本棚
検索
ホーム / Romance / HOLD ME TIGHT, SIR SEBASTIAN (SSPG) / CHAPTER 161

共有

CHAPTER 161

作者: Mayonaka_Kisaki
last update 公開日: 2026-05-19 09:45:14

Scarlett’s POV

Sabado ng madaling-araw, gumising ako nang mas maaga kaysa dati. Wala pa ngang liwanag na sumisilip sa bintana, pero bumangon na ako para tumulong kay Mama magbuhat ng paninda sa palingke. Mahalaga sa’kin ang mga ganitong umaga—tahimik, simple, at para bang may sandaling nakakalimot ako sa lahat ng gulo.

Paglapit ko sa pwesto namin, napansin kong may kausap si Mama—masaya siyang nagkukwento, tawa siya nang tawa. Pero nang makita ko kung sino ang kasama niya, biglang bumigat ang d
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
前のチャプター 次のチャプター
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • HOLD ME TIGHT, SIR SEBASTIAN (SSPG)   CHAPTE 177

    Sebastian’s POVIlang araw na akong nagbabantay, nagmamasid, at nag-aabang ng tamang oras para harapin si Ma’am Andrea Sison—ang taong tahimik pero mapanganib, ang babaeng kayang palalain ang kahit anong eskandalo sa Crestwood kung gugustuhin niya. Alam kong hawak niya ang mga litrato. Alam kong hawak niya ang kinabukasan ni Scarlett.Monday afternoon. The faculty halls are alive with the usual energy—the scent of coffee, the shuffle of lesson plans, the laughter and complaints of teachers and interns alike. Pero sa likod ng lahat, parang may bagyong hindi nakikita ang karamihan, at ako lang ang nakakaamoy ng panganib sa hangin.Maaga akong dumating sa faculty lounge. Nakita ko agad si Ma’am Andrea—elegante, naka-pearl earrings, hawak ang paborito niyang leather planner. Napansin kong may sulyap siya kay Scarlett habang abala ito sa pag-aayos ng handouts, pero hindi siya lumapit. Hindi niya kailanman ginagawa nang harap-harapan, laging palihim, laging may kasamang ngiti ng isang taong

  • HOLD ME TIGHT, SIR SEBASTIAN (SSPG)   CHAPTER 176

    Sebastian’s POVThe world moves differently when you’re in control. That’s what my father always said—and today, I believe it. Sa hallway ng admin building ng St. Margarett, mahigpit ang hawak ko sa kamay ni Scarlett habang naglalakad kami papunta sa boardroom. Heads turn. Everyone knows who I am—and now, everyone will know what I’m willing to do for her.We sweep into the boardroom—glass walls, long mahogany table, leather chairs. My family’s lawyers are already there, along with my tita from the board, her presence a silent shield. At the far end, Sir Calisto sits, pretending composure, pero halatang kinakabahan. He’s never looked smaller. Scarlett is dressed in a simple but expensive navy dress, her chin high, her eyes steady. I squeeze her hand. She nods. Ready.“Thank you for coming,” my tita begins, her voice cool and commanding. “We’re here to address a very serious accusation of misconduct and blackmail. Mr. Calisto, you may respond after Mr. Salvador’s statement.”Tumingin ak

  • HOLD ME TIGHT, SIR SEBASTIAN (SSPG)   CHAPTER 175

    Scarlett’s POVDahan-dahang bumalik ang ulirat ko, parang lumulutang pa ako sa pagitan ng panaginip at reyalidad. Ang una kong napansin ay ang amoy ng kape—hindi ‘yung instant na madalas naming inumin sa bahay, kundi ‘yung mamahaling blend na may halong creamy notes at parang galing sa French café. Humigop ako ng hangin, at doon ko lang naramdaman na hindi ito ang kwarto ko—mas malambot ang kama, mas malamig ang hangin mula sa centralized AC, at mas maliwanag ang liwanag ng araw na pumapasok sa floor-to-ceiling windows.Napadilat ako, sandaling naguluhan, pero agad ding napanatag nang makita ko ang cityscape na parang painting sa harapan ko. Sa tabi ng kama, naroon pa ang evening dress ko, maingat na tinupi ni Sebastian, at sa sahig, ang mamahaling slippers na ni hindi ko maalala kung sinusuot ko ba talaga o para lang props sa mga hotel magazine.Napansin kong mag-isa lang ako sa kama, pero ramdam ko pa rin ang presensya ni Sebastian—parang naiwan sa bawat sulok ng kwarto ang amoy ng

