LOGINAUTUMN POV SA isang bus terminal nga ako inihatid ng driver ni Santi. At sakto naman dahil pagdating ko, paalis na ang biyahe pabalik ng Manila "Manong, salamat po ha?" wika ko pa nga kay Manong driver. Binigyan ko din ito ng dalawang libo bilang pasasalamat. Pero tinanggihan niya kaya ang ginaw
AUTUMN POV "REALLY, ayos lang ako. Pwede naman akong mag commute eh. Masyado na akong nakaaabala sa iyo, Santi." sagot ko "Pero, hindi mo pa kaya ang sarili mo." sagot niya "Kaya ko na. Isa pa, ayaw kong maisturbo ka. Nakakahiya na sa iyo." sagot ko Napansin kong saglit siyang natigilan. Tum
AUTUMN POV HINDI ko namalayan kung ilang oras na akong nakatayo dito sa balcony habang nakatitig sa malawak na karagatan. Ni hindi ko na nga din namalayan na ang lalaking kausap ko kanina lang ay tuluyan na din pala akong iniwan. Wala sa sariling pumihit ako pabalik ng kwarto. Anong oras na ba a
AUTUMN POV TAPOS na kaming mag-usap ni Alan pero tulala pa rin akong nakatitig sa kawalan. Ni hindi na din ako nagtangka pang magdrive muli. Pakiramdam ko kasi ng sandaling ito, bigla na lang akong nawalan ng lakas. Na para bang hindi ko na kayang magpatuloy pa sa byaheng ito Wala sa sariling
AUTUMN POV "AU---AUTUMN, mahal kita! Ma-hal na ma-hal kita. Alam kong galit ka sa akin. At hin-di ko na din hi-hili-ngin na pata--warin mo ako. Pe--ro, sana, pagbig---yan mo ang--ang hiling ko....si Loveria...ma-hal ka niya. Pa--parang tunay na kapa--tid na ang tu--ring niya sa iyo. Kapag mawala a
AUTUMN POV PAGKAALIS ko sa bahay ni Tita Fiona, nagdrive ako nang nagdrive. Sa totoo lang, hindi ko alam kung saan ako patutungo. Walang eksaktong lugar ang nasa isipan ko. Ang gusto ko lang ay mapag-isa at mag-isip Sa dami ng mga nangyari sa akin, pakiramdam ko , hindi ko na kilala ang sarili
JENNY SEBASTIAN POV "Good evening Mom!" bati ko sa Ina ko na si Mommy Francine at mabilis na naglakad palapit sa kanya at humalik sa pisngi niya. "Iha, good evening din sa iyo! Teka lang, bakit ngayun ka lang? Kanina pa naghihintay sa iyo ang bisita mo." nakangiti nitong sambit. Wala sa sariling
JENNY SEBASTIAN POV THANK you for coming Jen ha?" nakangiting wika sa akin ng pinsan kong si Fiona pagkatapos kong sukatan. Isang tipid na pagtango ang naging sagot ko Kanina pa ako feeling aligaga. Paano ba naman, simula kanina habang hinihintay ko na masukatan ako walang ibang ginawa si Raven
JENNY POV Pagkatapos kumain ng dinner, kaagad na pinag-usapan ang tungkol sa pagpapakasal naming dalawa ni Raven. Wala akong masabi. Hindi din ako makasingit lalo na at mukhang nagkasundo na sila. Tahimik lang ako sa isang tabi habang pinapakingan ang pag-uusap nila. Gusto ko nga sanang lumab
JENNY SEBASTIAN POV "Hindi ako susuko! Kung kinakailangan araw-araw kitang pupuntahan dito sa bahay niyo para suyuin ka ay gagawin ko. Mapatawad mo lang ako, Jen!" seryoso niyang bigkas. Wala sa sariling mabilis akong napatayo. "Tapos na ang pag-uusap nating ito kaya umalis ka na!:" seryosong bi







