Share

Married A Coward Liar, Loved By My Dad
Married A Coward Liar, Loved By My Dad
Author: Nabila Ara

KABANATA 1

Author: Nabila Ara
"Honey, dahan-dahan lang. Unang beses ko pa lang ito." Namilipit si Lori habang bumibilis ang bawat galaw ni Russel sa ibabaw niya. "M-masakit... S-sobrang sakit…"

Umagos ang luha sa mga pisngi ni Lori, kaya agad siyang hinalikan ni Russel sa labi upang i-distract ang kanyang atensyon mula sa sakit. "Sandali na lang, kaunti na lang. L-Lori, mahal ko... malapit na... malapit na ako."

Puno ng ungol ang kwarto habang sabay na narating ng bagong kasal ang rurok ng ligaya. Pagkatapos, humiga si Russel sa tabi ng asawa at nagyakap sila, ninanamnam ang katahimikan ng kanilang kwarto.

Pero mabilis na naglaho ang sandaling iyon nang bumulong si Russel sa tainga ni Lori, "Honey, may kailangan akong sabihin sa iyo."

"Ano iyon?" kuryosong tanong ni Lori.

"You know I'm building my own business. Bukas, kailangan kong umalis papuntang Sydney para makipagkita sa isang investor doon," sagot ni Russel.

"Gaano ka naman katagal doon?"

"Siguro mga isang linggo. I’m sorry, hindi kita pwedeng isama. Napakahalaga nito para sa negosyo. I have to meet with investors," tugon ni Russel bago magdilim ang kanyang ekspresyon. "At kailangan ko ring ipagpatuloy ang therapy ko. Gusto ko nang magkaanak tayo agad."

Natigilan si Lori. "T-Therapy?"

"Asthenozoospermia," bulong ni Russel, bakas ang lungkot sa kanyang mukha. "I had a serious accident when I was little. Namatay ang mga magulang ko doon, at mag-isa lang akong pinalaki ni Dad. Because of that incident, I was diagnosed with infertility. Ang tanging lunas lang ay special therapy. Hindi ko nalaman ang iyon hanggang sa ikasal tayo."

"Huwag mong sabihing—"

"Yes. Adoptive father ko lang si Weston. Since I was eight, I’ve been under his care. Pinag-aral niya ako hanggang college, at gusto kong makabawi sa kanya. Hindi ako pwedeng habambuhay na lang na umaasa sa yaman niya. Kailangan kong maging successful sa negosyong ito."

"Naiintindihan ko naman, pero bakit kailangang ngayon agad?" humagulgol si Lori.

Dalawang araw pa lang silang kasal. Ang unang araw ay napuno ng pakikipag-usap sa mga bisita. Dahil sa pagod ay hindi na sila nagkaroon ng oras sa isa’t isa sa unang gabi nila bilang mag-asawa.

Ang ikalawang araw naman na pinangarap ni Lori na maging pinakamaganda sa kanyang buhay, ay nagtatapos sa isang masakit na pamamaalam…

One week.

Masyado iyong matagal para sa isang couple na bagong kasal pa lamang.

Lalo na’t may mga rebelasyon pa ang asawa niya tungkol sa adoptive father nito.

Hindi napigilang maiyak ni Lori. Ang bawat luha ay bumubura sa saya ng kanyang mukha.

“Alam ko namang malulungkot ka dahil magkakahiwalay tayo nang matagal, but I promise I’ll keep in touch while I’m there. Hindi ko rin naman kaya ang long distance relationship, pero para sa future natin ito, honey,” paliwanag pa ni Russel.

Sa unang linggo, gabi-gabi silang nag-video call.

Ngunit nang pumasok ang ikalawang buwan, unti-unting nawawala si Russel.

Kinalaunan, hindi na nito sinasagot ang mga tawag niya.

Nagsimulang mabaliw sa kaiisip si Lori. Pakiramdam niya ay iniwan na siya ng asawa niya. Madalas niyang ibinubuhos ang kanyang emosyon at pag-aalala sa mga hindi natural na bagay.

Sa kanyang mga pagnanasa…

Sa katunayan pa nga, minsan sa isang linggo lang nagpaparamdam si Russel, hanggang sa umabot iyon sa tatlong buwan.

Sa ikaapat na buwan na ngayon, hindi na sinasagot ni Russel ang mga tawag ni Lori.

Wala kahit isang text.

Nawala rin ang lahat ng social media ni Russel.

Naging matindi ang paghihirap ni Lori. Paulit-ulit niyang iniisip ang unang gabing iyon, at ang nakakadurog-pusong pagpapaalam ng asawa niya.

