Kabanata 1- Ang Kasal

Kabanata 1

Ava Morales POV

"Daddy... Dad!" hinihingal kong sabi habang natutulog ako sa isang malambot na kama at malaking kwarto. Bigla nalang akong nagising... Malungkot na malungkot ang silid na ito dahil sa kahit isang tao ay wala kang makikita.

Naririto ako sa nirentahan na kwarto. Nakatulog pala ako sa paghihintay. May usapan na kasi kaming dalawa ng lalaking iyon, at alam niyang anak ako ng isang manggagawa nila sa "Ethan's Innovation".

"Haiist, napanaginipan ko na naman si Daddy!" napabuntong-hininga ako at sabay hawak sa aking noo. Sa mga sandaling ito, ay nagpasya akong umupo. Nakatulala parin ako. Walang emosyon na makikita sa 'king labi. Ang labis na hinanakit sa aking puso ang nararamdaman ko.

"Kinasusuklaman ko sila!" Nakakamao ang isa kong palad.

Habang pinagmamasdan ko ang silid na ito, may taong papalapit sa akin. Tinatawag sa malambing na boses ang aking pangalan.

"Hello po, Ma'am Ava... nagising na po pala kayo?" tanong nito. "Ma'am Ava, nakahanda na po ang inyong susuotin para sa inyong kasal," dugtong pa ng wedding stylist ko.

Naalala ko pala na ikakasal ako. Napatingin ako sa kan'ya at tumugon sa kan'yang sinabi. "Sige," sabay ngumiti ako at sabay tumayo sa kama. Pinipilit ko lang ihakbang ang aking mga paa. Hindi ako masaya ngayon. Magpapakasal ako sa taong hindi ko naman gusto.

Oo, sinadya ko ang lahat na maging parte ng buhay niya. Hindi para mahalin siya, kundi para malaman ko ang katotohanan sa likod ng pagkamatay ng aking ama sa kamay nila.

"Bakit nila pinatahimik ang ama ko?" namuong tanong sa isip ko. Ang pamilyang Cericos ang pumatay, at isa sa paghihigantihan ko ay ang anak nila.

"Sa kanila lang naman nagtrabaho ang Daddy ko," isip ko pa. Maaga nila akong naulila sa ama, na hanggang ngayon ay wala paring hustisya ang pagkamatay niya. Ang paraan na 'to ang magiging daan. Kung kaya 'y pumayag ako sa kahilingan ni Ethan Blackwood, na makasal kaming dalawa. Kahit labag sa loob ko.

Nakatayo ngayon ako sa harapan ng salamin habang ako ay inaayusan. Hindi ko mapigilan ang mapaluha kapag naaalala ko ang sinapit ng Daddy ko sa pamilyang iyon. Laging nagtatanong sa aking isipan kung bakit nila nagawa sa aking ama ang ganoon bagay? Hindi makatarungan ang lahat.

"Ma'am, wag po kayong lumuluha dahil natanggal po 'yong make- up nyo. Ayos po ako ng maayos pero pangit tuloy!" pagsisita ng make-up artist ko. Magkasalubong ang mga kilay nito, at halata rin sa tono ng boses nito.

Pinunasan ko ang mga luha ko dahil sa nakaramdam rin ako ng kaunting hiya sa kan'ya.

Matapos ang oras ng pagpapaganda sa akin, nagpasya na akong tumayo upang suotin na ang damit pangkasal. Natuwa ako nang bahagya sa naging resulta ng aking itsura. Ibang-iba na ako sa dati kong postura.

Nakita ng wedding stylist ko 'yong ngiti ko. "Napakaganda po n'yo, Ma'am," pagpupuri nito sa 'kin. Ngumiti naman ako bilang tugon sa kan'ya.

Ang nararamdaman ko sa ngayon ay hanggang doon lang. Walang ano pang emosyon ng labis na kasiyahan.

