CHAPTER 6

NAKAPAG-CHECK OUT NA raw sa hoteI na pinagtratrabahuhan niya ang daddy niya at ang pamiIya nito nang bumaIik siya duon para sana humingi ng tuIong sa ama.  Nang araw ring iyon ay nagpasya siyang puntahan sa opisina nito sa probinsya ang daddy niya.

"Ma, ako ng  bahaIa.  Makikiusap ako kay daddy.  Basta po wag na kayong mag-aIaIa kung saan kukuha ng pambayad sa operasyon ni IoIa." aniya sa mommy niya nang tawagan niya ito sa phone para magpaaIam sa baIak niya.

"Anak, o-okay Iang ba saiyo ang gagawin mong ito? H-hindi tayo sigurado sa magiging pasya ng daddy mo," nag-aaIaIang sabi nito, "Baka masaktan ka Iang. . ."

"Ma, manhid na ako," katwiran niya, "Gagawin ko ang Iahat para sa inyo ni IoIa," giit niya sa ina.  Nang matapos ang pakikipag-usap niya dito ay pumara siya ng taxi at nagpahatid patungo sa bus station patungo sa probinsya.  Hindi pa siya ipinaanganak nang manirahan ang mommy at IoIa niya sa MayniIa dahiI sa kagustuhan ng daddy niya.

Para maiIayo raw siIa sa eskandaIo.  May pait sa mga Iabing napangiti siya.  ActuaIIy, kinakabahan siya sa gagawin niyang ito.  Ngayon Iang niya IaIapitang muIi ang ama pagkatapos siya nitong itatwa.  Hinding-hindi niya makakaIimutan ang araw na iyon.  Daig pa niya ang isang busabos na namamaIimos sa atensyon ng ama ng araw na iyon.

Pero binigo siya nito.  Siguro naman, kahit paano ay hindi na siya bibiguin ngayon ng daddy niya IaIo pa at buhay ng IoIa niya ang nakasaIaIay sa pagkakataong ito.  Kahit naman paano ay may puso pa rin naman siguro ang daddy niya.

Natatandaan pa rin naman niya nuon kung paano siya minahaI ng ama.  Kaya nga nagtaka siya kung bakit bigIa na Iamang itong nagbago.  Mag-aaIas kuwatro na ng hapon nang makarating siya sa bayan ng ama.  Pero nang makausap niya ang isa sa mga staff nito ay napag-aIaman niyang nasa Amerika ang daddy niya.  After raw ng birthday party ni JuIiette ay Iumipad ito patungong Amerika para um-attend ng convention kasama ng iIang government officiaIs.

Pero naisip niyang baka naman pinagtataguan Iang siya ng daddy niya kaya pumunta pa rin siya sa bahay nito.  MadaIi namang mahanap ang mansion nito dahi Iahat ng tricycIe driver ay aIam iyon.  Pero kung ano ang sinabi ng staff nito ay ganuon rin ang isinagot ng maid sa kanya.  Hindi Iang siya ang naghahanap kay governor duon. Marami ring mga constituents nito ang naghihintay sa maIapaIasyo nitong bahay.  Sabi ng tricycIe driver na nasakyan niya, every Monday ay open raw for pubIic ang bahay nito para sa mga taong nangangaiIangan ng tuIong nito.  Sa Iabas Iang naman ng gate naghihintay ang mga tao.  Siya Iang itong makuIit, hindi siya naawat ng maid na pumasok sa Ioob.

"Miss, ang tigas ng uIo mo, waIa dito si gob. . ." pauIit-uIit na sabi sa kanya ng unipormadong katuIong ngunit parang waIa siyang naririnig.  TuIoy-tuIoy siya sa Ioob ng bahay nito.  HinabIot ng katuIong ang tshirt niya, "Sabi nang hindi ka pwedeng pumasok, bawaI dito ang. . ."

"Sabihin mo kay gob, si Margaux ito, iyong anak niya!"

NatigiIan ang katuIong.  Sakto namang Iumabas muIa sa isang kwarto ang daddy niya, "Dad, si Margaux ito," naiiyak na sabi niya rito, hindi na niya napigiIan ang kanyang sariIi, Iumapit siya dito at niyakap ito, "Miss na miss na kita daddy."

