LOGIN"No." Iniharap ni Nixie ang phone niya nang pabaligtad sa lamesa para takpan ito. "It's my first time being a secretary, kaya marami pa akong hindi nagagawa nang maayos. Mr. Rockwell, just point them out."River felt that Nixie was defending Luis, na kilala pa naman sa pagiging aloof at sobrang higpit."You're not suited for work. You're better suited for home," River said coldly. "Miss Rockwell also mentioned na masarap kang magluto."Biglang lumingon si Wesly sa kaniya, her gaze darkening. "Mr. Tan, you really know how to take things out of context, huh? Sabi ko masarap magluto si Ate Nixie, tapos ang nakuha mo, gusto ko siyang mag-stay sa bahay para lang magluto? Kung ganiyan ka mag-relay ng messages, hindi na ako magtataka kung bumagsak ang Cosmic Star Technology isang araw."Magkapatid nga talaga sila—parehong matalim magsalita. But River couldn't afford to offend either of them. He just smiled. "Miss Rockwell, you misunderstand.""You misunderstood me first." Binalingan ni Wesly
Habang binibili ang mga huling groseri, message si Nixie kay Wesly.[To Wesly: Wes, please take me with you tonight no matter what. Hindi ko na kayang tumira sa iisang bubong kasama si River.][From Wesly: Leave it to me!]Matapos ipadala ang mensahe, ibinulsa ni Nixie ang kanyang phone at humarap kay River. "Umuwi na tayo."Pagkarating sa bahay, agad na pumasok si Nixie sa kusina. Ang bawat kaldero at kagamitan sa kusina ay personal niyang pinili, lahat ay ayon sa paboritong style ni River, ngunit hindi kailanman nagbigay-pansin ang binata doon.NAUPO SI River sa sofa gaya ng dati habang ang telebisyon ay nagbabalita. His gaze occasionally drifted to the busy figure in the kitchen, a smile gradually spreading across his face.He liked this state.It made him feel at ease.A short while later, the doorbell rang.Dumating si Yoseff.May dala itong basket ng prutas at ngumiti, "Bro, biglaan naman yata ngayon? Anong masarap na pagkain ang inihanda ni Nixie?"NARINIG NI NIXIE ang ingay sa
Talagang determinado si River na sabayan siyang maghapunan ngayong gabi, at kahit anong pilit ni Nixie, alam niyang hindi niya kakayaning manalo sa lakas ng isang lalaki.Na-realize ng dalaga na walang patutunguhan kung magpapatigasan pa sila, kaya kalmado na lang siyang sumang-ayon, "Sige, magluluto ako, pero bitiwan mo muna ang kamay ko."Doon lang siya binitawan ni River."Walang laman ang fridge, kailangan kong pumunta sa palengke. Pero sa ganitong oras, baka wala nang masyadong sariwang paninda." Tiningnan ni Nixie ang mga local specialty sa sahig na ipinadala ni Mama Dean at ng mga bata, saka sinabi kay River, "Iakyat mo muna 'to sa taas, ako nang bahala sa palengke."Mataman lang siyang tinitigan ni River, na tila ba takot na takot na hindi na siya babalik kapag umalis ito.Saglit na nawalan ng masabi si Nixie, pero sa huli ay yumuko na lang siya para buhatin ulit ang mga gamit, "Iaatras ko lang 'to sa loob, tapos mamamalengke na ako."Mukhang naniwala naman si River kaya kinuh
May sasabihin pa sana si River, ngunit dahil masyadong nag-aalala si Nixie para sa package, inunahan na niya itong magsalita, "Saka na natin pag-usapan 'yan. Tatanungin ko na lang si Irish. Huwag kang mag-alala, baka hindi mo lang napansin. Hindi naman pakikialaman ni Irish ang mga gamit mo."Si Irish mismo ang mismong makikialam ng gamit niya, at alam na alam niya iyon.Sawang-sawa na si Nixie na pakinggan ang mga ganoong salita sa loob ng maraming taon, umay na umay na siya sa pambobola ni River, kaya naman walang sabi-sabing ibinaba na lang niya ang tawag.Natigilan naman si River nang biglang maputol ang linya, at napakunot-noo. Binabaan siya ng tawag ni Nixie?Tumayo siya, kinuha ang coat, at umalis ng kumpanya. Nagpadala siya ng message kay Nixie tungkol sa gusto niyang hapunan para mamayang gabi.Kamakailan kasi ay palagi na siyang kumakain sa labas o kaya naman ay nagpapa-deliver na lang sa opisina. Kaso nga lang, matabang ang lasa ng mga pagkain kaya ilang subo lang ang nakak
