รักร้ายๆผู้ชายคนนี้ เดอะซีรี่ย์

รักร้ายๆผู้ชายคนนี้ เดอะซีรี่ย์

last updateLast Updated : 2026-04-27
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
32Chapters
108views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

Synopsis

ความรักหวาน

วาย

อ่านฟิน

Badboy

ทายาท

มาเฟีย

BL

การแต่งงานตามสัญญา

โรงเรียน

เลิกดื้อได้แล้วคิส พี่คือคิง ส่วนน้องคือควีน ทุกอย่างถูกกำหนดมาตั้งแต่เราเจอกันครั้งแรกแล้ว น้องหนีพี่ไม่พ้นหรอกคนดี

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1

私は橘彩音(たちばな あやね)。幼なじみの一条朔也(いちじょう さくや)に、告白を百一回も重ねたけれど、返事はいつだって同じ。全部、断られた。

朔也は結局、想い人の白石梓(しらいし あずさ)と結婚した。

心が折れた私は、一条隼人(いちじょう はやと)と結婚することを決めた。朔也の弟で、ずっと私のことを追いかけてきた人だった。

そんな隼人は、私のことを骨の髄まで愛している。大胆で、熱くて、惜しげもない愛し方に、周りは口を揃えてこう言った。

「そんなに愛されるなんて、前世で徳でも積んだんじゃない?」って。

あの日までは、私もそう思っていた。

混乱の中、梓と私は海へ落ちてしまった。泳げないはずの隼人が迷いもなく飛び込み、必死に梓を水面へと押し上げようとした。

波に叩き返されるたび、息を分け合うように唇を重ねた二人。

私は絶望の中でもがいた。一度でいいからこちらを見てほしいと願った。

それなのに彼は、梓だけを岸へ引き上げることに必死で、私が海に呑まれていくのをただ見捨てた。

意識が遠のいたとたん、世界がすっと暗くなる。

どれほど時間が経ったのか分からない。ようやく声が聞こえたのは隼人の怒鳴り声。

「お前らの幸せを邪魔されないために、俺が身を切って彩音を繋ぎ止めたんだろ!頼むから今回だけ、梓に会わせてくれ!」

一条兄弟が、梓の「付き添い」を奪い合っていたらしい。

——ああ、そういうことだったんだ。

最初から、誰も私のことを愛してなんかいなかった。

いっそこのまま、死んだことにして消えよう。この世界から。

「偽装死サービス」

ふと、そんな言葉が頭をよぎった。どこかのサイトで、胡散臭い広告に表示されていた名前。目を覚ました私は迷う暇もなく予約した。死んだことにして、全部から抜け出すために。

……

「一条彩音さま。この度は『偽装死サービス』のお申し込み、本当にありがとうございました。確かに承りました。当日は身分情報の抹消から、ご希望に沿った『死』の演出まで、すべてこちらで手配いたしますので、どうぞご安心ください」

電話越しに丁寧な声が響く。私は淡々と「はい」とだけ返した。

「それじゃ三日後でお願いします。片付けたいものがあるので」

通話を切った瞬間、胸の奥だけが妙に静かになった。軋むような身体を引きずるように廊下を戻り、病室の扉に手を伸ばしたところで、隼人と鉢合わせてしまった。

「身体、まだ回復してないだろ。勝手に歩くな。ほら、横になれ」

私を見つけるなり、隼人は慌てたように駆け寄ってきた。肩を支えられ、そのままベッドへ戻される。毛布を整えられるたびに、やけに細やかな手つきが肌に残る。

落ち着いたところで、隼人はダウンの内ポケットを探り、小さなパッケージを取り出した。私の手のひらへ、温もりごと預けるみたいにそっと置く。

「はい、大判焼。A市まで飛んで買ってきた。名物だぞ。温かいうちに食べて」

A市?ここから何県も先じゃない……?

