LOGINShare
บทที่ 14
publish date:
2026-09-12 12:30:58“ลืมอะไรเหรอ? อ้อ...เสื้อผ้าใช่มั้ย”
บุรินทร์ที่กำลังเก็บจานเห็นวายุเดินกลับเข้ามานึกว่าจะมาเอาเสื้อผ้าชุดที่เปียกฝน จึงละจากงานในมือไปหาถุงพาสติกในครัว โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าชายหนุ่มไม่ได้กลับมาเพื่อสิ่งนี้
“เอาไปใส่เสื้อผ้าสิ หืม? ยิ้มอะไร อารมณ์แปรปรวนเหมือนกันนะนายเนี่ย”
“หัวหน้ายังไม่มีแฟนเหรอ”
บุรินทร์คิ้วขมวดเมื่อได้ยินคำถามนี้ แถมตอนนี้เจ้าเด็กเส้นวายุยังนั่งที่โซฟาสบายใจเฉิบ อีกทั้งทำหน้ายียวนยิ้มกริ่มแปลกๆ
“ไม่เกี่ยวกับนาย เอ้า...เอาไปใส่เสื้อผ้าแล้วรีบๆกลับไปซะ ฉันจะได้ไปทำงานสักที”
“ทำงานอะไรนักหนา ไม่รู้จัก Work life Balance หรือไง”
“ฉันไม่ใช่คนขี้เกียจอย่างนาย ถูกพ่อแม่ตัดหางปล่อยวัดขนาดนี้แล้วยังไม่สำนึก”
“หัวหน้ารู้ได้ไงว่าผมถูกตัดหางปล่อยวัด รู้แล้วเหรอว่าพ่อแม่ผมเป็นใคร”
“พ่อแม่นายก็คงจะเป็นเพื่อนของผู้ใหญ่สักคนที่ฝากๆกันมาน่ะแหละ แล้วถ้าไม่ถูกตัดหางปล่อยวัด จะให้มาทำตำแหน่งต๊อกต๋อยแบบนี้เหรอ แถมยังถังแตกไม่มีเงินใช้อีก”
วายุแอบทึ่งในความคิดวิเคราะห์ของหัวหน้า ตอนนี้ตัวเขาไม่ต่างจากการถูกอาม้าตัดหางปล่อยวัดจริงๆ
“ทำงานอะไร ให้ผมช่วยมั้ย”
“เวลางานไม่สนใจ จะมาขยันอะไรตอนนี้”
“เออน่า มีอะไรให้ช่วยรึเปล่า”
“ถ้าอย่างนั้นก็เอาจานพวกนี้ไปล้างให้หน่อย เสร็จแล้วเดี๋ยวมีงานให้ช่วยทำ อย่าบ่น...นายก็กินเหมือนกัน”
วายุทำเสียงไม่พอใจ จะอ้าปากบ่นแต่ก็ไม่ทันหัวหน้าที่พูดดักคอ เลยต้องลุกขึ้นไปล้างจานโดยดี ตั้งแต่เกิดมานี่เป็นครั้งแรกที่ถูกใช้ให้ไปล้างจานเลยนะเนี่ย
“มานั่งตรงนี้”
วายุออกจากครัวก็เห็นหัวหน้าเปิดคอมฯไว้สองเครื่อง เรียกเขาไปนั่งหน้าโซฟาด้วยกัน
“จบบริหารธุรกิจใช่มั้ย เกรดก็ไม่ขี้เหร่ นายคงอ่านข้อมูลพวกนี้เข้าใจสินะ”
“ไม่เข้าใจ สอนหน่อยสิ”
“ถ้าไม่รู้เรื่องก็กลับห้องไป เสียเวลา”
“อะไรว้า...เป็นหัวหน้าไม่ใช่เหรอ สอนหน่อยไม่ได้รึไง ลืมไปหมดแล้ว ไกด์ให้นิดนึงเผื่อจำได้”
แม้บุรินทร์จะเข้มงวด แต่ก็ดูแลลูกน้องอย่างดีเสมอ ยิ่งตอนนี้มีหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงไอ้เด็กเส้นกวนโอ๊ยคนนี้ด้วยแล้ว ก็ควรต้องทำงานที่ได้รับมอบหมายมาให้ดีที่สุด แม้จะเป็นงานที่ไม่เต็มใจทำก็ตามที
