ตอนที่ 9 อยากเจอเธอ

สัปดาห์แรกของการทำงานที่ Grand Lunara ผ่านไปอย่างเข้มข้น ชาลิสาใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ใน Bakery Kitchen ตั้งแต่เช้าจรดเย็น เธอไม่ได้แค่ดูแลการผลิตขนมตามปกติ แต่ยังทุ่มเทให้กับการคิดค้นเมนูใหม่ๆ ที่จะสร้างความประทับใจให้กับแขกของโรงแรม

บนโต๊ะทำงานของเธอเต็มไปด้วยสมุดบันทึกสูตรขนมที่ถูกขีดฆ่าไปมา ชาลิสาลองผิดลองถูกนับครั้งไม่ถ้วน บางเมนูก็ยังไม่ผ่านเกณฑ์ที่เธอตั้งไว้ ทั้งเรื่องรสชาติ เนื้อสัมผัส หรือแม้แต่รูปลักษณ์

“เชฟแยมพักบ้างเถอะครับ” เชฟนนท์เอ่ยขึ้นด้วยความเป็นห่วง เมื่อเห็นชาลิสายังคงไม่วางมือจากการแต่งหน้ามินิทาร์ตเบอร์รีอยู่

“อีกนิดเดียวค่ะเชฟนนท์” ชาลิสาตอบพลางยิ้มบางๆ “แยมอยากให้มันออกมาสมบูรณ์แบบที่สุด”

เชฟนนท์ยิ้มออกมาเล็กน้อย ตั้งแต่ได้ร่วมงานกันไม่มีวันไหนเลยที่เชฟแยมจะไม่ขยัน ในเรื่องการทำงานเธอเป็นแบบอย่างที่ดีมาก ทั้งตั้งใจและทุ่มเท จนเขาอดทึ่งไม่ได้ว่าผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งจะมีแพชชันในการทำสิ่งที่ตัวเองรักได้มากขนาดนี้

…

แม้จะทำงานหนักแค่ไหน ชาลิสาก็ยังคงหาเวลาแวะเวียนไปที่ร้าน The Mellow Story เพื่อดูแลความเรียบร้อยของร้านและให้กำลังใจลูกน้องที่นั่น เธอรู้สึกดีมากที่เลือก Grand Lunara เพราะเธอแบ่งเวลามาดูแลร้านได้ วันไหนที่ไม่ได้เข้าไปที่โรงแรม เชฟนนท์และทีมงานของเธอก็จะดูแลได้เป็นอย่างดีทำให้เธอไม่ต้องห่วงงานที่โรงแรมเลย 

วันนี้ชาลิสาเข้ามาที่ร้าน The Mellow Story ตั้งแต่เช้า

“เป็นยังไงบ้างโม” ชาลิสาเดินเข้ามาในห้องอบขนมแล้วถามขึ้นพลางมองสำรวจรอบๆ

“พี่แยม…ทุกอย่างเรียบร้อยดีค่ะ” มณฑิราตอบยิ้มๆ แต่มือยังคงวุ่นอยู่กับการเตรียมวัตถุดิบ

“มาเดี๋ยวพี่ช่วย ยังเหลือขนมอีกสองอย่างใช่ไหม” 

“ค่ะ” มณฑิราพยักหน้าตอบ

หลังจากทำขนมของรอบเช้าเสร็จแล้ว ชาลิสาก็เดินไปที่ห้องพักพนักงาน เธอนั่งลงที่โซฟาพร้อมกับตรวจดูเอกสารในไอแพดก่อนจะเรียกผู้จัดการร้านเข้ามาหา ชาลิสาพูดคุยถึงความเรียบร้อยของร้าน และพูดถึงปัญหาของวัตถุดิบบางรายการที่ขาดตลาดแล้วหาแนวทางแก้ไขร่วมกัน

...

จนเมื่อถึงช่วงเย็น ชาลิสาถึงได้ออกจากร้านแล้วกลับไปที่คอนโดของเธอ ความเหนื่อยล้าที่สะสมมาหลายวันทำให้เธอเผลอหลับไปบนโซฟา จนรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีกทีก็เกือบจะสามทุ่มแล้วและเธอก็รู้สึกหิวมาก

ชาลิสาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจะกดสั่งอาหารจากแอปเดลิเวอรี ก็เห็นชื่อของพีรณัฐปรากฏขึ้นเป็นสายที่ไม่ได้รับ เธอเลยโทรกลับไปเผื่อเขาจะมีเรื่องด่วน

รอสายไม่นานพีรณัฐก็รับสาย “สวัสดีครับคุณแยม” เสียงนุ่มๆ ของเขาดังขึ้น

“สวัสดีค่ะคุณพี โทรหาแยมมีอะไรหรือเปล่าคะ”

“เปล่าครับ เห็นวันนี้คุณแยมเข้าไปที่ร้าน ผมผ่านไปแถวนั้นพอดีเลยว่าจะชวนไปทานมื้อเย็น”

“อ่อ พอดีแยมกลับมาถึงคอนโดแล้วเผลอหลับไปเพิ่งตื่นสักพักนี่เองค่ะ” เธอพูดแล้วหัวเราะเบาๆ

“งั้นคงหิวแย่เลย ตอนนี้ผมอยู่ไม่ไกลจากคอนโดคุณแยม เดี๋ยวผมแวะซื้ออะไรเข้าไปให้ดีไหมครับ”

“ขอบคุณนะคะคุณพี แต่แยมเกรงใจจังเลยค่ะ” 