Sa isip niya, pinagmumura na niya si Russel dahil sa pagiging pabaya nitong asawa.

Sa loob ng anim na buwan ay parang nababaliw si Lori, at ang tanging nagbibigay-aliw sa kanya ay ang alaala ng kanilang unang gabi ni Russel.

"Honey, ahh. Please… hindi ko na kaya."

Hinawakan ni Lori ang tuktok ng kanyang mga dibdib pati na rin ang ang pribadong parte sa pagitan ng kanyang hita,

Iyon lang ang ginagawa niya kapag umuusbong ang pagnanais ng katawan niyang mahawakan. Malinaw pa rin niyang naaalala ang mainit na gabi nila ni Russel anim na buwan na ang nakalilipas.

Patuloy itong ginagawa ni Lori.

Pinahihirapan siya ng pananabik sa haplos ng kanyang asawa…

Hindi ito ang unang pagkakataon na nasiyahan siya.

Lihim pa ngang bumili si Lori ng isang device para mapaligaya ang sarili. Patuloy na pinupuno ng mga ungol niya ang kanyang kwarto.

Lingid sa kaalaman niya, may isang lalaking nakatayo sa labas ng pinto: si Weston Revamonte, ang kanyang father-in-law.

“Honey… kailan ka ba uuwi? Hindi mo ba ako nami-miss…? Halika rito… Dilaan mo… ito ang paborito mo, ‘di ba? Dilaan mo ako, Russel. Ipasok mo na… Russel… honey… bilisan mo pa… ilabas mo na…”

Malakas ang mga ungol na ‘yon na maririnig hanggang sa dining room.

Si Weston, na balak sanang dalhan ng dinner si Lori, ay natigilan habang naririnig ang pagnanasa ng kanyang daughter-in-law.

Clack!

Hindi sinasadyang natamaan ng siko ni Weston ang doorknob.

"Sino 'yan?" hingal na tanong ni Lori, mabilis na ibinalot ang kumot sa kanyang katawan.

Mabilis ang tibok ng kanyang puso habang naglalakad patungo sa pinto. Binuksan niya ito, ngunit walang tao sa pasilyo. Tanging ang tunog lang ng orasan sa dingding ang bumasag sa katahimikan ng ikalawang palapag.

"Imahinasyon ko lang ba 'yun?" bulong niya, pabalik sa kanyang kama.

Pinagpatuloy niya ang pagpapaligaya sa sarili hanggang sa ma-satisfy siya. Hindi pa rin kumakalma ang puso niya kahit na wala namang tao sa labas ng kwarto.

Sigurado kasi siyang may narinig siyang nagbukas ng pinto.

Siya lang naman, si Manang Andeng at ang Daddy Weston niya ang nasa mansyon sa mga oras na ‘yon…

Pero naalala niyang nagpaalam nga pala si Manang Andeng na aalis ito para mag-grocery.

Samantala, lumabas si Weston mula sa pinagtataguan niya.

Oo. Agad siyang nagtago nang tamaan niya ang pihitan ng pinto, dahil ayaw niyang malaman ni Lori na nakikinig siya.

Ang mga ungol nito ay tila musika pa ring tumutunog sa kanyang tainga, gumigising sa isang pagnanasa matagal na niyang ibinaon sa limot.

“Damn it.” Napabuntonghininga si Weston at tiningnan ang umbok sa kanyang pantalon.

Matagal nang byudo si Weston magmula nag mamatay ang asawa niya sa sakit na liver cancer pitong taon na ang nakalilipas.

Simula noon, namuhay siya nang mag-isa at hindi na naghanap pa ng ibang babae.

Kahit nang mabyudo, ni minsan ay hindi gumamit si Weston ng kahit sinong babae para lang punan ang pangangailangan niya bilang lalaki.

Mas gusto pa niyang magsarili na lamang sa kanyang banyo.

***

"Nasaan si Dad, Manang?" tanong ni Lori kinabukasan.

"Kung wala pa siya rito sa baba, tiyak na nasa gym 'yun sa third floor, Miss." Inabutan ni Manang Andeng si Lori ng plato. "Nagbilin si Sir Weston ng peanut butter toast para sa iyo. Alam daw niyang paborito mo ito."

"Si Dad ang nagsabi?" Nakaramdam si Lori ng kaunting init sa kanyang puso.

Sa nakalipas na mga buwan kasi, ang maliliit na atensyon ni Weston ang naging tanging sandigan niya habang wala si Russel.