บุรินทร์พบว่าวายุฉลาดหัวไวพอสมควร ภาษาอังกฤษดีทีเดียว แต่ว่าขี้เกียจ ทำงานหยาบไม่ใส่ใจ ที่สำคัญกวนตีนสุดๆ เถียงคำไม่ตกฟาก อยากจะตบกบาลทุกสิบนาที
“หัวหน้า...พอเถอะ จะทำงานอะไรนักหนาเนี่ย ไม่เหนื่อยบ้างเหรอ ดูดิ๊...ที่สายตาสั้นเพราะแบบนี้รึเปล่า จ้องคอมฯ ทั้งวัน”
วายุโอดครวญรอบที่สิบ ที่จริงบุรินทร์ก็เริ่มจะล้าสายตาอยู่เหมือนกัน เงยหน้าดูนาฬิกาก็เห็นว่าเกือบจะสี่ทุ่มแล้ว ชอบทำงานแต่ก็ไม่อยากเจ็บป่วย พรุ่งนี้มีประชุมอีกมาก ควรพักผ่อนดีกว่า
แล้วก็...คืนนี้อยากจะผ่อนคลายสักหน่อยด้วย
“พรุ่งนี้นายไปทำข้อมูลตรงนี้ต่อให้เสร็จนะ โอเค...ฉันจะอาบน้ำนอนแล้ว นายก็กลับห้องไปพักผ่อนเถอะ”
“ขอนั่งเล่นแป๊บนึง”
วายุไม่รอให้เจ้าของห้องอนุญาต กระโดดขึ้นไปนั่งสบายบนโซฟาพร้อมกับกดรีโมทเปิดทีวี ปรากฏหน้าที่บุรินทร์กำลังดูซีรีย์จีนค้างไว้อยู่
“ฉันง่วงแล้ว”
“ไม่เอา ยังไม่อยากกลับ”
“อะไรของนาย อย่ามาทำตัววอแวน่ารำคาญ”
“ที่ห้องผมทีวีไม่ได้ต่อเน็ตอ่ะ ไม่มีอะไรดูเลย หัวหน้าก็ไปอาบน้ำดิ ผมขอดูทีวีผ่อนคลายนึดนึงไม่ได้เหรอ”
วายุทำเสียงออดอ้อนขึ้นมาเฉย เป็นไม้ตายที่เอาไว้ใช้กับเจ๊เกียว ซึ่งนั่น...ก็ดันใช้กับบุรินทร์ได้ด้วย ไอ้เด็กนี่ตัวใหญ่ซะเปล่า ทำตัวงอแงเป็นเด็กอนุบาลไปได้
บุรินทร์ส่ายหน้าเอือมระอาก่อนจะคว้าผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำไป โดยหารู้ไม่ว่าเจ้าเด็กหัวทองที่งอแงเมื่อกี้กำลังยิ้มกริ่มเพราะแอบซ่อนแผนการเอาไว้ในใจ
ไม่เสียเวลาแม้แต่วินาที เมื่อได้ยินเสียงกดล็อกประตูห้องน้ำ วายุก็เด้งตัวลุกขึ้นมาแล้วซอยเท้าเงียบๆ ตรงไปที่ห้องนอน บิดลูกบิดด้วยเสียงที่เบาที่สุด
สิ่งนั้นจะต้องแอบไว้ที่ไหนสักแห่งในห้องนี้แหละ หัวหน้าแว่นจอมเนิร์ดขี้บ่นมือหนัก ไม่คิดเลยว่าจะเหงาใจขนาดต้องซื้อหาดิลโด้พ่นน้ำมาช่วยตัวเองทางประตูหลัง
วายุอยากจะหาสิ่งนั้นให้เจอ แล้วเอามันมาเยาะเย้ยล้อให้อายม้วนไปเลย เผื่อเอาไว้เป็นข้อต่อรองให้ประเมินผลการทำงานของเขาดีๆ
ถ้าไม่ยอมนะ...จะเอาไปแฉให้ที่ทำงานรู้ให้หมดเลย คอยดู หึ...หึ
Latest chapter
My Lovely Boss หัวหน้าของผม...มีความลับ ตอนพิเศษ ละลายหมดแล้ว! (6)