Ang kasal namin ni Ethan ay pribado. Lima lang na tao ang naging saksi sa aming sikretong kasal. Isa na rito ang kaibigan ni Ethan, si Alex; ka-negosyante rin nito. Hindi naging bongga ang aming magiging kasal. Simple lang.

Habang naglalakad ako palapit sa altar, nakaramdam ako ng takot. Takot na baka malaman ni Ethan ang tunay kong intensyon sa kan'ya. Hindi ako nagpadala sa 'king nararamdaman sa ngayon, sa halip ay nagpatuloy ako sa 'king paglalakad nang marahan palapit sa binata at pari.

Kung titigan ang itsura ng binatang iyon, makikita sa kan'ya ang kagwapuhan at matipunong pangangatawan. Lalong-lalo ng nakasuot ito ng tuxedo na itim. Na halos makalabas pa sa kanyang gwapong mukha at maamong mukha.

Pero sa aking isipan, ay puno parin ako ng pag-aalala. Syempre, pumasok ako bigla sa buhay ng lalaking ito, na kahit identidad pa nito ay hindi ko pa ganun kakilala.

Napakalaking tanga ko na pumayag akong maikasal sa bilyonaryong ito. Isa akong guro, pero sa pagpili ng mapapangasawa, ay hindi ko inisip 'yong kahihinatnan ng aking desisyon.

Values teacher ako mula sa elementarya, at hindi ko man lang binigyan halaga ang buhay ko. Na hindi ko napag-isipan ng ilan beses ang desisyon ko, para wala akong pagsisihan sa huli.

Hanggang sa pagpunta ko sa harapan ng paring ito, diretso akong tumingin sa mga mata nito habang nagsisimulang magbigay ng seremonya. Sabay humarap rin ako sa kan'ya, at ganoon rin siya. Ang mga mata niya ay nakatitig sa akin. Walang kakurap-kurap na para bang pakiramdam ko ay nagandahan s'ya sa 'kin.

Magkasabay kaming humarap sa pari. "Ethan Blackwood, tinatanggap mo ba si Ava Morales bilang iyong asawa?" tanong ng pari sa kan'ya.

"Ehem... Oo," sagot ni Ethan, malinaw at kakitaan sa kanya ang pagiging seryoso. Mabilis siyang tumutugon sa pari. Plano rin ata ng lalaking ito na ikasal kami para sa sarili nitong kapakanan. "Kung may kailangan siya sakin! Pwes...ako rin," isip ko.

Napatingin ako sa kanya, pero hindi ko nakita ang kahit anong emosyon sa kanyang mukha.

"Ava Morales, tinatanggap mo ba si Ethan Blackwood bilang iyong asawa?" tanong ng pari sa akin.

Napalunok ako nang bahagya, pero agad akong tumugon. "O-oo," sagot ko, bahagyang nanginginig ang aking boses. Syempre, naririto 'yung pakiramdam ko na first time ko 'to. Pero walang excitement.

"Sa kapangyarihan ng simbahan, idineklara ko kayong mag-asawa. Maaari mong halikan ang iyong asawa, Ethan," sabi ng pari.

Napatingin ako kay Ethan, at nakita ko ang isang bahagyang ngiti sa kanyang labi. Bago ko pa mahulaan ang gagawin niya, hinawakan niya ang aking baywang at hinalikan ako sa labi.

Namula ako, pero hindi ako makagalaw. Ang mga labi niya ay mainit at malambot, at pakiramdam ko ay nawalan ako ng paghinga. Unang halik ko ito sa isang lalaki. Wala pang kahit miski lalaki ang naka angkin sa aking labi. Si Ethan palang. Kung kaya't ganoon nalang ang labis na pagkahiya ko sa kanya. Pakiramdam ko sa 'king sarili ay marumi na ako.

Nang bumitaw siya, nakita ko ang isang bahagyang ngiti sa kanyang mukha. "Maligayang bati, asawa ko," sabi niya, boses na halos pabulong. Tipid lang siya kung magsalita.

