LOGINShare
Chapter 36
publish date:
2026-11-08 19:49:09ออกัสพาเจ้าล็อตเต้มาไว้ที่ห้องนอน ก่อนที่จะไปเตรียมตัวอาบน้ำเข้านอน
‘แค่ไม่รู้ว่าควรทำหน้ายังไงดีที่รู้ว่าตัวเองเกิดวันเดียวกับหมา’ จู่ ๆ ประโยคที่วันเดย์พูดก่อนจะแยกกัน ก็ดันแวบเข้ามาในหัว อะไรจะบังเอิญขนาดนั้น
ช่วงสายของอีกวัน
“วันนี้ตอนเย็นคุณผู้หญิงให้ผมพาคุณไปดูที่ทำลานจอดรถ เผื่อว่าอยากต่อเติมอะไรเพิ่ม”
“เมื่อวานก็บอกไปกับทางสถาปนิกแล้วนะ มีอะไรต้องเพิ่มอีก”
“ก็ใช่ แต่คุณผู้หญิงบอกว่าอยากให้คุณไปดูจากสถานที่จริง จะได้ชัวร์ว่าอยากได้อะไรยังไง เพราะเดี๋ยวถ้าทำไม่ถูกใจ ต้องมาเสียเวลาทุบทิ้งสร้างใหม่อีก”
“ก็ตามนั้นแล้วกันครับ เดี๋ยวเลิกเรียนผมไป ผมก็ไม่อยากมานั่งแก้ไขบ่อย ๆ เหมือนกัน” ตั้งแต่หอถูกทุบไป ตอนนี้ทีมก่อสร้างเข้าเคลียร์พื้นที่ตรงนั้นเป็นที่โล่ง ๆ จนเกือบหมด เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการทำลานจอดรถ
ออกัสเองก็อยากเห็นเหมือนกัน ว่ามันพอจะทำอะไรได้อีก
“ทั้ง 2 คนวันนี้เลิกเรียนไปไหนกันไหม ว่าจะชวนไปดูลานจอดรถที่กำลังจะทำ” ออกัสเอ่ยชวนเพื่อนทั้งสองคนหลังจากที่เลิกเรียนแล้ว
“เรามีไปทำธุระกับแม่ ไว้คราวหน้านะกัส” ไข่มุกปฏิเสธออกมาก่อนจะเดินออกไป ออกัสมองเธอเดินไปจนลับตา แล้วจึงหันกลับมาหาวายุ
“วายุ มึงว่างไหม” เขาเอ่ยถามเพื่อนสนิทคนสุดท้ายที่ยืนอยู่กับด้วยกัน
“กูว่าง เดี๋ยวไปเป็นเพื่อนก็ได้” เมื่อนัดกันเป็นที่เรียบร้อย ที่เหลือก็แค่รอเวลาที่คนขับรถจะมารับเท่านั้น เขาทั้งสองคนจึงชวนกันเล่นเกมสปีดดรีฟเตอร์ฆ่าเวลาไปพลาง ๆ
ตกเย็นวันเดย์ก็มารับทั้งสองที่หน้าคณะ ก่อนที่จะวนรถไปเข้าด้านหลังของลานจอดรถที่เขามารับออกัสกับวายุ ดูท่าคนขับของเขาจะคุ้นเคยเส้นทางแถวนี้เป็นอย่างดี คงเพราะอยู่ที่หอนั้นมานาน
“พี่เดย์รู้ทางลัดเยอะดีนะครับ” หลังจากนั่งเงียบมาตั้งแต่ขึ้นรถ วายุเลยเป็นฝ่ายเอ่ยปากชวนคนขับรถของออกัสคุย
“ก็หอที่ถูกทุบไปพี่อยู่มาตั้งแต่ปี 1 เลยรู้ทางเข้าออกหลายทาง ขืนขับออกถนนใหญ่กว่าจะไปกลับรถมาได้ ไม่ต้องไปไหนกันพอดี”