“อืม...พอถอดปลั๊กออกรูก็โหว่จนเห็นด้านใน สีชมพู...โคตรสวย”“อ๊ะ!”ลิ้นสากค่อยๆไล้เลียไปที่ขอบของรูจีบจนคนด้านบนสยิวไปทั้งตัว เผลอขมิบไปหลายที ท่านี้ช่างน่าอายเหลือเกิน แต่ก็ทำให้รู้สึกหวาบหวามอย่างบอกไม่ถูกร่างบางกำลังเคลิบเคลิ้มจากลมหายใจอุ่นที่รดอยู่ตรงนั้น แต่ก็ต้องก้มลงไปดูเพราะมือใหญ่กำลังทาบางอย่างที่เหนียวเหนอะตรงหว่างขาตัวเอง“ยะ...ยุ ทำอะไร”“กินของหวาน”ใช่แล้ว สิ่งที่วายุกำลังละเลงจนทั่วหว่างขา รอบรูจีบ แก้มก้น และดุ้นของบุรินทร์ คือช็อกโกแลตนั่นเองเมื่อของหวานพร้อมแล้ว ก็สวาปามได้วายุทั้งเลีย ทั้งดูด ทั้งขบ ทั้งกัด อย่างเมามัน ใบหน้าของเขาเลอะเปรอะเปื้อนไปด้วยช็อกโกแลต ไม่ต่างจากหว่างขาของบุรินทร์ คนทั้งคู่มอมแมมอย่างที่สุดไม่ใช่แค่ช็อกโกแลตเท่านั้นที่ละลาย ตอนนี้ร่างบางก็อ่อนระทวยเพราะเสียวซ่านจนแทบละลายเหมือนกัน มือทั้งสองต้องจับแขนเก้าอี้ไว้ให้มั่น ไม่อย่างนั้นคงได้ไหลตกเตียงแน่นอนลิ้นสากถูกแทรกเข้ามาด้านในรูจีบ สร้างความเสียวให้กับบุรินทร์เป็นอย่
My Lovely Boss หัวหน้าของผม...มีความลับ ตอนพิเศษ ละลายหมดแล้ว! (5)
คนพี่ขยับเข้าไปใกล้ ใช้มือทั้งสองจับบ่าแกร่งแล้วเขย่งตัวขึ้นไปกระซิบที่ข้างหูเบาๆ ทำเอาอีกฝ่ายต้องขนลุกเกรียวไปทั้งตัว“บีหึง แล้วก็หวงยุมาก หวงที่สุด ไม่ยอมให้ใครมายุ่งกับยุทั้งนั้น”โอ้โห พอบทจะเอาใจ...คนพี่ก็สุดเหมือนกันนะเนี่ยประโยคนี้ทำเอาเจ้าลิงสุดทน อ้อมมือไปขย้ำแก้มก้มเด้งๆด้วยความมันเขี้ยวทันทีและนั่นทำให้รู้ว่าคนพี่ไม่ได้มีดีแค่แต่งตัวโป๊เท่านั้น แต่ยัง...มีของเล่นติดตัวมาด้วยระหว่างแก้มก้นขาวๆนั่น มีหัวปลั๊กสอดอยู่ วายุเอื้อมมือไปเขย่าจนอีกฝ่ายสะดุ้งโหยง“อ๊ะ!”“เมียขี้ยั่วขนาดนี้ แล้วผัวจะไปมีคนอื่นได้ไงล่ะคร้าบ”ร่างบางทำให้อีกฝ่ายใจเต้นโครมครามมากขึ้นไปอีกโดยการย่อตัวลงต่ำแล้วปลดเข็มขัด วายุรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังจะทำอะไร ในหัวก็แว่บความคิดหนึ่งเข้ามาชายหนุ่มวิ่งออกไปแล้วกลับมาพร้อมกับช็อกโกแลตมากมาย เขาหยิบกล่องใหญ่ที่สุดออกมา เป็นช็อกแลตมิลค์แท่งโตบุรินทร์รู้สึกขัดใจ คิดว่าอีกฝ่ายอยากกินช็อกโกแลตที่คนอื่นให้มาตอนนี้ทำไม แต่แล้วก็เข้าใจได้ทันที เมื่อเจ้าลิงหัวทองเ
My Lovely Boss หัวหน้าของผม...มีความลับ ตอนพิเศษ ละลายหมดแล้ว! (4)