「いいなあ……A市から買ってきたってことは、冷めないように服の中に入れて温めてたんでしょ?」

ぼんやりしている間に、隣のベッドの人が羨ましそうに声を上げた。

「それに入院してからずっと付き添ってたじゃん。背中を拭いたり、ごはんを食べさせたり、ジュエリーまで買ってきたりして……もう、羨ましすぎる」

その言葉に押されるみたいに、私も隼人を見つめた。

鼻先は真っ赤で、髪にはまだ雪が残っている。愛してるとでも言いたげな瞳には、いつもの冷たくて気高い隼人の影なんて、どこにもなかった。

隙のない演技。誰だって騙される。

……思えば、私も騙されていた。

ここ数年、私が足をくじいただけで顔色を変えるほど、隼人が私を溺愛しているのは周知の事実だった。

そう。海に落ちた、あの日までは。

隼人が迷いなく梓のほうへ泳ぎ、水の中で口づけた、その瞬間までは。

朔也と「梓の世話をする役目」を巡って取っ組み合いになり、ぽろりと本音を漏らした。そのとき、私はようやく分かった。

隼人がずっと欲しかったのは梓だった。私との結婚も、私が朔也にしがみつかないよう繋ぎ止めるため——ただ、それだけだった。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
32 Chapters
ตอนที่ 1
" อึก อ๊าาาา ... อะ อะ " เสียงกระทบของเนื้อที่กระแทกกระทั้นรุนแรง และเสียงครวญครางราวกับจะขาดใจ ของร่างเล็กที่คาอยู่ขอบเตียงดิ้นพล่านเปล่าเปลือย นอนคว่ำหน้ามือเล็กขยำผ้าปูที่นอนสีดำเลื่อม ร่างสูงที่ยืนด้านล่างโยกเอวกระแทกหนักๆ จนร่างที่นอนอยู่ดิ้นรนหนักขึ้นทั้งๆที่ร่างหนาอยู่ครบทั้งชุด มีด้านหน้าเท่านั้นที่ถูกเปิดลงมาให้ทำกิจกรรมร้อนแรง เสียงสะอื้นถี่ขึ้นแต่ร่างสูงก็ไม่ลดแรงกระแทกลงแม้แต่น้อย"รอแป๊บ ใกล้จะเสร็จแล้ว " ร่างหนาหันหน้าไปบอกคนอีกสองคนที่ยืนตรงหน้าประตู แต่เอวไม่ได้ลดความไวลงแม้แต่น้อย หนึ่งในคนที่ยืนรอยกบุหรี่ขึ้นสูบปล่อยควันลอยกระจายไปทั่วบริเวณ เสียงกรีดร้องปนสะอื้นยังคงก้องไปทั่วห้อง กระทั่งกิจกรรมตรงหน้าหยุดลง มือใหญ่ดึงทิชชู่จับถุงยางที่คาอยู่กับดุ้นออกขว้างทิ้งลงถังขยะด้านข้าง ดึงกางเกงติดกระดุม สายตาเหลือบมองร่างเล็กที่นอนสลบขาสองข้างทรุดลงคุกเข่าข้างเตียงตัวพาดอยู่บนที่นอน"มีปัญหาตรงไหน " เขาดึงบุหรี่จากคนที่ยืนรอมาสูบต่อทันที"ที่ผับเมื่อคืน " หนึ่งในสองคนยื่นซองเอกสารมาให้ คิงคว้ามาปากก็ยังคาบบุหรี่ ดวงตาคมเข้มจ้องรูปถ่ายในมือ คิ้วขมวดจนแทบจะชนกัน"มินทร์มันกลั
last updateLast Updated : 2026-04-07
Read more
ตอนที่ 2