“แต่ได้ไปอยู่บ้านไอ้คุณชายก็ดีแล้วพี่ บ้านใหญ่อย่างกับวัง ผมคบกับมันมาตั้งนาน ยังเดินสำรวจบ้านมันไม่ทั่วเลยครับ”
ทุกการสนทนาระหว่างวายุกับวันเดย์จะต้องมีออกัสเป็นบุคคลที่สามเสมอ ทั้ง ๆ ที่เขาอุตส่าห์ไม่ออกความเห็นอะไรแล้วแท้ ๆ
ไม่นานรถหรูก็เลี้ยวมาจอดด้านหน้าลานจอดรถที่ตอนนี้ยังเป็นพื้นที่โล่ง ๆ ไม่มีอะไรเลย แต่อีกไม่กี่เดือนมันจะถูกเนรมิตใหม่ ให้กลายเป็นลานจอดรถส่วนตัวของออกัสแล้ว
“รั้วด้านหลัง คุณผู้หญิงบอกว่าคุยกับทางมหาวิทยาลัยให้แล้วนะครับ ว่าสามารถใช้เป็นทางเข้าออกได้” คนตรงหน้าเอ่ยบอก
“โห ก็ดีเลย ตรงนั้นมันติดกับตึกคณะเราพอดี สบายเลยแบบนี้”
“อืมใช่ พี่เดย์ครับพี่ช่วยจดตามที่ผมบอกด้วยนะครับ” ออกัสหยิบแว่นกันแดดออกมาใส่ ก่อนจะเริ่มเดินสำรวจ เพื่อดูว่าตรงไหนเหมาะที่จะเอามาทำอะไร ส่วนวันเดย์ก็รีบหยิบสมุดกับปากกาออกมาจากกระเป๊าเป้ แล้วเดินตามเขา
“ที่จอดสำหรับรถ 5 คัน แบบมีหลังคาและประตูเปิดปิดออโต้” ออกัสบอกสิ่งที่คุณหนูต้องการ แล้วให้วันเดย์จดบันทึกตาม ถึงสีหน้าจะดูไม่พอใจสักเท่าไร แต่เขาก็ปฏิเสธไม่ได้
“ไอ้กัส พื้นที่เหลือตั้งเยอะทำเป็นห้องไว้ให้เรามานั่งเล่นกันไหม” วายุที่เดินเข้ามาเอ่ยขึ้นมาหลังจากที่เดินดูพื้นที่รอบ ๆ มาแล้ว
“กูจัดการเรียบร้อย แต่แบบที่สั่งไปไม่รู้ว่าคนที่ออกแบบเขาจะเข้าใจหรือเปล่า” ออกัสตอบกลับ เมื่อวายุพูดจบ
“มึงให้เขาทำแบบไหน” วายุเอ่ยถามขึ้น
“ก็กูอยากได้เป็นห้องมิตติ้ง เป็นโซน ๆ มีห้องนั่งเล่น ห้องหนังสือแล้วมีมุมเอาไว้นั่งทำงานแบบครบวงจรเอาไว้ทำโปรเจกต์ส่งอาจารย์อะไรแบบนั้น แต่เขาเข้าใจว่ากูจะสร้างบ้าน” ผมอธิบายให้เพื่อนฟัง
“ไอ้กัส!! ที่กูฟังมา ขนาดพอ ๆ กับบ้านหลังหนึ่งเลยนะ ขาดแค่ห้องนอน” แม้แต่เพื่อนสนิทของออกัสเองยังไม่เข้าใจความต้องการของเขาสักเท่าไร
“พี่เดย์ทำอะไรครับ” ออกัสคุยกับวายุเพลินไปหน่อยจนลืมไปเลยว่ามีคนขับรถมาด้วย เขาหันไปมองเห็นว่าวันเดย์กำลังก้มหน้าก้มตาเขียนอะไรบางอย่างลงในสมุด ก่อนที่พี่เขาจะเดินเข้ามาหา
“แบบนี้เหรอที่คุณอยากได้” ดูเหมือนว่าในที่สุดก็มีคนที่เข้าใจออกัสสักที ถึงแม้ว่าคนคนนั้นไม่ควรจะเป็นวันเดย์ก็ตาม