วายุโพลไฟล์ดี ทั้งชาติตระกูล ฐานะ และการศึกษา รูปร่างหน้าตายิ่งไม่ต้องพูดถึง ไปไหนแต่ละทีโดดเด่นอย่าบอกใคร เขาย่อมเป็นที่หมายปองของใครหลายคนเป็นธรรมดาทว่าด้วยความที่เป็นคนช่างมีเหตุมีผลของบุรินทร์ แม้จะเสียใจ แต่ก็ไม่โยนความผิดไปให้อีกฝ่ายแต่เพียงผู้เดียว เพราะเขาเองก็ทำหน้าที่คนรักบกพร่องเหมือนกัน ไม่แปลกหากวายุจะหวั่นไหวไปกับคนอื่นร่างบางคิดแบบนั้น แล้วก็พลันน้ำตาไหลออกมาอย่างห้ามไม่ได้เมื่อรู้สึกถึงความอุ่นชื้นที่สัมผัสลงบนแก้ม ชายหนุ่มก็บ่ายหน้าหันหลังกลับทันที แต่ก็ไม่ทันที่วายุจะเห็นหยดน้ำตานั่นแล้วคนน้องตกใจไม่คิดว่าทำคนพี่น้ำตาตก รู้สึกปวดใจอย่างบอกไม่ถูก“บะ...บี ร้องไห้ทำไม”“ฉัน...อึก...ฉันเข้าใจถ้านายจะเบื่อกันแล้ว”“เบื่ออะไร ไม่เคยเบื่อเลย บี...อย่าร้องน้า”“ถ้านาย...นายจะไปมีคนอื่น ฉัน...”“โอ๊ย! ไปมีคนอื่นอะไร! ไม่มี๊! ไม่มีสักคน จริงจริ๊ง!”“ทำไม...อึก...ทำไมต้องเสียงสูงด้วยล่ะ นาย...นายโกหกฉันอยู่รึเปล่า”“ป๊
My Lovely Boss หัวหน้าของผม...มีความลับ ตอนพิเศษ ละลายหมดแล้ว! (3)
“บี...ทำอะไรอยู่”วายุส่งเสียงเรียกอีกฝ่าย แต่พอก้าวเข้ามาในห้องน้ำอันหรูหราอลังการแล้วก็ต้องตาลุกวาว ทั้งแสงจากเปลวเทียน ทั้งกลิ่นหอมอโรม่า ไวน์และดอกกุหลาบช่อโตที่ตั้งเตรียมไว้ แถมยังมีดนตรีคลอเบาๆอีก“โอ้โห บีทำเองเหรอ ว้าว! เกินคาด! ไม่อยากจะเชื่อ! ตกบันไดหัวฟาดพื้นรึเปล่าเนี่ย!”เจ้าลิงตัวโตทำเสียงตื่นตะลึงน่าหมั่นไส้กวนโอ๊ย ก็แหม...คนพี่เคยทำอะไรแบบนี้ให้ที่ไหนกันล่ะ เซอร์ไพร้ส์ก็จริง แต่อดที่จะแซวไม่ได้แต่กวนเขาแล้วก็ต้องเตรียมพร้อมรับแรงกระแทกความเขินของอีกฝ่าย ถ้าไม่ถูกดึงหู ก็คงถูกเบิ้ดกะโหลกแน่ๆทว่า...รีแอ็คชั่นจากคนพี่ไม่ใช่อย่างที่คิดบุรินทร์ที่ตาแดงๆ หันกลับมาตามเสียงเรียก ชายหนุ่มขยับเข้ามาใกล้ ช้อนตารื้นขึ้นมามอง ซึ่งนั่นยิ่งทำให้คนตัวโตใจหวิวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก“ยุ นาย...นายยังรู้สึกกับฉันเหมือนเดิมรึเปล่า”“ห้ะ? ก็ต้องเหมือนเดิมสิ”“นายเบื่อฉันแล้วใช่มั้ย”“เปล่าสักหน่อย บีคิดมากไปแล้ว”“จริงนะ”
My Lovely Boss หัวหน้าของผม...มีความลับ ตอนพิเศษ ละลายหมดแล้ว! (2)
ทว่า...บุรินทร์กับว่ายุไม่ได้จิ๊จ๊ะกันมาเดือนกว่าแล้วสิ่งนี้ทำให้บุรินทร์รู้สึกหวาดหวั่นอย่างไรบอกไม่ถูก ชายหนุ่มรู้ว่าตัวเองนั้นบกพร่องที่ไม่ใส่ใจอีกฝ่าย ไม่อยากให้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับวายุจืดชืดมากไปกว่านี้ จึงขอใช้วันวาเลนไทน์ปีนี้เป็นโอกาสแก้ตัววาเลนไทน์สองปีที่ผ่านมาของพวกเขามีแต่วายุที่กระตือรือร้น บุรินทร์ที่ไม่อินเท่าไหร่ก็แค่หาช็อกโกแลตตามร้านสะดวกซื้อให้จบๆเท่านั้น