LOGINMARIANNE
Nasa hapagkainan kaming lahat ngayon. Kumakain kami ng dinner at sunog na pritong isda ang nakahain sa harapan namin. Paano ba naman ang buong akala ko talaga ay marunong magluto itong ninong ko pero bakit naman nasunog ang isda. Mas okay pa yata na ako ang nagluto kanina. Baka sakaling tostado lang ang isda. May pa cool pa siyang nalalaman pero hindi naman pala marunong. Nag-astig astigan lang talaga siya.
“Manang, bakit po ang black ng fish?” tanong ni Alden kay manang.
Gusto kong tumawa pero pinigilan ko ang sarili ko. Tumingin ako sa ninong ko na ngayon ay nakatingin rin pala sa akin. Halatang naiinis siya sa narinig niya. Ngumiti ako sa kanya para asarin siya. Nakita ko na naiinis siya sa akin pero mas lalo lang akong ngumiti.
“Baby, masarap naman ito kahit black. Kasi ‘yung nag-prito kasi nito kanina ay–”
“Sino po ang nag-cook, ate?” tanong sa akin ni Yanne.
“Ang daddy mo po,” sagot ko kaya narinig ko na nasamid ang iba naming kasama dito.
“Si daddy po? Hindi naman po siya marunong mag-cook eh,” sabi ni Alden.
“Sorry, baby. Next time ay hindi na ‘yan black. May matigas kasi ang ulo na pinapakialaman ang kusin–”
“Ikaw po ba ang tinutukoy mo, daddy?” tanong pa ni Alden kaya hindi ko na talaga mapigilan ang tawa ko.
Lumabas na talaga siya kahit pa pigilan ko. Tuwang-tuwa ako dahil ang anak ba naman niya ang nagpoint sa kanya. Naging tahimik sila kaya tumigil na rin ako sa pagtawa ko.
“Sorry,” sabi ko at naging seryoso na ako.
“Next time, manang ay ‘wag mo ng payagan sa kusina si Yanne.” biglang sabi ni ninong kay manang.
“Nagcook ka po ba, ate?” nakangiti na tanong sa akin ni Anica hindi ako sumagot kaya si manang na ang nagsalita.
“Siya ang nagluto ng gulay,” sabi ni manang.
“Really po? Ang sarap po nitong vege po,” sabi niya kaya napangiti ako.
“Opo, ate. Sana po lagi ka po magluto ng ganito. Fave po ito ni daddy at ganun rin po kami,” sabi ni Alden habang sarap na sarap sa luto kong ulam.
“Bawal na daw ako sa kusina kaya baka ito na ang first and last na magluluto ako–”
“You can cook whatever you want pero hindi ang isda. Paano kung napaso ka?” sabi ni ninong kaya napatingin ako sa kanya.
“Pinapayagan mo na ako?” tanong ko sa kanya.
“Hindi ka naman siguro bingi,” masungit na sagot niya kaya napanguso na lang ako.
“Thank you, ninong.” sabi ko sa kanya na may malawak na ngiti sa labi.
“Ate, next time po tayong dalawa ang magluto.” sabi ni Anica sa akin kaya napangiti ako.
“Sure,” sabi ko sa kanya.
“Kumain na kayo, mas marami pa ang daldalan niyo kaysa sa kumain.” masungit pa rin na sabi ni ninong.
Kahit talaga masungit ang lalaking ito ay gwapo pa rin siya. Nakakainis lang dahil lagi ko na siyang pinupuri kahit hindi naman kailangan. Totoo naman kasi na gwapo siya. Ang sinungaling ko naman kapag sinabi ko na hindi.
After namin kumain ay umakyat na ako sa room ko. Naligo ako dahil balak kong tumakas ngayon. Sana lang talaga ay magtagumpay ako. Hindi puwede na dito na lang ako ngayong gabi at dahil wala namang papasok dito sa room ko ay binalot ko na lang ang katawan ko ng towel. Nakalimutan ko kasi sa labas ang bathrobe ko. Pero nagulat ako dahil nakaupo sa kama ko ang ninong ko.