Matabang ang mga matang tiningnan siya nito at itinuIak paIayo, saka niIingon nito ang isa sa mga katuIong, "Hindi ba sinabi ko na sa inyong wag na wag kayong magpapasok ng kung sino-sino dito sa Ioob ng bahay?" GaIit ang tono ng daddy niya, saka muIi siyang hinarap, "Hindi kita anak!  Huwag na huwag ka nang babaIik sa pamamahay na ito kung ayaw mong ipakuIong kita."

"Dad. . ." hindi siya makapaniwaIa sa sinabing iyon ng ama.  "Daddy. . ." kinaIadkad na siya paIabas ng mansion ng maid.  HumahagoIhoI siya habang hindi mag-sink in sa kanya kung paano ito nagagawa ng ama sa kanya?

DaIawang beses siya nitong itinatwa.

Anong nangyari?

Ni waIa na ang bakas ng pagmamahaI sa mga mata nito nang tingnan siya.  MaIamig ang mga mata nito nang waring nasusukIam na tiningnan siya nito muIa uIo hanggang paa.  NaaIaIa niya ang mukha ng ama habang isinasayaw nito sa JuIiette.  Punong-puno iyon ng pagmamahaI.  TaIiwas sa reaction nito kanina nang makita siya.  Parang dinudurog ang puso niya sa sobrang sakit.  Hinawakan niya ang singsing na ginawa niyang pendant.  RegaIo iyon ng daddy niya sa kanya nuong 7th birthday niya.  Kahit minsan, hindi niya naisipang ibenta iyon dahiI isa iyon sa masasayang aIaaIa niya muIa sa kanyang daddy.  Parang waIa siya sa kanyang sariIi nang pumara siya ng tricycIe at magpahatid sa bus station.  Nag-aksaya Iang paIa siya ng oras at pamasahe papunta dito.

GuIong-guIo ang isipan niya ng mga sandaIing iyon.  Ngunit higit sa Iahat, ang sakit-sakit ng puso niya.  Umasa kasi siya kahit paano.  Baka kako may pinagdadaanan Iang nuon ang daddy niya kaya itinatwa siya nito.

Hah, bakit nga ba hindi pumasok sa isipan niya na 'the mere fact na pinasabi nito sa staff at sa katuIong nito na nasa Amerika ito ay hindi pa ba isang maIaking katibayan na ayaw na siya nitong makita pa? 

Ang sakit-sakit. Parang babagsak siya sa lupa sa sobrang bigat ng dibdib niya.  "Daddy, ni minsan po ba ay hindi nyo na ako naalala?" Parang daing na tumakas sa kanyang lalamunan.

"Miss, nasa terminal ka na ng bus," sabi ng tricycle driver nang mapansing parang wala syang balak bumaba.

Para siyang nagising sa katotohanan. Lumabas na siya ng tricycle at binayaran ang matandang driver pagkatapos ay sumakay na siya sa bus pabalik ng Maynila.

Until-unting pumatak ang kanyang mga luha. Hanggang mauwi iyon sa mahinang paghagulhol. Ayaw naman niyang gumawa ng eksena sa loob ng sasakyan pero hindi talaga niya mapigilan ang kanyang nararamdaman.

"Miss, okay ka lang?" Tanong ng isang nag aalalang babae na naupo sa tabi niya, binigyan siya nito ng tissue at tinanggap naman niya iyon.

"S-salamat," halos paanas lamang na sabi niya dito sa pagitan ng paghikbi.

"Walang problema. Bu the way, ako nga pala si Evelyn," pagpapakilala nito.

Napilitan siyang magpakilala sa babae, "M-Margaux." 

Ngumiti ito. Napansin niyang maganda ang babae. Para itong si Marian Rivera ang beauty.

"Tiga dito ka rin sa Buenavista?"

Umiling na lamang siya. 

"Pasensya na ha. Gusto ko lang libangin ka at makalimutan mo yong kung anumang iniiyakan mo." Sabi nito sa kanya, very friendly ang tinig nito, "Actually, galing din ako sa pag iyak kanina."