kamay para hawakan ang panga ko, ang kaniyang hinlalaki ay marahang hinahaplos ang aking ibabang labi.“I don't need you to insult me tonigh
Ang Vladefiero Corporate Tower ay tila sumasalamin sa yaman at kapangyarihan ng dalawang lalaking gumugulo sa buhay ko ngayon.Pagpasok ko sa lobby, ramdam agad ang bigat at tensyon.Hindi ako kilala ng mga guards at hindi sana ako papasukin ng mga ito pero nang sinabi ko ang isang bagay na hindi k
Bumagsak ang katahimikan sa loob ng sala ko, isang uri ng katahimikan na nakakabingi at masakit sa dibdib.Nakatitig lang ako sa mga durog na piraso ng plastik at bakal sa malamig na sahig.Ang flash drive.Ang pesteng bagay na naging mitsa ng impiyerno ko buong gabi, ang bagay na ginamit ni Zion pa
Sa pagkakataong ito, Z, ikaw naman ang paglalaruan ko...Bumukas ang pinto. At sa sandaling iyon, tila bumagal ang ikot ng mundo, ang bawat galaw, ang bawat paghinga ko. Naeexcite akong saktan ang ego niya ngayon. Na parang nakalimutan kong isa akong professional at hindi ko dapat gamitin ang profes
“Ahhh… fuck, Zion… d’yan lang… bilisan mo pa…”"Ughhh fuck! You like it babe? Masarap ba?" hinihingal na saad nito at mas lalong binilisan ang pagkady*t ng katawan niya! Diin na diin at pasok na pasok!"Yes baby more! Isagad mo pa! Ughhh~"Parang sirang plaka na paulit-ulit na nag-play sa utak ko an