“ไม่ต้องเกรงใจเลยครับ ผมยินดีมาก งั้นเดี๋ยวไปถึงแล้วผมโทรหานะครับ” น้ำเสียงของเขาบ่งบอกถึงความดีใจอย่างเห็นได้ชัด

พีรณัฐแวะซื้ออาหารที่ร้านใกล้ๆ ก่อนจะรีบขับรถไปที่คอนโดของเธอ

…

ส่วนชาลิสานั้นก็รีบลุกขึ้นจากโซฟาไปล้างหน้าให้สดชื่นและสำรวจตัวเองว่าเรียบร้อยดี

ผ่านไปพักหนึ่งพีรณัฐก็โทรเข้ามา “ผมมาถึงแล้วนะครับ”

“ค่ะ เดี๋ยวแยมลงไปรับที่ล็อบบี้” ชาลิสาวางสายแล้วเปิดประตูออกจากห้องเดินตรงไปยังลิฟต์

เมื่อลิฟต์เปิดออกที่ชั้นล็อบบี้ เธอก็เห็นพีรณัฐนั่งรออยู่ที่โซฟา

เธอเดินเข้าไปหาเขาทันที “คุณพีคะ” 

พีรณัฐหันไปมองตามเสียงเรียกก็ยิ้มกว้างออกมาแล้วลุกขึ้นยืน “คุณแยมหิวมากไหมครับ”

ชาลิสาพยักหน้า “แล้วคุณพีกินอะไรมาแล้วหรือยังคะ”

“ผมกินมาแล้วครับ แค่อยากเจอคุณแยมเลยแวะซื้อข้าวมาให้” พีรณัฐพูดพลางสบตาเธอแล้วยื่นถุงที่ใส่กล่องอาหารไปให้

ชาลิสายิ้มเขิน “ขอบคุณนะคะ”

“งั้นกินให้อร่อยนะครับ แล้วพรุ่งนี้เจอกันที่โรงแรม” พีรณัฐพูดพลางเตรียมเดินออกไป

“ได้ค่ะ ขอบคุณอีกครั้งนะคะคุณพี” ชาลิสายิ้มหวานออกมาแล้วโบกมือให้เขา

รอยยิ้มของเธอทำให้พีรณัฐใจกระตุก เขามองเธอนิ่งๆ อยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเดินออกไป

เมื่อขึ้นมาบนรถพีรณัฐก็พึมพำออกมายิ้มๆ “น่ารักไม่ไหว”

…

บรรยากาศในการทำงานที่ Grand Lunara เป็นไปอย่างเรียบร้อย

พีรณัฐสังเกตเห็นความทุ่มเทของชาลิสา เขาไม่ได้เข้ามาวุ่นวาย แต่คอยให้การสนับสนุนอยู่ห่างๆ เมื่อชาลิสาต้องการวัตถุดิบดีๆ ที่หายาก หรืออุปกรณ์พิเศษที่จำเป็นสำหรับการทดลองเมนูใหม่ๆ พีรณัฐก็มักจะจัดการให้ได้อย่างรวดเร็ว

วันหนึ่งชาลิสากำลังประสบปัญหาในการหาวานิลลาบีน สำหรับเมนูเค้กตัวใหม่ของเธอ

“คุณพีคะ แยมรบกวนหน่อยได้ไหมคะ” ชาลิสาโทรหาพีรณัฐด้วยน้ำเสียงเกรงใจ “แยมกำลังหาวานิลลาบีนมาดากัสการ์เกรดพรีเมียมค่ะ แต่หายากมากเลย”

“วานิลลาบีนมาดากัสการ์เกรดพรีเมียมเหรอครับ” พีรณัฐเอ่ยทวน “ได้เลยครับคุณแยม เดี๋ยวผมจัดการให้”

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา วานิลลาบีนคุณภาพเยี่ยมที่บรรจุในกล่องอย่างดีก็ถูกนำมาส่งถึงครัวขนม พร้อมกับข้อความสั้นๆ จากพีรณัฐว่า ‘หวังว่าจะถูกใจเชฟแยมนะครับ’ ชาลิสายิ้มออกมาเล็กน้อย เธอรู้สึกขอบคุณในความใส่ใจของเขาเสมอ

…

ส่วนทางด้านของ Le Varna ก็ได้ซื้อตัวเชฟพลอยไพลิน เชฟขนมหวานชื่อดังของโรงแรมคู่แข่งอีกแห่งหนึ่งมาด้วยค่าตอบแทนที่สูงลิ่ว พลอยไพลินจบสถาบันเดียวกันกับชาลิสาแต่เธอเป็นรุ่นพี่ของชาลิสาถึงสามปีจึงมีประสบการณ์ในการทำงานมากกว่า

“Le Varna Hotel ยินดีต้อนรับคุณพลอยไพลินนะครับ” ไตรภูมิเดินเข้าไปจับมือทักทาย

พลอยไพลินยิ้มแล้วตอบรับ “ขอบคุณค่ะ…ฉันจะไม่ทำให้คุณไตรภูมิผิดหวังแน่นอนค่ะ”

พลอยไพลินเองก็เป็นเชฟที่เก่งและมีความสามารถมากเช่นกัน เธอเริ่มงานทันทีและลงมือคิดค้นเมนูใหม่ๆ ออกมามากมายหลายรายการ

และ Le Varna Hotel ก็เริ่มโพรเจกต์บุฟเฟต์ขนมหวาน และเซ็ท Afternoon Tea เตรียมชนกับ Grand Lunara Hotel