Masuk“รู้ ฉันทรมาน ทำยังไงดี”
ดวงตาสับสนตื่นกลัวช่างน่าสงสาร เขาไม่ได้ตั้งใจจะวางยาเธอ แต่ในเมื่อมันเกิดขึ้นไปแล้ว ก็เป็นความรับผิดชอบของเขาที่ทำให้เกิดเรื่องแบบนี้
“อดทนหน่อยเมี่ยง แช่น้ำอีกหน่อย”
แม้รู้ว่าเพียงแค่แช่น้ำจะไม่สามารถช่วยเหลือเธอได้ แต่ถ้าเขาทำอะไรเธอลงไป พรุ่งนี้เช้าเขาต้องตายแน่ ๆ
“ไม่เอา ฉันไม่ไหวแล้ว”
คนตัวบางคว้าท่อนร้อนมาจดจ่อที่ปากทางรักก่อนจะกดตัวลงช้า ๆ เพื่อครอบครองเขาทีละนิดจนมิดโคน
“อ๊าย...เจ็บ”
ร่างบางสั่นสะท้าน ร่องรักคับแน่นตอดรัดระรัวพร้อมพยายามผลักไสท่อนร้อนของเขาออกจากร่างกาย ทำให้รู้ได้ในทันทีเลยว่าเขาได้ทำลายความบริสุทธิ์ของเธอไปเสียแล้ว
“เมี่ยง...”
“ฉันเจ็บ”
เขามองใบหน้าสวยที่มีน้ำตาคลอเบ้า ริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูสดสั่นระริก ช่างน่าสงสารจนหัวใจดวงโตอ่อนยวบ
“เดี๋ยวจะดีขึ้น ฉันรับปาก”
ตัดสินใจสอดมือเข้าล็อกต้นคอของเธอแล้วประกบปากละเลียดจูบอย่างเชื่องช้าฉ่ำหวาน ริมฝีปากสั่นระริกนั่นพยายามอย่างยิ่งที่จะจูบเขาตอบ ทั้งที่เงอะงะไม่เป็นงานเลยก็ตามที
“เธอมันซวยจริง ๆ เลย เมี่ยง”
สายฟ้าพึมพำเสียงกระเส่าในขณะที่ไต่จูบซุกไซ้ซอกคอขาวผ่อง สัมผัสวาบหวามเล่นงานจนผนังบอบบางตอดตุบเป็นจังหวะลามก ใบหน้าสวยงามแหงนเงยขึ้นหลับตาพริ้มซึมซับความรู้สึกเสียวซ่านที่เขามอบให้ ทั้งยังเผลอเปล่งเสียงครางหวาน ๆ ออกมาให้เขาชื่นใจ
“อืม แน่นฉิบ ทำไมเธอตัวหอมขนาดนี้วะเมี่ยง”
เขาอุ้มเธอไปวางบนเตียงในท่วงท่าที่คนทั้งคู่ยังคงสอดประสานกายเป็นหนึ่งเดียวกัน แล้วจูบฟัดผิวกายขาวผ่องหอมกรุ่นไปจนทั่วอย่างหลงใหล
คนตัวบางสั่นสะท้านไปทั้งตัว ส่ายร่อนช่วงล่างอย่างไม่ประสาเพราะไม่รู้จะจัดการกับความรู้สึกที่กำลังก่อตัวขึ้นได้อย่างไร
“ใจเย็น เมี่ยง”
“ฟ้า ฉันจะตายไหม”
“เธอไม่ตายแน่นอน”
ดวงตาคมสะท้อนความปรารถนาไม่อาจละไปจากใบหน้าสวยแดงซ่าน เขาค่อย ๆ โน้มลงมาบดจูบเร่าร้อนจนเธอหลับตาพริ้มขยับปากบดเบียดกลับคืนไปในจังหวะเดียวกัน
มือใหญ่บีบขยำความอวบอิ่มครัดเคร่งหนักเบาตามอารมณ์ สะโพกสอบบดหมุนวนเนิบ ความคับแน่นหนึบหนับทำเอาเขาละริมฝีปากออกมาส่งเสียงคำรามเบา ๆ ในลำคอ
“สุดยอด โคตรแน่นเลย อืม...”
