Chapter 3

Hindi mapakali si Luna buong araw matapos ang nangyari sa conference room. Paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang boses ni Adrian—

“You work for me.”

Parang may ibang ibig sabihin ang simpleng linyang iyon, at iyon ang mas lalong nagpapagulo sa kanya.

“Focus,” mahina niyang sabi sa sarili habang nakatitig sa laptop. “Trabaho lang ‘to. Wala nang iba.”

Ngunit kahit anong pilit niyang mag-concentrate, hindi niya maalis ang bigat sa dibdib niya.

“Luna, okay ka lang?” tanong ng katrabaho niya nang mapansin ang pananahimik niya.

“Yeah,” sagot niya agad at pilit ngumiti. “Medyo pagod lang.”

“Understandable,” sagot nito. “Grabe yung bagong CEO, no Nakaka-intimidate.”

Bahagya siyang napangiti. “You have no idea,” bulong niya sa sarili.

Hindi pa siya nakakabawi nang biglang tumunog ang telepono sa desk niya.

“Ms. Reyes,” boses ng receptionist. “The CEO wants to see you.”

Nanlamig ang kamay niya. “Now?” tanong niya.

“Yes. Sa office niya.”

Ilang segundo siyang natahimik bago sumagot. “Okay… I’m on my way.”

Sa bawat hakbang niya papunta sa executive floor, lalong bumibigat ang pakiramdam niya. Hindi niya alam kung ano ang aasahan—trabaho ba ito o tungkol sa nangyari kagabi?

Pagdating niya sa harap ng pinto, huminga siya nang malalim bago kumatok.

“Come in,” sagot mula sa loob.

Pagpasok niya, agad niyang naramdaman ang kakaibang atmosphere ng opisina—malawak, tahimik, at kontrolado, parang ang lalaking naroon. Nakatayo si Adrian sa may bintana, nakatalikod sa kanya.

“Sir,” tawag niya, pilit ginawang propesyonal ang boses. “You asked for me?”

Hindi ito agad sumagot. Ilang segundo ang lumipas bago ito dahan-dahang humarap, at sa paraan ng pagtitig nito, parang may sarili na naman silang mundo.

“Close the door,” sabi nito.

Napakurap si Luna. “Sir?”

“Close. The. Door,” mas malinaw nitong ulit.

Napalunok siya, pero sumunod pa rin. At sa pag-click ng pinto, mas lalo siyang kinabahan.

Lumapit si Adrian nang mabagal at kontrolado, parang sinasadya ang bawat hakbang.

“You’re distracted,” sabi nito.

“I’m not,” sagot niya agad.

Bahagyang tinaas nito ang kilay. “Really?”

Tumuwid si Luna. “If this is about work, I can assure you—”

“It is about work,” putol nito. “And you’re not performing well today.”

Napahiya siya, pero pinilit niyang maging matatag. “I’m doing my best, Sir.”

“I don’t pay for ‘best,’” malamig nitong sagot. “I pay for results.”

Napahigpit ang hawak niya sa folder. “Then give me a task,” sagot niya, bahagyang tumapang ang boses. “I’ll deliver.”

Saglit siyang tinitigan ni Adrian, at sa halip na mainis, bahagya itong ngumiti.

“Fine,” sabi nito. “You’ll assist me.”

Nanlaki ang mata ni Luna. “Assist… you?”

“Yes,” diretso nitong sagot. “Directly.”

“Sir, may department po ako—”

“Not anymore,” putol nito. “Effective immediately, you’ll be working under me.”

Nanlumo siya. “That’s… sudden.”

“I make decisions fast,” sagot nito.

“At wala akong choice?” tanong niya.

“Do you want to refuse?” balik nito, diretso ang tingin.

Napatahimik si Luna. Wala siyang maisagot.

“Good,” sabi ni Adrian na para bang inaasahan na ang sagot niya. “Then let’s be clear.” Lumapit ito, masyadong malapit. “Whatever happened last night,” mababa nitong sabi, “stays there.”

Napalunok si Luna. “That’s what I want too.”

“Is it?” tanong nito, parang sinusubukan siyang basahin.

“Yes,” sagot niya.

Natahimik si Adrian sandali bago nagsalita ulit.

“Then prove it.”

Napakunot ang noo ni Luna. “What do you mean?”

“If you can work with me,” sabi nito, “without letting it affect you—then it was nothing.”

Nanikip ang dibdib niya.

“And if I can’t?” tanong niya.

Bahagyang ngumiti si Adrian. “Then we have a problem.”

Tahimik ang silid, mabigat at punong-puno ng tensyon.

“Is that all, Sir?” tanong ni Luna, pilit ibinabalik ang sarili sa pagiging propesyonal.

“For now,” sagot nito. Ngunit bago pa siya makaalis,

“Luna.”

Nanigas siya sa paraan ng pagtawag nito sa pangalan niya. Dahan-dahan siyang napalingon.

“Yes… Sir?”

Saglit siyang tinitigan ni Adrian, matagal, parang may gustong sabihin pero hindi nito itinuloy.

“Don’t be late tomorrow,” sambit nito sa wakas.