Kabanata 1

Kiara Cervantes  

“Congratulations, Mrs. De Alba. You're seven weeks pregnant,” nakangiting sabi ng doctor sa akin.  

My hand immediately flew to my lips, nanlaki ang mata ko sa doctor. Kaya pala palagi akong nahihilo nitong mga nakaraang araw dahil buntis na ako?

Napahawak ako sa tiyan kong flat pa. Hindi ako gaanong makapaniwala na buntis ako. Hindi ito kasali sa plano. Hindi naman sa hindi ako handa, it's my husband.  

Matapos ang lahat ng test na ginawa, pinayuhan ako ng doctor sa mga dapat kong gawin. Matapos niyang magreseta ng gamot ay umuwi na ako.  

I was feeling better than when I was going to the hospital. Akala ko ay may sakit ako.  

I've been married to Eliseo De Alba for two years now. It's a contract marriage. Tinulungan niya sa campaign ang papa ko para sa election. In exchange, I would be his wife until he found the woman he would marry. Kailangan niyang makasal para makuha ang ibang mana niya sa lolo niya pero wala pa siyang gustong pakasalan.  

So we entered into a contractual marriage.  

That's why I'm scared. Our marriage might end.  

Umiling ako at saka ngumiti.  

I don't think it will end though. For two years of being with him, alam ko na nahulog na siya sa akin.  

He would take care of me when I'm sick. He would listen to me when I have things to say. Mas magiging matibay lang ang kasal namin dahil buntis na ako.  

Sa biyahe pa lang, excited kong tinawagan si Eliseo.  

It rang for a few seconds before he picked up.  

“Eliseo,” I said, smiling.  

“Are you going home?” tanong niya.  

“Pauwi na ako. Hindi mo kasi ako nasamahan dahil sa meeting mo kaya hindi mo nalaman.” Ngumiti ako. “May sasabihin ako pag-uwi ko.”  

“Hmm… I have something to give you when you arrive.”  

Agad sumilay ang ngiti sa labi ko. Suddenly, I wanted the car to move faster.  

Pero malayo ang pinuntahan kong hospital kaya naipit ang sasakyan sa traffic.  

“Bakit ang traffic! I want to go home!” reklamo ko.  

Tinignan ako ng driver pero agad ding nag-iwas ng tingin.  

Bumuntong-hininga ako. Sumandal ako at saka natuon ang mata sa cellphone nang umilaw iyon.  

There was a text from an unknown number.  

Tinignan ko iyon. Pero agad umawang ang labi ko nang makita ko ang picture ni Eliseo at ng isang babae. Nasa airport sila. The picture showed how intimately Eliseo was hugging the woman.  

Nanuyo ang lalamunan ko. The unknown number sent another picture.  

Sa anggulo nila, parang hinalikan ni Eliseo ang babae.  

Nabitawan ko ang cellphone ko at nanlamig ang buong katawan. Bigla akong nahilo.  

“What is this?” mahina kong bulong.  

Bumaba ang mata ko sa cellphone nang may isa na naman akong natanggap na message.  

Unknown Number:  

This woman is Eliseo's first love. He will never be yours.  

Bahagya akong tumawa.  

I don't think so. Eliseo won't hurt me. I know that for two years of our marriage, he has loved me.  

Kinumbinsi ko ang sarili ko na sinisiraan lang kami ni Eliseo nitong nagte-text sa akin. Na kapag sinabi kong buntis ako, he would be so glad.  

Ngumiti ako nang dumating ako sa bahay. Dere-deretso ang lakad ko papasok.  

“Asan si Eliseo?” tanong ko sa isang kasambahay.  

“Nasa taas po, ma'am. Nasa study room niya.”  

Mabibilis ang bawat hakbang ko para lang makarating sa taas. Hindi ko na inintindi ang hingal ko nang nasa tapat na ako ng opisina niya.  

Hindi na rin ako kumatok. I immediately went inside.  

“Eliseo,” tawag ko. The excitement was very evident in my voice. 

Nakaupo siya sa swivel chair. Magulo ang buhok niya. Natigilan siya sa binabasa niya nang pumasok ako.  

“I have something to tell you,” I said, smiling sheepishly at him.  

But he didn't smile. Malamig niya lang akong tinitignan. Not the usual Eliseo who would smirk when I was telling him something.  

Bigla akong kinabahan dahil sa text message kanina. Sumeryoso ako at saka lumapit sa kanya.  

“Anyway, ano iyong ibibigay mo?” malambing kong tanong, pilit na winawala sa isip ang text.  

Kinuha niya ang isang folder sa gilid niya.  

“I found the woman I want to marry. Sign this divorce and be gone,” seryoso at malamig niyang sabi.  

Tumawa ako, still in denial when slowly it was getting to me.  

“What is this? A joke? You already found me, Eliseo. There's no other woman.”  

He frowned at me.  

“I'm not joking, Kiara. Sign this. You seem to forget we are only married because of a contract.”  

Para akong nasusuka habang inaabot niya sa akin ang folder. Kinuha ko iyon at binasa. Napasinghap ako nang makitang divorce papers nga ang laman.  

Tumawa ako kahit nanlalabo bigla ang paningin ko.  

“You love me, right? What is this? I won't sign this.”  

He laughed humorlessly.  

“Nakakalimutan mo ba? You agreed to my condition. I helped your father win the election. He's the mayor in your province. You married me until I found the woman I wanted to spend my life with. Nahanap ko na iyon, Kiara. Now, I want you out of my life.”  

Sunod-sunod akong umiling.  

“Eliseo! Don't joke like this. I don't want this!” naiinis at naiiyak kong sigaw.  

Pumikit siya. When he opened his eyes, they were bloodshot with annoyance.  

“We agreed to this, Kiara!” iritado niyang sabi. “What is this behavior? Don't tell me you fell for me?” bigla niyang tanong.  

“Bakit? You also love me,” I countered.  

Humalakhak siya.  

“Kiara, kung mahal kita, I wouldn't offer you a divorce.” He smiled sarcastically. “You actually believe that I love you?” namamangha niyang tanong. “Must be because I'm kind to you.” 

Umatras ako. Nahihilo ako at para akong sinasaksak sa mga sinasabi ni Eliseo.  

“So you love me, huh?” he said with a smirk. “Sadly, you have to sign the divorce, baby. I found the woman of my dreams,” he taunted.

Kinuha niya ang isang ballpen sa table niya at saka unti-unting lumapit sa akin.  

“You won't be the woman of my dreams, Kiara. I chose you to be my contractual wife because I knew I would never fall for you,” tumatawa niyang sabi. “Now, be a good girl for me and sign this. My woman is waiting for me in her condo,” he whispered so sweetly at me.