เธอลืมตาขึ้นมองเมื่อเขาส่งเสียงแห่งความพึงพอใจแหบพร่าฟังดูวาบหวาม ดวงตาสองคู่ภายใต้คิ้วขมวดมุ่นมองสบกันตลอดเวลา
ชายหนุ่มถอนสะโพกออกช้า ๆ ให้ท่อนเนื้อใหญ่โตถูครูดรูดรั้งไปกับผนังบอบบางแน่นหนึบจนคนทั้งคู่สัมผัสได้ถึงตัวตนของกันและกันอย่างชัดเจน
“อ่า...เธอแม่ง”
ลมหายใจพรั่งพรูรินรดใบหน้า กลิ่นแอลกอฮอล์จาง ๆ ทำเอาคนตัวบางมึนเมายิ่งกว่าเดิมจนเผลอส่งแขนทั้งสองข้างขึ้นโอบกอดรอบร่างแกร่ง
“ดี กอดฉันแน่น ๆ อย่าปล่อยเด็ดขาด”
พูดพลางดันท่อนเนื้อใหญ่ยาวเข้ามาในกายเธอจนสุดโคนอย่างรวดเร็วจนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันดัง ตับ!
หนุ่มสาวผวากอดกันแน่น อ้าปากร้องครางออกมาอย่างห้ามไม่อยู่
“อ๊ะ...ฟ้า”
“ดีไหม เมี่ยง”
“อือ ฉะ ฉันไม่ไหวแล้ว”
“งั้นฉันทำเลยนะ ถ้าเจ็บก็บอก”
สายฟ้าเกร็งสะโพกตอกกระแทกตัวตนลงมาในความฉ่ำเยิ้มในจังหวะเชื่องช้าเพื่อให้สาวบริสุทธิ์ได้ปรับตัว แต่ดูเหมือนว่าจะยังไม่เพียงพอต่อการเติมเต็ม จึงเร่งเร้าเขาด้วยการกระดกเด้งเนินเนื้อเข้าใส่รัว ๆ
“อ่า ไหวสินะ”
เมื่อเธอส่งสัญญาณว่ารับไหว เขาจึงตอกกระแทกความใหญ่ยาวใส่เธอด้วยจังหวะร้อนแรงไม่ยั้ง เสียงเนื้อกระทบเนื้อสะท้อนก้อง แข่งกับเสียงหัวเตียงกระแทกผนังดังตึงตังตามแรงส่ง
หนุ่มสาวบดจูบแลกลิ้นกันนัวเนีย ในขณะที่ท่อนล่างก็เดินหน้าปรนเปรอเธอเต็มสูบ
ไม่นาน คนที่ตกอยู่ภายใต้ฤทธิ์ยาก็เกร็งสะท้าน กระตุกถี่ หลับหูหลับตาเบ้หน้ากรีดร้องเสียงหลงจนน่าสงสารแต่เซ็กซี่เหลือเกินจนเขาทานทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว
จึงกระแทกสะโพกย้ำ ๆ หลายครั้ง ก่อนจะดันพรวดจมดิ่งสุดโคน แตกกระจายน้ำรักขาวขุ่นใส่ผนังบอบบางจนลึกสุดจะลึก
“อืม เมี่ยง...”