“ตรงกลางก็ทำเป็นสวนเล็ก ๆ เอาไว้นั่งเล่นก็ได้นะ หาต้นไม้ใหญ่มาลง ก็ไม่ร้อนแล้วหรือจะทำเป็นศาลานั่งพักเล็ก ๆ ก็สวยดี” พี่มันชี้ไปตรงกลางของแบบร่าง
ภาพที่วันเดย์ร่างมาก็ไม่ใช่แค่ขีด ๆ เขียน ๆ มั่วนะ แต่มีการใส่โครงสร้างบอกรายละเอียดชัดเจนในระดับหนึ่ง
“โคตรเก่งเลยพี่ พี่เดย์ถ้าไอ้กัสไล่ออกรีบออกเลยนะพี่ มาขับรถให้ผมแทน” วายุเอ่ยชมในความเก่งของวันเดย์ และไม่ลืมที่จะกวนออกัสไปด้วย
Latest chapter
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 37
“มึงฝันเหรอวายุ” ออกัสเลยกวนกลับ“อะไรวะ แค่นี้ต้องหวงด้วย” วายุแกล้งบ่นอุบอิบออกมา“หวงอะไรของมึง พูดมาก เดี๋ยวถ้ามึงเอารถมาจอด กูจะคิดวันละพันเลย” ออกัสเอ่ยแกล้งเพื่อนสนิทอย่างวายุหลังจากที่เดินสำรวจจนพอใจ พวกเขาก็เตรียมตัวกันแยกย้าย วันนี้วายุไม่ได้ขับรถมา ตอนแรกออกัสตั้งใจว่าจะไปส่ง แต่วายุยืนยันว่าจะกลับเอง“เดี๋ยวมึงแวะให้กูลงที่ห้างแล้วกัน กูว่าจะแวะซื้อไอศกรีมไปฝากแม่หน่อย เห็นวันก่อนบ่นอยากกิน” วายุบอกกับออกัสในขณะที่เดินไปที่รถ“ไอศกรีม” คนขับรถของออกัสพูดขึ้นอย่าง งง ๆ“ไปร้านที่พี่ทำงานอยู่ก็ได้ครับ” ออกัสเอ่ยขึ้น วันเดย์ทำหน้างง ๆ แต่ไม่พูดอะไรก่อนจะออกรถไปยังเป้าหมายที่เขาบอกเย็น ๆ แบบนี้ห้างสรรพสินค้ามีผู้คนมาใช้บริการมากทำให้ที่จอดรถดูแน่นไปหมด วันเดย์พาวนอยู่สักพักถึงจะได้ที่จอดรถ“มึง นั่นรถบ้านไข่มุกไม่ใช่เหรอ” วายุสะกิดออกัสก่อนจะชี้ให้เขาดู“คงจะมาทำธุระกับที่บ้าน” ออกัสตอบกลับอย่างไม่ได้คิดอะไร“เออ ๆ งั้นกูกลับก่อนนะ ไปก่อนนะครับพี่เดย์” วายุเดินแยกไปอีกทาง ส่วนออกัสกับวันเดย์ก็พากันเข้าไปในห้าง จุดมุ่งหมายคือร้านไอศกรีมที่
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 36
ออกัสพาเจ้าล็อตเต้มาไว้ที่ห้องนอน ก่อนที่จะไปเตรียมตัวอาบน้ำเข้านอน‘แค่ไม่รู้ว่าควรทำหน้ายังไงดีที่รู้ว่าตัวเองเกิดวันเดียวกับหมา’ จู่ ๆ ประโยคที่วันเดย์พูดก่อนจะแยกกัน ก็ดันแวบเข้ามาในหัว อะไรจะบังเอิญขนาดนั้นช่วงสายของอีกวัน“วันนี้ตอนเย็นคุณผู้หญิงให้ผมพาคุณไปดูที่ทำลานจอดรถ เผื่อว่าอยากต่อเติมอะไรเพิ่ม”“เมื่อวานก็บอกไปกับทางสถาปนิกแล้วนะ มีอะไรต้องเพิ่มอีก”“ก็ใช่ แต่คุณผู้หญิงบอกว่าอยากให้คุณไปดูจากสถานที่จริง จะได้ชัวร์ว่าอยากได้อะไรยังไง เพราะเดี๋ยวถ้าทำไม่ถูกใจ ต้องมาเสียเวลาทุบทิ้งสร้างใหม่อีก”“ก็ตามนั้นแล้วกันครับ เดี๋ยวเลิกเรียนผมไป ผมก็ไม่อยากมานั่งแก้ไขบ่อย ๆ เหมือนกัน” ตั้งแต่หอถูกทุบไป ตอนนี้ทีมก่อสร้างเข้าเคลียร์พื้นที่ตรงนั้นเป็นที่โล่ง ๆ จนเกือบหมด เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการทำลานจอดรถออกัสเองก็อยากเห็นเหมือนกัน ว่ามันพอจะทำอะไรได้อีก“ทั้ง 2 คนวันนี้เลิกเรียนไปไหนกันไหม ว่าจะชวนไปดูลานจอดรถที่กำลังจะทำ” ออกัสเอ่ยชวนเพื่อนทั้งสองคนหลังจากที่เลิกเรียนแล้ว“เรามีไปทำธุระกับแม่ ไว้คราวหน้านะกัส” ไข่มุกปฏิเสธออกมาก่อนจะเดินออกไป ออกัสมองเธอเดินไปจนลับตา แล้วจึงห
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 35
“น้อยคนนะที่ผู้ชายจะทำอาหารเก่ง เพราะเก่งทุกอย่างแบบนี้หรือเปล่า ถึงขับรถถูกใจเจ้ากัส” พ่อของออกัสเอ่ยชมวันเดย์ก่อนที่จะหันมามองหน้าเขา“ยิ้มอะไรของพี่” ออกัสเงยหน้ามองคนที่โดนพ่อเขาชมกำลังยืนยิ้มแล้วหันหน้ามาทางเขาอยู่ก่อนแล้วเลยถามขึ้น“เปล่าครับ คุณหนู” วันเดย์จงใจเน้นคำว่าคุณหนู เพราะเขารู้ว่าออกัสไม่ชอบเวลาที่เขาเรียกแบบนั้น“กัสอิ่มแล้ว ยังไงขอตัวก่อนนะครับ ต้องรีบไปทำงานส่งอาจารย์” ออกัสเอ่ยก่อนจะหันหลังเดินออกมา แต่ธันวาเรียกเขาเอาไว้เสียก่อน“พี่กัส เดี๋ยวก่อนครับ วันนี้พี่กัสเอาล็อตเต้ไปนอนด้วยได้ไหมครับ ช่วงนี้น้องซึม ๆ สงสัยเพราะพี่ไม่ค่อยมาหา” ธันวาบอกกับออกัส“ได้ ๆ เดี๋ยวพี่ขึ้นไปรับเอง” ออกัสเดินไปกดลิฟต์ขึ้นไปยังชั้น 3 เพื่อรับลูกสาวสุดที่รัก ช่วงนี้เขาไม่ค่อยมีเวลามาหา เจ้าหมาตัวน้อยเลยอาจจะมีอาการเหงา คิดถึงเขาเลยทำให้ซึม ๆ ไป เป็นธรรมดาของหมาที่ค่อนข้างติดเจ้าของทันทีที่ได้ยินเสียงลิฟต์เปิด เจ้าลูกสาวแสนรู้ก็รีบวิ่งมาหาออกัสทันที เขาอุ้มล็อตเต้ขึ้นมาแนบอก แล้วกดลิฟต์ลงกลับมาชั้นล่าง ตอนนี้ทุกคนกำลังเตรียมตัวแยกย้ายไปพักผ่อน ส่วนคนขับรถของเข
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 34
