로그인공유
Chapter one hunderd twenty three
게시일:
2026-04-22 10:07:39
최신 챕터
My Wife's Secret Son Chapter one hundred thirty four
Sa loob ng silid na iyon, walang ibang umiiral kundi paghihintay.At pag-asa.Sa tabi ng kama, naroon si Ethan.Nakaupo.Nakayuko.Nakaidlip pero hindi talaga tulog.Yung klase ng pagod na kahit ipikit mo ang mata mo, mananatiling gising pa din ang diwa. Namumula ang mga mata niya, halatang ilang gabi nang hindi natutulog nang maayos. Maputla ang balat, at ang bawat galaw ng katawan niya ay mabigat, parang may nakadagan na hindi nakikita.Parang hindi na siya taong pagod lang.Parang tao na ubos na, pero pinipilit pa ring tumayo.Ilang araw na siyang ganoon.Hindi umaalis.Hindi nagpapahinga.Kahit pilitin siya ng doktor.Kahit pakiusapan siya ng mga nurse.Kahit sabihin ng lahat na kailangan niya ng tulog.Hindi.Dahil para sa kanya, isang segundo lang na mawala siya sa tabi ni Amara ay sapat na para matakot siya sa posibilidad na hindi na siya makabalik.Na kapag bumalik siya, wala na.At hindi niya kayang tanggapin iyon.Hindi ngayon.Hindi pagkatapos ng lahat ng pinagdaanan nila.
My Wife's Secret Son Chapter one hundred thirty three
Araw-araw—paulit-ulit na bumabalik si Ethan sa ICU.Parang naging routine na niya ang lahat. Umaga, hapon, gabi—nandun siya. Umaalis lang siya kapag kailangan niyang kumain o kaya’y matulog sandali sa mansyon kasama ang mga anak nila.Pero kahit wala siya roon—ang isip niya… nasa ICU pa rin. Ngayon—nakaupo na naman siya sa tabi ng kama nito.Tahimik ang paligid. Tanging tunog ng machines at mahinang paghinga ni Amara ang maririnig. Bawat beep ng monitor—parang tibok ng pag-asa niya.Ang isang kamay ni Ethan—mahigpit na hawak ang kamay ni Amara.Ang isa naman—hawak ang cellphone.Paulit-ulit niyang pinapatugtog ang mga recordings.Hindi lang iyak ng kambal.Kundi pati—ang mga boses ng mga anak nila.Pinindot niya ang play.At agad napuno ng boses ang tahimik na ICU.“Hi mommy… miss na kita… gising ka na po…”Boses iyon ni Amanda—mahina, malambing, nanginginig.Napapikit si Ethan.Sumunod ang boses ni Jayden—“Mama… ang kukulit ng mga kapatid ko… kaya uwi ka na po dito…”Parang nag
My Wife's Secret Son Chapter one hunderd thirty two
Nakatayo si Ethan sa labas ng ICU.Mahigpit ang hawak niya sa dalawang sanggol—ang kambal nila ni Amara. Parehong nakabalot sa malambot na kumot, parehong tahimik sa una, ngunit ramdam niya ang init ng maliliit nilang katawan.Dalawang linggo.Dalawang linggo ng paghihintay.Dalawang linggo ng pagdarasal.Dalawang linggo ng takot na baka hindi na siya magising.At ngayon—nandito siya.Sa harap ng pintuan.Sa pagitan ng pag-asa at pangamba.“Sir, sandali lang po.”Napalingon siya.Isang nurse ang humarang sa kanya, mahinahon pero seryoso ang boses.“Hindi po pwedeng pumasok ang babies sa ICU. Sensitive po ang environment doon. Pwede silang ma-expose sa infection, at delikado rin para sa kanila.”Napahinto si Ethan.Tumingin siya sa pintuan.Tapos sa kambal.“Pero… kailangan niya silang marinig…” mahina niyang sabi.“Pwede niyo po siyang kausapin, sir. Pero hindi po talaga pwede ang babies sa loob.”Tahimik si Ethan.Alam niyang tama ang nurse.Pero hindi matanggap ng puso niya.Dahan-
My Wife's Secret Son Chapter one hundred thirty one
Lumipas ang dalawang linggo. Dalawang linggo ng walang tigil na paghihintay. Dalawang linggo ng pag-asa na may kasamang takot. Dalawang linggo na bawat araw ay parang isang taon para kay Ethan. Pero ngayon— may kakaibang liwanag ang araw. Ngayon… makakauwi na ang kambal. Sa loob ng private room, may tahimik na saya na bumabalot sa lahat. Hindi ito yung masayang maingay—kundi yung klaseng saya na may kasamang pag-iingat at pasasalamat. Maingat na karga ng ina ni Amara ang isa sa kambal. Halos hindi niya maalis ang tingin dito, parang takot siyang baka mawala kapag hindi niya tinitigan. “Ang ganda-ganda naman ng apo ko…” bulong niya, halos manginig ang boses sa saya. Dahan-dahan niyang hinaplos ang pisngi ng sanggol. “Ang kinis… parang si Amara nung baby pa siya…” Lumapit ang ama ni Amara, hawak ang isa pang baby. “Ha? Bakit kay Amara agad?” natatawang sabi niya. “Pwede namang sa akin mana ‘to ah.” Napalingon ang ina at tinaasan siya ng kilay. “Talaga? Saan ba