กายแกร่งทรุดฮวบลงทาบทับคนตัวบางขาวผ่อง จมูกโด่งพรมจูบซอกคอชื้นเหงื่ออย่างหลงใหล กลิ่นเนื้อตัวเธอหอมประหลาด มันดึงดูดให้เขาวนเวียนสูดดมอยู่อย่างนั้นราวกับมันคือกลิ่นฟีโรโมนล่อแมลงตัวผู้ให้หลงติดกับ
เขารู้ว่ายาตัวนี้แรงแค่ไหน เพียงครั้งเดียวไม่สามารถเติมเต็มเธอได้อย่างแน่นอน จึงหยัดกายขึ้นนั่งแล้วถอดถอนท่อนร้อนออกจากความบอบบางสีชมพูหวานที่มันคอยแต่จะดูดรั้งเขาไว้
ทันทีที่ร่องรักเป็นอิสระ ลาวาร้อนขาวขุ่นผสมกับเลือดสาวบริสุทธิ์ไหลลงมากองบนผ้าปูที่นอนสีขาวเป็นด่างดวงสีชมพู แถมยังมีรอยเลือดสองสามหยดบ่งบอกให้รู้ว่าเขาเป็นผู้ชายคนแรกของเธอ และเมื่อสักครู่ที่ผ่านมาเขาทำรุนแรงกับเธอมากแค่ไหน
ภาพตรงหน้าให้ความรู้สึกอบอุ่นในหัวใจจนต้องกัดฟันแน่นเพื่อข่มอารมณ์ที่มันเริ่มตีวนกลับมาอีกครั้ง ก่อนจะจับท่อนเนื้อใหญ่ยาวไปถูไถบนกลีบดอกไม้แสนบอบบางสุดเร้าอารมณ์
“อืม ฟ้า”
“เจ็บไหมเมี่ยง”
“มะ ไม่”
“เอาอีกไหม”
“อือ...”
สิ้นสุดคำอนุญาต ท่อนเนื้อใหญ่ยาวก็ถูกดันพรวดพราดเข้าไปในความสาวของเธออีกครั้ง จังหวะรักร้อนแรงเกิดขึ้นทันที ร่างบางขยับโยกขึ้นลงถี่จนความอวบอิ่มเด้งดึ๋งล่อตา
มือใหญ่ร้อนผ่าวลูบไล้ผิวพรรณขาวผ่องพร้อมบีบขยำเธอจนทั่ว แล้วละมือข้างหนึ่งมาลูบเบา ๆ บนเนินเนื้ออวบอูมไร้เส้นขน ก่อนจะยื่นหัวแม่มือไปบดบี้ติ่งเกสรบวมเป่งที่แสนจะไวต่อความรู้สึก
“ฟ้า...”
ดวงตากลมรีราวเมล็ดอัลมอนด์มองเขาราวกับกำลังอ้อนวอน ริมฝีปากอวบอิ่มเผยอขึ้นพร้อมเปล่งเสียงครางตลอดเวลา เขาขบกรามแน่นจนสันขึ้นนูน พยายามข่มอารมณ์ที่ลุกโหมสุดกำลังด้วยกลัวว่าจะทำเธอบาดเจ็บ
แต่คนช่างยั่วตรงหน้าเหมือนจะไม่รู้ตัว ว่าแค่เธอบิดกายเพียงเล็กน้อย ร้องครางเบา ๆ และมองเขาด้วยแววตาที่บ่งบอกความรู้สึก ก็ทำเอาเขาแทบคลั่ง อยากจะโถมกายใส่เธอไม่ยั้งให้สาแก่ใจ
"เมี่ยง อย่ายั่วฉัน”
“มะ ไม่ได้ทำ”
“เธอทำ...อืม”
ในเมื่อเธอไม่ยอมรับก็ไม่เป็นไร แต่คนชอบยั่วต้องรับผลที่จะตามมาให้ได้ และเขาจะไม่ปรานีเธออีก
มือทั้งสองข้างเลื่อนมาล็อกเอวบางแน่น กัดฟันตอกอัดกระแทกกระทั้นความสาวของเธอสุดกำลังไม่มีคำว่าปรานี