"ไอ้เตดิแม่ง แกล้งกูอะ ดูแรงก์ดูร่วงเอาๆ ไอ้เตมันยิงหัวเป็นว่าเล่นเลย ทั้งที่กูเป็นตำรวจนะไม่รู้จักเกรงใจกูเลย"ไอ้พิชญ์มันงองแง ไอ้เตไม่ตอบกลับได้แต่ยกยิ้มมุมปาก"ไร้สาระ"คำเดียวของมันเล่นเอาไอ้พิชญ์แทบจะลุกขึ้นต่อยหน้า แต่ไม่กล้าหรอกครับ พวกเรามักเป็นแบบนี้ตลอด เถียงกันบ้างอะไรบ้างแต่ไม่เคยผิดใจกันจริงจัง"เลิกเล่นได้แล้ว มีงานด่วนอะไรหรือเปล่า"ผมทรุดตัวลงนั่งก่อนหยิบเอกสารที่หยิบติดมือมาอ่านอีกครั้ง"ไม่มี เพียงแค่สงสัยว่า ไอ้มินทร์ที่หนีไปตั้งนาน ทำไมมันถึงกลับมาแล้วยังไม่พอพกเอาน้องเขากลับมาด้วยอีก น่าแปลกไหมล่ะ"ไอ้เตออกความเห็น"มึงก็คิดมาก ไอ้มินทร์อาจจะเงินหมด อาจจะเหนื่อยดูแลน้องเขาไม่ไหว หรือเกิดเรื่องอะไรร้ายแรงจนมันต้องกลับมาพึ่งพวกเราก็ได้ ใครจะรู้"ไอ้พิชญ์ออกความเห็น ผมส่ายหน้าไปมา"พวกมึงจะเถียงมันให้ได้อะไรขึ้นมา ให้คนของเราไปตามดูก็จบแล้ว"ผมตัดสินใจ"ไม่ง่ายขนาดนั้น ถ้าไอ้มินทร์ไม่อยากให้เราหาเจอ เราจะเจอมันง่ายๆได้เหรอ"ไอ้เตเถียง อ้พิชญ์พยักหน้าเห็นด้วยทันที"ใช่พวกเราตามหาตัวมันมาหลายปี มันนึกอยากโผล่มาก็โผล่ แสดงว่ามันจงใจให้พวกเรารู้นั่นแหละ""แต่มันสามารถติดต่อพวก
last updateLast Updated : 2026-04-07
Read more
ตอนที่ 3
" กูมีนัดกับไลลาตอนทุ่ม อาจารย์วรรณามีอะไรสำคัญป่าววะ "ผมยกนาฬิกาเรือนหรูขึ้นมาดู ความหายที่ผมถามไปคือถ้าอาจารย์วรรณาไม่มีอะไรคลาสนี้ผมจะไม่เข้าเรียนครับ"ไม่มี "พิชญ์กับเตชินตอบพร้อมกัน เห็นแบบนี้พวกผมเป็นแค่นักศึกษากันนะครับ อ่าวทำไมมองผมแปลกๆ แบบนั้นล่ะ ก็ผมพึ่งจะอายุยี่สิบเองนะครับ ตอนนี้เรียนอยู่ปีสามคณะบริหาร อ่อลืมบอกครับสองคนนี้เป็นเพื่อนกึ่งบอดี้การ์ดละครับประมาณนั้น พ่อผมทำธุรกิจหลักหมื่นล้านยูโรครับไม่ใช่บาท ส่วนตัวผมเองก็มีกิจการของผมเอง หาเงินจากไหนมาทำน่ะเหรอครับก็จากเงินค่าขนมที่พ่อผมให้ทุกเดือน ที่ผมอยู่เมืองไทยเพราะคุณย่าเป็นคนไทยครับ คุณปู่ผมท่านเสียตอนที่ผมอายุเจ็ดขวบคุณย่าไม่อยากกลับไปอยู่ที่สเปนอีก คุณพ่อผมเลยให้ผมมาอยู่เป็นเพื่อนท่าน แค่นี้พอก่อนนะครับประวัติคร่าวๆ ของผมน่ะ หรือพวกคุณอยากรู้อะไร หึ ถึงรู้ผมก็ไม่บอกหรอก หรือพวกคุณกล้ากันล่ะ"ดี... เก็บห้องวีไอพีไว้ กูมีเรื่องต้องคุยกับไอ้มินทร์มัน...เป็นการส่วนตัว" ผมบอกเสียงเหี้ยมลอยๆ ว่าแต่ร้านอาหารที่ผมมานั่งนี่ดีนะครับ อยู่ใกล้มหาวิทยาลัยชื่อดังที่พวกผมเรียนอยู่ มีห้างสรรพสินค้าที่คนธรรมดาไม่ค่อยอยากจะเดินเท่า
last updateLast Updated : 2026-04-07
Read more
ตอนที่ 4
