Mag-log inAUTUMN POV SA isang bus terminal nga ako inihatid ng driver ni Santi. At sakto naman dahil pagdating ko, paalis na ang biyahe pabalik ng Manila "Manong, salamat po ha?" wika ko pa nga kay Manong driver. Binigyan ko din ito ng dalawang libo bilang pasasalamat. Pero tinanggihan niya kaya ang ginaw
AUTUMN POV "REALLY, ayos lang ako. Pwede naman akong mag commute eh. Masyado na akong nakaaabala sa iyo, Santi." sagot ko "Pero, hindi mo pa kaya ang sarili mo." sagot niya "Kaya ko na. Isa pa, ayaw kong maisturbo ka. Nakakahiya na sa iyo." sagot ko Napansin kong saglit siyang natigilan. Tum
AUTUMN POV HINDI ko namalayan kung ilang oras na akong nakatayo dito sa balcony habang nakatitig sa malawak na karagatan. Ni hindi ko na nga din namalayan na ang lalaking kausap ko kanina lang ay tuluyan na din pala akong iniwan. Wala sa sariling pumihit ako pabalik ng kwarto. Anong oras na ba a
AUTUMN POV TAPOS na kaming mag-usap ni Alan pero tulala pa rin akong nakatitig sa kawalan. Ni hindi na din ako nagtangka pang magdrive muli. Pakiramdam ko kasi ng sandaling ito, bigla na lang akong nawalan ng lakas. Na para bang hindi ko na kayang magpatuloy pa sa byaheng ito Wala sa sariling
AUTUMN POV "AU---AUTUMN, mahal kita! Ma-hal na ma-hal kita. Alam kong galit ka sa akin. At hin-di ko na din hi-hili-ngin na pata--warin mo ako. Pe--ro, sana, pagbig---yan mo ang--ang hiling ko....si Loveria...ma-hal ka niya. Pa--parang tunay na kapa--tid na ang tu--ring niya sa iyo. Kapag mawala a
AUTUMN POV PAGKAALIS ko sa bahay ni Tita Fiona, nagdrive ako nang nagdrive. Sa totoo lang, hindi ko alam kung saan ako patutungo. Walang eksaktong lugar ang nasa isipan ko. Ang gusto ko lang ay mapag-isa at mag-isip Sa dami ng mga nangyari sa akin, pakiramdam ko , hindi ko na kilala ang sarili
ELENA POV MULI akong nagising na nandito na naman ako sa hospital. Nakakalungkot nga lang isipin dahil feeling ko nagiging suki na ako ng hospital eh Pero ganoon talaga! Wala eh..may sakit ako at mabuti na lang talaga at ang alam nitong si Jake ay simpleng lagnat lang Yes, kinabahan ako kanina
ELENA’ POV IPINAKILALA ako ni Mrs. Walden sa mga kaibigan nito pero hindi ko alam kung paano mag-rereact. Nakatitig sa akin ang biyanan kong si Mommy Trexie habang kitang kita ko sa mukha ang pagkadismaya. “Oh, hi, siya ba iyung nababangit mo sa amin na magiging future daughter in law mo? Aba’t
ELENA POV HINDI KO na pinigilan pa ang pagpatak ang luha sa aking mga mata nang tuluyan nang nakaalis si Jake. Alam kong malaki ang pagkukulang ko bilang asawa nito dahil nagawa nitong tumingin sa ibang babae. Oo, alam ko. Kahit siguro na ayaw aminin ni Jake sa akin, kaya siguro hindi ito nakauw
ELENA POV Ayos ka lang ba? Kung hindi ka kumportable, pwede mong sabihin sa amin.” Nakangiting tanong sa akin ni Doc Allen. Halos mahigit dalawang taon din akong nanatili sa bansang Germany para magpagaling sa sakit kong cancer. Naging masalimoot noon ang pag-alis ko ng bansa. Sa tulong nitong

![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





