LOGINเลิกดื้อได้แล้วคิส พี่คือคิง ส่วนน้องคือควีน ทุกอย่างถูกกำหนดมาตั้งแต่เราเจอกันครั้งแรกแล้ว น้องหนีพี่ไม่พ้นหรอกคนดี
View Moreไลลาน้ำตาคลอ หันไปมองคิงที่ยืนกอดอกแน่นใบหน้าหล่อเหลามึนตึงและเฉยชา"ไลลาแค่ทวงสิทธิ์ของตัวเองเท่านั้น ไม่ได้ล่วงเกินคนอื่น เด็กนั่นมาทีหลังนะ คิงนอนกับไลลาเป็นผัวเมียกันไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้ว จะให้เด็กผู้ชายเนี่ยเหรอคะมากลายเป็นควีน บ้าไปแล้ว ทุกคนเสียสติไปแล้วเหรอไง" ไลลาบอกเสียงสั่นน้ำตาเจียนจะหยดเต็มที"จะพูดเพื่อ? ในเมื่อเธอทั้งยั่วทั้งอ่อยขอนอนด้วย ตอนที่ผมจะนอนกับคุณ ก็บอกคุณแล้วนะไลลาว่า one night stand คุณเองยอมทุกอย่างขอแค่ให้ได้เย..." คุณนีรนาถจุ๊ปากเบาๆ พยายามเบรกอารมณ์ของลูกชายคนเดียวของเธอ"สรุปคือยังไง" ดอนฮวนถามสั้นๆ "ตอบสิไลลา ผมเองก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าคุณอยากได้ผมจนตัวสั่น เพราะผมเอามัน หรือเพราะอยากเป็นควีนกันแน่ ส่วนเรื่องบอกว่ารักผมตัดไปเถอะ ระหว่างที่คุณนอนแบให้ผม คุณเองก็แบให้คนอื่นเหมือนกัน" คิงยกยิ้มเหยียดหยันบอกเสียงเหี้ยม ไลลาอึกอัก"ว่ายังไงไลลา ฉันอยากรู้ความจริง" คุณนีรนาถเสียงเย็น ไลลาก้มหน้าไม่กล้าแม้จะสบตากับบิดาของตัวเอง รู้สึกราวกับคนกำลังเคว้งอยู่กลางทะเล"คือว่า"ไลลาลอบกลืนน้ำลาย คิงขยับตัวยืนตรงยืดตัวสุดความสูงของตัวเอง"หรืออยากได้หลัก
ทุกคนยืนอยู่ในห้องโถงใหญ่ ได้แต่ยืนนิ่ง สายตามุ่งมองไปที่ร่างสูงหนาในสูทเข้มสีดำ สีหน้าเรียบเฉยจนดูคล้ายเย็นชา ถึงแม้จะดูสูงวัยแต่หากความหล่อคมเข้มและความน่าเกรงขาม ปรากฏให้ผู้คนที่ยืนเป็นกลุ่มด้านล่างรู้สึกเกร็งจนหายใจไม่ออก เขายืนนิ่งตรงกลางเวที ด้านข้าง คือสาวสวยที่บ่งบอกวัยใกล้เคียงกัน แต่ความสวยไม่ลดน้อยลงแม้แต่น้อย อยู่ในเดรสราตรีสีแดงระยิบระยับไปด้วยคริสตัล ประปรายบนชุดดุจดวงดาวพร่างท้องฟ้า ด้านหลังคือบอดี้การ์ดรูปร่างสูงใหญ่หน้านิ่งเหมือนเป็นหุ่นยนต์"ทุกคนเงียบเดี๋ยวนี้ "เสียงเข้มตวาดก้องโดยไม่ต้องใช้ไมโครโฟนด้วยซ้ำ ด้านข้างของเวที คือลูกชายคนเดียวของ ดอนตวน อัลโตนิโอ เฮอร์นัล และคุณนีรนาถ ซึ่งเป็นเจ้าพ่อมาเฟียอันดับหนึ่ง ความมีอำนาจและความร่ำรวยที่โด่งดังไปทั่วโลก"ไลลา เธอไม่รู้กฎหรือยังไงกัน" นายท่านถามเสียงดุ คุณนีรนาถหน้าเข้มขึ้นเมื่อมองเห็นชุดราตรีสีขาววาวระยับนั่น"คะ คือ หนู..."ไลลาหน้าเสียน้ำตาคลอเบ้า ในใจเจ็บและอายไปด้วยคำถามนั่น นายท่านเลิกคิ้ว"ฉันถาม" ไลลาถอยหลังสองสามก้าวอย่างไม่ตั้งใจเมื่อเห็นสีหน้าและน้ำเสียงนั่น จึงถอยหลังโดยไม่ได้ตั้งใจ"หนูคิดว่าคิงจะเปิดตั
