004

Aiah

—

“Damn, girl,” si Guinne habang pinagmamasdan akong nakasalampak ng upo sa may sofa, imbes na nakikipagsabayan kina Cherry sa dance floor. “What happened? Why are you in such a foul mood? I thought you wanted to party?”

Instead of answering him, pinili kong inumin ang panibagong shot ng tequila. It’s still early. Ni wala pa kaming isang oras dito, ngunit hindi ko na mabilang kung ilang shots na ang nainom ko.

Pumikit ako sandali habang dinadamdam ang mainit na hagod ng alak sa aking lalamunan.

Lalo lang nag-ukit ang pagkalito sa kanyang noo nang nakitang aabutin ko pa sana ang isa pagkatapos maubos ang una. Agad niyang hinablot iyon papalayo sa akin.

Iritado ko siyang tiningnan.

“Ano ba?”

Nilagay niya sa malayong parte ng mesa ang iba pang mga shots, bago ako tinabihan.

“Hey, what’s wrong?” nag-aalalang tanong niya.

I bit my lip as I dodged his concerned eyes. Gusto ko lang namang uminom!

Hindi ko alam kung saan nanggagaling ang parte sa akin na gustong sigawan siya na umalis na lang at pagtuunan ng pansin ang sarili.

And instead of doing that, tipid akong sumagot.

“Nothing.”

But of course, he didn’t buy it. He's been one of my close friends since junior high school. Silang dalawa ni Hillary. Kaya kung may higit mang nakakakilala sa akin sa friend group namin ngayong college, silang dalawa ‘yon.

Malas nga lang at hindi siya abala ngayon sa pagha-hunting ng mga babae na madalas niyang ginagawa rito sa bar.

“Come on. You can tell me. I’m all ears.”

Umiling ako. “Wala nga.”

Lalo siyang lumapit, bahagyang inilapit ang kaliwa niyang tainga sa akin. It took me a few seconds to understand what he was doing.

He was literally doing what he said earlier—being all ears.

Inis man sa pang-iistorbo niya sa pag-inom ko, gumuhit pa rin ang maliit ng ngiti sa aking labi.

“Siraulo!” tukoy ko sa ginagawa niya.

“Ano nga? What’s the problem?” tanong niya, nasa gano’ng pa ring pwesto.

“I said nothing! Umusog ka na nga ro’n,” natatawang sagot ko dahil mukha siyang tanga nang mas inilalapit pa ang tainga sa akin. “Move, Guinne!”

Natawa na rin siya. “Sabihin mo na kasi! Ayaw pang sabihin!”

I laughed with him. Nasa gitna kami ng tawanan nang sandali akong natigilan at maalala ang nadatnan ko sa parking kanina.

Shiloah was laughing with Engr. Santos. Sinakay niya ito sa kanyang sasakyan, sa loob ng front seat. Tumanggi siya sa paghatid sa akin dahil aniya, busy siya.

But why am I so bitter about it, when all of those things… I normally do with my friends? Tulad ng pagsasabay ni Julius sa akin pauwi. Tulad na lang ng pagbibiruan namin ni Guinne ngayon.

I realized… how unfair I had been to even be mad at him because of what I saw earlier.

At teka, ano bang karapatan kong magalit? Hindi nga dapat ako nagagalit! Ano naman kung magkasama sila?

Nakita ko lang siyang may kasamang babae, ganito na agad ang nararamdaman ko. If she was his friend from before, siguro ay kakilala na bago pa magturo sa university, dapat hindi ako nakakaramdam ng kung ano. Lalo na kung gano’n din naman ang ginagawa ko.

Our relationship was purely physical. Kahit na madalas niyang sabihin na hindi ako pwedeng maghanap ng iba dahil gusto niyang sa kanya lang ako.

Men are usually territorial while doing it. Kaya bakit ako magagalit dahil lang sa nakita ko?

Besides, it’s normal to have friends of the opposite sex. Just like I’m friends with all of my male friends.

Gusto ko biglang sabunutan ang sarili. Bakit nga ba ako nagmumukmok dito? I should be having fun!

