เข้าสู่ระบบ"Dapa!" Walang pag-aalinlangang dinaluhong ni Jake si Christel at hinila ito pababa sa salaming sahig kasabay ng pamimilipit ng kaniyang sariling katawan upang maging panangga. PTHWIP! CRACK! Isang bala mula sa may-silencer na sniper rifle ang tumagos sa tempered glass canopy sa itaas ng kanilang ulo. Nagkalat ang pira-pirasong kristal na parang ulan, humihiwa sa tela ng suit ni Jake at dumadampi sa pisngi ni Christel. Ang pulang laser dot ay mabilis na naglakbay sa sahig, hinahanap muli ang target sa likod ng mababang concrete planter box na nag-iisang solidong harang sa viewing deck. 02:58... 02:57... Ang pulang digital timer ng C-4 sa ilalim ng salamin ay patuloy sa walang humpay na pagbaba. Bawat segundo ay parang mabigat na martilyong pumupukpok sa sentido ni Christel. "Nasa tore ng lumang water tank ang sniper," pabulong ngunit mabilis na sabi ni Jake habang pilit na inaayos ang kaniyang posisyon. Mahigpit ang yakap niya sa nanginginig na balikat ng dalaga. "Hindi lang pam
Ang banayad na tugtog ng violin mula sa ballroom ay biglang napalitan ng isang nakakikilabot na static bago tuluyang naputol ang tunog.Kasabay nito, ang buong Horizon Ridge Pavilion ay nilukob ng dilim.Namatay ang daan-daang chandelier, ang recessed floor lights, at ang malalaking spotlights na tumatanglaw sa talampas. Ang tawanan at kuwentuhan sa loob ng ballroom ay napalitan ng mga impit na hiyaw, pagkalansing ng nabasag na mga baso, at bulungan ng higit tatlong daang VIP guests."Ano 'yon? Back-up generator?" tanong ni Christel, mabilis na huminto sa pagsasayaw at napakapit sa braso ni Jake.Napakunot ang noo ni Jake. Agad na sumibol ang kaniyang instincts bilang structural engineer. "Hindi dapat mamamatay ang main power. May tatlong independent redundancy circuits ang Horizon Ridge. Kahit mag-trip ang grid ng buong Tagaytay, automated ang paglipat sa underground battery system sa loob ng dalawang segundo."Lumipas ang lima, sampu, labinlimang segundo—ngunit nanatiling patay ang
Ang halik na iyon sa ilalim ng buwan ay muling naputol nang marinig nila ang pamilyar na yabag ng mamahaling stiletto sa tempered glass floor ng balcony. "Oh, look at them! Para kayong statue sa tuktok ng wedding cake!" anunsiyo ni Samantha na may hawak na champagne flute sa isang kamay at makapal na tablet sa kabila. Kasunod nito si Gladyz na may suot na emerald green gown at si Adrian na tila pagod na pagod ngunit masaya habang hawak ang huling kopya ng guest registry. "Sam, five minutes lang sana kaming humihingi ng katahimikan bago bumalik sa mga investor," natatawang reklamo ni Jake, ngunit nanatiling nakayakap ang kaniyang braso sa beywang ni Christel. "Five minutes is a luxury in high society, Jakey," irap ni Samantha bago hinarap si Christel sabay wagayway ng screen ng tablet. "Forget the investors, darling. We need to talk about the wedding blueprint. Nag-draft na ako ng floor plan para sa beach estate sa Batangas. Forty-foot floral arch made of dried driftwood and importe
Hindi nagtagal ang libreng palabas sa lobby dahil mabilis ding inangkin ni Samantha ang buong lugar. Sa loob lamang ng dalawampung minuto, nalaman na ng lahat sa site na bukod sa pagiging pinsan ni Jake, si Samantha pala ay isang kilalang art curator at interior stylist sa Europa—at may sarili itong opinyon sa bawat sulok ng Horizon Ridge. "No, no, no! Bakit beige ang drapery sa VIP suites?" maarteng sita ni Samantha habang iwinawasiwas ang kaniyang manicure sa tapat ng sample board na hawak ni Maya. "Mukhang waiting room ng dentista sa Zurich! Kailangan natin ng olive green velvet na may brushed brass trim para ma-highlight ang sunset ng Taal!" Napakunot ang noo ni Christel, muling sumiklab ang propesyonal nitong pride. "Miss Vanderbilt, naaprubahan na ng board ang neutral palette para lumitaw ang natural light at hindi maging makalat sa mata ng mga guest. Rustic luxury ang tema natin, hindi Victorian opera house." Lumingon si Samantha, ibinaba ang kaniyang salamin hanggang sa
