Share

Episode – 5/2

last update publish date: 2026-11-11 14:14:48


“อึก!” แขนคริมป์ถูกหักจนได้ยินเสียงกระดูกชัดเจน ความเจ็บปวดที่แสนสาหัสวิ่งร้าวไปทั่วกาย แต่คริมป์ก็ไม่ส่งเสียงร้องใด ๆ นอกจากกัดฟันแน่นพร้อมกับเม็ดเหงื่อที่ผุดซึมตามใบหน้า

“ไม่ต้องกังวล ฉันไมได้หักจนถึงขั้นต้องตัดแขนแต่ช่วยอยู่นิ่ง ๆ อย่าเข้ามาขัดขวางฉันอีกเป็นพอ เพราะไม่อย่างนั้นฉันนี่แหละที่จะตัดแขนให้แก” อเล็กซานเดอร์พูดจบก็หันหลังแล้วเตรียมเข้าไปด้านในที่ตอนนี้ เกิดการปะทะกันอย่างต่อเนื่องและเริ่มมีการสูญเสียเกิดขึ้นเรื่อย ๆ

ขณะเดียวกันมาเวอริคที่ถูกเจฟรีย์สั่งให้อยู่ในรถเพราะต้องการให้พักฟื้นก่อนนั้น เขากำลังเกิดความสงสัยเมื่อมองไปรอบ ๆ ของการต่อสู้แล้วไม่พบบุคคลที่ควรอยู่ที่นี่ บุคคลที่ถือว่าเป็นขุมกำลังของคาร์ลอฟ

เอ็มมานูเอล

อิการาชิ

อูรีเอล

ทั้งสามหายไปไหน? มาเวอริคเกิดคำถามขึ้นในใจก่อนนัยน์ตาคู่คมจะเบิกกว้างแล้วรีบออกจากรถ อยู่ ๆ มาเวอริคก็นึกถึงประโยคเมื่อตอนที่เขาหนีออกจากคาร์ลอฟขึ้นมาได้

‘ทิศกระสุนมาจากทางตะวันออกและตะวันตก!’

ถ้าหากเรื่องนี้ถึงหูพ่อเขาจริง ๆ แล้วล่ะก็ พ่อเขาต้องตัดสินใจส่งทั้งสามไปยังจุดที่สไนเปอร์อยู่แน่นอน แต่เขาก็เกิดคำถามขึ้นมาอีกหนึ่งคำถาม ทำไมถึงส่งไปสามคน? ทั้งที่ทิศของกระสุนที่นำไปรายงานมีเพียงสองทิศ ไม่สิ แต่โรนัลเดลเข้าพักโรงแรมที่พ่อเขาเป็นเจ้าของ ข้อมูลของโรนัลเดลที่เข้าพักต้องส่งถึงพ่อเขาเป็นแน่ เช่นนั้นก็ไม่แปลกใจที่เอดิสันจะส่งทั้งสามคนออกไป

“น นั่นมัน ท่านมาเวอริคนี่!” เมื่อมีคนเห็นมาเวอริควิ่งเข้ามา มันก็พูดเสียงดังก่อนทุกสายตาจะมองมาที่เขา แต่มาเวอริคไม่สนใจ เขาวิ่งฝ่าเข้าไปหารามิเอลทันที แต่กว่าจะไปถึงก็ต้องออกแรงพอตัว เจฟรีย์ที่เห็นมาเวอริคออกมาจากรถทั้งที่เขาบอกให้พักก็ย่อมหัวเสีย แต่หากเจฟรีย์เสียสมาธิจากตรงนี้เมื่อไหร่ เขาคงถูกชายร่างใหญ่ตรงหน้าจัดการแน่นอนเพราะแค่ตอนนี้ เจฟรีย์ก็ช้ำพอสมควรแล้ว