“พี่เดย์!!!! พี่ช่วยเบาเสียงเพลงหน่อยได้ไหมครับ เสียงมันดังมากเลย” ออกัสตะโกนบอก“อะไรนะ!!!” วันเดย์แกล้งไม่ได้ยินถามออกัสซ้ำอีกครั้ง“ผมบอกให้เบาเสียงเพลงหน่อย หูจะแตกแล้ว!!!” ออกัสพยายามตะโกนออกไปสุดเสียงเท่าที่จะทำได้ แต่คำตอบที่ได้กลับมาทำเอาเขาพูดอะไรไม่ออกอีกเลย“อ๋อ เปลี่ยนเพลง ได้ ๆ ๆ”ตลอดทางออกัสพยายามตะโกนให้วันเดย์ลดเสียงก็ไม่สามารถทำได้ เขาต้องทนฟังเสียงเพลงดัง ๆ มาจนถึงบ้าน เขาไม่รู้ว่าตัวเองลงจากรถและยืนหน้าบ้านตัวเองนานแค่ไหน เพราะในหูตอนนี้ยังมีเสียงเพลงดังกึกก้องอยู่ตลอดเวลา จนนึกว่าตัวเขายังอยู่ในรถเสียอีก“พี่กัสเป็นอะไรครับ ผมเห็นพี่ยืนนิ่งอยู่ตรงนี้มาสักพักแล้วนะ” ธันวาเดินเข้ามาทักออกัสที่เห็นยืนนิ่งอยู่หน้าบ้านพักตัวเอง“...”“พี่กัส!!”“เบาเพลงหน่อย!!!!” ออกัสตะโกนออกไปสุดเสียง จนธันวากระโดดขึ้นด้วยความตกใจ“ฮะ!!! พี่เป็นอะไรน่ะครับ” ออกัสไม่รู้ว่าจะตกใจอะไรก่อนดีเหมือนกันระหว่างตัวเองกับธันวามายืนอยู่ตรงนี้ตอนไหน“ไม่ใช่ ๆ เปล่า ๆ พี่ไม่ได้เป็นอะไร แล้วคนที่จะมาคุยเรื่องออกแบบมาถึงหรือยัง” ออกัสรีบปฏิเสธธันวา แล้วเอ่ยถามสถาปนิกที่มีนาเรียกมา“
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 33
“เคลิ้มอะไรครับ ผมก็แค่ง่วงนอน”“ไอ้เดย์มันดูดีใช่ไหมล่ะ เวลาอยู่กับเครื่องดนตรี เพราะตอนที่มันได้อยู่กับของพวกนี้ มันได้เป็นตัวของตัวเองมากที่สุดแล้วแหละ”“แล้วพี่จะมาบอกผมทำไมครับ มันก็เรื่องของเขา ไม่เกี่ยวกับผมสักหน่อย” รุ่นพี่ในชมรมคนนั้นถือวิสาสะนั่งลงข้าง ๆ ออกัสจริง ๆ รุ่นพี่คนนี้ออกัสค่อนข้างคุ้นหน้ากันเป็นอย่างดี เพราะเป็นหนึ่งในกลุ่มรุ่นพี่เถื่อน ที่อยู่กับคนขับรถของเขาบ่อย ๆ“ไอ้คุณนีโอ มานั่งทำเหี้ยอะไรตรงนี้ครับ วงมึงไม่มีซ้อมหรือไง” หลังจากวงของวันเดย์ที่ซ้อมอยู่จบลง คนขับรถของออกัสก็เดินมาเท้าเอวจ้องหน้าเพื่อนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เขา“ก็วงมึงซ้อมเสียงดัง รบกวนวงเทพ ๆ อย่างกู อีกอย่าง กูอยากมาทำความรู้จักสมาชิกใหม่ด้วย เพิ่งรู้ว่าญาติดีกันแล้ว” นีโอตอบวันเดย์ ก่อนจะหันมามองออกัสเล็กน้อยแล้วหันกลับไปถามพี่มันอีกครั้ง“น้องมันไม่ใช่สมาชิกใหม่ น้องมันแค่มานั่งรอกูเฉย ๆ” วันเดย์ตอบ“ก็ปกติเห็นมึงบอกห้ามพาคนนอกเข้าชมรม”“กูเป็นคนขับรถบ้านน้องมัน ก็เลยต้องให้มารอ เดี๋ยวเสร็จงานชมรมจะกลับบ้านแล้ว”“เออดีจริง เป็นคนขับรถเขา แต่ให้เขามานั่งรอ แหม!! ดีเว้ย ๆ
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 32
“มานั่งทำอะไรแถวนี้” ออกัสนั่งมองโทรศัพท์ในมือไม่รู้ว่านานเท่าไร ก่อนที่จะมีคนเดินมาใกล้แล้วเอ่ยทักขึ้น“ทำไม ตรงนี้มีป้ายห้ามนั่งเหรอครับ ผมถึงนั่งไม่ได้”“คนถามดี ๆ อยากกลับบ้านแล้วหรือไง หน้างอเชียว”“เปล่า ผมแค่ไม่มีอะไรทำ เพื่อน ๆ กลับกันไปหมดแล้วก็แค่นั้น” ร่างสูงของวันเดย์เดินเข้ามาหาออกัสที่นั่งหลบอยู่ใต้ต้นไม้ใกล้ ๆ กับห้องชมรมดนตรี“โทรให้ที่บ้านมารับก่อนไหม อีกพักใหญ่เลยนะกว่าจะเสร็จ”“หน้าที่รับส่งผม มันเป็นหน้าที่พี่” ออกัสเอ่ยออกมาพร้อมปรายตามองคนที่ยืนอยู่หน้า“เออ ย้ำจัง รู้แล้วว่าเป็นคนขับรถ งั้นไปนั่งในชมรมไหมตรงนี้มันร้อนเดี๋ยวเป็นลมตาย ผมไม่มีปัญญาหาลูกชายไปคืนให้พ่อคุณหรอกนะ” วันเดย์พูดกวนประสาทออกัสอีกครั้ง“คนนอกเข้าได้ด้วยเหรอ” ออกัสถามด้วยความสงสัย“ปกติก็ห้ามนะ แต่ถือว่าเป็นกรณีพิเศษแล้วกัน จะไปไม่ไป”“ไป!!” ออกัสตอบพร้อมดีดตัวลุกขึ้น เรื่องอะไรที่เขาจะต้องทนร้อนอยู่ตรงนี้ละ อย่างน้อยในชมรมบรรยากาศก็คงดีกว่าตรงนี้“เออเมื่อกี้เพื่อนคุณมาหาผมที่ชมรมด้วยนะ” จู่ ๆ วันเดย์เอ่ยขึ้นมาในระหว่างที่เดินไปห้องชมรม“เพื่อนคนไหน แล้วเขามาทำไมเหรอครับ” ออ
You May Also Like
![ไขรหัสรัก You’re my keys. [OMEGAVERSE]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
ไขรหัสรัก You’re my keys. [OMEGAVERSE]
DILEMMA 281.4K viewsอุ่นใจใกล้กัณฐ์ Tossakan the series
Karinrumpa2.0K viewsรักรสแซ่บ
theoneyoulove5.4K viewsรักนี้...ไม่จำกัดนิยาม
หลงเวลา /จู้หมิง1.3K viewsเพรงพ่าย
ลลนล1.1K viewsอุบัติร้ายกวีรักโกลาหล
นรกสร้าง684 viewsเหตุเกิดบนดาดฟ้า
นนท์นที ชตรีญา816 viewsคุณนายเอมอร
บาริสต้าสายรุ้ง604 views