"อะไร.." ผมก้มลงถามเสียงเย็น ก็ไอ้ตัวเล็กที่พยายามจะแทะรองเท้าผ้าใบคู่หรูของผม เอ้ย!พยายามยกเท้าผมขึ้นมันดูตัวจ้อยเหลือเกินเหมือนเด็กสิบขวบ เสื้อนักศึกษาสีขาวที่เห็นปุ๊บก็รู้ทันทีว่าเรียนที่เดียวกับผมแน่นอน เขานั่งพับขาออกจากกัน น้ำตาครับ น้ำตาหยดลงบนรองเท้าผม สายตาผมเย็นเยียบหนักกว่าเดิม ทุกคนที่นั่งอยู่คงคล้ายรู้สึกอยู่บนเทือกเขาหิมาลัยที่มีหิมะปกคลุมอยู่ถึงได้ห่อไหล่ทำท่าหนาวสั่นกันเกือบทุกคน ยกเว้น...."บอกให้ยกเท้าขึ้นไง ไอ้บ้านี่ มึงเหยียบลูกกูอยู่อะ" ผมนี่ถึงกับผงะ ลูกเหรอวะ ลูกใคร? ทำไมกูไม่รู้สึกวะว่ากำลังเหยียบเด็กอยู่ ผมรีบยกเท้าขึ้นใจนี่วูบไปละครับ หรือผมฆ่าเด็กไปแล้วถึงได้ไม่มีสะ...เสียง!"........................." ไอ้ตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมองผม หน้าขาวๆ เล็กๆ เปื้อนมอมแมมไปด้วยน้ำตาและขี้มูก ครับ อ่านไม่ผิดหรอกขี้มูกจริงๆ ใสๆ ย้อยยืดจนจะเข้าปากมันอยู่ละหน้าตาดูไม่จืดเลยทีเดียว ปากแดงๆ เล็กๆ นั่นเม้มแน่น ดวงตาเรียวคล้ายกวางมีน้ำใสๆไหลลงมาไม่หยุด ชิบ! ตัวเท่าลูกหมาทำไมถึงทำลูกได้แล้วล่ะ"......................." ก็จะไม่ให้ผมเงียบได้ยังไงล่ะครับใต้ตีนผม เอ้ยใต้เท้าผมที่มันร่ำร
last updateLast Updated : 2026-04-07
Read more
ตอนที่ 5
ความเงียบยังคงปรากฏอยู่ภายในร้าน ผมตกใจจนทำอะไรแทบไม่ถูกเสียงกระจกบานใหญ่ที่ร้านกรุไว้เพื่อให้คนในร้านได้มองออกไปด้านนอกได้ ตอนนี้แตกละเอียดเป็นเม็ดข้าวโพด ตัวผมเองกำลังจะลุกจากที่นั่งแต่เจ้า 'โตงเตง' มันไหลลงจากตักตอนผมขยับตัวกระเด็นไปอยู่กลางทางเดิน แล้วก็ อย่างที่รู้กันแหละครับ ผมนี่ถึงกับน้ำตาตก โถลูกพ่อ พ่อขอโทษนะที่ไม่ได้ดูแลลูกให้ดีเลยได้รับบาดเจ็บ"ไอ้เหี้ยมึงมันๆ ฮึก..ฮือ แม่งเหยียบลูกกูได้ยังไง" สติแตกไปแล้วครับผมอะ ตอนนี้เจ้าโตงเตงนอนเหยียดยาวใต้ฝ่าเท้าไอ้บ้าที่ใช้แต่อารมณ์ ไอ้ลูกคนรวย ไอ้ไม่เกรงใจชาวบ้าน ไอ้อันธพาลผลาญเงินพ่อแม่ไอ้สูง ไอ้โย่ง ไอ้ไม่เกรงใจคนอื่น เฮ้อเหนื่อย".................." เงียบครับมันเงียบ สำนึกนี่ไม่มีเลยใช่มั๊ย ทำลูกคนอื่นบาดเจ็บแล้วยังนิ่งได้อีก ผมเงยหน้าขึ้นมองมันอย่างกล่าวโทษ มันก้มหน้าลงมองผมเหมือนเห็นตัวประหลาด เพื่อนมันอีกสองคนรีบเดินเข้ามาไวๆเหมือนกลัวเพื่อนมันจะอาละวาดฟาดงวงฟาดงา"เฮ้ย คิงใจเย็น " คนตัวเตี้ยกว่าหน้าตี๋ๆพูดออกมา ส่วนอีกคนกำลังจะก้มลงดึงแขนผมให้ลุกขึ้น แต่ไอ้โย่งมันแตะมือที่กำลังจะเอื้อมมือให้ผมเกาะ "กูจับเอง" เสียงทุ้มเรียบบ
