Episode – 5/3

[ขอโทษแกด้วยแต่คำตอบคือยัง ปีเตอร์ต้องการทำสมาธิอีกหน่อยและอากาศตอนนี้ส่งผลมาก ลมเริ่มแรงขึ้นทุกที แม้แต่ทางนิกซ์หรือแรนดี้ก็ด้วย]

“เร่งมือหน่อย เราต้องจบมันภายในวันนี้” รามิเอลกล่าวก่อนเขาจะตัดสินใจเข้าไปสกัดอเล็กซานเดอร์พร้อมด้วยมาเวอริคที่มาเสริมได้ทันพอดี

ขณะเดียวกันภายในคฤหาสน์ที่ห้องทำงานของเอดิสัน เอเวอร์เร็ตต์ที่ฝ่ามาได้กำลังเผชิญหน้ากับผู้นำคาร์ลอฟ ตามเนื้อตัวของเอเวอร์เร็ตต์มีบาดแผลหลายแห่ง เขาถอดเสื้อที่ขาดจากการปะทะออกแล้วผ่อนลมหายใจ

“พอได้มาเจอตัวจริงแล้ว นายดูดีกว่าที่คิดไว้นะ?” เอเวอร์เร็ตต์เอ่ยยิ้ม ๆ แล้วทิ้งเสื้อลงบนพื้นห้อง เอดิสันแค่นยิ้มก่อนสวมถุงมือหนังสีดำแล้วลุกขึ้นยืน

“สมกับที่เป็นเบอร์หนึ่งรันเซีย ฝ่าเข้ามาถึงฉันจนได้” เอดิสันเดินอ้อมโต๊ะทำงานมาแล้วมองสภาพของเอเวอร์เร็ตต์ “แกติดใจอะไรเมอร์ลินนักหนาถึงดูรักใคร่มันจนเกินหน้าเกินตาพ่อแบบฉัน” เอ่ยถามอย่างสนใจ

“นายอย่าใช้คำว่าพ่อเลยถ้านายไม่ได้มองเมอร์ลินเป็นลูก” พูดจบทั้งสองก็เข้าปะทะกัน เอเวอร์เร็ตต์ปล่อยหมัดตรงเข้าใส่ เอดิสันหลบได้พร้อมปัดแขนเอเวอร์เร็ตต์ด้วยเทคนิคของไอคิโดก่อนยกขาหวังเตะเข้าลำตัวแต่เอเวอร์เร็ตต์ย่อตัวพร้อมใช้แขนป้องกันได้ทัน

“ฉันจะตอบคำถามนายแต่นายก็ต้องตอบฉันด้วยเหมือนกัน”

“เอาสิ ฉันจะให้เป็นรางวัลที่แกฝ่าคนของฉันเข้ามาได้” เอดิสันยิ้มเยาะก่อนหมุนตัวเตะเอเวอร์เร็ตต์ เอเวอร์เร็ตต์หลบได้ทันแต่ก็เสียหลักเล็กน้อย เอดิสันใช้จังหวะนั้นพุ่งเข้าใส่ก่อนฝ่ามือของทั้งสองคนจะประกบกันแล้วผลัดกันดันไปมาราวกับวัดพละกำลังของกันและกัน “หนูเมอร์ลินน่ะไม่ได้ประหลาดอย่างที่พวกนายยัดเยียด ทั้งนิสัยดี น่ารัก ฉันถึงไม่เข้าใจว่าทำไมนายถึงเกลียดลูกตัวเองนักหนาทั้งที่นายดูจะไม่รู้จักลูกตัวเองเลยด้วยซ้ำ”

ผัวะ...