My Wife's Secret Son Chapter one hundred thirty
Tahimik ang hallway ng ospital.Hindi tulad ng ingay sa loob ng NICU at ICU, dito—parang lahat ng tunog ay pinipiling humina. Ang bawat yapak, bawat buntong-hininga, bawat paghinga—may bigat. Parang kahit ang hangin ay nagdadalawang-isip na dumaan, baka makadagdag pa sa sakit na nakabitin sa paligid.Nakaupo si Ethan sa malamig na metal na upuan sa labas ng ICU.Yumuyuko.Hawak ang cellphone.Hindi niya alam kung ilang minuto na siyang ganoon. O ilang oras. Para sa kanya, parang tumigil na ang oras mula nang makita niyang walang malay si Amara… at mula nang marinig niya ang unang iyak ng kambal nila.“Thania… Samara…” bulong niya sa sarili.Pinikit niya ang mga mata niya.At doon—parang bumalik lahat.Napahigpit ang hawak niya sa cellphone.“Damn…” bulong niya, paos ang boses.Napatingin siya sa pintuan ng ICU.Nandoon si Amara.Tahimik.Walang malay.Lumaban mag-isa.“Wife…” mahina niyang sabi, halos hindi na lumabas ang boses.Biglang may kumirot sa dibdib niya.Parang may humigpit.
My Wife's Secret Son Chapter one hundred twenty nine
Habang nakatayo si Ethan sa harap ng dalawang incubator, napansin ng nurse na matagal na niyang tinititigan ang dalawang maliit na katawan na halos hindi pa nga mukhang ganap na buhay sa labas ng mundo. Parang bawat paghinga ng mga ito ay isang laban. Parang bawat beep ng monitor ay isang panalangin na ayaw pa silang bitawan. Lumapit ang nurse nang dahan-dahan, parang ayaw guluhin ang bigat ng katahimikan sa loob ng NICU. “Sir…” mahinang sabi nito. “Hindi pa po namin nailalagay ang official names nila sa chart.” Sandaling katahimikan ang sumunod. Sa katahimikang iyon, naririnig lang ang tunog ng machines. Beep… beep… beep… Parang may dalawang pusong pilit na kumakapit sa mundo. Tumingin si Ethan sa unang incubator. Mas maliit. Mas mahina ang anyo. Parang kahit hangin ay nahihirapang yakapin siya. Pero steady ang beep ng monitor—mahina, pero tuloy-tuloy. “Babae po ‘yan,” dagdag ng nurse. Napahinga si Ethan nang malalim. Isang buntong-hininga na parang may bigat na hindi ni
My Wife's Secret Son Chapter fifty one
Maaga pa lang nang makarating si Amara at James sa maliit na clinic sa Paris. Ang hangin sa labas ay malamig at may kaunting halimuyak ng kape at tinapay mula sa kalapit na boulangerie. Habang naglalakad sila papasok, ramdam ni Amara ang kaba sa dibdib niya—iba ang pakiramdam ngayon kumpara sa iban
My Wife's Secret Son Chapter forty eight
Hindi mapakali si Ethan habang nagmamaneho.Mahigpit ang hawak niya sa manibela, halos pumuti na ang mga daliri niya sa diin. Ang makina ng sasakyan ay tuloy-tuloy ang ugong, pero sa loob niya—wala. Walang katahimikan. Walang pahinga. Ang isip niya, parang sirang plaka na paulit-ulit na bumabalik s
My Wife's Secret Son Chapter fifty two
Gabi na sa Paris, at ang malamig na hangin ay humahaplos sa mukha ni James habang nagmamaneho papuntang ospital. Kasama niya si Jayden, dahil wala kasama ito sa apartment, at hindi nila alam kung kailan sila makakabalik. Tahimik lang ito sa tabi, hawak ang maliit na bag ng gamit ni Amara.“Traffic
My Wife's Secret Son Chapter thirty nine
Tahimik ang buong bahay.Pero hindi ito yung payapang katahimikan—kundi yung mabigat, nakakasakal na katahimikan na parang may pinipigilang sumabog anumang oras.Parang bawat sulok ng bahay na iyon… may natitirang bakas ng sigawan kagabi.Bakas ng sakit.Bakas ng pagkasira.Nasa sala si Amara.Naka
다른 추천
Ang Munting Asawa ni Mr. Tremont
Lemon Flavored Cat478.0K 조회수A Night With Mafia
Rhea mae763.0K 조회수His Secret Child (Tagalog)
Seera Mei1.5M 조회수My Arrogant Boss Is My Secret Lover
MeteorComets671.0K 조회수Uncle Nazzer's Maid (SPG)
Ensi6.5K 조회수The Blind Billionaire's Fake Girlfriend
acire_berry315 조회수One Sinful Night With My Possessive Uncle (SSPG)
Duskara Morvane9.4K 조회수Tempted By My Husband's Uncle
iamAexyz810 조회수