Siguro’y matagal silang hindi nagkita at balak na magkumustahan pagkatapos ng klase. I shook my head at myself, a bit disappointed that I had been acting like a bitch toward my friends the whole time we were here at the bar. Imbes na nagsasaya kami.

Pero kasi… sana man lang sinabi niya kung lalabas pala sila.

But he said it, didn’t he? He said he was busy. Malinaw naman ang reply niya sa akin. Ako lang itong nagpupumilit.

Confused by my own reaction, hinatak ko na lang ang kaibigan ko patungong dance floor.

“Alam mo, magsayaw na lang tayo!” anyaya ko sa kanya.

He let me drag him. Natuwa pa nga ata dahil maraming nag-aabang sa kaya roon.

The bass thumped hard against my chest. It vibrated through my ribs, drowning out whatever was left of my thoughts. Ang paiba-ibang kulay sa dance floor ay nakatulong din sa akin na panandaliang makalimot sa mga iniisip kani-kanina lang.

I let myself move, and let the alcohol loosen my limbs as the music takes over. Ito ang pinunta ko rito, kaya ito ang gagawin ko!

I danced with all of my friends. May iba ring dati pang kakilala ang naroon dahil sa opening ng bagong bar. Nakipagsayawan na rin ako sa kanila.

Maraming tao, at lahat ng nasa dance floor ay magulo’t nagsasaya.

Ilang minuto kong hinayaan ang sarili malunod sa gitna ng sayawan. It was only when the adrenaline fully subsided that I decided to head to the bar counter.

“Water lang,” hinihingal pa ako nang magpaalam sa mga kaibigan kong abala pa rin sa pagsayaw.

“Samahan kita?” si Guinne ulit nang mapansin ang kaunti kong pagkahilo.

I shook my head at him.

Ang tangang ‘to, may kasayawan siya tapos mag-aalok na samahan ako?

“I got this.”

Tumango siya at pinabayaan na ako.

Sa dami ng nainom ko kanina, ngayon ko lang naramdaman ang unti-unting pag-alon ng aking paningin. But thankfully, I could still manage to walk despite feeling nauseous.

May iilan nga lang akong nabangga, na laking pasasalamat ko ay abala sa mga kanya-kanyang partner, para magalit pa sa kamuntikan kong pagsubsob sa kanila.

Kinawayan ko agad ang bartender at nginitian nang makalapit.

“One glass of water, please.”

The bartender smiled and handed it to me. “Here you go, ma’am. Would that be all?”

I chuckled because it was so obvious that he was interested. Panay ang baba ng tingin nito sa slit ng dress ko, maging sa banda ng aking dibdib.

Damn, bakit ako natatawa? That must be the alcohol in me. Nababaliw na yata ako.

“Wala na, thanks.”

Nang mainom ang tubig, sandali akong naginhawaan. And because I was still recovering, I decided to stay in that area for a while.

Iginala ko ang tingin ko sa paligid. The bar had a modern setup. May mga booth sa first floor, pero ang bar counter at dance floor ang pinaka-highlight ng unang palapag.

The second floor, on the other hand, was for people who preferred a more private setting. Pero kahit mula sa ibaba, kita pa rin doon ang mga nasa bukana dahil gawa sa salamin ang mga bandarilyas.

Habang walang ginagawa, tiningnan ko isa-isa ang mga naroon.

I felt my heart drop to my stomach when, from one of the booths on the second floor, I saw Shiloah leaning closely toward a woman’s face.

Akala ko nahihilo lang ako, kaya sinubukan ko pang kusutin ang parehong mata.

But when I looked again, it was real.

Siya nga iyon. Mula sa kanyang bulto hanggang sa damit na kanyang suot, I was so sure that it was him.

Unti-unti akong nanghina nang makitang naglapit ang labi nilang dalawa.

Their kiss was brief. Hindi ko alam kung guni-guni ko lang ba o nangyari nga sa sobrang bilis ng pangyayari.

But when I clearly saw the woman he was face-to-face with, nanlamig ang buong katawan ko.

The woman was Engr. Santos.