Mag-log inSinunod ko naman ang kahilingan niyang mahirap tanggihan. I touched myself, each touch making my body ache even harder for him.Itinaas niya naman ang dalawa kong hita at nagpatuloy sa paglapastangàn sa aking pagkababaé. Napapatirik ang mga mata ko dahil sa galing niyang dumìla. Ramdam na ramdam ko ang kiliting hatid niyon sa buo kong katawan, halos manginig ako sa sarap.“Ohh... ahh, yes! Aviv~ there... Ughhh!” may panggigil kong halinghing. Nagpabaling-baling ang ulo ko, hindi alam kung saan titingin habang walang habas niyang inaangkìn ang ibaba ko.Mas lalo pa akong nahibang noong sinabayan pa niya ng dalawang daliri sa aking bukana. Bawat hagod at pag-angkin niya sa akin, pakiramdam ko ay mawawalan ako ng ulirat.Mas bumilis pa ang kilos ng kanyang kamay at dila, hindi inisip na halos mabaliw na ako sa ginagawa niya.“Ahhh fuckìng shet! Oohh my... s-stop! P-Please... I'm coming!” Hindi ko mapigilang humiyaw sa kaniya na may kasamang mura. Marahas kong sinabunan ang kaniyang buh
Jane POVMabilis niyang ibinaba sa sahig ang dala niyang briefcase bago lumapit sa akin para pilit na agawin ang tsokolate sa kamay ko. Siyempre, ayaw kong magpatalo. Tumatawa akong inilayo ang kamay ko, pero sa isang mabilis at maingat na galaw, hinawakan niya ang baywang ko at marahan akong hinila palapit sa kaniya.Bago pa man maabot ng malaki niyang kamay ang hawak kong tsokolate, mabilis kong ibinaluktot ang braso ko at isinubo sa kaniya ang natitirang bahagi nito.Natigilan siya.Bahagyang nanlaki ang mga mata niya habang nakatitig sa akin, tila hindi makapaniwala sa kakulitan ko.Napangiti ako naman at agad kong hinawakan ang panga niya gamit ang dalawa kong kamay at marahang iginalaw iyon na para bang tinutulungan ko siyang nguyain ang tsokolate.“Ayan, kainin mo. Ang sarap, 'di ba?”Ramdam ko ang marahan niyang paglunok.“Oh, isa pang kagat,” biro ko habang itinataas ang isa pang chocolate bar na mabilis ko ring binalatan.Akala ko ay aayawan niya iyon o itutulak niya ang kam
Jane POVBahagya akong napapitlag nang umalingawngaw ang malakas na kalabog ng pìnto ng library.Hindi ko maiwasang matulala habang nakatitig sa direksiyong nilabasan ni Aviv. Masyado bang malakas ang boses namin ni Kian kaya ganoon na lang siya magalit?“We should continue,” pilit na maayos na wika ng lalaking kaharap ko habang nakatitig pa rin sa librong hawak niya.Agad akong napatayo mula sa sofa at inayos ang sarili. “Pasensya na, Kian. Kailangan ko na ring umalis,” sabi ko. Mabilis kong inaabot ang paper bag sa ibabaw ng mesa.Bago pa ako tuluyang makahakbang, agad niyang hinawakan ang pulsuhan ko.“Just stay for a while, Jane.”Mabilis kong binawi ang kamay ko mula sa pagkakahawak niya. “Sorry, Kian, but I don't want it to be just the two of us here.” Seryoso ko siyang tiningnan bago marahang idinagdag, “Salamat pa rin sa binigay mo.”Hindi ko na hinintay ang magiging sagot niya. Mabilis akong lumabas ng library at halos patakbong tinungo ang hallway para habulin ang asawa ko.
Aviv POVInaasahan kong tatanggihan iyon ni Jane bilang paggalang sa presensya ko, pero hindi. Malugod niyang inabot ang paper bag habang sumisilay ang matamis na ngiti sa kaniyang mga labi.“Thank you, Kian. Tatanggapin ko na 'to. Kasi 'yung tsokolate na ibinigay mo sa akin kanina, hindi ko man lang na-enjoy kainin. Inagawan kasi ako,” aniya saka saglit na ibinaling sa akin ang tingin, na para bang sadyang nagpaparinig.Mariin akong nagbuga ng hangin sa ilong bago muling ibinalik ang atensyon sa mga papeles na nasa harapan ko. Nagkunwari akong abalang-abala at walang pakialam, ipinapakitang wala lang sa akin ang paglapit ni Kian sa kaniya.Kailangan kong kumalma.Ayaw kong isipin ni Jane na nagseselos ako dahil lang sa loko-loko niyang ex-fiancé. Hindi dapat pagselosan si Kian. Kung paghahambingin kaming dalawa—hindi naman sa nagmamayabang ako... pero kung magyayabang na rin lang ako—I AM FAR BETTER THAN HIM.“You're welcome. Mag-i-stay ka ba rito?” tanong niya sa asawa ko.“Ah, oo.