คนตัวบางร้องครางลั่น มือสองข้างขยำผ้าปูที่นอนจนถลกยับย่นเพื่อระบายความเสียวซ่านจากสัมผัสร้อนเร่าของคนตัวโต
ร่างบางแอ่นอัดเนินเนื้อกระดกร่อน ยกมือขึ้นบีบขยำความอวบอิ่มเลียนแบบที่เขาทำให้ ดวงตากลมรีจ้องเขาอย่างไม่มีเลี่ยงหลบในขณะที่เขาจ้องตอบด้วยสายตาที่ทำเอาร้อนผ่าวไปทั้งร่าง
ผนังบอบบางตอดรัดระรัวจนท่อนเนื้อปวดหนึบ เขาเม้มปากแน่น โน้มลงไปเท้ามือกับที่นอนเพื่อพยุงตัวแล้วตอกกระแทกความสาวถี่ยิบไม่นับ
หัวเตียงราคาแพงกระแทกผนังตามจังหวะส่งกายของคนตัวโต ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับเสียงเนื้อที่กระทบเนื้อสนั่นห้อง เร่งเร้าให้หนุ่มสาวพุ่งทะยานสูงขึ้นทุกขณะ
ความเสียวซ่านรัญจวนตีวนในร่างกายเหมือนว่าเธอกำลังล่องลอยจนเท้าไม่แตะพื้น แรงกระทบกระแทกหนักเน้นมันดีเหลือเกิน จนเธอไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาอธิบาย รู้เพียงว่าเธอเสียวซ่านมาก กล้ามเนื้อทุกส่วนในร่างกายมันขมวดแน่น และเธอกำลังจะเสร็จในอีกไม่กี่วินาทีนี้แล้ว
“อืม เธอรัดฉันโคตรแน่น เบาหน่อยเมี่ยง ฉันจะแตก”
“อื้อ ฉะ ฉัน ฟ้า ฉัน...”
“เสร็จเลย ปล่อยออกมา”
เขาลดตัวลงกอดพร้อมตอกกระแทกสุดแรงหลายครั้ง คนตัวบางกรีดร้องเสียงหลง กระตุกถี่จนร่างสะท้านในขณะที่เขาตอกพรวดสุดโคน ก่อนขยับชักสาวเบา ๆ แตกกระจายน้ำรักใส่เธอจนหมดทุกหยาดหยด
สายฟ้าทิ้งตัวซวนซบร่างบาง ลมหายใจทั้งคู่หอบกระชั้นรินรดซอกคอของกันและกัน หัวใจสองดวงเต้นกระหน่ำสะท้อนออกมานอกอกจนอีกฝ่ายสัมผัสได้
แต่อย่าคิดว่าเพียงเท่านี้จะพอสำหรับเขาและเธอ เมื่อหายเหนื่อยก็จับเธอคลานเข่ายกบั้นท้ายขึ้นสูง เพียงเสี้ยววินาทีท่อนเนื้อใหญ่ยาวก็ถูกกดแทรกเข้าไปในความฉ่ำเยิ้มแน่นหนึบ ก่อนจะขยับร่างกายพาเธอขึ้นแตะขอบสวรรค์พร้อมกันกับเขา ครั้งแล้วครั้งเล่าจนกระทั่งแสงแรกของวันสาดส่องเต็มท้องฟ้า เธอและเขาจึงนอนกอดกันแล้วหลับไปด้วยความสุขสมอย่างที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อนในชีวิต