last updateLast Updated : 2026-04-07
Read more
ตอนที่ 6
"ถ้ามึงยังไม่นิ่งกูจะเอามึงทำเมียบนรถ แล้วถ้ามึงไม่เชื่อว่ากูทำได้กูจะสาธิตให้มึงเห็นทันทีตอนนี้เลย "น๊าคำขู่แบบนี้ มันต้องเอาไว้ขู่นางเอกไม่ใช่หรา แล้วทำไมผมต้องเป็นเมียมันด้วยล่ะ ไม่ถูกดิ ผมต้องเป็นผัวนะไม่ใช่เมียผมแค่คิดครับสมองยังไปไม่ถึงไหน ผมก็ต้องสตั๊นครับผมถึงกับอึ้งไปสิบวิ แน่ใจว่าสิบเพราะผมกลั้นหายใจได้แค่นั้น ไม่กล้าแม้กระทั่งจะขยับตัว น้ำตาเริ่มมาอีกแล้ว พอมันมองหน้าผมนิ่งๆ มันก็ส่ายหัวทันที"หยุดร้องนะมึง" มันพูดครับแต่ว่า"โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ ฮือๆ "ซะที่ไหนล่ะ เรื่องคนจะร้องไห้ ฟ้าจะผ่า ฝนจะตก เมียจะคลอดลูก น้ำจะท่วมโลก มันห้ามกันไม่ได้นะเว้ย"......................"ผมเห็นมันทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก รู้แล้วครับจุดอ่อนมันคงอยู่ที่น้ำตา ยิ่งคิดได้แบบนั้นผมยิ่งแหกปากเสียงดังเข้าไปอีก คุณต๋ำร๊วจจจจ คุณตำรวจ คุณต๊ามร๊วจจจจจจ ได้ยินเสียงร้องของคนอ่อนแอไหมครับ ผมอยู่นี่ ผมอยู่ตรงนี้้ โปรดหันมามองคนอย่างฉัน มองให้ลึกลงไป ไป ไป ไป เอ้อไม่ถูกนี่ไม่ใช่เวลามาร้องเพลง ผมตัดสินใจหลับหูหลับตาแหกปาก"ฮือออออออออออ ฮืออออออออออออออออ แงงงงงงงงงงงงง "ผมเผยอเปลือกตามองใบหน้ามึนของมันแล
last updateLast Updated : 2026-04-07
Read more
ตอนที่ 7
ผมกัดฟันแน่นบอกไม่ถูกครับเสียงร้องไห้ที่ผ่านเข้าหูไม่ได้ทำให้ผมรำคาญหรืออะไรเลยทั้งที่ปรกติแล้วผมจะทนเรื่องพวกนี้ไม่ได้ แต่ทว่ามันบีบหัวใจของผมพิกล หน้าเรียวเล็กขาวๆนั่นกับดวงตากลมโตที่ตอนนี้ฉ่ำไปด้วยน้ำตา จมูกแดงก่ำปากแดงๆนั่นอีก โอ้ยยยย อยากรู้จริงๆ นะว่ามันแดกหลอดนีออนเป็นอาหารหลักหรือยังไงถึงได้ขาวสว่างกระจ่างตาซะขนาดนี้ นอกเรื่องไปไหนวะกู คือผมตั้งใจจะบอกว่าความรู้สึกตอนนี้บรรยายไม่ถูกคิดได้อย่างเดียวคือกอดครับ กอดแบบที่เค้าเอาแขนสองข้างมาโอบๆ รอบอีกคนนึงอะครับ!!!"........................""