Aviv POVIsang pulgada na lamang ang layo ng aming mga labi para sana sa susunod na pagsasagupaan ng aming mga labi at dila nang biglang kapwa naagaw ang atensiyon namin sa malakas na pagtunog ng cellphone ko sa ibabaw ng mesa.I groaned softly against her lips, annoyed by the interruption. Napabuntong-hininga ako bago mabilis na inabot ang cellphone at sinagot ang tawag ni Mr. Ross, habang nananatili pa ring nakaupo sa kandungan ko ang asawa ko.“Hello, Mr. Ross. Bakit ka napatawag?” seryoso kong tanong sa kabilang linya.Napatingin ako kay Jane nang dahan-dahan niyang itaas ang kaniyang hintuturo at marahang ipatong iyon sa mismong mga labi ko. Nagtagpo ang mga mata namin. May mapaglaro at nakalilitong kislap sa kaniyang mga titig habang tahimik niyang binabantayan ang bawat reaksiyon ko.“Tumawag sa akin si Mr. Montefalco. Gusto niyang makipag-golf match sa 'yo. Available ka ba this Friday?” ani Mr. Ross.“Yeah, I am available
Aviv POVMabilis at mabigat ang pagtaas-baba ng dibdib ko habang nakakandong siya sa akin. Ang dalawa niyang kamay ay mahigpit nang nakapulupot sa leeg ko, at sa halip na lumayo, mas lalo pa niyang idinidikit ang katawan niya sa akin, na para bang sinusubukan niya kung hanggang saan ang kaya kong pagpipigil.“Get up, Jane,” pilit kong pinanatiling malamig ang boses ko kahit ang totoo, hirap na hirap na akong pigilan ang aking sarili. “I'm warning you. I'm not in the mood for your games.”Isang mahinang tawa lang ang isinagot niya, bagay na lalo pang nagpakaba sa dibdib ko. Dahan-dahan niyang ibinaba ang kaniyang mukha hanggang sa maramdaman ko ang mainit niyang hininga sa mismong gilid ng aking tainga.“Talaga lang, ha?” pabulong niyang wika, halos dumadampi na ang mga labi niya sa balat ng leeg ko. “Not in the mood? Pero bakit parang hindi ka na makahinga?”Gusto kong mapamura dahil totoo naman ang sinasabi niya.Hindi pa siya n
Nasa loob na ako ng isang bakanteng kuwarto dito sa bahay nina Lolo Esteban at Lola Alicia. Katatapos ko lang maligo at ngayon ay abala na ako sa pagpapatuyo ng buhok ko gamit ang tuwalya. Naibaling ko ang tingin sa pintong gawa sa lumang tabla. Unang pumasok si Lola Alicia, kasunod si Aviv na may
“Paano po ’yung kotse ko, sir?” ani ko, sabay lingon sa kotse kong nakaparada sa gilid ng kalsada “I’ll have my staff to take care of your car,” he said calmly. “Get in,” utos niya pagkabukas ng pinto kaya walang sabi-sabing sumunod ako. Pagkaupo ko sa mamahaling leather seat, muli akong napaya
LORENZO GRAND HOTEL 6:00 P.M. “Wala pa ba si Kian?” boses ni Mommy, bakas sa tinig niya ang pag-aalala dahil hanggang ngayon ay wala pa rin ang groom. Kanina pa kami naghihintay sa kanya pero hanggang ngayon ay wala pa rin siya. Kapansin-pansin na rin ang inip ng mga bisitang naririto sa loob ng
Akala ng mga kakilala ko ay maswerte ako dahil ipinanganak akong mayaman, pero hindi nila alam na isa lamang akong ampon at ang nag-ampon sa akin ay ginawa lamang akong collateral sa mga utang nila sa mga magulang ni Kian.Si Daddy na sugapa sa sugal. Si Mommy na maluho at mahilig mag-travel. Wala







