Librairie
Rechercher
Accueil / โรแมนติก / Only You! หัวใจดวงนี้เป็นของคุณ / ก็ไม่มีอะไรพิเศษ 2/2 - 8 -

Partager

ก็ไม่มีอะไรพิเศษ 2/2 - 8 -

Auteur: JAOTUNTEE
last update Date de publication: 2025-02-13 02:05:05

ก็ไม่มีอะไรพิเศษ 2/2

- 8 -

หลังจากที่จัดการเช็กอินห้องแล้ว พนักงานต้อนรับก็ยื่นคีย์การ์ดและพาขึ้นมาที่ห้องพัก ฉันเดินเข้ามาในห้องซึ่งห้องที่นี่ค่อนข้างกว้างมาก มีเตียงขนาดคิงไซต์สีครีมตั้งอยู่กลางห้อง ฉันเปิดประตูออกไปก็เป็นระเบียงขนาดใหญ่ มองออกไปเห็นทะเลสาบสีฟ้าครามที่ด้านนอกมีชุดโซฟาตั้งอยู่ริมระเบียง ให้นั่งชมพระอาทิตย์ตกในอีกไม่กี่ชั่วโมง พระอาทิตย์ก็น่าจะใกล้ตกดินแล้วมันต้องสวยมากแน่ ๆ แค่คิดก็มีความสุขแล้วละยาหยีเอ๊ย

สายลมจากทะเลสาบพัดกระทบใบหน้าเบา ๆ กลิ่นอายของน้ำทะเลปะทะจมูกช่างสดชื่น ฉันเดินมานั่งที่โซฟาริมระเบียงมองพระอาทิตย์ที่เริ่มอ่อนแสงลงเล็กน้อย พร้อมที่จะตกริมทะเลอีกในไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้านี้อย่างชื่นชม แสงแดดอ่อน ๆ ที่กระทบผิวน้ำบนพื้นผิวทะเลสาบจึงเกิดแสงระยิบระยับ ฉันไม่เคยเห็นภาพสวยงามอะไรแบบนี้มาก่อน

พอคิดทบทวนมันก็น่าขันดีนะวันแรกที่มาก็พบว่าหิมะตกหนักจนฉันไม่สบายเข้าโรงพยาบาล แต่พอสองวันถัดมาฉันกลับได้มานั่งรอดูพระอาทิตย์ตกที่ริมทะเลสาบ ลมที่พัดมาไม่ขาดสายสมกับที่ได้ชื่อว่าเกาะที่มีลมเยอะอย่างที่ฉันอ่านเจอในGoogle ฉันนั่งสักพักก็เดินกลับเข้ามาในห้องซึ่งก็เห็นพี่ภูเดินไปเปิดประตู ก็พบว่ามีรูมเซอร์วิสเข็นอาหารมาให้จัดแจงยกอาหารวางไว้ที่โต๊ะแล้วก็เดินออกไป

ฉันยืนมองอาหารตรงหน้าแล้วก็นึกได้ว่าตั้งแต่ออกจากโรงพยาบาลได้แค่ดื่มน้ำแก้วเดียว ยังไม่มีอะไรตกถึงกระเพาะอาหารเลย ยิ่งเห็นอาหารหน้าตาน่าทานตรงหน้ายิ่งยั่วให้เกิดการปั่นป่วนของกระเพาะอาหาร

“วันนี้พี่ว่าเราทานอาหารที่ห้องก่อนละกัน ช่วงค่ำ ๆ พี่จะพาไปเดินเล่นนะ”

“จริงเหรอคะ”

“ทานข้าวเถอะ ทานเสร็จจะได้ทานยา พักผ่อนสักหน่อยเดินทางมาเหนื่อย ๆ แล้วตอนค่ำถ้าอากาศเป็นใจค่อยว่ากัน”

“พี่ภู ทำไมพี่ถึงพาหยีมาที่นี่แค่คนเดียวเหรอคะ”

“เราไม่อยากมาเหรอ”

“เปล่าค่ะ อยากมาสิแต่หยีแค่สงสัย เพราะหยีเพิ่งเข้ามาทำงานได้ไม่นานพี่กับดูแลหยีดีมาก ๆ แถมยัง..แบบว่า..โกหกคนอื่น แถมยังยอมเลื่อนไฟลต์บิน ทั้ง ๆ ที่เราก็กลับพร้อมกับคนอื่นทัน”