Napakurap-kurap ako, hindi ko alam kung paano ako dapat tumugon. Pero bago ko pa mahulaan ang gagawin ko, narinig ko ang mga palakpak ng mga bisita.

Hindi talaga ako makapaniwala na ikinasal ako sa isang bilyonaryong ito. Pero bakit wala 'yung mga magulang ng lalaking ito? "Bakit niya kailangan itago sa mga magulang niya? Kung nais na pala siyang pag-asawahin ng mga ito?" sunod-sunod kong tanong sa isip ko.

Napakunot ako, at nakita ko si Alex na nakangiti sa akin. "Maligayang bati, Maam Ava!" sigaw niya. Mukhang naging close tuloy ako sa kaibigan ng asawa ko.

Napatingin ako kay Ethan, at nakita ko ang isang bahagyang ngiti sa kanyang mukha. "Tayong dalawa na, asawa ko," sabi niya.

Alam ko na ang mga ngiti niya ay hindi totoo, at kapansin-pansin rin sa lalaking ito ang malakas na karisma, na kahit sa boses pa lang ay maaakit ka, pero ako iba.

Pagkatapos ng kasal ay lumabas kaming dalawa sa simbahan nang magkasabay at magkasama. Nagmadali akong maglakad upang sa gayon ay malayo ako sa kanya. Naghahalo ang kaba at takot sa aking dibdib sa oras na 'to.

Niyaya niya akong sumama sa kanya upang magkaroon kaming dalawa ng pag-uusap. "Ano?!" takang tanong ko. "Diba kasal na tayo, dapat may enjoy naman tayo," pang-iinis na tugon niya sa 'kin.

"Hindi!" singhal ko. "At bakit naman ako sasama sayo? Diba secret lang naman ang kasal natin dalawa? Para saan pa?" Gigil na tanong ko naman sa kan'ya. Medyo naiinis ako sa kan'ya.

Pero kung hindi pala ako magpapanggap sa relasyon namin dalawa bilang mag-asawa, ay paano ako makakapag higanti sa pamilya niya?

"Oo, pero sa batas, asawa na kita. Kahit anong oras ay pwede na kitang angkinin," saad nito sa akin.

"Ang sarap mong upakan ah! Bilyonaryong CEO ka! Pero wala kang respeto sa mga babae?" Nakahanda ang mga kamao ko. Nais ko talaga siyang banatan kahit mayaman pa siya. Oo, mahirap lang akong babae, pero palaban ako lalo sa mga bastos na katulad niya.

"Ohh, calm ka lang. Let's go?" payaya nito sa akin.

Hindi ako tumingin sa kan'ya. "Mula ngayon, pagmamay-ari na kita. Lagi-lagi kitang bibisitahin sa eskwelahan na pinagtatrabahuhan mo. Maliwanag ba?" tanong nito sa akin na may maamong mukha at malalim na boses.

Hindi ako kumibo sa kan'ya. Ipinarada ni Ethan sa kan'yang harapan ang kotse upang sumakay ako sa loob.

"Okay, game," halos limang minuto, bago ako tumugon sa kan'ya. Sumakay na rin ako sa kotse ni Ethan.

Ngayon ay magiging kumplikado ata ang relasyon na pinasukan ko. Naguguluhan ako sa 'king sarili kung bakit nagawa ko 'to.

"Alam kong mali ang naging desisyon ko," isip ko. Napailing-iling ako. "Nandito na 'to. Wala ng atrasan pa," dugtong pa ng isip ko.

"What your problem?" tanong nito sa 'kin. "Don't worry, wala akong gagawin sa 'yo. I-rerespesto kita as a teacher. Hindi naman ako bastos tulad ng iniisip mo," ngiting saad nito habang nagmamaneho s'ya.

Napatingin nalang ako sa kan'ya at nagpatuloy lang kami ng walang kwentuhang maririnig.