“แม่ฉีกสัญญานั้นทิ้งไปแล้วนะ เดี๋ยวแม่จะให้เลขาจัดการคืนทุกอย่างให้ฟ้า ทั้งเงินส่วนตัวของฟ้า ของน้องหมาก แล้วก็บ้านของเมี่ยง”“ขอบคุณมากครับแม่”สายฟ้าและมัสยาพนมมือไหว้ขอบคุณคนเป็นแม่ที่ยอมคืนทุกอย่างให้ ไม่รู้ว่าเพราะรักลูกหรือหลงหลานชายตัวน้อยช่างประจบที่ยังนั่งกอดแนบอกคนเป็นย่าอยู่ตลอดเวลากันแน่“เรื่องบ้าน ตอนนั้นแม่ให้ช่างบิวท์อินต่อ ตอนนี้เสร็จหมดแล้วทั้งบ้านทั้งสวน แค่ขนเสื้อผ้าเข้าไปก็อยู่ได้เลย”แม้จะอยากให้ลูกชายกลับไปอยู่ด้วยกันที่คฤหาสน์หลังใหญ่ แต่ก็เข้าใจว่าเด็กสมัยนี้ต้องการความเป็นส่วนตัว จึงไม่เรียกร้องให้ลูกลำบากใจ“ขอบคุณมากครับแม่ ถ้าแม่กับพ่อเหงา ก็มานอนบ้านผมบ่อย ๆ ได้นะครับ”“ได้สิ ไว้รอเมี่ยงคลอดแม่จะไปช่วยเลี้ยงหลานนะ”“ทำอย่างกับว่าคุณมีเวลา อย่าลืมนะว่าเจ้าฟ้าเลือกบริหารบริษัทของผม ผมกำลังจะค่อย ๆ วางมือได้ ส่วนคุณล่ะ จะหาใครมาบริหารแทน หลานชายคุณก็มีบริษัทพ่อแม่ตัวเองให้รับช่วงต่อกันหมด”“หลานไม่มี แต่ฉันยังมีลูกสะใภ้นะคะ เมี่ยงจบบริหารมาไม่ใช่เหรอ”“เอ่อ ค่ะ แต่เมี่ยงคงไม่มีความสามารถพอจะทำได้หรอกนะคะ”ลูกสะใภ้แบ่งรับแบ่งสู้ ลำพังแค่เด็กอายุยี่สิบสองปีที่
กานดาเดินดูบ้านหลังใหญ่ที่ตกแต่งเสร็จเรียบร้อยแล้วในโทนอบอุ่น หลังจากที่มัสยาเซ็นยกบ้านหลังนี้คืน เธอก็ยังปล่อยให้ช่างตกแต่งที่นี่จนเสร็จ รวมทั้งสวนรอบบ้านด้วย“เจ้าฟ้ามันรสนิยมดีนะ ดูเฟอร์นิเจอร์ที่มันเลือกแต่ละชิ้นสิ เข้ากันทั้งบ้านเลย”สงกรานต์ที่เดินตามหลังภรรยาเอ่ยชมลูกชาย ก่อนจะหยุดยืนอยู่กลางห้องนอนกว้างที่มีเตียงขนาดใหญ่ซึ่งกั้นเป็นคอกสำหรับเลี้ยงเด็กและอุปกรณ์เครื่องใช้ของหลานชายวางเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบคนที่ควรจะได้เป็นย่าหยิบขวดนมราคาแพงของหลานชายขึ้นดู อยู่ ๆ ภาพตรงหน้าก็เลือนรางเพราะหยาดน้ำใส ๆ มันเอ่อรื้นคลอหน่วยคนเป็นสามีเห็นดังนั้นจึงเดินมาแตะบ่าภรรยา เธอสูดน้ำมูกแล้วยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาลวก ๆ ไม่ให้ใครเห็นว่าร้องไห้“มันก็หลายเดือนแล้วนะคุณกาน ตอนนี้เจ้าฟ้ามันก็กำลังจะมีหลานสาวให้เราอีกคน คุณไม่คิดจะให้อภัยและยอมรับเมียของลูกจริง ๆ เหรอ”หลายเดือนที่ผ่านมาสายฟ้าติดต่อกับสงกรานต์มาโดยตลอด บ่อยครั้งที่คนเป็นปู่แวะมาหาที่คอนโดเพื่อเล่นกับหลาน จึงได้รู้ว่าสายฟ้ากำลังจะมีทายาทอีกคน“ฉันก็ไม่ได้โกรธเกลียดลูก แต่ฉันแค่น้อยใจที่ลูกเลือกคนอื่น ไม่เลือกฉัน”เธอเงยหน้าขึ้นเพื่อ