“May lakad ka?” seryoso na tanong niya sa akin.
“Wala, naligo lang may lakad agad.” mataray na sabi ko sa kanya.
“First impression ko pa naman sa ‘yo ay mahinhin ka at mabait pero mukhang nagkamali ako,” sabi niya sa akin.
“Kung papayagan mo ako ay magiging mahinhin ako sa ‘yo lagi. Pero dahil sa masungit ka ay anong aasahan mo–”
“I’m your ninong,” mariin na sabi niya sa akin.
“So?”
“Anong so?”
“Bakit ka po ba nandito?” tanong ko sa kanya at nagkunwari akong naiinis sa kanya.
“Dito ako matutulog, baka kasi takasan mo ako.” sagot niya sa akin kaya parang nalaglag ang panga ko sa narinig ko mula sa kanya.
“What?!” hindi makapaniwala na bulalas ko.
“Mahirap na, baka may skills kang kakaiba at makatakas ka pa dito.” sabi niya sa akin kaya natawa ako bigla.
“Skills? Mukha ba akong may skills?” tanong ko sa kanya.
“Magbihis ka na. Huwag mo akong akitin dahil hindi mo ako madadaan d’yan,” sabi niya sa akin na lalo akong nagulat.
“I’m not seducing you. Ikaw nga itong papasok na lang sa room ko.” sabi ko sa kanya dahil siya na biglang pumasok dito.
“Like what you did?” nakangisi na sabi niya sa akin na para bang ang tinutukoy niya ay ang pagpasok ko sa room niya kanina.
“Ngayon ay alam ko na kung bakit ganun na lang ang reaction ni Anica nang makita niya ako. Dahil babaero at feeling pala ang daddy niya.” natatawa na sabi ko.
“Babaero? I’m not womanizer,” pagtanggi pa niya.
“‘Yang mukhang ‘yan hindi? Naku, ninong katulad ka rin ng ibang lalaki. FYI po, bakit naman kita aakitin? Mas gwapo pa nga ang boyfriend ko sa ‘yo,” jusko po ilang puntos ba ang nababawas sa akin sa langit sa pagsisinungaling ko.
“Boyfriend? May boyfriend ka?” tanong niya sa akin habang nakakunot ang noo niya.
“Mukha bang wala akong boyfriend?” natatawa na sabi ko sa kanya.
“Siya ba ang pupuntahan mo sa bar?” tanong niya sa akin na para bang naiinis siya.
“Oo, magkikita sana kami kung papayagan mo ako. Miss na miss ko na kasi siya, miss na miss na rin niya ako. Kaya payagan mo na ako at ‘wag ka ng kontrabida d’yan.” sabi ko sa kanya.
“Ako, kontrabida? I’m just protecting you, wala naman akong ibang ginagawa kundi ang maging safe ka. Kaya kapag sinabi ko na hindi ka puwedeng lumabas ay hindi puwede,” sabi niya sa akin habang papalapit siya sa akin.
“Hindi ako aalis kaya lumabas ka na. Magbibihis rin ako kaya lumabas ka na, ninong.” kinakabahan na sabi ko sa kanya.
“Ayaw ko, dito lang ako. Mas okay na sigurado kaysa hindi. Puwede ka naman magbihis kahit pa nandito ako. Hindi rin naman kita type kaya wala kang dapat ipag-alala,” sabi niya sa akin.
“Really?” nakangisi na sabi ko sa kanya.
“Oo–”
“Bakit may nakasaludo?” nakangisi na tanong ko sa kanya sabay turo sa tumatayo.
“Fvck!” he cursed kaya mas lalo akong natawa.
“Don’t worry, ninong. Marami na akong nakita na ganyan. Iba-ibang size at length. Mas mahaba pa nga ang n–”
“Iniinsulto mo ba ang pagk*lalaki ko?” tiim bagang na tanong niya sa akin.