แต่วาเลนไทน์ปีนี้จะพิเศษกว่าทุกครั้งดอกกุหลาบสีแดงช่อโต ไวน์อย่างดี เทียนหอม แล้วก็บาธบอมที่ฟูฟ่องเต็มอ่างอาบน้ำ ทั้งหมดนี้คงทำให้เจ้าลิงหัวทองเซอร์ไพร้น่าดูบุรินทร์จัดสถานที่ไปใจก็เต้นตึกตักไป กระทั่งได้ยินเสียงประตู นั่นเป็นสัญญาณว่าวายุมาถึงแล้ว เขาจึงหยุดมือแล้วออกไปต้อนรับเสียหน่อยวายุทิ้งสูทลงบนโซฟาอย่างไม่แยแส คลายปมเนคไทให้หายอึดอัด เบื้องหลังคือคนขับรถที่ช่วยหิ้วของมากมายขึ้นมา มีทั้งแฟ้มงานแล้วก็ถุงอะไรต่อมิอะไรเต็มไปหมดเมื่อคนขับรถกลับออกไป ชายหนุ่มจึงเห็นว่าคนพี่ยืนอยู่ตรงนั้นด้วย“อ้าวบี วันนี้กลับเร็วเหรอ”“ประชุมเส
My Lovely Boss หัวหน้าของผม...มีความลับ ตอนพิเศษ ละลายหมดแล้ว! (1)
“ผู้อำนวยการคะ รายงานงานไตรมาสที่เพิ่งสรุปเสร็จค่ะ”เลขาสาววางแฟ้มไว้บนโต๊ะพร้อมกับกาแฟร้อน บุรินทร์เอ่ยขอบคุณทั้งที่ตายังมองจอคอมพิวเตอร์ แต่ในที่สุดก็ต้องเงยหน้าขึ้นมา เพราะรู้สึกว่ากำลังมีสายตาจับจ้องอยู่“เอ่อ...มีแฟ้มให้เซ็นต์เพิ่มเหรอ”“เปล่าค่ะ เจนแค่จะมาเตือนความจำ”“หืม?”“โธ่! ผอ. ลืมจริงๆใช่มั้ยเนี่ยว่าวันนี้วันอะไร”บุรินทร์ขมวดคิ้วรีบหันไปดูปฏิทินตั้งโต๊ะ เมื่อเห็นสีหน้าของเจ้านาย เลขาสาวก็หัวเราะคิกคิก“สองวันก่อนเจนก็เพิ่งเตือนไปเอง วันนี้ลืมอีกแล้ว น้อยใจแทนท่านประธานเลยเนี่ย”“พูดซะผมรู้สึกผิดเลยอะ”บุรินทร์ถอนหายใจแรง พอพลิกข้อมือดูเวลาแล้วก็ยิ่งคิดหนัก อีกเดี๋ยวจะต้องประชุมคอนเฟอร์เร้นกับซัพพลายเออร์ต่างประเทศ ประเด็นที่คุยก็มีมาก คงกินเวลาไปอย่างน้อยสองชั่วโมงแย่แล้ว...ยังไม่ได้ซื้อของเลยเป็นเลขาสาวที่รู้ใจ รีบเสนอทางออกให้ทันที“เจนไปซื้อของให้ก่อนมั้ยคะ ประชุมเสร็จแล้ว ผอ. จะได้กลับเลย&rd
You May Also Like
![อุบัติรักฟีโรโมน [Omagaverse]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
อุบัติรักฟีโรโมน [Omagaverse]
Gukak5.2K viewsสาปรักบำเรอกาม (3P)
อินทิตา12.8K viewsจบ เกิดใหม่คราวนี้ผมจะเป็นภรรยาและหม่าม้าที่ดี (Mpreg, Yaoi)
LADY-ZOMBIE2.1K viewsกับดักพี่หมอตัวร้ายมัดใจยัยหนูนิ่ม
Kayra/จาลี2.2K viewsองครักษ์ส่วนตัวของคุณหมอโรคศิลป์
นักเขียนเจ้าตอง(JaoTong)293 viewsบักปอบ
นรกสร้าง308 viewsเกิดใหม่ทั้งทีกลายเป็นเมียยากูซ่าได้ไง
A'vigetor1.2K viewsโอเมก้าเป็นสัตว์กินเนื้อ
หมอกมัว383 views
