KABANATA 2: ANG MAGKAIBANG MUNDONG NAKAPALIGID

Matapos ang maikling lakarin mula sa kanilang inuupahang maliit na bahay, narating nina Serena at Skye ang gate ng Little Angels Daycare Center. Kahit paano ay nakahinga ng maluwag si Serena nang makitang ligtas na nakapasok ang kaniyang anak sa loob ng compound, ngunit ang kaba sa kaniyang dibdib ay hindi pa rin tuluyang nawawala. Hindi ang pasilidad ng paaralan ang kaniyang kinatatakutan, kundi ang mga mapanghusgang mata ng mga nanay na nakatambay sa labas. Sila ang mga magulang ng mga batang laki sa layaw na napapabayaang idisiplina sa loob ng kani-kanilang tahanan, kaya pagdating sa labas ay mahilig sa away, mapang-uri, at palaging gumagawa ng gulo sa ibang bata.

Habang nag-aayos ng kaniyang mga gagamitin si Skye sa loob ng silid-aralan, lumapit sa kaniya ang isa sa mga batang ito—si Justin. Si Justin ang anak ng pinakamayaman at pinakamaimpluwensyang pamilya sa kalapit na subdivision, kaya naman sanay ito na lahat ng gustuhin ay sinusunod at nakukuha sa isang iyak lang.

"Hoy, Skye!" kantiyaw ni Justin habang tinutulak ang silya ng bata para gumawa ng ingay at makuha ang atensyon ng lahat. "Sabi ng Mommy ko, wala ka daw Papa! Iniwan lang daw kayo ng Mama mo kasi mahirap kayo at wala kayong pambili ng cool toys gaya ng sa akin!"

Tumingin ang ibang mga bata sa kanila. Ang ilan ay nagsimulang magbulungan habang ang iba naman ay naghintay kung iiyak ba ang transferee. Kung ang ibang bata ang pagsasalitaan ng ganoon, tiyak na iiyak ito o kaya naman ay magwawala sa galit at makikipagsuntukan. Ngunit hindi nagpaapekto si Skye. Kahit wala siyang papa, alam niyang sapat na ang mama niya dahil napakalakas nito, napakasipag, at kayang gawin ang lahat para maitaguyod siya. Tinitigan niya lang si Justin nang matatag, walang bakas ng luha o takot sa kaniyang mga mata. Dahil mga musmos pa lamang sila, away-bata lang naman ito na madali sanang matatapos kung sasawayin lang ng guro at itatama ang maling ugali ng nambubully.

Subalit sa eksenang iyon ay pumasok si Teacher Susan na may bitbit na salubong na kilay. Sa kasamaang palad, ang paningin ng guro ay nakadepende sa kung anong mayroon ang isang tao sa buhay. Mas pinili ni Teacher Susan na kampihan ang mali dahil doon siya nakikinabang; takot siyang hindi maibigay ng pamilya ni Justin ang kaniyang mga personal na hinihiling at mga mamahaling regalo kung magrereklamo ang mga ito sa administrasyon ng paaralan.

"Skye! Bakit mo na naman inaaway si Justin? Tingnan mo, umiiyak na ang kaklase mo! Humingi ka ng tawad ngayon din!" galit na utos ng guro kahit kitang-kita naman na si Justin ang nagpasimula ng gulo.

Huminga nang malalim si Skye. Masakit para sa isang bata ang kawalan ng hustisya mula sa isang matanda na dapat sana ay nagtuturo ng tama. Ngunit tumigil na lang siya at hindi na nakipagtalo pa. Naalala niya ang laging bilin ng kaniyang ina: 'Huwag kang makikipag-away, anak. Sumunod ka sa guro at huwag gagawa ng gulo.' Umupo siya nang maayos at binalewala ang guro at si Justin, isang bagay na lalong nagpakita ng kaniyang maturity at talino kumpara sa mga taong nakapaligid sa kaniya.

Habang naglalakad ang grupo, nanatili si Serena sa kaniyang puwesto sa gilid at bahagyang tumingin, kaya naman nakita niya ang lalaki sa kaniyang sideview. Doon ay napansin niya kung gaano ito kaguwapo, matipuno, at bata pa para sa kaniyang posisyon. Mula sa mahihinang bulong ng mga taong nasa likod niya, nalaman niyang ito pala ang mismong may-ari ng buong dambuhalang kumpanya—si Ethan Storm.

Malakas ang dating nito, mukhang kagalang-galang, at may suot na napakamahal na business suit na lalong nagpadagdag sa kaniyang seryoso at malamig na mukha. Lahat ng madaanan nito ay tumutungo at bumabati ng "Good morning, Sir," ngunit hindi man lang ito lumingon o nagtapon ng kahit isang masusing tingin sa kahit na sino sa paligid. Deretso lang ang kaniyang lakad, blangko ang ekspresyon, habang sa kaniyang tabi ay may isang sekretaryang nagmamadaling nagbabasa ng mga schedule at halos hinahabol ang kaniyang napakabilis na paglakad. Nanatili si Serena na nakatitig sa sideview ng mukha ng lalaki hanggang sa tuluyan na itong makapasok sa loob ng pribadong VIP elevator at sumara ang p***o nito.

Paglabas ni Serena ng malaking gusali, hindi niya napigilang huminto sa gilid ng kalsada habang hawak ang kaniyang pushcart. Napatingin siya sa kabuoan ng Storm Tower mula sa labas; sa sobrang taas at ganda nito ay di halos matanaw ang pinakatuktok ng gusali na tila ba humahati sa mga ulap sa kalangitan. Biglang sumagi sa isip niya ang isang lumang pangarap—gusto niya ring magtrabaho sa ganoong kagandang lugar, ang isuot ang kaniyang pinapangarap na corporate attire at gamitin ang kaniyang kaalaman sa Business Management sa isang sikat at tanyag na kumpanya. Ngunit alam niyang hindi siya pinalad dahil napatigil siya sa pag-aaral noong mabuntis siya matapos ang isang gabi ng pagkakamali apat na taon na ang lumipas.

Gayunpaman, habang hila-hila ang kaniyang pushcart pabalik sa daycare upang sunduin ang kaniyang anak, isang matamis at totoong ngiti ang sumilay sa kaniyang mga labi. Hindi niya pinagsisisihan ang kaniyang naging desisyon. Ang kaniyang direksyon sa buhay ay maaaring nagbago, ngunit ang kaniyang anak na si Skye ang pinakamalaking blessing na dumatíng sa kaniyang buhay—isang tunay na kayamanan na hinding-hindi niya ipagpapalit kahit sa pinakamataas na palapag ng gusaling kaniyang tiningnan.