“Hindi, nagsasabi lang ako ng totoo—”
Nanlaki ang mga mata ko sa sunod niyang ginawa. Hindi ako makapaniwala na—”
Maraming salamat po sa lahat ng nag-add sa library nila sa story na ito.. Sana po ay suportahan niyo po ang ninong story na ito.. Ingat po kayo palagi!
GENEWe decided na umalis na ngayong gabi dahil mas okay na gabi kami babalik doon sa simbahan. Walang makakapansin sa amin at babalik pa rin ako sa disguise ko bilang isang madre. Hindi na ako puwedeng umatras pa at maging normal na lang na babae dahil baka maghinala ang mga tao doon. Hindi ko sinabi sa boss ko na nag-usap kami ng tita niya. Mas mabuti na wala siyang alam sa mga desisyon ko. Ang mahalaga sa ngayon ay matapos ang trabaho ko para makauwi ako sa bahay namin.“Sure ka ba na okay ka lang?” tanong niya sa akin dahil ako ang nagmamaneho ngayon.“Okay lang ako, daplis lang naman ito. Matulog ka na lang muna d’yan.”“Mag-usap na lang tayo.”“Ano naman ang pag-uusapan natin?” tanong ko sa kanya.“Kahit ano na gusto mo.”“Hindi ka ba inaantok?” “Hindi, mas gusto ko na kausap ka,” sagot niya sa akin.“Wala naman kasi tayong pag-uusapan na dalawa,” sabi ko sa kanya dahil wala naman talaga.“Kahit na random ay okay sa akin.”“Magtanong ka na nga lang sa akin kung may itatanong ka.
GENE“Hanggang kailan ka ba ganyan, Gene?”“Ano ba ang ibig mong sabih—” Hindi ko na nagawa na dugtungan ang sasabihin ko dahil bigla na lang niyang pinatahimik ang bibig ko gamit ang labi niya. He’s kissing me at nagulat talaga ako sa ginawa niya. Hindi ko rin alam kung bakit ba hindi ko siya pinigilan sa ginagawa niya. Napapikit na lang ako at hinayaan ko siya. Hanggang sa tumigil na siya.“Nagugutom ka na ba?” tanong niya sa akin na para bang wala siyang ginawa sa akin.“Hindi ako gutom,” sagot ko sa kanya.“Kailangan mong kumain para makainom ka ng gamot.”“Okay lang naman ako. Masyado kang nag-aalala sa akin. Dapat ay mag-alala ka sa sarili mo. Mas malala ang tama mo kaysa sa akin,” sabi ko sa kanya.“Mas malala talaga ang tama ko. Wala yatang gamot sa sugat na mayroon ako,” sabi niya at tumayo na siya para lumabas.Ako naman itong nagtataka sa sinabi niya. Anong sugat ang walang gamot. Kung ano-ano na lang talaga ang mga sinasabi niya na kahit ako ay nahihirapan rin na intindihi
GENENangako ako na hindi na ako hahawak ng baril pero hindi ko magawa dahil ngayon ay binabaril na ang sasakyan namin. Hindi kami puwedeng mamatay ni Vryan. Kailangan ko pa siyang maihatid sa kumbento at siguraduhin na safe siya. Walang sino man ang puwedeng manakit sa kanya.“Vryan, kahit na anong mangyari ay d’yan ka lang. ‘Wag kang aalis sa puwesto mo,” sabi ko sa kanya.“Opo, mommy,” sagot niya sa akin.Pinaputukan kami ulit ng kalaban. Nakikipagpalitan ako ng p*tok sa kanila. Dalawang sasakyan ito at natamaan ko ang gulong nang isa kaya naman nahulog ito sa may tulay. Mabuti na lang at tubig ang nasa baba at hindi nadamay ang ibang sasakyan.Mahirap para sa akin ang tamaan ito dahil nagmamaneho pa ang isa kong kamay. At kung ano lang ang baril na narito ay iyon ang gamit ko. Nasa boss ko ang baril na lagi kong ginagamit. Sinurrender ko na kasi ito nang umalis ako. “Fvck!” napamura ako ng wala sa oras ng natamaan ako sa balikat pero daplis lang naman.“Mommy, okay ka lang po ba?”