ถามเองก็รู้สึกเขินเอง ถ้าพี่ภูทำแบบนี้มาก ๆ ฉันจะคิดว่าพี่ภูชอบฉันจริง ๆ แล้วนะ

“ก็ไม่มีอะไรพิเศษ พี่เห็นเรามาเกาหลีทั้งทีก็อยู่แต่โรงพยาบาล เราคิดว่าพี่ทำเพราะอะไร”

พี่ภูหันมายิงคำถามใส่ฉันนิ่ง ๆ แต่ไม่รู้ทำไมคำตอบของพี่ภูกลับทำให้ใจฉันเจ็บแปลบเหมือนโดนเข็มนับพันแทงก็ไม่รู้สินะ นี่ฉันคิดไปเองจริงเหรอ ฉันคิดอะไรอยู่เนี่ยยาหยี

“ไม่ได้คิดว่าอะไรค่ะ ทานข้าวกันเถอะค่ะ”

ฉันยิ้มแห้ง ๆ ตอบพี่ภูนี่คงจะเป็นทางออกจากอาการอึดอัดตรงนี้ที่ดีที่สุดแล้วละนะ

“อืม”

เราทานข้าวกันด้วยความเงียบ ได้ยินแค่เสียงเครื่องปรับอากาศ และคลื่นทะเลที่ซัดเข้าฝั่งที่ดังมาจากนอกหน้าต่างเท่านั้น เป็นการทานข้าวที่อึดอัดดีนะว่าไหม?

เราทานกันเสร็จพี่ภูก็ไปค้นถุงยาที่ได้มาจากโรงพยาบาล จัดแจงแกะยาถุงนั้นถุงนี้ แล้วยื่นมาให้ฉันพร้อมแก้วน้ำหนึ่งใบ ฉันรับแก้วน้ำและยามาทานทันที

“ในนี้เหมือนมียานอนหลับอ่อน ๆ ด้วย อีกสักพักน่าจะออกฤทธิ์”

พี่ภูชี้นิ้วไปที่เตียงกลางห้อง เป็นเชิงบอกให้ฉันขึ้นไปนอนพักผ่อน แต่ใครจะไปนอนลงล่ะ ถึงแม้พี่ภูจะเคยนอนเฝ้าฉันที่โรงพยาบาลมาแล้วก็เถอะ แต่ที่นั่นยังมี หมอ พยาบาล ที่คอยเปลี่ยนกันมาดูอาการ แต่ที่นี่ไม่มีบุคคลที่สามมีแค่ฉันกับพี่ภูให้ห้องที่มีเตียงขนาดคิงไซต์ ถึงฉันจะเชื่อใจพี่ภูมากก็เถอะ แต่ยังไงฉันก็คือผู้หญิงอยู่ดีละนะ

ฉันยังคงนั่งที่โต๊ะทานข้าวนิ่ง ๆ จนพี่ภูน่าจะจับสังเกตได้ฉันได้ยินเสียงถอนหายใจหนึ่งครั้งมาจากผู้ชายตัวโตด้านหน้าฉัน แต่ถอนหายใจทำไมอะ ฉันทำอะไรให้ไม่พอใจหรือเปล่าเนี่ย แง่!

“พี่ไม่เคยทำอะไรใครถ้าคนคนนั้นไม่ยินยอม ไม่ต้องกังวลหรอก...อีกอย่าง”

พี่ภูมองมาที่ฉันพร้อมกับค่อย ๆ โน้มหน้าเข้ามาใกล้ฉันจนเหลือแค่คืบเดียวใบหน้าเราก็จะสัมผัสกันอยู่แล้วใจฉันเต้นรัวเหมือนมีคนเอากลองมาตีในอก หายใจไม่ทั่วท้อง และกลั้นหายใจโดยอัตโนมัติ

“เราไม่ใช่สเปกพี่เลยเลิกกลัวได้แล้ว”

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Previous Chapter Next Chapter