Dala ng kuryosidad, umakyat si Lori sa third floor. Pagdating niya sa gym, natigilan siya.

Sa kabila ng edad na 46 years old, napakaganda pa rin ng pangangatawan ng father-in-law niya. Ang pawis na kumikinang sa balat nito ay para bang nagpabata dito ng sampung taon.

Napalunok si Lori, may biglang init na umakyat sa kanyang dibdib na hindi niya maipaliwanag.

"Lori," tawag sa kanya ni Weston, napansin ang kanyang pagdating.

Nanatili siyang tahimik, tila nahumaling sa hitsura ng kanyang father-in-law. Lumapit naman si Weston at bumulong nang malapit sa tainga ni Lori.

"Lori?"

Bumalik siya sa realidad mula sa pagkakatulala, namumula ang buong mukha sa hiya.

"D-Dad... handa na po ang breakfast."

Tumalikod siya para tumakas, nalilito sa sariling nararamdaman at sa tindi ng presensya ng lalaking nasa harap niya.

Ngunit bago pa siya makahakbang, mabilis na hinawakan ni Weston ang kanyang kaliwang pulso.

"Lori!" sabi ni Weston sa malalim na boses. "Sa akin ka muna sasama ngayong gabi, okay?"

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Comments (1)
goodnovel comment avatar
Jhoyen Domingo
OOHHH OOHHH
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • Married A Coward Liar, Loved By My Dad   KABANATA 250

    Namula siya nang husto nung ang mabigat nitong tingin ay ayaw umalis sa kanyang mga suso, na halata namang lalong naging malusog. Mabilis na gumalaw ang adams apple ng lalaki sa kanyang leeg habang pilit nitong pinipigilan ang sarili.Inabot ng malalaki nitong kamay ang kanyang katawan para dahan-dahang itambay—este, hawakan ang mga mapupusok niyang kurba. Ito ang pinakapaborito niyang pampakalma, ang pinagmumulan ng matinding bango at sarap para sa kanya, pero sa pagkakataong 'to ay kailangan niyang higpitan ang sarili na huwag hawakan ang pinakadulo."Huwag mong masyadong pigain, Daddy. Masakit," mahina niyang bulong."Pasensya na, sweetheart. Sobra lang akong nasasabik, hindi ko na mapigilan ang sarili ko," paos nitong tawa.Iyinuko niya ang kanyang ulo, tsaka nag-iwan ng mga mainit at matagal na halik sa buong dibdib ng asawa. Sinadya niyang mag-iwan ng mga madidilim na love mark sa paligid ng mga kurba nito, dahan-dahang lumilipat mula sa isang bahagi patungo sa kabila."Aaahh...

  • Married A Coward Liar, Loved By My Dad   KABANATA 249

    "Daddy, um..."Naiilang na tumikhim si Weston sabay lipat ng bigat ng kanyang mga paa. Doon sa ibaba, ang tensyon ay hindi na talaga matagalan. Napakaganda ng umaga, katabi niya ang napaka-sexy niyang asawa, at ilang linggo na siyang pilit na nag-aayuno at inilalayo ang kanyang nananakit na ari mula sa masikip at mainit na lagusan ng asawa.Talagang matinding paghihirap 'to."Um...?" Sinubukan ni Lori na pigilan ang mapaglarong ngiti, dahil basang-basa niya ang natatarantang mukha ng asawa. Alam na alam niya kung ano ang hinahangad ng bilyonaryo."Um, can I ask you a favor?""Anong pabor naman 'yan, Daddy?" tanong niya, habang ang boses niya ay naging malambing at mapang-akit.Makinig pa lang sa malambing na tono na 'yun ay lalo pang tumigas ang ari ng lalaki. Ang nag-aalab na pagnanasa ay mabilis na kumalat sa kanyang mga ugat, na nagpapatakbo nang mabilis sa tibok ng kanyang puso. Kailangan niya nang labasan, at kailangan niya 'yun ngayon din. Sa mga panahon na bawal silang magtalik,

