Chapter 1

CHAPTER 1

“Shit, Nolan! It’s too fast!”

“Can’t you handle this? Honey, there’s more to come.”

Nanlaki ang mga mata ni Delia nang makita ang nagkalat na mga damit sa sahig. Mula sa bahagyang nakabukas na p***o, nakita niya ang dalawang taong magkayakap sa kama, kasabay ng malalakas na ungol na nagmumula sa loob ng kuwartong magiging silid sana nilang mag-asawa.

Bukas na ang kasal nila ni Nolan Vargas. Handa na ang lahat, pati ang bagong kamang kahapon lang naihatid. Pero ngayon, sa mismong kamang iyon, nakikipagtalik ang fiancé niya sa ibang babae! 

“Ang babaeng kasama ng fiancé mo, ay girlfriend ko.” 

Napalingon si Delia nang marinig ang isang malamig na boses mula sa kaniyang likuran. 

Isang matangkad na lalaki ang bumungad sa kaniya. Nakasuot ito ng mamahaling damit at halatang hindi ordinaryong tao. Gwapo ito, matangos ang ilong at matalim ang mga mata. Malamig ang ekspresyon nito, na para bang walang sinumang puwedeng basta lumapit sa kaniya. 

Hindi niya alam kung kailan ito dumating o kung gaano na ito katagal na nakatayo sa likuran niya.

“A-Ano?” gulat na sabi ni Delia.

“Pareho tayong niloko,” mahinang wika ng lalaki.

Napaluha si Delia nang makita ang malaking prenup picture nila ni Nolan na nakasabit sa dingding. Sa larawan, masaya siyang nakangiti habang yakap siya ng lalaki mula sa likuran.

Kay saya niya noong araw na iyon. Pero ngayon, para siyang basang sisiw na nakatayo sa pintuan, umiiyak habang pinapanood ang pagtataksil ng lalaking pakakasalan niya bukas.

“D-Delia?” 

Napansin siya ni Nolan. Agad itong napabalikwas mula sa ibabaw ng babae. Sa sobrang pagkataranta ay muntik pa itong mahulog sa kama habang nagmamadaling hinahanap ang kaniyang damit. 

Samantala, kalmado lamang ang babaeng kasama niya.

Hinila nito ang kumot upang takpan ang sarili bago tamad na sumandal sa headboard. Ni hindi man lang ito nagpakita ng takot o pagkahiya nang makitang nakatayo sa pintuan ang sarili nitong boyfriend.

“Delia, baby please let me explain!” nagmamadaling sabi ni Nolan. 

Hinablot nito ang bedsheet at ibinalot sa baywang bago lumapit kay Delia.

“Hindi ito ang iniisip mo. Kaya kong ipaliwanag ang lahat!”

Tinitigan siya ni Delia.

Limang taon niyang minahal si Nolan. Ipinaglaban niya ito sa kabila ng pagtutol ng kaniyang pamilya dahil naniniwala siyang ito na ang lalaking makakasama niya habang-buhay.

Pero ngayon, habang nakikita niya itong halos hubad matapos makipagtalik sa ibang babae, hindi niya mapigilang masaktan. Ang lalaking buong puso niyang pinagkatiwalaan ay siya ring nagtaksil sa kaniya, isang araw bago ang kanilang kasal. 

“Pak!”

Isang malakas na sampal ang dumapo sa mukha ni Nolan.

Napalingon ang lalaki sa lakas ng pagkakatama. Maging ang babaeng nasa kama ay bahagyang napatuwid sa pagkakaupo.

“Sige,” sabi ni Delia habang pinipigilan ang panginginig ng kaniyang boses. “Magpaliwanag ka.”

“D-Delia, hindi ko talaga sinasadya.” Hinawakan ni Nolan ang namumulang pisngi. “Gusto ko lang sanang subukan kung komportable 'yong bagong kama natin. Kaso... nadala lang kami. Hindi ko napigilan ang sarili ko.”

Ilang segundo siyang hindi nakapagsalita.Napatingin siya sa kama bago muling ibinalik ang tingin sa lalaki.

“Anong sabi mo? Subukan ang kama?” may halong galit na wika ni Delia.

Kung sinabi nitong pinilit siya ng babae o kaya ay may naglagay ng kung anong gamot sa kaniyang inumin, baka maniwala pa siya roon.

Pero ang sabihin nitong nakipagtalik siya sa ibang babae dahil gusto niyang subukan ang kanilang bagong kama? Nagpapatawa ba ito?

“Nolan, tingin mo ba tanga ako?”

“Hindi naman sa gano'n—”

“Bukas na ang kasal natin!” Hindi na napigilan ni Delia ang pagtaas ng boses. “Bukas, Nolan! Pero ngayon, sa mismong kama na pinili ko para sa ating dalawa, may kasama kang ibang babae!”

“Delia, puwede bang hinaan mo naman ang boses mo?”

Napatawa ang dalaga nang mapait.