Dernier chapitre

  • Only You! หัวใจดวงนี้เป็นของคุณ    สุดท้าย..ก็เป็นเธอ - 21 -

    สุดท้าย..ก็เป็นเธอ- 21 -“พี่ภูคะ เราเคยรู้จักกันมาก่อนใช่ไหมคะ” ฉันหยุดเท้าที่กำลังเดินตามพี่ภูลง ทำให้ผู้ชายด้านหน้าเองก็หยุดชะงักพร้อมกันนั้นพี่ภูเองก็หันหน้ามามองฉันด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป จากคนขี้เล่น เป็นสายตาที่ดูจริงจังละกังวล“ทำไมยาหยีถึงถามเรื่องนี้กับพี่อีกแล้วคะ หรือไปรู้อะไรมาเหรอ” พี่ภูยืนนิ่งอยู่ที่เดิมถามฉันด้วยน้ำเสียงกังวล“ทุกครั้งที่ยาหยีถาม พี่ภูจะกังวลเรื่องนี้ทุกครั้ง พี่ภูดูมีพิรุธนะคะ มีอะไรอยากเล่าให้หยีฟังไหม” ฉันเองก็ไม่รู้หรอกว่า ไอ้ความฝันที่ผ่านมาตั้งแต่เด็ก ๆ หรือภาพที่เห็นมันคือเรื่องจริงหรือสิ่งที่ฉันมโนขึ้น จะบอกว่าเป็นเพราะความฝัน มันก็ดูจะไม่ดีสักเท่าไหร่ แต่ถ้าหากไม่มีเค้าโครงความจริงอะไร ทำไมพี่ภูไม่เคยปฏิเสธ“ยาหยีจะเป็นเจ้าสาวของพี่ภูคนเดียวเท่านั้น..คำนี้คุ้นไหมคะ”“...” ฉันเงียบฟังคำที่พี่ภูเอ่ยออกมาด้วยใบหน้าที่งงเหมือนไก่ตาแตก และฉันมั่นใจว่านั่นมันคือความฝันที่ฉันฝันเห็นและได้ยินบ่อย ๆ แล้วทำไมพี่ภูเองถึงรู้ความฝันนั้นฉันได้ละ“ถ้ายาหยีโตขึ้น ยาหยีก็จะเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดของพี่คนเดียว ยาหยีสัญญาเลยค่ะ..คำนี้คุ้นไหมคะ”“...”“หนูตอบพี่สิ

  • Only You! หัวใจดวงนี้เป็นของคุณ   ตัดสินใจยุติข้อห้าม - 20 -

    ตัดสินใจยุติข้อห้าม- 20 -“พี่ภูคะ..พี่ภูกับหยี เคยรู้จักกันมาก่อนใช่ไหมคะ” ฉันสังเกตเห็นแววตาของพี่ภูที่สั่นไหวแบบแปลกไป แต่ก็เพียงแค่พริบตาเดียวเท่านั้น พี่ภูก็ปรับอารมณ์กลับมาได้ปกติ“หนูเป็นอะไรคะ เมื่อกี้พี่ตกใจมากรู้ไหม นั่งตัวแข็งทื่อ พี่เรียกก็ไม่หือไม่อือ จนพวกพี่จะโทรเรียกรถพยาบาลแล้วนะคะ” พี่ภูยังคงเอ่ยถามฉันด้วยท่าทางกังวล“น้องตกใจมากนะภู พาไปโรงพยาบาลก่อนไหม” พี่ปันหยาเอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าที่ค่อนข้างเรียบเฉย แต่น้ำเสียงแสดงออกถึงอาการเป็นห่วงอย่างเห็นได้ชัดในน้ำเสียง“ทำไมพี่ ๆ มาอยู่ที่นี่กันได้คะ” ฉันที่พอจะรู้สึกตัวเองดีแล้ว หันมองพี่ ๆ ทุกคนหลังจากเอ่ยถามไปด้วยความไม่เข้าใจ เพราะจำได้ว่าครั้งสุดท้ายคือฉันไม่ได้ลุกขึ้นไปเปิดประตู และพี่ภูเองก็นอนหลับอยู่ไม่ได้มีท่าทีว่าจะตื่นขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย“เรื่องนี้พี่ก็อยากรู้ค่ะ ว่าทำไมภูผากับยาหยีถึงมาอยู่ด้วยกันในห้องสองต่อสอง..หวังว่าแกจะจำสิ่งที่แกรับปากพวกฉันได้นะภูผา” พี่ปันหยาเอ่ยย้ำในสิ่งที่ทุกคนในห้องนี้รู้อยู่แล้วว่ามันคืออะไร ด้วยสายตาที่จริงจัง จนทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ มีเพียงเสียงของเครื่องปรับอากาศที่ยังทำงานอยู