“รามิเอล!” มาเวอริคตะโกนเรียกก่อนยกขาถีบเข้าที่ท้องของลูกน้องพ่อพร้อมหมัดที่ซัดใส่แก้มก่อนหมุนตัวเตะเข้าที่ใบหน้าของคนที่คิดจะลอบแทงข้างหลัง “แจ้งสไนเปอร์ให้ระวังตัว! เอ็มมานูเอล อิการาชิและอูรีเอลไม่อยู่ที่นี่! มีความเป็นไปได้ที่ทั้งสามจะไปยังจุดที่สไนเปอร์อยู่ เพราะก่อนที่ฉันจะไปถึงเจฟรีย์ ตำแหน่งสไนเปอร์ทางทิศตะวันออกกับตะวันตกถูกเปิดแล้ว!” มาเวอริคก้มตัวหลบก่อนกัดฟันแน่นเพราะรอยเตะที่อเล็กฝากไว้มันส่งผล แต่เขาไม่ปล่อยให้เสียจังหวะ เมื่อก้มตัวหลบได้ก็ยื่นมือออกไปคว้าเข้าที่เสื้อของมันก่อนกระชากดึงให้ล้ม ยกเท้ากระทืบลงบนใบหน้าสุดแรง รามิเอลที่ได้ยินเรื่องจากมาเวอริคก็รีบติดต่อหาซีเจสทันทีก่อนเขาจะกัดฟันเมื่อได้ยินคำตอบจากคนสนิท

[บอกช้าไปไหมคุณชาย เพราะตอนนี้ฉันกับปีเตอร์เจอตัวเบ้งเลยล่ะ]

น้ำเสียงของซีเจสดูเครียดมากเพราะคนที่ซีเจสกับปีเตอร์ต้องเจอคือ เอ็มมานูเอล กลับกันกับนิกซ์ที่ยังปฏิบัติหน้าที่ เขาเชื่อใจคนของคุณชายเจฟรีย์ที่คอยสกัดไว้ ไม่ได้รู้ตัวเลยว่าอีกไม่ถึงสิบนาที นิกซ์จะต้องเผชิญหน้ากับ อูรีเอล และที่สุดท้ายที่แรนดี้ประจำอยู่ โรมันและวิลสันที่ได้รับคำสั่งให้เฝ้าล็อบบี้เพื่อคอยจัดการกับศัตรูไม่ให้มันขึ้นไปถึงแรนดี้ได้นั้น ตอนนี้พวกเขากำลังตึงเครียดอย่างหนักเพราะบุคคลที่พวกเขาเจอคือ อิการาชิ ในชุดฮากามะ แม้จะไม่พกดาบมาแต่ทว่าโรมันและวิลสันกลับเครียดกว่าตอนเห็นอิการาชิชักดาบในวันเจรจาเสียอีก

รามิเอลที่ได้รับรายงานอันน่าตกใจได้แต่เก็บมันไว้กับตัวเพราะตอนนี้เขาต้องโฟกัสกับยากูซ่าตรงหน้าที่รายล้อม มาเวอริคได้โชว์ผลงานอันน่าทึ่งให้โรนัลเดลได้เห็น แม้ร่างกายจะไม่ได้สมบูรณ์พร้อมแต่มาเวอริคเก็บคนไปได้มากกว่าพวกเขาเสียอีก ในเมื่อคู่ต่อสู้ไม่ใช่อเล็กซานเดอร์ มาเวอริคก็ชนะได้สบาย ๆ และง่ายจนพวกเขาแปลกใจ

“หยุดขวางทางฉันเสียที” มาเวอริคกัดฟันแล้วปล่อยหมัดใส่ใบหน้าสุดแรง มาเวอริคยอมรับเลยว่าตอนนี้สภาพร่างกายเขาใกล้จะพังเต็มที แต่แววตาคู่คมนั้นกลับเต็มไปด้วยความแน่วแน่และไร้ซึ่งความกังวลใด ๆ จนกระทั่งหางตาสังเกตเห็น แวนด้า คาร์ลอฟ น้องสาวเพียงคนเดียวที่กำลังเหนือกว่าฝาแฝดโรนัลเดล เพื่อไม่ให้เอเวอร์เร็ตต์และโรนัลเดลคนอื่น ๆ คลั่งได้ เขาจึงยื่นมือเข้าไปช่วยสองสาวผู้เป็นดั่งสมบัติโรนัลเดล

“...พี่” แวนด้าอึ้งเพราะคนที่ปรากฏตัวคือมาเวอริค พี่ชายต่างมารดาและยังเป็นคนทรยศตระกูล

