Chapter 3

Tiningnan ko sila nang diretso bago ako nagsalita. “And who gave you the invitation to come here to my party?”

Agad na nanlaki ang mga mata nila. Ilang segundo silang natigilan bago tuluyang napalitan ng pangungutya ang kanilang mga ekspresyon.

“Party mo?” Bea scoffed bago humagalpak ng tawa. “Nagpapatawa ka ba?”

Napangisi naman si Theo, ang biological father ko. “Akala siguro niya, palibhasa afford ng pamilyang umampon sa kanya ang bayad sa pagkuha sa kanya, siya na rin ang pinakamayamang self-made billionaire na si Ms. Valeroux.”

Hindi ako natinag sa sinabi nila. Sa halip, hinayaan ko lamang silang magsalita hanggang sa matapos.

“And excuse me lang, ha,” dagdag ni Bea, sabay ayos ng buhok niya. “The reason I’m here is that my boyfriend happens to be a manager of Valeroux Jewelry. He’s also friends with the CEO of Valeroux, kaya nakuha nila ako bilang brand ambassador.”

Ngumiti siya nang mayabang bago niya akong tinitigan mula ulo hanggang paa. “Kaya, Pat—” Napahinto siya at tila sinadya ang susunod niyang salita. “Ay, Yasmine pala.”

Lalong lumawak ang ngiti niya bago niya ipinagpatuloy ang pang-iinsulto. “So, Yasmine, huwag ka na sanang mag-delulu. Baka gusto mo pang mapahiya sa harapan ng CEO mamaya.”

Napataas ang dalawa kong kilay at hindi ko mapigilang mapangisi sa narinig ko. Nanatili akong tahimik habang pinagmamasdan ko silang tatlo. Hindi pa rin nila alam kung sino talaga ang kinakausap nila.

I took one step forward, diretsong nakatingin kay Bea habang pinagmamasdan ang kumpiyansa sa mukha niya na para bang sigurado siyang lamang siya sa akin.

“Sigurado ka ba sa mga sinasabi mo, Bea?” kalmado kong tanong. “Because I’m sure you’re not the type of person the CEO of Valeroux would choose as an ambassador. Not a trash like you, especially when you’re carrying a trash’s name.” Sabay tumingin ako kina Cynthia at Theo.

Agad nawala ang ngiti sa mukha niya. Napaatras siya nang bahagya nang muli akong humakbang palapit sa kanya, ngunit hindi ko inalis ang tingin ko sa kanya.

“And your boyfriend, Nate. I can have him fired on the spot for making an important decision without my prior consent,” dagdag ko, nananatiling kalmado. “Kaya mag-ingat ka sa mga ipinagmamalaki mo, Bea. Sa isang iglap lang, kaya kong kunin sa’yo ang lahat ng iyan.”

Bago pa siya makasagot, biglang hinila ako ni Cynthia at itinulak palayo kay Bea. Mabuti na lamang at mabilis akong nasalo ni Kelly at naalalayan bago ako tuluyang mawalan ng balanse.

Akmang lalapit si Kelly sa kanila para ipagtanggol ako, ngunit agad ko siyang pinigilan. Kaya kong harapin ang mga taong ito nang mag-isa.

Hindi pa ako nakakapagsalita nang biglang dumapo ang palad ni Cynthia sa pisngi ko.

“Wala kang utang na loob!” sigaw niya. “Baka nakakalimutan mo! Hindi ka mabubuhay ngayon kung hindi dahil sa akin. Kaya magpasalamat ka na lang!”

Saglit akong natigilan, hindi dahil sa sakit ng sampal, kundi dahil sa kapal ng mukha niyang sabihin iyon sa akin matapos ang lahat ng ginawa nila. Gayunpaman, nanatili akong kalmado. Sa loob-loob ko, gusto ko na silang wasakin sa mismong sandaling iyon, pero hindi ko ibibigay sa kanila ang kasiyahan na makita akong nawawalan ng kontrol.

Kumuha ako ng towel at dahan-dahang pinunasan ang pisngi kung saan dumampi ang palad niya. Pagkatapos, ibinaba ko ang kamay ko at muli silang tiningnan.

Hindi na ako ang batang iniwan nila labinlimang taon na ang nakalipas. At mukhang kailangan nilang malaman iyon sa pinakamahirap na paraan.

Lumapit ako kay Cynthia at nang walang pagdadalawang-isip ay sinampal ko siya. Hindi ko na hinintay na makapagsalita pa siya bago ako tumingin nang diretso sa kanyang mga mata. “I just want to remind you, Cynthia. Wala akong utang sa inyo.”

Agad na nagbago ang ekspresyon niya, ngunit bago pa siya makasagot, mabilis na kumilos si Theo. Akmang dadampi ang kamay niya sa akin, ngunit agad ko itong napigilan. Hinawakan ko ang kanyang kamay bago pa tuluyang bumaba at, sa halip na umatras, ako mismo ang sumampal sa kanya. Hindi pa roon natapos ang lahat. Nang makita iyon ni Bea, akmang sasampalin din niya ako, ngunit bago pa man niya maitaas nang tuluyan ang kamay niya, sinampal ko na siya.

Napatingin ako sa kanilang tatlo bago ko inayos ang sarili ko. Ayokong patagalin pa ang eksenang ito, lalo na't naghihintay sa akin ang mga bisita sa main hall.

“Halika na, Kelly. They’re not worth wasting my breath, energy, or time on.”

“Yes, Ms. Villafuente,” magalang na sagot ni Kelly.

Agad kaming naglakad papunta sa venue. Pagpasok namin sa main hall, sinalubong ako ng maraming bisitang naroon para sa grand opening ng Valeroux Jewelry. Pinilit kong itago ang nangyari kanina at ngumiti sa mga taong bumabati sa akin, na para bang walang nangyari.

Ilang sandali lamang ay nakita ko sina Mommy at Daddy na papalapit sa akin. Ngunit nang makita ni Daddy ang mukha ko, agad na napansin niya ang pamumula sa aking pisngi.

“What happened to your face?” tanong niya, halatang nag-aalala.

“It’s nothing,” maikli kong sagot habang pilit na ngumiti.

Hindi pa man nakakapagsalita sina Mommy at Daddy, biglang dumating sina Cynthia, Theo, at Bea. Halos hingal ang tatlo habang papalapit sa amin, at agad na itinuro ni Bea ang direksyon ko.

“That woman is a thief! Pumasok siya sa opisina ni Ms. Valeroux!” sigaw ni Bea. Sapat na ang lakas ng kanyang boses para mapalingon sa amin ang ilan sa mga bisita.