  • Married A Coward Liar, Loved By My Dad   KABANATA 248

    "Love..."Agad na natigilan si Lori sa sandaling marinig ang pamilyar at malalim na boses na 'yun sa likod niya.Ang asawa niya.Dahan-dahan siyang lumingon at nakita itong nakasandig sa hamba ng pinto, habang may guwapo at mapanuring ngiti sa mga labi. Bigla namang namula nang husto ang mga pisngi ni Lori. Sobra siyang nahiya dahil nahuli siyang umaasal nang ibang-iba sa normal niyang kilos. Okay lang sana kung kumakanta lang siya, pero sumasayaw pa kasi siya.Sumasayaw. Isang bagay na hindi niya pa nagagawa sa harap nito kahit kailan. Sa katunayan, hindi niya pa hinahayaang maging ganoon kaluwag ang sarili niya sa harap nina Manang Andeng o sa kahit sino pa sa mansyon."Matagal ka na bang nakatayo dyan, Dad?" tanong niya, medyo pumitpit ang boses sa hiya."Hmm, siguro nung nagsimula ka nang umikot-ikot nang maliksi, tsaka nung ginagawa mo nang microphone 'yung sandok," kaswal nitong sagot, nagniningning ang mga mata sa tuwa."Ano? Kanina ka pa nandoon?" gulat niyang sabi, medyo napal

  • Married A Coward Liar, Loved By My Dad   KABANATA 247

    Maagang nagising si Lori kinaumagahan. Sinadya niya talagang mag-alarm para lang makabangon bago pa magising ang iba.Gusto niyang ipaghanda ng breakfast ang kanyang mahal na asawa. Hindi naman ito nagre-request ng ganoon, pero matindi lang talaga ang kagustuhan niyang ipagluto ito. Parang matagal-tagal na rin kasi nung huli niya itong naipaghanda ng pagkain sa umaga.Isang matamis na ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi habang nakatingin sa lalaking mahimbing na natutulog sa tabi niya. Ilang sandali niya lang itong pinagmasdan—ang guwapo ng mukha nito, at kahit anong oras ng araw ay talagang ang lakas ng dating."Ang guwapo talaga ng asawa ko," mahina niyang bulong.Yumuko siya para mag-iwan ng isang malambing na halik sa pisngi nito. Bahagya lang itong gumalaw at humarap sa kabilang banda nang hindi man lang idinedilat ang mga mata.Dahil satisfied na, dahan-dahan siyang bumaba sa kama. Pagkatayo niya, kinuha niya ang kanyang robe para isuot sa ibabaw ng manipis at sutlang nightgown

  • Married A Coward Liar, Loved By My Dad   KABANATA 246

    "Honey, please close your eyes when you get inside the villa," pakiusap ni Weston nung makababa sila sa kotse.Nakasunod naman sa likod nila si Javier, dala ang lalagyan ng mga bulaklak at ang kanyang birthday cake."Bakit kailangan mo pang takpan ang mga mata ko?" takang tanong ni Lori."Gusto lang kitang bigyan ng isa pang surpresa," sagot ng lalaki."Oh, wow." Bigla siyang napangiti nang malawak. Sobra siyang nacurious kung ano pang mga pakulo ang inihanda ng asawa niya ngayong gabi."I've prepared this cloth to cover your eyes.""Napaka-organized mo talaga, Daddy. May pa-blindfold ka pa.""Hindi ako gumagawa ng bagay na half-hearted para sa'yo, love."Ipinikit ni Lori ang kanyang mga mata, at dahan-dahang siyang piniringan ng bilyonaryo gamit ang tela. Si Javier na nakatayo hindi kalayuan sa kanila ay napangiti na lang sa ka-sweetan ng kanyang boss at ng asawa nito. Hindi niya akalain na ang kilalang napakasungit at cold niyang amo ay magiging ganito ka-sweet sa asawa nito.Hindi p

  • Married A Coward Liar, Loved By My Dad   KABANATA 245

    "Ang dami kong bulaklak ngayong araw," mahina niyang sabi habang inaamoy ang bango ng mga ito. "May bouquet na kaninang hapon, tapos may isa pa ulit ngayong gabi. Pero gustong-gusto ko sila. Napakabango… sa totoo lang, amoy na amoy ang pabango mo."Malambing na napangiti si Weston sa kanya. "Alam ko kung gaano mo kagusto ang amoy na 'yan, kaya sinadya kong spray-an ng pabango ko ang mga 'yan. I'm just glad you can still stand it, honey. I read online that some pregnant women can't handle their husbands' cologne at all." "Simula nung mabuntis ako, naging sobrang talas ng pang-amoy ko, Daddy. Mas sensitive na siya ngayon. May mga amoy na okay naman sa akin, pero may mga amoy na hindi ko na talaga masikmura ngayon. Halimbawa, hindi ko na matagalan ang amoy ng itlog ngayon, kahit na favorite ko 'yun noon. Ang daming nagbago at nag-aadjust pa ako, pero talagang nag-eenjoy ako sa journey na 'to."Naupo na ang mag-asawa, at maya-maya lang ay isinerve na ang pinakamasarap na steak ng restaura

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status