“พวกนายพาคุณหนูสองคนนั้นไปที่รถ ฉันจัดการกับเธอเอง” มาเวอริคตอนนี้ทั้งตัวมีแต่เลือดและบาดแผล แต่สายตายังคงแข็งกร้าวไร้ซึ่งความหวั่นไหวใด “ช่วงที่ฉันไปรันเซีย เหมือนเธอจะเก่งขึ้นเยอะเลยนี่?” เอ่ยชมน้องสาวต่างมารดาแล้วควบคุมลมหายใจของตนเอง

“พี่หักหลังพวกเราจริง ๆ สินะ”

“ฉันทำเพื่อตัวฉันกับน้อง”

“พี่ไม่ได้มีน้องแค่คนเดียว!” แวนด้าตวาด เธอรู้สึกเสียใจเหมือนกันที่คนตรงหน้าไม่เคยมองเธอเป็นน้องสาว กลับกันทั้งที่เธอเคารพมาเวอริคเป็นพี่ชายเพียงคนเดียว

“สำหรับฉัน ฉันมีน้องคนเดียว” พูดจบก็พุ่งเข้าหาแวนด้าทันที สองพี่น้องคาร์ลอฟปะทะฝีมือกันอย่างดุเดือด แม้แวนด้าจะเป็นผู้หญิงแต่เธอก็ฝึกหนักและมีช่วงเวลาที่เรียกว่านรกเหมือนกับมาเวอริค อเล็กซานเดอร์ฝึกเธอดีกว่าใคร ถึงจะรุนแรงบ้างแต่ก็ยังไม่เท่ากับลูกชาย และเป็นที่แน่นอนว่ามาเวอริคโดนหนักสุด รองลงมาคือเอ็มมานูเอล ส่วนอิการาชิได้รับการฝึกจากตระกูลอิกาชิ เอดิสันเองก็ไม่ให้อเล็กซานเดอร์เข้ายุ่งกับยากูซ่า อิการาชิจึงเป็นคนเดียวที่อเล็กซานเดอร์ให้ความเคารพและตอนนี้ เวลานี้ มาเวอริคตัดสินใจจบการต่อสู้นี้ให้เร็วที่สุด เขาต่อยเข้าที่ท้องแวนด้าสุดแรงจนเธอจุกและขยับตัวไม่ได้ มาเวอริคจึงตัดสินใจทำให้เธอสลบก่อนแบกแวนด้าไปไว้ยังที่ปลอดภัย ถึงจะบอกว่ามีน้องคนเดียวแต่เขาก็ฆ่าแวนด้าไม่ลงอยู่ดี

รามิเอลยืนหอบหนักหลังจากล้มยากูซ่าไปหลายสิบคน เขาถอดเสื้อที่เปื้อนเลือดออกแล้วก้มมองหน้าท้องที่มีแผลจากการถูกแทง ถึงจะไม่ได้โดนลึกแต่เลือดก็ไหลเอาเรื่อง รามิเอลใช้เสื้อกดปิดปากแผลแล้วเงยหน้ามองท้องฟ้าของช่วงเที่ยงวัน เมื่อไหร่มันจะจบสักทีนะ? การปะทะกันครั้งสุดท้ายมันผ่านมากี่ชั่วโมงแล้ว? อยากกลับไปพักแล้วสิ รามิเอลก้มหน้าลงแล้วยกมือแตะหูฟังบลูทูธที่เชื่อมกับซีเจส

“สถานการณ์ของปู่คริมป์เป็นยังไงบ้าง”

[อเล็กซานเดอร์กำลังกลับเข้าไปข้างใน ปู่คริมป์แพ้ว่ะ...] คำตอบที่ได้รับกลับมาทำรามิเอลอึ้งแล้วพอเขาหันไปมองที่ทางเข้า อเล็กซานเดอร์กำลังเดินเข้ามาและแม้เนื้อตัวจะมีเลือดกับบาดแผล แต่รามิเอลก็สัมผัสได้ว่าตอนนี้ ถ้าเขาเข้าไปสกัดเอาไว้ เขาแพ้แน่นอน

“...แล้วปู่เป็นอะไรมากไหม”

[ไม่ถึงกับชีวิตแต่เหมือนจะแขนหัก... ฉันไม่แน่ใจเท่าไหร่]

“คิดว่าตอนนี้ยิงอเล็กได้เลยหรือเปล่า”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • One day, you'll kneel for me.   Episode – 20/3 [ END ]

