LOGINArk pulled a chair and sat right across from her, crossing his legs. He let out a low sigh. "I know you're mad at me, Trina. Iniisip mo siguro na binili ko 'yung apartment structures just to control you again.""Bakit, hindi ba?" direktang tanong ni Trina, looking straight in his eyes. "You appeared out of nowhere sa general assembly, and then bigla mong inanunsyo na ikaw ang new CEO. Ark, nahirapan akong maghanap ng trabaho na malayo sa nakaraan natin. I wanted a fresh start. Isang tahimik na buhay para sa amin ng mga bata bilang isang ordinaryong mamamayan. Pero bakit kailangang sumunod ka pa rin?"Ark’s gaze turned deep and incredibly serious, formatting his words carefully. "Trina, noong umalis ka... noong iniwan mo ako kasama ang mga bata, pakiramdam ko nawalan ng direksyon ang buhay ko. Ang buong akala ko noon, sapat na ang magalit at magmatigas para maturuan ka ng leksyon. But I was so wrong. Noong tuluyan mo akong talikuran, doon ko narealize kung gaano ako katanga para pataga
"Kapal ng mukha mo, Ark," mahinang singhal ni Trina, pero mas lalong nag-init ang kaniyang mukha.Mabilis niyang pinalo ang braso ni Ark bago tuluyang humakbang papasok sa loob ng emergency room, iniwan ang lalaki na mahinang tumatawa sa likod niya habang buhat-buhat pa rin ang natutulog na si Nicole.The moment Trina stepped inside the treatment area, her eyes instantly went to Nathan’s bed. Ang kaniyang maliit na anak nakasandal na sa ilang unan, may dextrose na nakakabit sa kaniyang kaliwang kamay, ngunit salamat sa Diyos dahil hindi na ito namimilipit sa sakit. Normal na rin ang kulay ng mukha nito, hindi tulad kanina na halos maging sing-puti na ng papel sa tindi ng pananakit ng tyan."Mommy..." mahinang tawag ni Nathan nang makita siyang pumasok."Nathan, baby..." Patakbong lumapit si Trina sa gilid ng kama at maingat na niyakap ang anak, pinapasadahan ng halik ang noo at mga pisngi nito. "Diyos ko, pinakaba mo si Mommy. Masakit pa ba ang tiyan mo?"Nathan shook his head weakly,
Pagkarating nila sa emergency entrance ng ospital, sinalubong agad sila ng isang team ng mga nurse at isang senior resident doctor, at ilang tao na may bitbit na stretcher. Maingat na ibinaba ni Ark si Nathan at inilagay sa stretcher. Mabilis na ipinasok ang bata sa loob ng ER, at sumunod naman agad sina Trina at Ark habang akay-akay pa rin si Nicole."Bawal po muna ang pumasok sa loob, Ma'am, Sir. Dito na lang po muna kayo sa waiting area," harang ng isang nurse nang makarating sila sa tapat ng glass doors ng ER."Pero ang anak ko—" apela ni Trina, umiiyak na naman."Trina, hey, stop," Ark gently pulled her to his chest, trapping her in a warm, protective embrace. Sa pagkakataong ito, hindi na nagawang lumaban ni Trina. Isinubsob niya ang kaniyang mukha sa dibdib ni Ark, hinahayaang basain ng kaniyang mga luha ang mamahaling polo ng lalaki. Ark wrapped his arms tightly around her, resting his chin on top of her head. "The doctors are handling it now. Maayos ang anak natin. Shh, nandi
Mabilis na nabitawan ni Ark ang baywang ni Trina at agad na hinablot ang kaniyang coat at susi ng sasakyan sa ibabaw ng lamesa. His cold, professional look as the new CEO completely vanished, giving way to an overwhelming panic and concern for his child."Let's go," mabilis na sabi ni Ark, hawak-hawak ang braso ni Trina para akayin ito palabas.Hindi na nagprotesta si Trina. Her pride, irritation, and anger at Ark completely disappeared. Right now, Nathan was the only one who mattered. Nanginginig ang mga tuhod niya habang sumasabay sa mabilis na hakbang ni Ark palabas ng executive floor. Pagdaan nila sa tapat ng lamesa ng secretary, hindi na sila lumingon pa at mabilis na sumakay sa elevator pababa sa parking lot."Ark... si Nathan... anong nangyari sa kaniya?" garalgal ang boses na tanong ni Trina habang nasa loob sila ng elevator. Napahawak siya sa kaniyang dibdib, pakiramdam niya hihinto ang paghinga niya sa sobrang kaba. "Maayos naman siya kaninang breakfast, 'di ba? Kumain nama
"Jane is busy with the accounting files, Trina. Sige na, ikaw na ang magdala. Isang simpleng abot lang naman," pagmamadali ng supervisor niya bago ito mabilis na umalis.Wala nang nagawa si Trina kundi tanggapin ang folder nang may mabigat na loob. Sumakay siya sa elevator paakyat sa 15th floor kung nasaan ang executive penthouse office ni Ark. Pagkabukas ng elevator, sumalubong sa kaniya ang isang napakalawak at marangyang palapag. Lumapit siya sa table ng secretary nito."Good afternoon, I'm Trina from the apartment management division. I need to submit these reports to Mr. Aravazon," pormal na saad niya.The secretary smiled warmly at her. "Ah, kayo po pala si Ms. Trina? Sir Ark already instructed me na kapag kayo ang dumating, pumasok ka raw po diretso sa loob. He’s waiting for you."Napasapo na lang si Trina sa kaniyang noo. Talagang pinaghandaan niya 'to.Dahan-dahan niyang itinulak ang pinto ng opisina. Pagkapasok niya, nakita niya si Ark na nakatayo sa harap ng malaking glass
"Good morning, everyone," basag ni Ark sa bulung-bulungan gamit ang baritonong boses na umalingawngaw sa buong conference hall. He adjusted the microphone slightly, hindi pinalampas ang reaksyon ni Trina mula sa kinaroroonan nito. "I am Ark Aravazon. I don't want to drag this assembly too long because I know everyone has a lot of work to finish. But let me be clear about one thing, I acquired this company not just for a simple business expansion. I am here because there is something... or should I say, someone very important to me inside this building." Tumawa siya ng mahina at mas lalo namang uminit ang mukha ni Trina. "Ganun naman talaga, 'di ba? Susundan at susundan mo 'yong taong mahalaga sa'yo? Na hindi mo kayang mawala sa buhay mo.""Ayieee!" tilian ng iba.Muling nagbulungan ang mga tao sa paligid. Ang mga katrabaho ni Trina halos magkakandahaba ang leeg sa paglingon-lingon, hinahanap kung sino ang tinutukoy ng bagong CEO."Hala, sino kaya 'yon? May sineseryoso na palang babae