GENE“What happened?” “May tama siya,” sagot sa akin ni Lauzy.“Pumasok na kayo sa loob,” sabi ko sa kanila.Nang makapasok na sila ay mabilis akong kumuha ng panlinis para linisin ang dugo na nagkalat dito sa labas. Ayaw ko naman na i-utos pa kay Lauzy ito. Alam ko naman na kaya na niyang gamutin ang boss namin. Baka kasi may makapansin pa sa mga dugo na narito. Kinuskos ko talaga ng maayos at hindi na ako gumamit ng ilaw. Nagsuot na lang ako ng special na salamin sa mata. Na kahit gabi ay maliwanag ang nakikita namin.Nang matapos na ako ay sinunod ko ang sasakyan nila. Pinalitan ko rin ang plaka ng sasakyan para walang maghinala. Sanay naman kami sa ganito kaya talagang mabilis ako kung kumilos. Kailangan ko na rin magpalagay ng hidden camera sa paligid para ma-monitor ko kung ano ba ang nangyayari sa paligid dahil alam ko na hindi safe dito.Nang matapos na ako dito sa labas ay pumasok na ako sa loob. Sinilip ko ang dalawa at nakita ko na hindi pa rin sila tapos sa ginagawa nila.
GENEDahil sa hindi naman kami nagpapansin ng boss ko ay ginagawa ko na lang ang trabaho ko. Hinayaan ko na lang sila ng babae na ‘yon na parang linta na panay ang kapit sa kanya. Halata naman talaga na gusto niya ang lalaking ito. Noon pa man ay alam na ng lahat na inaakit niya ang boss namin kaya siya may trabaho hanggang ngayon.“Payag ka ba talaga na agawin niya si daddy sa ‘yo, mmy?” tanong sa akin Vryan.“Bakit ganyan ang tanong mo sa akin?” tanong ko sa kanya.“Dahil ayaw ko sa kanya,” sabi niya sa akin.“Bigyan mo siya ng chance. Baka magustuhan mo naman siya,” sabi ko sa kanya.“I don’t like her. Hindi rin naman niya ako gusto,” sabi niya sa akin.“Kung siya ang gusto ng daddy mo ay kailangan mo talaga siyang bigyan ng chance. Pero slowly lang, hindi mo kailangan na magmadali,” nakangiti na sabi ko sa kanya.“Wala ka ba talagang nararamdaman para kay daddy, mommy?”“Ilang ulit ko ba sasabihin sa ‘yo na ang ugnayan na mayroon kami ay boss at agent lang. Sorry kung hindi ko kay
GENEInayos ko ang bulaklak sa vase. Ang ganda ng mga ito. Walang dahilan para hindi ko magustuhan ang mga ito. After kong ayusin ay ginawa ko na ang mga dapat kong gawin. Hindi ko alam kung saan ba ang boss ko. Simula kanina ay hindi pa kami nagkakasalubong. Gusto ko sanang magtanong tungkol sa bulaklak at magpasalamat. Alam ko na natutuwa rin ang altar sa mga ito.Ilang sandali pa ay pumasok si Vryan at nakangiti siya sa akin. Hanggang sa pumasok rin ang boss ko at hindi na siya nag-iisa. “Hi, Genius,” nakangisi na bati niya sa akin.Tumingin ako sa boss ko na ngayon ay umiwas ng tingin sa akin. Alam niya kasi na ayaw ko sa babaeng ito pero ito pa talaga ang isinama niya. Gusto niya talaga na masira ang mood ko palagi. “Sa wakas, makakasama na rin kita. Pangarap ko kasi talaga na makasama ka sa trabaho. Alam mo naman biggest fan mo ako,” sabi niya sa akin at gusto ko talagang umirap.“Tinupad na ni Lord ang hiling mo,” nakangiti na sabi ko at tumalikod na ako.“Bagay na bagay pala







