EXPECTATION AND CONFRONTATIONS ‎

‎CASSIE POV:

‎

‎Pagkarating Namin SA mansion ay agad namang akong sinabihan ni Zy na Mauna na akong pumasok at may babalikan lamang raw Siya sa opisina dahil may nakalimutan daw syang importanteng bagay.Tumango na lamang Ako at binilinan na mag ingat at umuwi kaagad Siya.

‎

‎"Good evening  Ms. Cassie.." Wika ni Ate Lydia ang Head housekeeper.ng mansion Na Asawa Naman ni Manong Panyong Ang personal driver namin ni Zyke, Este ni Zy lang Pala dahil madalas ay nag cocommute ang babae na ito.

‎"Good evening din po Aling Lydia!" Nakangiting tugon ko sa matanda habang naglalakad papunta sa kusina dahil may   naaamoy akong pamilyar na Amoy.

‎

‎"Uhmmm..Ano po iyon Aling Lydia? Parang ang sarap Naman Po nang niluluto ninyo Ngayon? Parang.....

‎

‎"Ahh Yun po ba Ms.CAssie ah ano po iyon ahh Yung paborito po ninyong hamonado, binilin Po Kasi kanina sa akin ni Sir na magluto Ako ng hamonado na paborito mo at nang pinaupong manok na maraming pinya" tugon Naman ni Aling Lydia habnag naka ngiti.

‎

‎"Happy birthday Ms.Cassie" pagbati ng ginang.

‎

‎"MAraming salamat po Aling Lydia, hindi na Ako ma hohomesick ngayong kaarawan ko dahil pakiramdam ko nakila nanay lang Ako dahil sa presensya ng paborito Kong hamonado.tingnan nyo po ooh titigan palang halatang masarap na" naka ngiting sagot ko Kay Aling Lydia.

‎

‎" SAndali lang Po Ms.Cassie at ipaghahanda na Po kita nang makakain."pasintabi ng ginang ngunit tumanggi Muna akong Kumain Ng dahil sa medyo busog pa Rin Naman Ako at sinabi Kong sabay na lamang kami kakain ni Zy pag kauwi nto.

‎

‎Umakyat muna Ako sa kwarto nagpahinga sandali at nang mainip na Ako ay naglinis Muna Rin Ako Ng aking katawan.

‎

‎"Hmmm, mag dadalawang Oras na bakit Wala pa si Zy? ANo bang mahalagang bagay Ang nakalimutan nya at sa Araw pa talaga Ng birthday ko?(300) Inis Kong Tanong sa aking Sarili.

‎

‎Ewan ko ba sa sarili ko at para kong kinutuban sa naalala ko. Kaya kahit alam kong mali , palihim kong binalikan SA secret room ni Zy ang KAhon na Nakita ko Doon Nung nakaraang Araw.

‎

‎"Ha? Uhm, Nasan na kaya iyon? Ayun kaya Yung importanteng bagay na babalikan nya sa opisina? Doon nya tinago Nung aksidente Kong Nakita ito Nung inutusan nya Ako nuong Araw na kuhanin ang papers Ng Montenegro clan." Nailing na lamang Ako at napapangiti.Akalain mo Yun na nakikinig Pala Minsan sa usapan Namin Yung tukmol na Yun tungkol SA gusto Kong regalong matanggap.Lumabas na ako ng kwarto ng wala naman akong nakita.

‎

‎

‎Alas Onse na pasado ng gabi patapos na ang mismong araw ng kaarawan ko pero wala parin si Zy, nag aalala na ako. Susubukan ko sana siyang tawagan kaso baka makulitan na sakin dahil naka dalawang missed calls na ako sakanya.

‎Sa sobrang bored ko,nag scroll ako sa blue app ko and out of the blue nag pop up si "That Girl" Oo, si Bettina.

‎

‎Hindi ko siya friend sa account ko pero may mga mutual friends kami. Nang maclick ko yung account nya parang natauhan ako bigla. Para kong binuhusan ng malamig na tubig.Hindi ko alam ang mararamdaman ko, walang luhang pumatak sa mga mata ko nang mga sandaling yon.

‎

‎"Ms.Cassie sigurado po ba kayo kakain pa po kayo?"Tanong ni Aling Lydia.