ซิกๆ ฮึก ""......................." มือผมสองข้างบังคับไม่ได้ละครับ ผมดึงไอ้ตัวเล็กเข้ามาจนตัวมันปลิวจากเบาะข้างๆเข้ามาซุกที่อกผม ที่ใช้คำว่าปลิวคือปลิวจริงๆนะครับเรียกว่ามันลอยมาติดหน้าอกผมดึงปึก(ผมคิดว่าผมแค่ดึงมันมากอดเบาๆนะทำมันตัวมันถึงปลิวได้ ไม่เข้าใจ) น้ำตานี่เปียกเสื้อขาวของผมเป็นดวงๆ ละกูจะพูดยังไงให้มันเงียบวะเนี่ย ทำเอาผมเครียดจนอยากขอยาแก้ไมเกรนมากินกันเลยทีเดียว"มึงจะหุบปากได้ยัง " (ได้ข่าวว่าแกต้องปลอบไม่ใช่เหรอคิง???) เอิ่ม..... เห้ออออ เพราะผมไม่รู้จะทำยังไงกับเรื่องตรงหน้าน
last updateLast Updated : 2026-04-21
Read more
ตอนที่ 8
"เรื่องที่คุณจะไปมีใคร อะไรที่ไหน ไลลาไม่เดือดร้อนหรอกค่ะ แต่คุณจะเอายัยนุ๊กอะไรนั่นมาควงออกหน้าออกตาไลลาไม่ยอม คุณเป็นของไลลา คนที่เป็นเจ้าของคุณได้ ออกหน้ายืนคู่กับคุณได้คือไลลาเท่านั้น คนอื่นไม่มีสิทธิ์" ผมยืดตัวเต็มความสูงยืนจ้องหน้าผู้หญิงที่ยืนข้างๆ หากถามว่าเธอสวยไหมตอบได้เลยครับ สวย!ครับ สวยมากด้วย เธอเป็นถึงดาวมหาวิทยาลัยจะไม่สวยได้ยังไง แต่ผมไม่แคร์ไม่สนใจหรอก เพราะใครก็ตามที่ผมนอนด้วย ผมจะบอกทุกครั้งว่า แค่เรื่องบนเตียงเท่านั้นอย่างอื่นอย่าเข้ามาเกี่ยวหากผมไม่อนุญาต ทุกคนก็รับทราบกฎข้อนี้ดี และยินยอมพร้อมใจขึ้นเตียงกับผม อย่างว่า ผมเปย์ไม่อั้นหากพูดกันรู้เรื่อง ทำให้ผมพอใจได่และไม่งี่เง่าเข้าใส่ผม"แล้ว??? " ผมถามสั้นๆ"ไลลาไม่ยอม มันคุยกับเพื่อนๆมันให้เข้าหู ไลลาไม่ยอมนะคะ"เธอเริ่มขึ้นเสียงและเริ่มเสียงดัง คนที่นอนอยู่โซฟาเริ่มขยับยุกยิกเหมือนรำคาญเสียงนั่น ผมรีบก้มลงไปมองทันที"อื๊อ.. "พอได้ยินเสียงจากปากแดงๆนั่น ผมก็รีบเอื้อมมือลงไปตบเบาๆบนผ้าห่มที่คลุมอกเล็กๆเอาไว้เพื่อกล่อมร่างนั้นให้หลับอีกรอบ ไลลามองตามมือผมด้วยความไม่พอใจ หึ!ใครจะสน"บอกว่ายังไง จะแหกปากเอาโล่หรือไง
last updateLast Updated : 2026-04-21
Read more
ตอนที่ 9
ร่างเล็กที่นอนบนโซฟาขยับตัวไปมาคล้ายนอนไม่สะดวก คิงเดินออกมาจากห้องหลังจากคุยกับไลลาเสร็จแล้ว คอนโดนี้เป็นแค่หนึ่งในห้าคอนโดที่คิงมีไว้ ส่วนคอนโดหลักและบ้านไม่เคยมีใครได้เข้าไปยกเว้นเพื่อนสองคนที่ไปไหนต่อไหนด้วยกันเสมอเท่านั้น คอนโดห้องนี้เอาไว้นอนเวลาแก้เงี่ยนเพียงอย่างเดียว