    “ก่อนอื่นเลิกเรียกฉันว่าคุณ” มาเวอริคแทรกขึ้นด้วยความไม่พอใจ จริง ๆ มาเวอริคอยากให้ฟินน์เรียกพี่มาร์ แต่ปากไม่กล้าบอกกับคนบนตักตริง ๆ กล้ากับทุกเรื่องยกเว้นเรื่องนี้น่ะนะ“พี่มาร์อยากมีลูกหรือเปล่าครับ?”“ไม่อยากมีและไม่คิดจะมี” ให้คำตอบทันทีที่ได้ยินคำถาม“แต่ถ้าผมอยากมี...”“จะมีไปทำไม?” มาเวอริคไม่อยากมีลูกแต่อยากเลี้ยงหลานมากกว่า“ฟังผมก่อนแล้วกัน” ฟินน์เล่าเรื่องของเท็นให้ฟัง เด็กที่เจอในประเทศเพียร์ม่า ซึ่งมาเวอริคก็ตั้งใจรับฟังแต่ไม่มีความคิดที่จะรับมาเลี้ยง เขาไม่มีความคิดที่จะมีลูกเลยหรือถ้าหากคนรักเป็นผู้หญิง เขาก็คงไม่ต่างจากเอดิสันที่มีไว้เพื่อสืบทอดและไม่ได้เลี้ยงเอง ทว่าฟินน์ดูจะเอ็นดูเด็กคนนั้นมาก“ไว้ฉันจะให้โกร์กับเกร์มันไปดูให้แล้วกัน”“ขอบคุณนะครับที่รับฟัง” ฟินน์ยิ้มบางแล้วเหมือนจะหอมแก้มแต่ชะงักไป“หยุดทำไม” คนที่รอฟินน์หอมแก้มพลันชักสีหน้าแล้วเอ่ยถาม“ออกไปข้างนอกกันครับ” ฟินน์ยิ้มแล้วลุกขึ้นจากตักก่อนส่งมือมาตรงหน้ามาเวอริค มาเวอริคพ่นลมหายใจอย่างหงุดหงิดแล้วจับมือฟินน์ลุกขึ้นยืน “เมื่อกี๊ผมเหลือบเห็นนาฬิกาพอดี เลยอยากพาพี่ไปในที่ที่หนึ่งน่ะครับ” หันบอกคนข้างกาย

  • One day, you'll kneel for me.   Episode – 20/2 [ END ]

    ครืด ๆโทรศัพท์ที่นอนแน่นิ่งในกระเป๋ากางเกงสแล็คมาตลอดวัน กลับสั่นเตือนให้มาเวอริคต้องล้วงหยิบมันออกมาดู แจ้งเตือนอีเมลที่เข้ามาใหม่ทำหงุดหงิดไม่น้อย แต่พอเปิดอ่านกลับยิ้มออกมาและเป็นยิ้มที่อังเดรถึงกลับแปลกใจ[ From : Josiah.ronaldel@xmail.comTo : maverickymerlinie@xmail.comเรเธเซียแข็งแรงปลอดภัย ถึงจะผ่าคลอดก่อนกำหนด แต่ปลอดภัยทั้งคู่ ]‘น่ารักน่าเอ็นดูจริง ๆ หลานสาวของฉัน’ มาเวอริคแตะลงบนไฟล์ที่แนบมา ภาพถ่ายจำนวนห้ารูป รูปแรกเป็นรูปเรเธเซียน้อยในผ้าห่อสีขาว หน้าตาจิ้มลิ้มราวตุ๊กตาและผิวขาวเหมือนเมอร์ลิน ภาพนี้ทำให้มาเวอริคนึกถึงวันทีได้อุ้มเมอร์ลินที่ห่อผ้าสีขาวเหมือนกัน เหมือนกับเปี๊ยบเลยล่ะนะ ภาพที่สองและสามก็ยังเป็นภาพของเรเธเซียในหลาย ๆ มุม ส่วนภาพที่สี่กับภาพที่ห้าเป็นภาพเมอร์ลินกับหลานสาว ปลายนิ้วโป้งไล้บริเวณแก้มของหลานสาวและน้องชายผ่านจอแผ่วเบา คิดถึง คิดถึงมากและอยากกลับไปหาทว่าตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะกลับไป มาเวอริคเก็บรูปทั้งหมดรวมถึงใช้ภาพแรกของหลานสาวตั้งวอลเปเปอร์หน้าจอเลยทีเดียว“ผมถามได้ไหมว่ายิ้มอะไร?” อังเดรเอ่ยถาม“หลานสาวฉันน่ะ น่ารักใช่ไหม?” เอ่ยบอ