“เป็นไงบ้างเมี่ยง กี่ขีด”สายฟ้ายืนลุ้นอยู่นาน อดใจไม่ไหวจึงเปิดประตูห้องน้ำพรวดเข้ามา เห็นมัสยานั่งอยู่บนชักโครก มือกำแท่งพลาสติกสีขาวแน่น ใบหน้าซีดเผือดแล้วก็อดที่จะตกไม่ได้ จึงรีบตรงดิ่งไปประคองคนตัวบางเข้าสู่อ้อมกอด“เมี่ยง เป็นอะไร ไม่ต้องเครียดนะ ฉันอยู่นี่แล้ว”เธอผวากอดเขาแน่น ตัวสั่นสะท้าน แต่ไม่ยอมปล่อยแท่งสีขาวออกจากมือ“ใจเย็น ๆ เมี่ยง”มือใหญ่ลูบแผ่นหลังบอบบางภายใต้ชุดนอนกระโปรงผ้าพลิ้วไหวเนิ่นนานจนเธอเริ่มตั้งสติได้ จึงค่อย ๆ ผละออกมาจากอ้อมกอดของเขา“เธอโอเคไหม”เขาลูบต้นแขนและใบหน้าขาวเนียน สีหน้าและแววตาบ่งบอกความเป็นห่วง“อะ โอเค”“ไหน ผลว่ายังไง”คนตัวโตยกมือข้างที่กำแท่งพลาสติกสีขาวขึ้นมา มองมันสลับกับใบหน้าภรรยา ก่อนจะดึงมันออกมาจากมือเล็กช้า ๆ“ขอฉันดูหน่อย”ทันทีที่แท่งพลาสติกเจ้าปัญหาหลุดออกจากมือเธอ ก็ปรากฏแถบสีแดงเข้มสองขีดเต็มสองตาสายฟ้าคลี่ยิ้ม น้ำตาไหล ดวงตาเปล่งประกายยินดี ไม่ต่างจากคนตัวบางตรงหน้าเลยสักนิด“ท้อง เมี่ยง เธอท้องแล้ว”เขาคว้าเธอเข้ากอด ต่างยิ้มออกมาด้วยความดีใจ“นายดีใจไหม”“ดีใจสิ ฉันดีใจมาก เรากำลังจะมีลูกอีกคนแล้วนะ คราวนี้ฉันจะได้ดูแลเ
ผู้ใหญ่ทั้งสี่คนในห้องมองภาษากายของหนุ่มสาวออก จึงเบิกตากว้างตกใจไม่ต่างกัน“เอ่อ สวัสดีค่ะ คุณอา”“สวัสดีจ้ะ”กานดาและสงกรานต์รับไหว้นิศาชล แต่ยังไม่วายเหลือบมองชายหนุ่มหน้าตาดีข้างกาย“เอ่อ พ่อคะ แม่คะ นิศาพาคนรักมากราบพ่อกับแม่ค่ะ”นิศาชลกับฉัตรพลนั่งลงกับพื้นแล้วก้มลงกราบแทบเท้าพ่อแม่ ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคน“สวัสดีครับ ผมชื่อฉัตรพล เป็นคนรักของนิศาครับ”ผู้ใหญ่ทั้งสี่เหลือบมองหน้ากัน ก่อนเจ้าสัวนทีจะเอ่ยถามลูกสาวก่อนใคร“นี่มันอะไรกัน นิศา ลูกกับ...”