EP.2 ฉ​ลองให้กับความโสด

๑

ฉ​ลองให้กับความโสด

ภายในห้องพักของปนัสยา เกนใจและมัสยาถอนหายใจเฮือก ต่างนั่งมองหน้ากันก่อนจะหันไปทางเพื่อนรักด้วยความรู้สึกทั้งเห็นใจอีกฝ่ายและพานขุ่นเคืองพิภพ แต่ป่วยการที่จะก่นด่าหรือสาปแช่งคนใจโลเล เพราะต่อให้เอาช้างมาฉุด พิภพก็ไม่กลับมาหาเพื่อนของพวกตน ด้วยเหตุผลที่รู้กันทั้งบริษัท ดังนั้นทั้งคู่จึงสบตากันอย่างครุ่นคิด

“ปริม วันนี้ฉันกับหยานัดกับพวกพี่ตี๋พี่อาร์มไปนั่งดื่มกันที่ร้านพี่ย้ง พวกเราอยากให้แกไปด้วย”

คนที่จมอยู่ในความเงียบงันมาค่อนวันเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนๆ เมื่อสบสายตาที่แสดงออกถึงความเป็นห่วงอย่างชัดเจนหญิงสาวจึงเริ่มได้สติ การจมอยู่กับความทุกข์โดยที่ผู้เป็นต้นเหตุไม่รับรู้หรือสนใจอะไรเลยมันเป็นเรื่องที่น่าสมเพชสิ้นดี ดังนั้นหล่อนควรลืมและหันมาสนใจคนที่รักและเป็นห่วงจะดีกว่า...

ดวงตาคู่งามที่เหม่อลอยก่อนหน้าค่อยๆ มีประกายและกระจ่างขึ้น ทำให้สองสาวที่นั่งมองเพื่อนมาเกือบวันนั้นยิ้มออกมาได้

“ตกลงไปด้วยกันนะ” มัสยาเขย่าแขนเพื่อน ทำให้คนที่จมอยู่บนกองทุกข์ยิ้มออกมาในที่สุด

“อืม ไปก็ไป”

“มันต้องอย่างนี้สิ!” เกนใจร้องบอกด้วยความยินดี

ค่ำนั้นสามสาวจึงแต่งตัวสวยเพื่อออกไปสังสรรค์กับเพื่อนร่วมงานที่นัดกันเอาไว้

เสียงดนตรีดังคลอไปกับเสียงพูดคุยของเหล่านักท่องเที่ยว

“ดื่มเข้าไปปริม ไงพรุ่งนี้ก็เป็นวันหยุด เมาให้ปลิ้น แล้วลืมเรื่องห่วยๆ กับผู้ชายเลวๆ พรรค์นั้นเสียเถอะ ถือเสียว่าเป็นการปลดระวางคนเก่า เพื่อหาคนใหม่ที่เร้าใจกว่ายังไงล่ะ”

มัสยาและเกนใจยกแก้วชนแก้วคนอกหัก

“เอ้า ชนแก้ว!”

กิ๊ง...

เสียงชนแก้วกระทบกันดังกิ๊ง ภายในร้านทั้งสามเจอคนรู้จักหลายคน ต่างทักทายพูดคุย กระทั่งผู้ชายกลุ่มหนึ่งเข้ามาในร้าน และหนึ่งในนั้นดูเหมือนกำลังมองมาที่ปนัสยาเป็นพิเศษ...

เกนใจสังเกตเห็นจึงหันไปกระซิบเพื่อนรัก

“ปริม ฉันว่ามีคนสนใจแกว่ะ หล่อมากก”       

ปนัสยามองตามสายตาของเพื่อนแล้วหยุดนิ่งที่ใครบางคน หญิงสาวหรี่ตามองอย่างครุ่นคิด รู้สึกคุ้นหน้าอย่างประหลาด เคยเจอกันที่ไหนมาก่อนหรือเปล่านะ...

ผู้ชายคนนั้น นั่งอยู่กับกลุ่มเพื่อนประมาณหกเจ็ดคน แต่เขากลับเป็นคนที่โดดเด่นมากที่สุด สาวๆ ที่นั่งโต๊ะใกล้เคียงต่างจับจ้องไปที่เขาเป็นตาเดียว ชื่อเสียงที่ได้ยินเข้าหูทำให้ปนัสยานิ่งอึ้ง

น่านฟ้า สิริคุปต์ คือชื่อของเขา ผู้ชายคนนี้ถือเป็น เซเลบแถวหน้าของเมืองไทย ต้นตระกูลของเขาสืบสายเลือดผู้ดีเก่า สานต่อธุรกิจทางการเงินของบรรพบุรุษมายาวนาน จนมาถึงธุรกิจใหม่เช่นธุรกิจเกี่ยวกับเทคโนโลยี นำเข้าและส่งออกที่ทำกำไรมหาศาล เรียกว่าไม่มีใครที่ไม่รู้จักผู้ชายคนนี้