  • One day, you'll kneel for me.   Episode – 20/1 [ END ]

    ใต้ต้นไม้ใหญ่ที่ให้ร่มเงาอันร่มเย็นในเวลาช่วงบ่ายของวัน มีรถวีลแชร์ที่มีชายคนหนึ่งนั่งอยู่พร้อมด้วยลูกเขยที่ยืนสูบบุหรี่อยู่เงียบ ๆ อังเดรได้เอ่ยขอเวลามาเวอริคเป็นการส่วนตัวเพื่อพูดคุย ซึ่งมาเวอริคเองก็ยินดีและเดินตามมาจนมาถึงใต้ต้นไม้นี้ เบื้องหน้าคือทุ่งข้าวสาลีสีเหลืองทองดูงดงาม ขยับพลิ้วตามแรงลมที่พัดผ่านและอีกไม่นานคงถึงเวลาเก็บเกี่ยวมันแล้ว“ที่มันง่ายขึ้นเพราะคุณใช่ไหม?” มาเวอริคเป็นคนเอ่ยทำลายความเงียบระหว่างพวกเขาสองคน แม้มาเวอริคจะยังมองตรงไปยังทุ่งข้างสาลีตรงหน้า แต่เขาก็ไม่ได้สนใจหรือใส่ใจมันมากนัก ตอนนี้มาเวอริคสนใจพ่อเลี้ยงของฟินน์มากกว่า ดูเป็นคนมีความสามารถพอสมควรแต่น่าเสียดายที่ดันกลายเป็นคนพิการ“คิดว่าคนแก่ ๆ อย่างผมจะทำอะไรได้กัน” อังเดรหัวเราะเบา ๆ ก่อนยิ้มแล้วมองทุ่งข้าวสาลี ยามมันพลิ้วไปตามแรงลมในทิศทางเดียวกัน “ผมขอถามอะไรคุณหน่อยสิ สักสองสามคำถาม”“ว่ามาสิ”“ก่อนอื่นผมขอบุหรี่สักมวนสิ” อังเดรเงยหน้าขึ้นมองคนข้างกาย มาเวอริหันมามองพ่อตาที่ยิ้มน้อย ๆ ก่อนส่งซองบุหรี่ราคาแพงพร้อมไฟแช็คซิปโป้ให้ อังเดรรับมาแล้วเคาะบุหรี่มาคาบไว้หนึ่งมวน จุดไฟสูบที่ปลายพลางมองควันส

  • One day, you'll kneel for me.   Episode - 19/4

    “...มันคงเป็นไปไม่ได้ พวกผมทำนาและทำไร่ปลูกธัญพืชต่าง ๆ มานานตั้งแต่สมัยอดีต ทั้งหมดล้วนอยู่ในนามของเมืองราล์มก่อนจะถูกแปรรูปและส่งออกด้วยนามของประเทศ การจะเปลี่ยนมันให้เป็นในนามของตระกูลผมมันเป็นไปไม่ได้แน่นอน” แน่นอนว่าอังเดรสนใจเป็นอย่างมากเพราะหากธัญพืชเหล่านี้ส่งออกในนามลาเนียร์ ส่วนแบ่งกำไรเขาคงได้มากกว่าที่ได้รับและมันอาจเป็นเงินที่ทำให้ครอบครัวสบาย ต่อให้เขาจากไปก็ไม่ต้องกังวลว่าครอบครัวจะลำบากปัจจุบันธัญพืชต่าง ๆ ที่ถูกส่งออกในรูปแบบแปรรูปนั้น ที่ด้านหลังของผลิตภัณฑ์จะมีคำว่า MADE IN JAMIL อยู่เสมอ ส่วนผลิตภัณฑ์ที่ทำจากธัญพืชและหมุนเวียนภายในประเทศจะมีคำว่า MADE IN RALM ถ้าหากเปลี่ยนมันเป็น MADE BY LANIER ให้ทุกคนได้รู้ว่ามาจากลาเนียร์ มันคงเป็นอะไรที่ชาวนาอย่างอังเดรภูมิใจไปตลอดชีวิต ทว่าตระกูลลาเนียร์เป็นตระกูลเล็ก ๆ ที่มีเพียงโรงสีข้าวส่วนรวมให้ใช้ ไม่ได้มีโรงงานแปรรูปที่จะสร้างผลิตภัณฑ์โภชนาการดี ๆ ออกไปได้ ความฝันนั้นมันก็ดูเป็นเรื่องยากจริงไหม?“ได้สิทำไมจะไม่ได้ในเมื่อมีฉันอยู่? เรื่องโรงงานแปรรูปไม่ต้องกังวล เรื่องทุนไม่ต้องกังวลเพราะฉันจะเป็นคนจัดการทั้งหมด กังวลแค่