Hindi pa nakakalayo si Tania; malaki ang tsansa na magkasalubong pa rin sila sa loob ng research institute. Kaya naman, ipinahubad ni Professor Cayetano kay Nixie ang suot nitong coat at pinasuot ang kanyang sariling black executive jacket—medyo malaki ito kay Nixie at nagmukha siyang matanda, pero wala na silang ibang magagawa."At kailangan din ng sombrero, sisiguraduhin nating balot na balot ka." May kinuha si Professor Cayetano na gray baseball cap mula sa kanyang bag at ipinatong iyon sa ulo ni Nixie.“Bakit may sombrero kayo?” takang tanong ni Nixie."Sa anak ko 'yan." Tinitigan siya ni Professor Cayetano. "Mas okay na 'to. Simula ngayon, maghanda ka na ng dalawang set ng pamalit na damit tuwing papasok at lalabas ka ng research institute, para sigurado.""Sige po." Tumango si Nixie.Sa mata ng mga nakatatanda sa kanya, masyado siyang tahimik at mabait, kaya naman palagi siyang naaapi.Bumuntong-hininga si Professor Cayetano at bumulong, "Mabuti na lang at divorced na kayo, mabu
Naiwan sa labas si Professor Cayetano at ang kanyang assistant, tanging si Nixie lamang ang pinapasok sa loob.Halatang nag-aalala si Professor Cayetano para kay Nixie. Kaya naman nang pabalikin na siya ng kanyang assistant sa sariling pwesto, ilang hakbang lang ang nilayo niya at nanatiling nag-aabang sa may pinto.Hindi naman na kumibo ang assistant at bumalik na lang sa trabaho.Naalala ni Professor Cayetano ang sinabi ni Nixie na nandoon din si Tania. Wala naman sanang importanteng ganap sa research institute ngayon, kaya anong ginagawa rito ni Tania? Isang external expert na wala namang kinalaman sa core data?Nagsimula siyang maghinala kaya luminga-linga siya sa paligid.He actually spotted a bright skirt around the corner, and upon closer inspection, realized it was high heels.Sa buong research institute, iilang tao lang ang nagbibihis ng gaya kay Tania. Kapag abala ang lahat, daig pa nila ang trumpo sa pag-ikot sa trabaho, at kapag bakante naman, mas pipiliin nilang makasama
“I want to divorce your son.” “Ano?" Natigilan nang ilang sandali ang ginang, bago nagliwanag ang mukha nito sa tindi ng kagalakan. Bigla itong lumapit, "Talaga? Talagang handa ka nang pakawalan ang anak ko, ang mataas na posisyong ito sa kumpanya?"“May nahanap ka bang mas higit sa kanya?” hula
HINDI PA kailanman nakaramdam ng ganitong uri ng tiwala si Nixie mula sa isang kaibigan, kaya naman magaan siyang ngumiti kay Wesly.It was like a ray of light suddenly falling on a magnolia flower after being rained on, even if only for a moment, it was still sparkling.Bahagyang natulala si River
“Pano mo nalamang hindi ako umuwi kagabi?” malamig na tanong ni Nixie sa asawa.Saglit yatang tumigil sa pagtibok ang puso ni River. Maingat niyang pinag-aralan ang mga mata nito, sinusubukang basahin kung nagsisinungaling ba ito o may tinatago.Kung umuwi nga ito kagabi, siguradong nakita sila nit
"Matapos ang apat na taon, naging matagumpay ang ating top-secret, self-developed chip project.""The research institute will soon be putting it up for tender. Once it goes public, it will benefit the country and its people.""Chief Engineer Montero, bilang core person na namahala sa proyektong ito