“คุณฉัตรค่ะ”“เอ่อ ลูกกับฉัตร เป็นแฟนกันเหรอ มันยังไง เขารู้หรือเปล่าว่าลูกท้องกับสายฟ้า หรือว่าลูกจ้างเขามาแต่งงานด้วย”คิดว่าอย่างไรลูกสาวก็ต้องรู้อยู่แล้วว่าสายฟ้าไม่ยอมรับผิดชอบด้วยการแต่งงาน จึงอาจคิดอะไรตื้น ๆ ด้วยการไปคว้าเอาใครสักคนมาแต่งงานด้วยล้างอาย“ไม่ใช่ครับ ผมเป็นพ่อของลูกในท้องนิศาครับ นิศาท้องกับผม ไม่ใช่คุณสายฟ้า”วิมลทิ้งตัวพิงพนักโซฟา ยกยาดมขึ้นสูดจนสุดปอด“นี่มันอะไรกันลูก มันหมายความว่ายังไง โอย แม่จะเป็นลม”“นิศาขอโทษค่ะแม่ แต่มันเป็นเรื่องจริง วันนั้นนิศาเสียใจมากที่ฟ้าเขาไม่รัก ไม่สนใจนิศา เลยออกไปกินเหล้
“คุณกาน อย่าไปโกรธลูกมันเลย มันรักของมันมาก เราจะไปจับเด็กสองคนแยกกันได้ยังไง”สงกรานต์กุมมือภรรยาที่ยังสั่นเทาไม่หาย ถึงแม้จะอาบน้ำแต่งตัวเตรียมเข้านอนแล้ว แต่น้ำตายังไม่ยอมแห้งเหือดไปจากใบหน้าแม้แต่น้อย“ฉันก็ไม่ได้จะจับมันแยกกันแล้วไง ก็ให้เป็นเมียตีทะเบียนแล้วยังไม่พอใจอีกเหรอ เรายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทางหนูนิศาจะยอมเป็นเมียน้อยหรือเปล่าเลย แล้วเราจะโดนอะไรกลับมาบ้างถ้าเราไปคุยกับทางนั้น แค่นี้ยังไม่ดีอีกหรือไง”“ผมเข้าใจคุณนะ แต่ก็เข้าใจลูก ลูกเราอยากแต่งงานมีเมียแค่คนเดียว อยากมีบ้านเดียว ไม่ได้อยากมีเมียน้อย แล้วถ้าหนูนิศายอม แล้วเจ้าฟ้ามันทำแบบนั้นจริง ๆ ไม่เท่ากับเราขังหนูนิศาเอาไว้ให้อยู่ในสถานะเมียน้อยไปชั่วชีวิตเหรอ ระดับหนูนิศา ลูกสาวเจ้าสัวหมื่นล้าน ต่อให้มีลูกติดกับคู่หมั้นเก่าสามสี่คน ยังมีผู้ชายอยากได้เป็นเมียเลย เชื่อผมสิ แล้วเราจะไปตัดโอกาสที่ทางนั้นจะเจอคนดี ๆ ทำไม นอกเสียจากว่าคุณไม่ได้คิดจะให้หนูนิศาเป็นเมียน้อยตลอดชีวิต”คนที่แต่งงานอยู่กินกันมานานย่อมอ่านใจอีกฝ่ายออก อย่างไรภรรยาของเขาต้องเสนอให้อีกฝ่ายแต่งงานก่อน เพื่อรอใบทะเบียนสมรสที่จะได้ในภายหลัง“มันเรื่องขอ
ผ่านไปหลายวันแล้ว แต่สายฟ้าก็ยังคงไม่กล้านำเรื่องร้อนใจไปบอกมัสยา ที่ปล่อยเวลาล่วงเลยเพราะเขาเลือกแล้วว่าจะไม่ทำตามในสิ่งที่แม่ต้องการ แม้แม่ของเขาจะโทรมาเร่งขอคำตอบแทบทุกวันก็ตามทีในขณะที่สายฟ้ากับมัสยากำลังกินข้าวเย็นอยู่นั้น เสียงออดหน้าห้องก็ดังขึ้นขัดจังหวะ“เดี๋ยวฉันไปเปิดเองเมี่ยง เธอกินต่อเถอะ”เมื่อเปิดประตูต้อนรับแขกที่ไม่คิดว่าจะเห็นหน้าที่นี่ ทำเอาสายฟ้าตกใจหน้าถอดสี“ทำไม เห็นหน้าแม่ตัวเองแล้วมันน่าตกใจขนาดนั้นเลยเหรอ”คำทักทายของผู้เป็นแม่ทำเอาสายฟ้าลอบถอนหายใจ ก่อนจะพนมมือไหว้ทักทายพ่อและแม่ แล้วเชิญคนทั้งคู่เข้าไปนั่งในห้องรับแขกมัสยานำน้ำมาเสิร์ฟพร้อมทั้งกล่าวทักทาย แต่ก็มีเพียงพ่อของเขาเท่านั้นที่รับไหว้เหมือนเดิม“เมี่ยงขอตัวไปดูลูกก่อนนะคะ เชิญคุณลุงกับคุณป้าตามสบายค่ะ”สายฟ้ารั้งมือของมัสยาเอาไว้ให้ลงมานั่งข้างกัน“ไม่ต้องไปหรอกย่ะ เรื่องนี้ไม่ใช่ความลับ ยังไงเธอก็ต้องรู้”กานดาเอ่ยพร้อมเชิดหน้าขึ้น มั่นใจว่าอย่างไรลูกชายของเธอก็ต้องยอมทำตามที่เธอต้องการอย่างแน่นอน“พ่อกับแม่มีอะไรหรือครับ ถึงมาหาผมที่นี่”แม้จะรู้อยู่แล้วแต่ก็ต้องเอ่ยถาม เผื่อว่ามันอาจจะไม่เป็น
“ทำไมวันนี้ฟ้ากินน้อยจังคะ แค่นี้ก็อิ่มแล้วเหรอ”นิศาชล ทายาทคนสุดท้องของเจ้าสัวนทีและวิมลผู้เป็นเจ้าของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ที่ร่ำรวยมหาศาล เอ่ยถามคู่หมั้นหนุ่มด้วยความเป็นห่วงเธอกับเขาถูกครอบครัวจับคลุมถุงชน บังคับให้หมั้นกันทันทีหลังเรียนจบ และงานแต่งงานก็คงจะถูกจัดขึ้นในเร็ว ๆ นี้ แต่โชคดีหน่อ
“เมี่ยง...”สายฟ้าเรียกชื่อเธอเสียงเบา แววตาลุแก่โทษ แต่อย่าคิดว่ามันจะชดเชยเรื่องชั่วร้ายที่เขาทำกับเธอเอาไว้ได้“หุบปาก ไม่ต้องมาเรียกชื่อฉัน แล้วก็ไสหัวไป อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก ไอ้เลว”โพล่งออกไปแล้วรีบเปิดประตูออกกว้างอย่างรวดเร็ว เขาตามมารั้งมือเธอเอาไว้ ฉุดกระชากกันไปมาเพียงนิดเพราะไม่กล้าใ
“ดูสิ ลูกแกหน้าเหมือนฉันมากเลย น่ารักที่สุด หลานป้า”หลังจากวันแต่งงานของอลิษากับคิริวเพียงแค่วันเดียว มัสยาก็คลอดลูกชายตัวจ้ำม่ำ สามีภรรยาข้าวใหม่ปลามันจึงเลื่อนทริปฮันนีมูนไปก่อนเพื่อมาช่วยเลี้ยงหลานคุณป้ายังสาวจำต้องขี้ตู่ว่าหลานชายที่นอนตาแป๋วอยู่ในเตียงนอนเด็กนั้นหน้าเหมือนตัวเองด้วยกลัวว่าเพ
“ไง ได้ข่าวว่าป๋าเหรอ”เมื่อไปส่งมัสยาเรียบร้อยแล้ว คิริวก็ไปส่งอลิษากับแม่ที่หอพัก แต่คนหน้าหนาก็ดันเอ่ยขออนุญาตแม่พาเธอกลับมานอนด้วยที่คอนโดมิเนียมหน้าตาเฉย ทั้งยังรับปากกับแม่ของเธออย่างดิบดีว่าจะไม่ทำให้เธอต้องตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกันกับมัสยา“ป๋าอะไร”“ก็ได้ข่าวว่าเสนอตัวส่งเสียค่าคลอดกับค่าเ