  • One day, you'll kneel for me.   Episode - 19/3

    ‘โซเฟีย คุณเป็นแม่ของฟินน์แต่คุณมั่นใจแล้วหรือครับว่าคุณเป็นแม่ที่ดี? คุณหย่าขาดจากสามีและย้ายมาจามิลทิ้งลูกชายไว้ด้านหลัง คุณได้เจอกับผม ได้แต่งงานและมีเจ้าตัวเล็กทั้งสองมา คุณมีความสุขอยู่กับครอบครัวใหม่ที่นี่แล้วฟินน์ล่ะครับ?’‘…’ เป็นคำพูดที่ใจร้ายจริง ๆ นั่นแหละเพราะมันทิ่มแทงใจของโซเฟียเป็นอย่างมาก‘ลูกโตด้วยตัวลูกเองและโตด้วยการชุบเลี้ยงจากคาร์ลอฟที่แม้แต่พ่อแท้ ๆ ยังให้ไม่ได้ ลูกใช้ชีวิตด้วยตัวเองมาจนอายุสามสิบและบางทีที่ลูกมาหาคุณ ลูกเพียงต้องการที่พักพิงทางใจและที่รักอย่าลืมสิครับ ว่าครั้งแรกที่ฟินน์ติดต่อมา ที่รักกลัวแค่ไหน’‘ฉัน...’ โซเฟียพูดไม่ออกเพราะเธอหวาดกลัวในตอนที่ฟินน์ติดต่อมาจริง ๆ เธอไม่คิดว่าฟินน์จะยังเก็บเบอร์ติดต่อเธอไว้ บ่อยครั้งที่โซเฟียอยากทิ้งเบอร์เดิมแต่เธอก็ไม่กล้า เธอให้อังเดรช่วยทำเรื่องเปลี่ยนย้ายเบอร์จากอิงเกรเซียนเป็นจามิล โดยที่ยังคงใช้หมายเลขเดิมอยู่แต่พอฟินน์ติดต่อมาจริง ๆ เธอกลับกลัวว่าลูกจะมาร้องขออะไรหรือเปล่า แม้ขนาดตอนฟินน์ขอมาอยู่ด้วย เธอยังลังเลแต่เพราะลูกชายมีเสียงที่ดูเศร้า เธอจึงยอมตกลง‘ฉันไม่ใช่แม่ที่ดีเลยค่ะ ไม่สมควรเป็นแม่ฟินน์ด้วยซ