‎"Opo naman aling Lydia, masamang pinaghihintay ng matagal ang pagkain" Salamat po aling lydia ako na pong bahala pwede nyo na po ako maiwan."tugon ko sa matanda.

‎

‎"Happy birthday to me, Happy birthday to me Happy happy happy birthday , happy birthday to me"!!!!! - kanta ko sa aking sarili habang nanggigilid ang luha sa mga mata ko sabay hipan ng kandila.

‎

‎"Siguro ang saya saya nila ngayon na magkasama- wika ko habang tuluyan ng pinakawalan ang luhang kanina ko pa pinipigalan.

‎

‎HAHAHAHA hindi pala para sa akin ang necklace na yon, para pala iyon sa MAHALAGANG TAO  sa buhay nya.Tatlong taon, Tsss Tatlong taon ang bobo mo Cassie hindi mo naramdaman na hindi mo lalo dama ang presensya nya tuwing birthday mo kaya pala palaging "Lilipas din yan" dahil may ibang kaarawan syang hindi pinapalagpas." wika ko habang sinesermunan ang sarili.

‎

‎"Kaya pala bumait bumabawi para di ako gaanong magduda, sa bagay sino ba ako? HAHAHA hindi ba dakilang extra lang na pinilit ipakasal sa kanya? Ako yung bidang kontrabida sa lovestory nila- patuloy parin sa pagdaloy ang luha kong ayaw nang tumigil marahil nararamdaman na ng mata ko na pagod na puso ko.

‎

‎"Nakakapagod palang umasa, nakakapagod paniwalain ang sarili ko nakakapagod mahalin ang taong hindi kayang suklian ang pagmamahal ko. Nakakapagod magmahal sa taong nakatali sayo pero kahit kailan hindi magiging sayo".

‎

‎ZYKE POV:

‎

‎Naku naman mag aalas dose na pala ng madaling araw. Shiiiiit!! pasigaw na mura ko sabay hampas sa manibela ng sasakyan.

‎Naka 2 missed calls din pala si Cassie hindi ko namalayan, ewan ko ba pero may kurot sa puso ko na gusto kong maiyak. Hinarurot ko na ang sasakyan ng makauwi na kaagad. Pag bukas ko ng p***o nakita ko si Cassie nasa harap ng lamesa, at kinakantahan ang sarili nya. Parang may kumirot sa puso ko lalo na sa mga salitang binibitawan nya. Gustong gusto ko syang yakapin pero hindi ko alam kung paano sa ganitong sitwasyon. Nang matapos sya magsalita staka ako unti unting lumapit sakanya.

‎

‎"Cassie, ha Happy birthday" utal kong wika sa kanya. Pag tingin nya sa akin nakita kong pumapatak pa rin ang luha nya.

‎

‎"Thankyou Zy - Wika ni Cassie na may ngiti pero halata sa mga mata nya ang lungkot.

‎

‎"Sorry, wala akong gift" nahihiya kong sagot sabay kamot ng ulo.

‎

‎"“The best gift you can give me is freedom and peace of mind.” sagot ni Cassie na kinakunot naman ng noo ko.

‎

‎"Pagod na ako Zy, pagod na pagod na ako. Ayoko ng ipagsiksikan ang sarili ko, ayoko ng bilangin kung pangalawa ba ako o pangatlo? Nakakapagod umasa na sa huli ako ang pipiliin mo"umiiyak na sagot ni Cassie.

‎

‎"Tatlong taon na sayo ko lang pinaikot ang mundo ko sa kabila ng katotohanan na hindi mo naman ako mahal pero pinili kong piliin ka, tatlong taon na tuwing birthday ko ako lang at ang lamesa to ang kaharap ko habang kinakantahan ko ang sarili ko. Tapos ikaw?? andoon kasama yung taong mas pinili mo.... kayo masayang nagcecelebrate ako eto umaasa na kahit konting pag alala maalala mo kaso masakit pala pag laging SORRY lang ang naalala mo." dugtong ni Cassie

‎

‎

‎"Simula ngayon, papalayain ko na ang sarili ko sa sakit na to, malaya ka na rin.. malaya na kayong dalawa".

‎

‎"No.. Noo Cassie please" pag aalingan kong sagot sa mga sinabi nya pero tinalikuran na nya ko ng tuluyan.

‎

‎

‎