Ang kapayapaan sa construction site ng Horizon Ridge ay hindi nagtagal. Tatlong linggo bago ang inaabangang grand soft opening, isang kulay-pulang Porsche 911 ang marahas na huminto sa harap ng lobby, nagpaikot ng alikabok at huminto sa mismong tapat ng bagong latag na pedestrian walkway. Bumaba mula sa kotse ang isang babaeng tila lumabas mula sa pabalat ng isang international fashion magazine. Matangkad, nakasuot ng designer shades, trench coat na terno sa kaniyang mamahaling boots, at may bagsak na kulay-tsokolateng buhok na sumasayaw sa hangin. Nang hubarin nito ang kaniyang salamin, inilibot niya ang tingin sa buong lobby bago dumako ang mga mata kay Jake na noo'y kausap ang electrical contractor. "Jakey!" Isang matinis at masiglang sigaw ang bumasag sa ugong ng mga drill at lagari. Bago pa man makalingon nang maayos si Jake, tumakbo na ang babae papalapit sa kaniya. Sa harap ng mahigit tatlumpung trabahador, ni Gladyz, at ni Christel na noo'y may dalang color palettes, buon
Lumipas ang anim na buwan.Ang amoy ng sunog na goma, usok, at basang abo sa talampas ng Tagaytay ay napalitan ng bango ng sariwang tabas na damo, halimuyak ng mga ligaw na sunflower, at ang malamig, malinis na simoy ng hanging-bundok. Ang dating sunog na container van na halos naging puntod nina Christel at Jake ay wala na; sa mismong puwesto nito ay nakatayo na ang nagtataasang steel frames at floor-to-ceiling tempered glass ng The Horizon Ridge Pavilion.Sa ibaba ng pavilion, tanaw na tanaw ang buong Lawa ng Taal—payapa, asul, at waring walang bahid ng anumang unos.Sa loob ng ginagawang grand lobby, abala ang mga trabahador sa paglalatag ng Italian porcelain tiles. Nakatayo si Christel sa gitna ng bulwagan, suot ang kaniyang signature white hard hat, fitted jeans, at safety boots. May hawak siyang digital stylus habang sinusuri ang curvature ng wood paneling sa reception desk. Wala na ang kaniyang sprain, at sa kaniyang kilos ay bumalik na ang dating liksi at kumpiyansa."Miss Chr
Chapter 4Masayang naglalaro si Zheena at Adrian minsan pang sila magkita kaya sinulit na ng bata na makasama ang Daddy adrian niya, habang si Christel at Mang Fidel naman aybnag-uusap."Daddy, I want to go to school" " Really!?', I will talk to your mom later."" Ayaw po muna ni mommy kasi wala d
Chapter 3 " Nandito na order natin dear, kaso nawala yung magandang view sa harap ko;" Tumigil ka sa kahibangan mo may asawa na yung tao at may anak na sila" " How did you know?" "Nakita ko sila sa CR kaso umuwi na yung mag-ina nya"" Ow, so sad dear, naheart broken na agad ako" malungkot na s
Chapter 2 Naging busy si Gladyz buong maghapon, dahil gusto nyang kamlimutan ang nagyari sa kanya kanina. Tumawag si Ivy sa kanya at niyaya siya nitong kumain sa labas. Dahil wala naman siyang gagawin kaya pumayag nalang siya at friday nmanwalang pasok kinabukasan Pagkalipas ng isang oras may kuma
Chapter 1 Sabay kumain ng almusal ang pamilyang Rumualdez. Minsan lang sila nagkkasabay kumain dahil busy sila sa kanilang negosyo. "Honey, I will schedule a meeting with the board, get ready, I want to resign as a President of the company, and I want you to take over the place."nabigla si Glady