เอดิสันเตะขาเอเวอร์เร็ตต์ก่อนจะล้มลงไปพร้อมกันแล้วกลิ้งไปบนพื้น ทว่า เอดิสันเป็นฝ่ายได้เปรียบขึ้นอยู่ด้านบนและใช้น้ำหนักตัวกดทับเอเวอร์เร็ตต์ไว้

“ฉันจะตอบแกให้แล้วกันว่าทำไม เพราะฉันอิจฉาและมันยังแย่งบางสิ่งจากฉันไปน่ะสิ ทั้งที่ฉันยอมรับสิ่งประหลาดที่เกิดในตัวแต่สิ่งตอบแทนที่ฉันได้มาคือฉันต้องเสียลูกที่เกิดจากคนที่ฉันรัก” คำตอบที่ออกจากปากเอดิสันทำเอเวอร์เร็ตต์อึ้ง

“...นายท้องได้?”

“ใช่ ฉันท้องได้เหมือนเมอร์ลินเพราะฉันเกิดจากผู้ชายที่ท้องได้ในตระกูลคาร์ลอฟ ฉันเกิดจากแม่ที่เป็นผู้ชายแต่ทำไมคนที่เกิดจากผู้หญิงสายเลือดอื่นแบบมันถึงได้มดลูกที่สมบูรณ์พร้อมแบบนั้น!” เอดิสันตวาดเสียงกร้าว สีหน้าดูเจ็บแค้นและโกรธเกลียดเมอร์ลินยามพูดถึง

“ไร้สาระ” เอเวอร์เร็ตต์แทงเข่าใส่แผ่นหลังเอดิสันก่อนใช้จังหวะนั้นพลิกกลับขึ้นมาอยู่ด้านบนแล้วดึงมือออกปล่อยหมัดเข้าหน้าเอดิสันไปที “เหตุผลของนายมันขี้แพ้ชวนตีไปหน่อย” พูดจบก็ปล่อยไปอีกหมัดก่อนถูกเอดิสันสวนกลับด้วยการใช้แรงที่มีเหวี่ยงเอเวอร์เร็ตต์เข้าใส่โต๊ะทำงาน ตอนนี้พละกำลังของเอเวอร์เร็ตต์ลดหายไปกว่าครึ่งจากการฝ่าเข้ามาข้างใน ไหนจะบาดแผลเต็มตัวอีก แค่รอดไปได้ก็ถือว่าใช้โชคที่มีหมดแล้ว

“ลองให้ลูกแกตายสักคนสิ แล้วแกจะเข้าใจ” เอดิสันไม่อาจยอมรับคำพูดของเอเวอร์เร็ตต์ได้ ขี้แพ้ชวนตีงั้นเหรอ? ไม่ได้เสียลูกไปก็พูดได้นิ? เอดิสันเข้าปะทะกับเอเวอร์เร็ตต์อีกครั้งและคราวนี้เขาหมายมั่นจะฆ่าเอเวอร์เร็ตต์ให้ได้ ในการต่อสู้ของผู้นำ ในหัวของพวกเขากลับมีเรื่องที่คิดแตกต่างกันไป เอเวอร์เร็ตต์เป็นห่วงลูก ๆ และคนของโรนัลเดล ส่วนเอดิสันคิดถึงแต่สิ่งที่เกิดขึ้นกับตระกูลคาร์ลอฟ

ตระกูลคาร์ลอฟถือเป็นตระกูลประหลาดที่ผู้ชายสามารถตั้งครรภ์ได้แต่ไม่ใช่กับทุกคน ผู้ชายที่จะได้รับความแปลกประหลาดนั้นก็ต่อเมื่อเกิดจาก ‘แม่ที่เป็นผู้ชาย’ เช่นเดียวกับเอดิสัน แม่ของเขาเป็นผู้ชายและให้กำเนิดเขามา แต่หลังจากคลอดเอดิสันมาได้เพียงหนึ่งวัน มารดาเขาเสียชีวิตจากการตัดสินใจผ่าเอามดลูกออก

เอดิสันจึงเป็นคนสุดท้ายที่เกิดจากผู้ชายและเป็นคาร์ลอฟเพียงคนเดียวที่อุ้มท้องได้ ส่วนสายเลือดอีกครึ่งมาจากตระกูลนักการเมืองก่อนหน้าตระกูลมารีแอนน์จะขึ้นมา ส่วนพ่อที่เลี้ยงเขามาแท้จริงแล้วเป็นลุงแท้ ๆ ลุงเขาเกลียดการที่ผู้ชายอุ้มท้องได้แต่ก็หาประโยชน์จากสิ่งเหล่านั้นอย่างหน้าไม่อาย