ร่างสูงใหญ่ชะโงกก้มลงมองคนที่นอนดิ้นยุกยิกด้วยสายตาสำรวจ ส่วนคิสที่ยังนอนหลับไม่รู้เรื่องราวยังคงฝันสะเปะสะปะเรื่อยเปื่อย"กินง่ายนอนง่ายดีแฮะ"ผมพูดลอยๆ"แล้วมึงจะเอายังไง ทิ้งน้องไว้นี่เหรอตื่นมางอแงตายห่ะ ไม่มีใครคอยดูแล ดูท่าทางจะพึ่งพาตัวเองไม่ได้เลยนะเนี่ย"พิญช์ออกความเห็น"มึงเช็กที่ผับที ไอ้มินทร์มันมาหรือยัง กูอยากคุยกับน้องก่อนแล้วค่อยพาไปหาไอ้มินทร์ ถ้ามันมาแล้วถ่วงเวลาไว้ อย่าให้มันรู้ตัวว่าพวกเราเจอตัวน้องแล้วและพามาดูแล"คิงสั่งไอ้พิชญ์ แต่ไอ้เตจัดการโทรเข้าไปหาผู้จัดการที่ผับก่อนไอ้พิชญ์เสียอีก มันสั่งให้จัดการตามที่คิงสั่งทันที ส่วนคิงเองขยับเข้ามานั่งข้างๆคนตัวเล็กที่หลับอยู่ สายตาสำรวจไปทั่วใบหน้าหวาน ด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก"น้องหายไปอยู่ไหนมาวะกูอยากรู้จัง ไอ้มินทร์อีก แม่กับป๊าให้คนตามหายังไงก็ห
last updateLast Updated : 2026-04-21
Read more
ตอนที่10
"ร้องทำไม กูทำอะไรให้หรือยัง"คิงถามซ้ำอีกครั้งตาจ้องเขม็งมองคนตัวเล็ก คิสเม้มปากแน่น นึกในใจว่าคนคนนี้น่ากลัว เขาเองก็บอกไม่ถูกว่าน่ากลัวแบบไหน คือพอสบตาแล้วเหมือนจะถูกดูดเข้าไปในดวงตาคู่นั้นแบบไร้แรงต้านทาน เสียงที่พูดออกมาถึงจะไม่ตะโกนก็ทำให้ตัวเกร็งไม่กล้าหายใจได้เลย"มึง...มึงปล่อยกูไปนะ เอากูมาที่นี่ทำไม ฮึก กูไม่ได้ทำอะไรให้เสียหน่อย เมื่อกี้ ...เมื่อกี้กูแค่ตกใจเลย..เลย.."คิสถามตะกุกตะกักพูดแทบไม่เป็นภาษา"กูเอามาสอบสวน "คิงขู่ แค่นั้นแหละคิสทำท่าจะปล่อยโฮออกมาอีกครั้งเพราะกลัว"มินทร์ๆๆๆๆ" เสียงเรียกชื่อซ้ำๆทำให้คิงอดใจไม่ไหว ยกมือขึ้นจะฟาดผัวะเข้าให้ แต่ยั้งมือไว้ได้ทันไม่อยากจะทำร้ายคนตรงหน้าให้บาดเจ็บ"มึงจะเรียกมันไปหาป้ามึงหรือไง"คิงตวาดซ้ำ เตชินกับพิชญ์ ยืนมองทั้งคู่เงียบๆ ก็เกิดมาเล็กจนโตพึ่งจะเคยเห็นคิงมายืนเถียงกับเด็กโดยที่ไม่ยักจะลงไม้ลงมือ เพิ่งเคยเห็นว่าเพื่อนกึ่งนายของตัวก็มีความอดทนใจเย็นกับเขาได้เหมือนกัน นับว่าเป็นเรื่องแปลกแล้ว"ไม่ได้เรียกป้า เราเรียกมินทร์ต่างหาก"คิสเถียงกลับทันที ดูท่าทางคนร่างสูงขยับไม้ขยับมือแล้วอดขยับตัวติดโซฟาไม่ได้ อ้อ ตอนนี้เตชินที่ห
last updateLast Updated : 2026-04-21
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status