  • Only You! หัวใจดวงนี้เป็นของคุณ   ความทรงจำที่หายไป - 19 -

    ความทรงจำที่หายไป- 19 -กว่าที่ฉันจะแกะมือปลาหมึกของพี่ภูออกมาได้ ก็เล่นเอาหอบเหนื่อยเหมือนกัน ไม่รู้ว่าพี่ภูนั้นเอาเรี่ยวแรงมาจากไหนนักหนา แต่พอฉันรวบรวมความกล้าที่มีตวาดลั่นดุพี่ภูอย่างจริงจัง ผู้ชายคนนี้ก็หน้าหงิกเป็นเด็กน้อยแล้วหันหลังใส่ฉันพร้อมกับนอนหลับไปเสียอย่างนั้นครืด!ฉันลุกขึ้นไปหยิบมือถือของตัวเองที่กำลังสั่นอยู่บนโต๊ะกระจกขึ้นมา ก็เห็นว่าเป็นพี่มาวินที่โทรเข้ามาหลายสายแล้ว แต่เวลานั้นฉันกลับไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย“ค่ะพี่มาวิน” ฉันกรอกเสียงลงไปอย่างรีบร้อน เพราะไม่รู้เลยว่าพี่มาวินมีธุระอะไรหรือไม่“น้องหยี ไอ้ภูอยู่ห้องน้องไหม มันเมาแล้วบอกจะกลับห้อง แล้วออกไปเลย พี่หามันไม่เจอ” ฉันฟังเสียงที่ตื่นตกใจของพี่มาวิน พร้อมกับมองบุคคลที่ถามถึงก่อนจะกดเปิดวิดีโอคอล แล้วชูหน้าจอไปที่คนที่หลับไม่ได้สติ“ไอ้ภู! พี่ก็วิ่งหามันทั่วคอนโด ไม่คิดว่ามันจะเมาแล้วเรื้อนขนาดนี้ งั้นพี่ฝากน้องหยีดูมันด้วยนะ พี่ลงมาข้างล่างแล้วคงไม่กลับขึ้นไปแล้ว” พี่มาวินร่ายยาว ใบหน้าแสดงอาการทั้งดมโห ทั้งขำ ปนเปกันไปหมด ฉันพยักหน้าให้เป็นการรับปากแต่ยังไม่ทันที่ฉันจะได้กดวางมือถือ เสียงของผู้หญิงที่แทร

  • Only You! หัวใจดวงนี้เป็นของคุณ   สิบห้าปี..ยังหนีไม่พ้น - 18 -

    สิบห้าปี..ยังหนีไม่พ้น- 18 -“ไอ้ภู! มึงกับน้อง..” พี่มาวินตาโต นิ้วชี้ค้างกลางอากาศ แต่มีหรือพี่ภูจะสนใจ ฉันเองได้แต่นั่งนิ่ง หยิบขนมมาเคี้ยว “ไอ้ภูเอ๊ย”“เลิกเรียกกูได้แล้ว จะกินมั้ยเหล้าอะ” พี่ภูเดินมาทิ้งตัวลงข้างฉัน ก่อนที่ฉันจะลุกขึ้นไปหยิบแก้วใสมาวางให้สองใบ พร้อมกันนั้นก็หยิบหอบข้าวของไปแกะใส่จานมาวางไว้ให้ทั้งคู่“งั้นหนูกลับห้องก่อนนะคะ” ฉันเอื้อมมือไปหยิบขนมอีกชิ้นในซองมาเคี้ยวก่อนจะทำท่าจะเดินออกจากห้อง “อ่อ..พี่ภูพรุ่งนี้ไปดูทำเลร้านพร้อมหนูไหมคะ ถ้าไปก็อย่าดื่มมากนะคะ”“ครับ” ผมยิ้มหวานให้เด็กสาว เธอเองก็ยิ้มตอบก่อนจะก้าวเท้าเดินออกจากห้องไป“เล่า!” ทันทีที่ในห้องเหลือเพียงผมกับไอ้วิน วิญญาณนักข่าวก็เข้าสิงมันทันที“ก็อย่างที่มึงเห็น กูคบกับน้อง” ผมพูดจบพร้อมกระดกเหล้าเข้าปากอย่างสบายอารมณ์“แล้วเรื่องกฎของร้านมึงจะทำไง” ไอ้วินเองก็ถามคำ กินเหล้าคำพอ ๆ กับผม แต่จากสายตาของผม มันเองก็ดูเหมือนจะมีอะไรในใจเหมือนกัน“ก็ไม่ทำไง เดิมทีกูก็จะปรึกษาพวกมึงเรื่องนี้”“แล้วทำไมไม่ปรึกษา”“ยาหยีอยากออกจากที่ร้าน”“ทำไมวะ เพราะกฎนี้นะเหรอ เฮ้ย! มันต้องมีทางออกอื่น”“น้องอยากทำธุรกิจ

