MasukAng gubat sa paanan ng Banahaw ay tila naging isang malaking maze ng kadiliman. Pagkalabas na pagkalabas nina Spencer at Vince sa emergency hatch, hindi na sila nag-aksaya ng panahon. Ang flare na pumutok sa langit ay sapat na babala—hindi lang sila hinahanap, hinuhuli na sila."SIR, sugatan ka!" hingal na sabi ni Vince habang mabilis silang nagtatakbo sa pagitan ng mga puno. Bakas ang dugo sa suot na tactical vest ni Spencer mula sa nakuha niyang galos sa balikat kanina."Ayos lang ako," sagot ni Spencer, kahit na ramdam niya ang bawat tibok ng puso niya sa bawat hakbang. "Kailangan nating marating ang ravine. 'Pag nakatawid tayo doon, mahihirapan na silang i-track ang heat signatures natin."Sa likuran nila, dinig na nila ang mga boses ng mga mersenaryo at ang mga flashlight na nagwawalis sa gubat. “They went this way! Spread out!” sigaw ng isa sa mga ito."Vince, gamitin mo 'yung EMP grenade na huli nating natitira. Ngayon na!" utos ni Spencer.Walang pag-aalinlangan, inihagis ni V
Alas-tres na ng madaling araw. Sa loob ng vault, ramdam ang tensyon—yung tipong kahit mahangin ang ventilation, parang ang init sa loob dahil sa kaba. Nakasuot na ng tactical gear sina Spencer at Vince. Si Spencer, abala sa pag-check ng baril niya, habang si Vince naman ay busy sa tech-pack na nakasukbit sa likod niya."Testing. Can you hear me clearly?" bulong ni Vince sa earpiece niya."Loud and clear," sagot ni Spencer.Sa kabilang gilid ng mesa, nakaupo lang sina Ally at ang Daddy niya. Si Congressman Valderama, nakatutok lang sa security monitors. Si Ally naman, hindi matanggal ang tingin kay Spencer. Parang may kung anong bigat sa dibdib niya na hindi niya mailabas."Spencer," tawag ni Ally. Nilapitan niya ang binata. "Huwag kang magpaka-hero. Hindi natin kailangang makipagbarilan kung hindi kailangan. Ang goal lang natin, ma-upload 'yung files."Tumigil si Spencer sa pag-aayos ng vest niya. Tumingin siya kay Ally nang diretso sa mata. "Hindi ako magpaka-hero, Ally. Magiging prak
Pagkatapos ligpitin ang mga plato, ang vibe sa sala ay mabilis na nagbago. Mula sa tawanan, bumalik sila sa realidad. Inilabas ni Vince ang isang portable server at ikinonekta ito sa main screen."Okay, tapos na ang family dinner," seryosong sabi ni Vince habang mabilis na nag-a-adjust ng mga parameters sa monitor. "Time to get back to work. Cong, Ally, Spencer... kailangan nating pag-usapan ang exit strategy para sa ebidensyang hawak natin."Tumayo si Valderama, nawala ang ngiti sa kanyang labi. "Hindi na tayo pwedeng basta magtago lang. Kung itatago natin ang listahang ito, para lang tayong naghihintay na mahuli. Kailangan itong makarating sa publiko.""Exactly," sagot ni Vince. "Pero hindi 'to basta Facebook post o email lang. Ang Orion ay may monitoring system na kayang i-track ang anumang data packets na lalabas sa private networks. Kung ia-upload natin 'to sa cloud, mahuhuli tayo sa loob ng sampung segundo."Tumabi si Spencer sa monitor, sinusuri ang mga firewall diagrams. "So,
Pagpatak ng alas-sais ng gabi, ang loob ng vault ay nabalot na ng nakaka-relax na ingay ng pagluluto. Dahil limitado ang supplies, naging creative sila—nagluto si Ally ng spam-fried rice at canned goods na ginawang parang gourmet meal gamit ang mga spices na nahanap ni Vince sa pantry ng safehouse.Pagdating ng oras ng hapunan, ang dining table ay naging sentro ng gulo."Cong, pakiabot naman ng tubig," request ni Vince habang abala sa pag-aayos ng kaniyang laptop sa tabi ng plato niya. "Tsaka 'yung sili, kulang sa anghang 'tong gawa ni Ally, parang buhay lang natin—kulang sa thrill."Sumimangot si Valderama at mabilis na itinulak ang pitsel ng tubig palapit kay Vince, halos matapon pa ito. "Pwede bang kumain ka nang hindi nakaharap sa screen na 'yan? Nakakahilo kang tignan.""Priority ko ang security natin, Cong. Kung may pumasok na breach sa firewall habang nagpapakabusog tayo, kailangan handa tayo," depensa ni Vince, pero kumuha na rin siya ng kanin."Breach, breach ka dyan," sagot