  • HOLD ME TIGHT, SIR SEBASTIAN (SSPG)   CHAPTER 174

    Sebastian’s POVTahimik ang buong suite. Ang tanging naririnig ko ay ang mahinang huni ng aircon at ang malalim na paghinga ni Scarlett habang natutulog, nakahimlay sa white linen sheets na parang sa commercial ng mamahaling hotel. Sa liwanag ng city lights na sumasayaw sa salamin, parang gusto ko lang siyang titigan buong gabi—pero ngayong gabi, hindi puwedeng puro damdamin lang. Kailangan kong ayusin ang gulo.Kinuha ko ang phone ko mula sa bedside table, nagsimula nang mag-text at tumawag—hindi na bago sa’kin ang ganitong crisis mode. Tumingin ako kay Scarlett, nag-double check na mahimbing pa ang tulog niya, tapos dahan-dahan akong tumayo at lumipat sa study area ng suite.First call: my family’s lawyer.“Attorney, sorry for the late call, but this is urgent. May faculty member sa school—name’s Calisto—who’s blackmailing my girlfriend. He has photos, and he’s been making threats. I want you to start gathering info about him. Get me everything—background, possible skeletons, legal

  • HOLD ME TIGHT, SIR SEBASTIAN (SSPG)   CHAPTER 173

    Scarlett’s POVIsang linggo ng gabi, ngunit ngayon, ang liwanag ng umaga ay bumabalot sa isang suite na tila hindi ko kayang abutin sa pangarap. Nakatayo ako sa harap ng floor-to-ceiling window, tinititigan ang lungsod sa ibaba—mga ilaw na kumikislap, mga sasakyang naglalakbay, at mga pangarap na parang kay tagal bago maabot.Tahimik ang buong kwarto—malalambot na linen, mamahaling aroma ng kape, at ang lamig ng marble tiles sa talampakan ko. Sa kama, nakaupo si Sebastian, nakasuot ng puting robe, hawak ang isang tasa ng espresso na parang bahagi lang ng umaga niya. Walang bahid ng pagod sa mukha niya—kundi determinasyon at isang uri ng lakas na parang kayang humarap sa kahit anong bagyo.Naglakad siya papalapit, marahan, hindi galit, hindi nagmamadali. Tumigil siya sa harap ko, pinatong ang tasa sa maliit na coffee table, at tinitigan ako nang diretso sa mata.“Scarlett,” mahina niyang sabi, mababa ngunit mariin, “oras na para sabihin mo sa’kin ang totoo.”Hindi ako makatingin sa kan

  • HOLD ME TIGHT, SIR SEBASTIAN (SSPG)   CHAPTER 172

    Hindi ko na alam kung ilang saglit kaming magkahinang ang labi at katawan, basta ang alam ko, unti-unti kong nakakalimutan ang lahat ng takot at sakit. Para kaming sumasayaw sa hangin—walang ibang ingay kundi ang malalim naming paghinga, ang mga bulong ng “mahal kita,” at ang tunog ng mga pusong matagal na nauhaw sa ganitong yakap.Sa bawat haplos niya, bawat mainit na halik sa balat ko, naramdaman ko kung gaano niya ako na-miss—hindi lang bilang kasintahan, kundi bilang kabiyak ng kaluluwa. Bawat galaw niya, puno ng malasakit at pagnanasa, pero laging may tanong sa mga mata niya, laging may pahintulot. At bawat sagot ko, bawat pagyakap pabalik, sinasabi kong “Oo, Seb. Lahat ng ito, gusto ko. Kailangan ko.”Naramdaman ko ang kamay niyang gumagala sa likod ko, pababa sa baywang, hinihila akong palapit hanggang magdikit ang mga dibdib namin, nag-aalab sa init at pagmamahal. “Scar, hindi ko kayang mawala ka,” bulong niya habang hinahalikan ako sa balikat, sa leeg, sa labi—Paulit-ulit, wa

続きを読む

あなたも気に入るかもしれません

無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で！お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう！
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status