บทที่ 2

เสียบกันคาตาขนาดนั้นเรียกว่าไม่มีอะไร พ่องมึงสิ!

“ไม่ต้องอธิบาย เราไม่อยากได้ยิน เราเลิกกันแล้ว ขอโทษนะ ขอเวลาส่วนตัว” อัญชญาบอกพร้อมทั้งผายมือเชิญให้อีกฝ่ายไปจากโต๊ะพวกเธอ

“ไอ้ลุงนี่เป็นใคร” ไอ้ลุงที่เด็กหนุ่มพูดถึงสะดุ้งเล็กน้อย

“ผัว” คนเป็นผัวสะดุ้งอีกครั้ง รู้สึกว่าวันนี้จะขวัญอ่อนตั้งแต่ตื่นมากันเลยทีเดียว อะไรนิดอะไรหน่อยก็ทำเขาใจบาง

“เหอะ เลิกกับผัวเก่าไม่ทันยี่สิบสี่ชั่วโมงก็มีผัวใหม่แล้ว ไม่เร็วไปหน่อยเหรอ” มาร์คพูดอย่างไม่สบอารมณ์

“ก็ดีกว่าไอ้คนที่มันลักกินขโมยกินแหละ อ้อ อีกอย่าง เป็นแค่อดีตแฟน อย่าสะเออะใช้คำว่า ‘ผัวเก่า’ ” คำพูดของอัญชญาทำเอาคนที่เป็นแค่อดีตแฟนโกรธจนเลือดขึ้นหน้า แต่เพราะคนเริ่มมองมา เขาถึงได้แต่กำมือแน่น

“ผัวขา เมียหิวแล้ว สั่งอาหารเถอะค่ะ”

“ครับ ได้ครับเมียจ๋า” กันต์กระชับเอวบางเข้าหาตัว พร้อมทั้งหอมแก้มนุ่ม ๆ ฟอดใหญ่ไปหลายครั้ง เสียงหัวเราะคิกคักของเมียรักทำให้หัวใจของเขากระชุ่มกระชวย

อัญชญาเบะปากให้คนที่เดินกลับไปหาอดีตเพื่อนรักของเธอ ‘มะนาว’ ต่อไปเธอจะเรียกมันว่านัง ‘หมาเน่า’

          อีเพื่อนชั่วกับไอ้แฟนเก่าเฮงซวย ยิ่งคิดก็ยิ่งแค้น เธอรึอุตส่าห์ดีใจที่เพื่อนกับแฟนเข้ากันได้ดี ใครจะคิดว่า ‘กี’ ของหล่อนสินะที่เข้ากันได้กับแฟนเก่าของเธอ

          ไอ้เลวมาร์ค...

“คือยังไง เล่ามาเลยยายแสบ” กันต์นั่งมองคนหน้างอเมื่อกลับมาถึงห้อง อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างเธอกับไอ้แฟนเก่านั่น แล้วถ้าคาดไม่ผิด คือเขากำลังกลายเป็นหมากตัวหนึ่งในเกมรักของเธอ

          เหอะ! คนอย่างไอ้กันต์ไม่มีเวลามาเล่นขายของกับเด็กพวกนี้หรอกนะ...แต่เด็กตรงหน้าคือเมียมึง แถมเป็นน้องสาวไอ้อาร์ต

          “ก็ไม่มีอะไร” อัญชญาตอบอ้อมแอ้ม เรื่องมันน่าอายขนาดนั้น ใครจะกล้าเล่า

          “จะเล่าไม่เล่า” กันต์เท้าสะเอวมองคนเก่ง แต่ตอนนี้กลับหลบตาเขา

          “เขานอกใจอัญไปเอากับเพื่อนอัญ พอใจรึยัง”

          “แล้วเราก็เลยมานอนกับพี่ เพื่อเอาพี่ไปประชดแฟนเก่าเรา” กันต์หัวเสียหนักกว่าเดิม ซึ่งเขายังไม่แน่ใจว่าที่หัวเสียนี่เพราะเรื่องไหนกันแน่ ระหว่างเธอใช้เขาประชดแฟนเก่า หรือเรื่องที่ได้บ๊วบ ๆ กัน

          “ไม่ได้ตั้งใจ ก็ตอนนั้นอัญห้ามผัวขาแล้ว แต่คุณผัวไม่ฟัง แรงหญิงหรือจะสู้แรงชาย อัญก็เลยต้องสมยอม” ว่าแล้วเธอก็เมินหน้าไปอีกทาง ปาดน้ำตาที่ไม่มีอยู่จริงไปสองสามที