  • Only You! หัวใจดวงนี้เป็นของคุณ   คนนี้ของยาหยี 2/2 - 17 -

    คนนี้ของยาหยี 2/2- 17 -เธอใช้สองมือลูบแก้มตัวเองป้อย ๆ แก้เขิน ยิ่งทำให้ผมรู้สึกอยากแกล้งเธอมากกว่าเดิมขึ้นไปอีก“ไม่ชอบจริงเหรอ” ผมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงออดอ้อนผู้หญิงด้านหน้า จนเธอหันมามองหน้าผมชัด ๆในจังหวะที่ประตูลิฟต์กำลังจะเปิดออก เธอเลือกที่จะหอมแก้มหนัก ๆ ของผมฟอดใหญ่ด้วยความเร็วและรีบวิ่งออกจากลิฟต์กลับไปทางห้องของตัวเองแบบไม่หันกลับมามองผมเลยสักนิด ผมยืนนิ่งอยู่ในลิฟต์เพียงชั่วครู่ก่อนจะเดินออกมายืนมองเธอที่รีบกดรหัสผ่านเข้าห้องไปด้วยความเอ็นดูติ๊ง!‘พี่ภูเป็นแฟนกับยาหยีนะคะ’ ผมเปิดอ่านข้อความที่มาจากคนตัวเล็กส่งมาหลังจากที่ผมทิ้งตัวลงนอนบนที่นอนนุ่มในห้องนอนของตัวเอง‘พี่ต้องเป็นคนขอไม่ใช่เหรอ’‘รอพี่ภูขอ หยีแก่ตายพอดี’'ยาหยี..เป็นแฟนพี่นะครับ’‘ตกลงค่ะ!’ผมได้แต่นอนยิ้มให้กับหน้าจอมือถือราวกับคนบ้า เราเริ่มสนทนากันมากขึ้น เริ่มศึกษานิสัยและความชอบของกันและกันมากขึ้น เวลาผ่านไปหลายเดือนที่เราใช้ชีวิตด้วยกันแบบไม่ได้บอกผู้ใหญ่หรือครอบครัว โดยเฉพาะกับคนที่ร้าน“พี่ว่าจะบอกไอ้วินกับปันหยา เรื่องของเรา” พี่ภูวางหนังสือที่กำลังอ่านลงบนหน้าอกพูดขึ้นในขณะที่ยังนอนหนุนตักของฉันที

  • Only You! หัวใจดวงนี้เป็นของคุณ   คนนี้ของยาหยี 1/2 - 17 -

    คนนี้ของยาหยี 1/2- 17 -“คืออะไรกันคะ ทำไม..” ฉันได้แต่ยืนมองหน้าป้านภาสลับกับมองหน้าพี่ภู โดยที่ไม่รู้เลยว่าฉันจะต้องพูดหรือรู้สึกอย่างไร ป้านภาเป็นคนแนะนำให้ฉันมาสมัครที่ร้านนี้แต่ไม่ได้บอกว่าเป็นร้านของใคร และพี่ภูคือลูกชายของป้านภาแต่ทำไมฉันถึงไม่เคยรู้จักมาก่อนทั้งที่บ้านเราทั้งสองรู้จักกันมาตั้งแต่ฉันจำความได้“ป้าก็อยากรู้ว่าทำไมเจ้าของรองเท้าเบอร์สามสิบแปดที่จอดหน้าห้องเจ้าภูถึงเป็นของหนูยาหยี” ป้านภามองหน้าฉันสลับกับพี่ภูอย่างต้องการหาคำตอบ แต่ยังเป็นแววตาที่เอ็นดูฉันเหมือนเดิม“มันไม่ใช่อย่างที่แม่คิดแน่นอนครับ พอดีผมขอให้น้องมาทายาให้เฉย ๆ”“ยา..ทายาอะไรลูกเป็นอะไร” ป้านภาตรงดิ่งเข้ามาหาพี่ภู จับลูกชายของเขาหมุนซ้ายหมุนขวา โดยที่ใบหน้าของพี่ภูยังคงดุตกใจเหลอหลาอย่างเห็นได้ชัด “ไหน”“แม่ครับ แม่ใจเย็น ๆ ก่อน ภูไม่ได้เป็นอะไรมาก” พี่ภูจับไหล่ของป้านภาก่อนจะก้มลงไปหอมแก้มฟอดใหญ่“คุณ พาหนูหยีกลับเข้าไปในห้องก่อนเลยค่ะ” เสียงของหญิงสูงวัยหันไปเอ่ยกับผู้เป็นสามีที่ยืนเงียบ ไม่ได้แสดงท่าทีอะไร “หนูยาหยีเข้าห้องไปก่อนนะจ๊ะ ป้ามีเรื่องอยากคุยกับเราสองคน”ฉันนึกขึ้นได้จึงยกมือไหว้ป