เอดิสันเกลียดตัวเองที่อุ้มท้อง เกลียดที่ตนเองถูกใช้หาประโยชน์แต่เขาไม่อาจปฏิเสธลุงได้เลยและแม้เอดิสันจะได้เจอกับอเล็กซานเดอร์ที่มาจากตระกูลลิเวียธาน ตระกูลรับใช้คาร์ลอฟและเป็นตระกูลยุคแรกเริ่มของสายงานบอดี้การ์ด พวกเขาได้รักกัน แต่ไม่ว่าจะรักกันแค่ไหน ความสัมพันธ์ก็เป็นได้แค่ความลับที่ต้องเก็บให้พ้นจากสายตาของคาร์ลอฟ จนกระทั่งเอดิสันถูกลุงจับเขาคลุมถุงชนกับลูกชายตระกูลการเงิน เขาจะต้องท้องกับคู่ของเขาและแน่นอนว่าเขาตลบหลังโดยการท้องกับอเล็กซานเดอร์แทน โดยมีคู่ของเขาให้ความร่วมมือเพราะตนเองมีก็คนรักอยู่แล้วเหมือนกัน เอดิสันและอเล็กซานเดอร์ช่วยกันหลอกทุกคนว่าเอดิสันท้องกับคู่ที่ลุงต้องการ ลูกของเขาจะได้เกิดอยู่แล้วเชียว เหลือเวลาอีกแค่สองเดือนเท่านั้น อีกแค่สองเดือน...

“ฉันหวังว่าครรภ์เป็นพิษที่ฉันเป็นมันจะถูกส่งไปหาลูกสะใภ้ของนาย” เอดิสันพูดขึ้นมาพร้อมรอยยิ้ม การที่เมอร์ลินที่ไม่ได้ออกจากท้องเขาแต่กลับมีมดลูกที่พร้อมสมบูรณ์นั้น มันทำให้เอดิสันรู้สึกว่า ‘ความเป็นคาร์ลอฟที่แท้จริงได้ถูกเมอร์ลินแย่งไป’ ทั้งที่เขาคือคาร์ลอฟที่แท้จริงเพียงคนเดียวมาตลอด เอดิสันรู้ดีว่าการอิจฉาลูกที่เกิดจากเขามันเป็นเรื่องที่น่าสมเพช แต่หากคิดว่าถ้ามดลูกของเขามันสมบูรณ์เหมือนกับเมอร์ลิน ลูกของเขาจะตายไหม? เขาคงไม่เสียลูกไปแบบนี้และบางทีตัวเขาอาจจะไม่เป็นคนบ้าอำนาจเหมือนกับตอนนี้ก็เป็นได้

“เชื่อเถอะ มันจะไม่เกิดขึ้น”

ปัง!!

เอเวอร์เร็ตต์และเอดิสันชะงักพร้อมสีหน้าตกใจกับเสียงปืนที่ดังสนั่น เอเวอร์เร็ตต์รู้จักเสียงนี้ดี เสียงปืนซุ่มยิงของปีเตอร์และเป้าหมายของพวกเขา...

“ฉันมีเรื่องที่ต้องบอกนาย เอดิสัน คาร์ลอฟ ...เป้าหมายของพวกฉันไม่ใช่นายแต่เป็นอเล็กซานเดอร์มาตั้งแต่แรก” สิ้นเสียงของเอเวอร์เร็ตต์ เอดิสันหน้าซีดลงทันตาก่อนจะต่อยเอเวอร์เร็ตต์ที่ยืนรับหมัดแล้ววิ่งออกจากห้องไป เอเวอร์เร็ตต์เห็นสีหน้าของเอดิสันแล้วถอนหายใจอย่างเจ็บปวด ไม่นึกเลยนะว่าวันที่เขาต้องฆ่าคนรักของใครมันจะมาเร็วขนาดนี้