Tahimik sa loob ng vault. Hindi 'yung tipong nakakasakal na katahimikan, kundi 'yung sapat lang para makapag-isip nang malinaw. Si Vince, ayun, tutok na tutok pa rin sa mga monitor niya—parang hindi natutulog, panay lang ang pindot sa keyboard. Sa kabilang kwarto, tulog na tulog si Congressman Valderama, pagod na pagod sa dami ng nangyari.Naiwang magkatabi sina Ally at Spencer sa leather sofa sa sala. Medyo madilim, 'yung malambot na ilaw lang mula sa ceiling ang nagbibigay ng liwanag sa kanila."Spencer," basag ni Ally sa katahimikan habang nakatingin sa mga tactical display sa dingding. "Sorry... Gusto ko lang mag-sorry. Dahil sa amin ng Daddy, pati ikaw... nadamay. Dati kang opisyal, maayos ang buhay mo, may dignidad ang posisyon mo. Pero ngayon, takas ka na sa batas. Hindi mo deserve 'yung ganitong buhay."Humarap sa kanya si Spencer. Sa liwanag ng screen, kitang-kita ni Ally ang pagod sa mga mata nito—hindi lang pagod sa katawan, kundi pati na rin sa isip. "Ally, stop. Huwag mon
Maagang nagising si Ally at lumabas ng kuwarto. Hind na muna niya inistorbo angpagtulog ni Spencer dahil alam niyang masama pa rin ang pakiramdam nito dahil sa mga tinamo nitong sugat, idagdag pa ang ginawa nila kagabi.Naabutan niya sa sala si Vince at ang ama niya na si Cong Valderama. Masayang nagkaakpe, pero ng makita siya ay biglang sumeryoso ang mukha ni Cong valderama.“San ka natulog?” tanong ni Cong kay Ally.“S-sa kuwarto po, dad”“Katabi mo si Jo–Spencer?” tanong ng matanda at tumango naman si Ally.“May relasyon ba kayo? Anong relasyon niyong dalawa?” sunod sunod na tanong nito kaya napalabi na lang si Ally.“Dad… kung ano mang meoron samin ni Spencer please. Alam ko ang pinapasok ko.” sagot naman ni Ally kaya nangunot ang noo ni Valderama.“He lied to us—”“But he save us. He risk his life to save us Dad.” putol ni Ally sa ama. Kaya nanahimik na lang si Valderama habang si Vince ay tahimik lang sa gilid, pero hindi maikubli ang nagngingiti niyang labi.“Ano bang ngini-ngi
Ang katahimikan sa labas ng bahay ay tila naging isang mabigat na pader na humahadlang sa kanilang paghinga. Pagkatapos ng tanong ng Congressman, walang sumagot. Si Spencer ay hindi lumingon; dire-diretso lang ang kaniyang tingin sa pintong kahoy na kinakalawang na ang mga bisagra. Ang tanging sago
Ang hangin sa loob ng truck ay puno ng amoy ng lupa at mga sariwang gulay. Ang matandang tsuper ay hindi nagsalita simula pa nang isakay niya ang dalawa. Tanging ang ugong ng makina ng lumang truck ang nagsisilbing musika sa kanilang paglalakbay.Si Spencer ay nakasandal sa gilid ng truck, ang kani
Sa loob ng monitor room, ang mga screen na kanina ay nagpapakita ng payapang hallway ay unti-unting namamatay. Isang glitch na hindi dulot ng kuryente, kundi ng isang sopistikadong electronic warfare."Sir, may nag-inject ng virus sa system natin," sigaw ni Vince, ang kaniyang mga daliri ay mabilis
Hagulgol lang ng hagulgol si Ally ng iwan siya ni Spencer kanina. Iniisip niya pa rin ang ama niyang hindi niya alam kung sa kulungan ba talaga ang bagsak o sa morgue. Nanatili lang siyang masamang nakatungin sa camera sa gilid ng silid na kinabibilingan niya. Alam niyang may naka monitor sakaniya