  • Only You! หัวใจดวงนี้เป็นของคุณ   อกหักตั้งแต่ยังไม่ได้สารภาพ 2/2 - 14 -

    ‘ตอนนี้น้องสาว..แต่พอโตขึ้นจะเป็นเจ้าสาวของพี่ภูค่ะ’ เราทั้งคู่หัวเราะให้กับท่าทางของเด็กน้อยอย่างช่วยไม่ได้‘โอเคค่ะสาวน้อย พี่เป็นเพื่อนพี่ภูของหนูนะ แล้วพี่สาวคนนี้ก็ไม่แย่งพี่ภูของหนูด้วยค่ะ ไม่ต้องหวงพี่ภูกับพี่หรอกนะ’‘จริงนะคะ’ ยาหยีเริ่มมีอาการอ่อนลงเล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้เพื่อนเล็กน

  • Only You! หัวใจดวงนี้เป็นของคุณ   อยากทานข้าวผัด 2/2 - 9 -

    อยากทานข้าวผัด 2/2- 9 -หลังจากที่พี่ภูวางสายก็หยิบโทรศัพท์ใส่กระเป๋า แล้วพาฉันออกไปเดินเล่นพวกเราเดินออกจากโรงแรมมาเรื่อย ๆ ก็พบกับจุดที่มีรถบัสที่จะพาชมรอบเกาะในตอนกลางคืน เราทั้งสองคนยืนมองหน้ากันอยู่สักพัก เดิมทีแค่ตั้งใจออกมาเดินรับลม แต่ไหน ๆ ก็ไหนๆ ที่ได้ออกมาเดินเล่นแล้ว เราที่อยู่ในชุดเส

  • Only You! หัวใจดวงนี้เป็นของคุณ   อยากทานข้าวผัด 1/2 - 9 -

    อยากทานข้าวผัด 1/2- 9 -“เราไม่ใช่สเปกพี่เลยเลิกกลัวได้แล้ว” พี่ภูพูดจบก็เอามือมาจับหัวฉันโยกไปมา ราวกับฉันเป็นเด็กห้าขวบยังไงยังงั้น‘ไม่ใช่สเปก ไม่ใช่สเปก ไม่ใช่สเปก … ม่ายประบ่านะ!’ หลังจากที่ได้ยิน ฉันไม่สามารถเอาคำนี้ออกจากหัวได้จริงๆ ฉันไม่ใช่สเปกพี่ภูเลยงั้นเหรอ ความคิดที่อยากจะจีบพี่ภูของฉ

  • Only You! หัวใจดวงนี้เป็นของคุณ   ก็ไม่มีอะไรพิเศษ 1/2 - 8 -

    ก็ไม่มีอะไรพิเศษ 1/2- 8 -พี่ภูตอบนิ่ง ๆ อย่างสบาย ๆ แต่ฉันนี่สิถึงกับเบิกตาโพลง อะไรนะ จะพาไปเกาะเชจูเหรอ ซึ่งมันห่างจากที่นี่มากเลยนะ แล้วจะกลับมาทันได้ยังไง หรือทุกคนก็อยู่ที่เกาะเชจู“เกาะเชจู”ฉันทวนคำพูดของพี่ภูอีกครั้ง แต่พี่ภูก็ยังพยักหน้าให้ฉันเป็นการยืนยัน ฉันยิ้มแกล้มปริอย่างดีใจ นึกว่า

Plus de chapitres

Vous vous intéresseriez aussi à

Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status