"โว๊ยยยยยยยยยยยยยยย ออกไป๊" เสียงขว้างข้าวของดังออกมาถึงด้านนอก เสียงวื๊ดว๊าย ตามมาเป็นระยะ ผมถอนใจเบาๆ พิชญ์อมยิ้มในหน้า"ไงล่ะมึงงานเข้า ไม่บอกน้องมันก่อนหรือไงวะ""ไม่บอกไรล่ะกูทั้งเกลี้ยทั้งกล่อมยังออกฤทธิ์อีกเฮ้ออ"ผมลากเสียงถอนหายใจยาว ส่ายหัวไปมาเดินเข้าไปในห้องนอนหลังจากได้ยินเสียงร้องดังมากขึ้นเรื่อยๆ"หยุดเดี๋ยวนี้"ผมบอกเสียงเย็นเยียบ ชนิดถ้าเป็นคนอื่นได้ยินคงไม่กล้าแม้จะหายใจ แต่คนที่กำลังเงื้อหนังสือเล่มหนาฟังที่ไหนล่ะครับ พึ่บผัวะเสียงดังฟังชัดเจนหัวผมครับโดนเต็มๆ"อคิราห์! หยุดนะ"ผมตวาดก้องเดินเร็วๆสาวเท้าไปหาคนที่หอบจนตัวโยนที่ยังอยู่ในเสื้อคลุมสีขาว ผมยุ่งใบหน้าแดงก่ำมีน้ำตาคลอเต็มตา ผมถอนใจหนักจ้องหน้าคนตัวเล็กตาเขม็งขุ่นเขียว"ทุกคนออกไปให้หมด" ผมจับแขนน้องไว้แน่น ทุกคนเดินรีบออกไปแล้วปิดประตูให้ ผมหันมามองหน้าไอ้ตัวดี"เกิดอะไรขึ้น"ผมเสียงแข็งเข้าใส่"ฮึก ฮึก"สะอื้นนำมาเลยทีนี้ ผมเหลือกตามองบนไม่ใช่เบื่อหน่ายหรือว่าระอาน้องมันนะครับ เพียงแต่ผมเซ็งตัวเองพอเห็นน้ำตาน้องมันทีไรหัวใจผมเหมือนถูกบีบจนเจ็บไปหมดน่ะครับ"พะ พวกเค้าจะให้คิสแต่งตัว"ผมเลิกคิ้วสูงจูงน้องมานั่งตัก
บางทีความอดทนของเรามันก็มีที่สิ้นสุด ผมพยายามจะอดทนกับไลลาทั้งที่ไม่เคยจะอดทนกับใครเท่าไหร่นัก ดีที่แม่รับปากไว้ว่าจะจัดการให้แต่ไม่ทันใจผมเอาเสียเลยให้ตายสิ ผมนั่งมองน้องกินข้าวผัดด้วยความอร่อยเคี้ยวตุ้ยๆจนแก้มป่อง"อิ่มปะ""อื้มๆ หย่อยอะมีอีกป่าว"ผมยกยิ้มน้อยๆ"กินนี่ให้หมดก่อนเถอะทั้งข้าวทั้งขนม จะจุกซะเปล่า" น้องพยักหน้าหงึกๆปากก็ยังไม่ว่างข้าวเต็มปาก"คิสวันนี้สัญญากับพี่นะว่าจะไม่งอแง เข้าใจมั๊ยครับ" มันเงยหน้ามองผมแบบงงๆ"ไม่" มันไม่คิดเลยครับตอบมารวดเร็ว"พี่สั่ง""ไมอะกู เอ้ย! คิสอยากรู้""ทำตามที่บอกเถอะไม่ต้องถาม" ผมบอกเสียงเรียบ น้องมันหน้าอูดทันที แววตาเตรียมดื้อรั้นเต็มที่"วันนี้พี่จะประกาศแต่งตั้งควีน"มันมองหน้าเหวอ"แล้วไงอะเกี่ยวไลกะคิสด้วย""ก็เราคือควีน" มันวางช้อนลงเสียงดัง"ไม่ ไม่เป็นไม่เอา"ผมกัดฟันอดทนกับคนตรงหน้า มันเหมือนใครวะเนี่ยยิ่งโตยิ่งดื้อรั้น"พี่จะบ้าเหรอ คิสเป็นผู้ชายนะแมนๆเตะบอลด้วยละจะให้เป็นควีนตลกปะเนี่ย"มันหน้างอเถียงคอเป็นเอ็น"....................""อีกอย่างหน้าแบบคิสไม่เคยเป็นเมียใครนอกจากเป็นผัวนั่นมันอีกเรื่องนึง หรือพี่จะเป็นเมียคิสล่ะ" นี