“น่านฟ้าเหรอ คุ้นๆ แฮะ” เกนใจพึมพำแข่งเสียงเพลงที่ดังอึกทึก ทำเอามัสยาปรายตาค้อน

“จะไม่คุ้นได้ยังไง ก็ลูกชายพลอากาศโทวาทิศ       สิริคุปต์ยังไงล่ะ คนนี้ก็หล่อ เรียกว่าหล่อทั้งตระกูลเลยล่ะมั้ง คุณแม่เขาก็สวยนะ ฉันเคยเห็นอยู่ครั้งหนึ่งตอนงานแม่บ้านทหารอะไรนี่แหละ แต่ตอนนั้นไม่ได้สนใจ จนเมื่อปีที่แล้วคุณน่านฟ้าสุดหล่อของเราคนนี้เขามีข่าวเทนางเอกแถวหน้าทิ้ง ข่าวออกดังครึกโครม”

เป็นไปตามคาด เกนใจทำตาพองขึ้นทันทีแล้วหันไปมองคนที่ตกเป็นหัวข้อสนใจของหล่อนและเพื่อน

“ตายแล้ว! หล่อมากกกก ไม่คิดว่าตัวจริงจะหล่อลากไส้ขนาดนี้ โอ๊ย ออรากระจุยกระจายมาก ฉันไม่แปลกใจแล้วว่าทำไมยัยเทย่าถึงเฮิร์ตหนักคราวนั้น”

มัสยาพยักหน้าหงึกหงักพลางบอก

“นอกจากหล่อมากยังรวยมากอีกด้วยนะ แต่เห็นว่าเป็นลูกชายคนเล็กของบ้าน พี่ท่านเลยถูกสปอยล์หนัก นิสัยใจคอเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน พอโตมาก็กลายเป็นคนที่ไม่ค่อยสนใจใครสักเท่าไร เรียกว่าถ้าใครไปเผลอเหยียบตาปลา ไม่ว่าจะหน้าอินทร์หน้าพรหมจากไหนพ่อซัดไม่เลี้ยง แถมยังเป็นคาซาโนวาตัวพ่ออีกต่างหาก เปลี่ยนผู้หญิงเสียยิ่งกว่าเปลี่ยนถุงเท้าอีกมั้ง”

มัสยาให้ความรู้กับเพื่อน แม้คำพูดออกแนวจิกกัด ทว่าสายตาที่มองพ่อรูปหล่อคนนั้นกลับวาววามชอบกลจนเกนใจต้องหันไปสบตากับปนัสยานัยน์ตาปริบๆ

หญิงสาวมองเพื่อนทั้งสองแล้วส่ายหน้ายิ้ม ก่อนจะหันไปมองหนุ่มรูปหล่อคนนั้นอีกครั้งอย่างไม่ตั้งใจ แต่ดูเหมือนผู้ที่ตกเป็นหัวข้อของการนินทาของสาวๆ จะกำลังส่งสายตามาที่หล่อน

มัสยาและเกนใจทำตาโตใส่กัน ก่อนเบียดไหล่กระแทกไหล่เพื่อนเบาๆ อย่างหยอกเย้าพลางบอก

“พ่อรูปหล่อหุ่นนายแบบสนใจแกว่ะพวกฉันมั่นใจ”

ปนัสยาหันกลับมามองเพื่อน ทั้งสองส่งยิ้มอย่างมีนัยสำคัญ

“ฉันว่าถึงเวลาที่แกจะลืมผู้ชายเฮงซวยคนนั้นแล้วละนะ”

เกนใจบอกเพื่อนด้วยสายตาหมายมั่นเต็มขั้น ทว่า    ปนัสยาไม่คิดเช่นนั้นเลย เพราะหล่อนมั่นใจว่าสามารถลืมพิภพโดยไม่จำเป็นต้องใช้ผู้ชายอื่นมาแทนที่ ที่สำคัญผู้ชายคนนั้นเป็นเสือผู้หญิงตัวพ่อ หล่อนไม่อยากเปลืองตัวไปกับคนที่มองแวบเดียวก็รู้ว่ายังไม่คิดจริงจังกับใครหน้าไหนทั้งสิ้น แต่เมื่อสบตาคมกริบคู่นั้นเข้า หัวใจของปนัสยาก็แกว่งไปเช่นกัน ซ้ำยังเต้นถี่อย่างช่วยไม่ได้ ความคิดหนึ่งผุดขึ้นทันทีว่านานๆ เจอผู้ชายถูกใจ ก็น่าลองเสี่ยงดูไม่น้อย

“ลืมยังไง” ปนัสยาจึงแกล้งถามเพื่อนออกไป ทั้งที่ใจเต้นตึกตัก

“ฮึ” เกนใจค้อนขวับหมั่นไส้เพื่อนนิดหนึ่ง ก่อนเหลือบสายตามองไปทางคนกลุ่มนั้น ยังได้เห็นว่าน่านฟ้ากำลังหันไปคุยกับสาวสวยอีกคน แต่ไม่นานเขาก็หันมาทางกลุ่มตนอีกครั้ง