  • One day, you'll kneel for me.   Episode - 19/2

    “สวัสดีคุณชายมาเวอริค ผมอังเดร อังเดร ลาเนียร์ พ่อเลี้ยงของฟินน์” อังเดรเอ่ยทักทายรวมถึงแนะนำตัว โน้มกายจากวีลแชร์มาข้างหน้าเล็กน้อยพลางยื่นมือมา มาเวอริคยื่นมือมาจับมือพ่อเลี้ยงฟินน์แล้วเขย่าเบา ๆ“ยินดีที่ได้รู้จัก ฉัน... ผมมาเวอริค มาเวอริค คาร์ลอฟ” ถึงจะเปลี่ยนคำแทนตัวแต่ก็อึดอัดและฝืนมาก ซึ่งอังเดรสังเกตเห็นและสัมผัสได้ แม้มาเวอริคจะเก็บอาการได้ดีไม่มีแสดงออกมาทางสีหน้า ทว่าอังเดรกลับรับรู้ได้ว่าการแทนตัวว่า ผม ในตอนนี้ของมาเวอริคมันทำให้มาเวอริคฝืนและอึดอัดมาก“อย่าฝืนทำในสิ่งที่ไม่ใช่ตัวคุณ ไว้ค่อย ๆ ปรับกันไปแล้วเดี๋ยวทุกอย่างจะลงตัวของมันเอง” อังเดรยิ้มบางก่อนทั้งสองจะปล่อยมือออกจากกัน ฟินน์ขอบคุณพ่อเลี้ยงในใจและมาเวอริคเองก็รู้สึกแปลก ๆ เช่นกัน ที่ฝ่ามือของเขายังมีสัมผัสของฝ่ามือหยาบกระด้างติดอยู่ เป็นความกระด้างที่ผ่านงานหนัก ๆ มามากมาย และเป็นความหยาบที่อบอุ่นเกินกว่าที่มาเวอริคเคยได้รับมา“ลูกเขย” โซเฟียเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน “เรื่องครั้งนั้นแม่ต้องขอโทษด้วยนะจ้ะ ทั้งที่แม่เป็นผู้ใหญ่แล้วแต่กลับทำตัวไม่น่าเคารพใส่ลูกเขย ให้อภัยแม่ได้หรือเปล่าจ้ะ?” เพราะโซเฟียได้ค

  • One day, you'll kneel for me.   Episode - 2

    การเดินทางอันยาวนานถึง 10 ชั่วโมงได้สิ้นสุดลงแล้ว เครื่องบินส่วนตัวของทายาทคาร์ลอฟกำลังลงจอดบนสนามบินส่วนตัวของตระกูลคาร์ลอฟที่อยู่ติดกับสนามบินใหญ่อิงเกรเซียน มาเวอริคลงจากเครื่องทันทีที่จอดสนิทและอิวานต้องทำหน้าที่แทนฟินน์ที่ลาออกไป ตั้งแต่นำเอกสารเดินทางไปที่สนามบินใหญ่เพื่อจัดการเรื่องเข้าออกปร

  • One day, you'll kneel for me.   Episode - 1

    คฤหาสน์มาร์การ์เล็ตมาเวอริครู้สึกตัวตื่นในช่วงเช้าของวัน ทั้งที่เพิ่งนอนเมื่อสองชั่วโมงที่แล้วแต่เขากลับตื่นขึ้นมาเวลาเจ็ดโมงเช้าของวัน มาเวอริคยันตัวลุกนั่งก่อนยกมือกุมขมับแล้วปรายตามองคนข้างกายริชาร์ด มาร์การ์เล็ต ผู้นำมาเฟียตระกูลมาร์การ์เล็ตในประเทศรันเซีย แม้จะไม่ใช่องค์กรใหญ่มากมายอะไร แต่ก

  • One day, you'll kneel for me.   Episode - 0

    “นายจะนอนไปถึงเมื่อไหร่ฟินน์? รีบลุกไปจัดการตัวเองได้แล้ว” น้ำเสียงของผู้เป็นนายนาม มาเวอริค คาร์ลอฟ ค่อนข้างหงุดหงิดและไม่พอใจเป็นอย่างมาก เพราะเดิมทีหากทำหน้าที่เสร็จเรียบร้อย ฟินน์จะต้องออกจากห้องไปก่อนแล้ว แต่เมื่อคืนฟินน์ถูกมาเวอริคทำหนักเกินไป ตรงนี้จึงพอเข้าใจแต่การตื่นทีหลังเขา มันดูไร้ความ

  • One day, you'll kneel for me.   Episode – 4

    3 วันต่อมามาเวอริคลืมตาขึ้นมาพร้อมกับความปวดร้าวทั้งร่างกาย และภาพเพดานที่คุ้นเคยมันก็ทำให้เขารู้ตัวว่า ตัวเขาเข้ามาอยู่ห้องขังใต้ดินเป็นเวลาสามวันแล้ว มันทั้งอับทั้งชื้นและมีแสงสว่างเพียงเล็กน้อย มาเวอริคค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจแล้วพยุงตัวขึ้นลุกนั่ง หัวคิ้วขมวดเข้าหากันยามความเจ็บแปล๊บวิ่งไปทั่วร่างทั

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status