          “เดี๋ยวนะ เราจะบอกว่าพี่รังแกเรา”

          “ถ้าไม่เรียกรังแกแล้วให้เรียกว่าอะไรคะ เนี่ย รอยยังเต็มอก” คนบอกรอยเต็มอกทำท่าจะแกะกระดุมให้เขาดู

          “ไม่ต้อง!” กันต์ร้องห้าม เหนื่อยใจกับยายเด็กแสบตรงหน้า นี่มันวันบ้าอะไรของเขา

          “ทีเมื่อคืนดูดไม่ปล่อย พอตอนนี้ทำเป็นไม่อยากดู” เธอบ่นอุบอิบ แต่เขายังได้ยิน

          กันต์นั่งลงอย่างใช้ความคิด เขาจะเอายังไงกับน้องสาวเพื่อนดี ปล่อยเบลอ แล้วโบ๊ะบ๊ะ อะฮึ่ม บ๊วบ ๆ กันต่อ หรือว่าครั้งเดียวก็เกินพอ แล้วถ้ายายเด็กนี่ไปบอกไอ้อาร์ต เขาไม่ตายห่าเหรอวะ ยิ่งคิดกันต์ก็ยิ่งปวดหัว เพราะไอ้โซจูบอมบ์แก้วเมื่อคืนนั่นแหละ

          “แล้วเราจะเอายังไงต่อ” กันต์ถามคนที่นั่งฝั่งตรงข้ามเขา เธอละสายตาจากวิวข้างนอกหน้าต่างหันมา พอได้ประสานสายตากัน อยู่ดี ๆ หัวใจเขาก็เกิดเต้นระรัว

          แม่ง! มึงตื่นกับเด็กรุ่นลูกเนี่ยนะ พยายามปรับสีหน้าให้เรียบก่อนที่ยายเด็กนี่จะรู้ความคิดของเขา

          “ไม่เอายังไงค่ะ ก็กลับไปเรียน มองเพื่อนรักกับแฟนเก่าคบกันมั้งคะ” ถึงจะเป็นคำพูดเรียบง่าย แต่ในน้ำเสียงเจือความขมขื่น

          “รักมันมานานแล้วเหรอ” มันที่กันหมายถึงคือไอ้แฟนเก่าเฮงซวยนั่นแหละ

          “ตั้งแต่เรียนมอห้า”

          “แฟนคนแรก?”

          “อือ” อัญชญาตอบ จากนั้นเธอก็ลุกไปนั่งลงบนตักเขา

          “จะทำอะไร!” กันต์ทำหน้าตาตื่น อยู่ดี ๆ ยายเด็กนี่ก็มานั่งลงบนตักเขาหน้าตาเฉย

          “กอดเฉย ๆ ต้องการพลัง” พอมีปัญหาไม่ว่าเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ การได้กลับบ้าน ได้กอดคนที่เธอรักและรักเธอคือการเติมพลัง แต่ตอนนี้ทุกคนอยู่ที่เมืองไทยกันหมด ไม่มีใครให้กอดเลย ทำไมต้องมาอกหักอยู่ต่างบ้านต่างเมืองด้วยนะ

          “กอดเฉย ๆ ไม่ต้องลูบ” กันต์ทำเสียงดุเมื่อเธอลูบหน้าอกล่ำของเขา

          “ขอโทษค่ะ ทีเมื่อคืนบอกให้ทั้งบีบทั้งกัด” อัญชญาบ่นให้เขาได้ยิน พลางซบหน้าลงบนอกกว้าง กันต์เอนหลังพิงพนักโซฟาให้เธอได้ซบบนอกเขาอย่างสบาย

          “อยากเล่าไหม เผื่อจะสบายใจขึ้น”

          “ไม่ มันน่าอายจะตาย”

          “อยากร้องไห้ไหม พี่ยินดีปลอบ”

          “ไม่ดีกว่า เมื่อคืนร้องไปแล้ว จะเสียน้ำตาให้พวกมันทำไม สู้เอาเลือดหัวมันออกมาไม่ดีกว่าเหรอคะ”

          “เจ้าคิดเจ้าแค้น”

          “เปล่าสักหน่อย ไม่ได้โกรธ แต่แค่นับไว้ในใจ อย่าให้ถึงทีอัญ” คนเจ้าคิดเจ้าแค้นพูดอย่างเจ็บใจ ใครไม่เคยโดนไม่มีทางรู้หรอกว่า มันเจ็บและเสียความรู้สึกแค่ไหนที่โดนคนรักหักหลัง