“Talaga? Nahuli kitang may ibang babae, tapos ako pa ngayon ang kailangan mong patahimikin?”

Kumuyom ang mga kamao ni Nolan. Unti-unting nawala ang pagkataranta sa mukha nito at napalitan ng pagkainis.

“Sige! Oo na! Niloko kita! Nakipagtalik ako sa ibang babae! Masaya ka na?”

Para bang may kung anong matalim na bagay na tumusok sa dibdib ni Delia.

“Pero kasalanan mo rin naman kung bakit ako nagkaganito!”

Napakunot ang noo ni Delia. “Ano?”

“Limang taon na tayo, Delia! Limang taon! Pero hanggang ngayon, kung umasta ka, akala mo napakabanal mo! Ayaw mong magpahawak, ayaw mong makipaghalikan nang matagal, at kahit malapit na tayong ikasal, ayaw mo pa ring ibigay ang sarili mo sa akin!”

Hindi makapaniwalang napatitig si Delia sa lalaki.

“Lalaki ako!” pagpapatuloy ni Nolan. “May pangangailangan din ako! Ano bang gusto mong gawin ko? Magtiis nang magtiis habang naghihintay kung kailan ka magiging handa?”

“So, ang sinasabi mo, kasalanan ko kung bakit mo ako niloko?” naguguluhang taong ng dalaga.

Napahawak si Delia sa kaniyang dibdib.

Matagal niyang iningatan ang sarili dahil gusto niyang maging espesyal ang unang gabi nila bilang mag-asawa. Alam iyon ni Nolan. Noong una nga ay sinabi pa nitong handa siyang maghintay dahil mahal na mahal siya nito.

Iyon pala, habang pinaniniwala siyang nirerespeto nito ang kaniyang desisyon, sa ibang babae naman nito kinukuha ang gusto niya.

Napatingin si Delia sa engagement ring na suot niya. Ngayon, gusto na lamang niyang tanggalin iyon at ihagis sa mukha nito. 

“Hindi na matutuloy ang kasal,” malamig niyang sabi. 

Agad na nagbago ang ekspresyon ni Nolan. “Delia, huwag kang magpadalos-dalos!” 

Biglang lumambot ang boses ng lalaki.

“Baby, makinig ka. Bukas na ang kasal natin. Nakapagbayad na tayo sa hotel, nakapag-imbita na tayo ng mga bisita, at nakahanda na ang lahat. Hindi ba puwedeng kalimutan na lang natin ang nangyari? At isa pa, paano si Lola mo?” 

Doon lamang muling napatingin si Delia sa kaniya.

“Alam mong matagal na niyang hinihintay na makita kang ikasal,” pagpapatuloy ni Nolan. “Kung bigla nating kakanselahin ang kasal bukas, siguradong mag-aalala siya. Gusto mo bang madismaya siya sa iyo?”

Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa buong katawan ni Delia.

Ang kaniyang lola ang nagpalaki sa kaniya. Ito rin ang pinakamahalagang tao sa buhay niya. Matagal na nitong hinihiling na makita siyang masaya at may sarili nang pamilyang masasandalan.

Lalo pa ngayong humihina na ang kalusugan nito, ayaw niyang bigyan ito ng anumang dahilan para mag-alala. At ngayon, ginagamit nito ang kahinaan niyang iyon para pilitin siyang magpatawad.

“Tama ka. Hindi ko puwedeng hayaang mag-alala si Lola. Kaya hindi puwedeng makansela ang kasal bukas,” mahinang sabi niya.

Napangiti nang tuluyan si Nolan. Gaano man kagalit si Delia, hindi nito kayang suwayin ang gusto ng kaniyang lola.

At dahil sa ugali nitong laging inuuna ang kapakanan ng ibang tao kaysa sa sarili, sigurado siyang patatawarin din siya nito kalaunan.

“Come here, baby. Alam kong nasaktan kita, pero pangako, hindi na ito mauulit.”

Lumapit si Nolan at akmang yayakapin siya.

Ngunit bago pa nito mahawakan si Delia, isang malamig na boses ang biglang namagitan.

“Kung kailangan mo ng lalaking pakakasalan bukas, ako na lang.” 

Natigilan ang lahat.

Dahan-dahang napalingon si Delia sa matangkad na lalaking kanina pa tahimik na nakatayo sa kaniyang likuran.

“Seryoso ka?” naguguluhang tanong ni Delia sa lalaki.

“Kung nagbibiro ba ako o hindi, malalaman mo kapag sinubukan mo,” sagot ng lalaki bago hinawakan ang kamay niya. 

“Sino ka ba?! Fiance ko siya!” galit na sigaw ni Nolan habang sinusubukang paghiwalayin ang dalawa.

Ngunit mabilis siyang itinulak ng lalaki palayo. Pagkatapos, malamig nitong sinulyapan ang babaeng nasa kama bago hinila si Delia palabas ng kuwarto.