เข้าสู่ระบบเวลาผ่านไปห้าปีแล้วและลูกของเธอก็อายุครบห้าขวบแล้วด้วย ทั้งอาคิแล้วก็ราล์ฟมีความชอบเหมือนกันอยู่เรื่องหนึ่งคือชอบรถหรูแพง ๆ กับความเร็ว ทำให้เวลาสองคนนั้นจะพากันออกไปไหนเธอก็อดเป็นห่วงไม่ได้ ส่วนเธอก็ท้องอาคิตอนหลังกลับมาจากไปทริปเที่ยวญี่ปุ่นครั้งนั้นนั่นแหละ สามีของเธอเลยต้องขอบคุณจินเบยกใหญ่เพราะ
— In The Alley Bookstore —ร้านหนังสือในตรอก…ห้าปีหลังจากนั้นเสียงนกร้องยามเช้าดังเล็ดลอดเข้ามาภายในร้านหนังสือวินเทจที่ตั้งอยู่กลามสามแยก สาวเจ้าของร้านกำลังฮึมฮัมเพลงอยู่ในลำคอพลางหยิบจับหนังสือออกมาปัดฝุ่นทีละเล่มก่อนจะยัดมันกลับเข้าไปวางที่เดิม เธอหมุนตัวเข้าไปหยิบเครื่องดูดฝุ่นออกมาทำความสะอา
“อ๊ะ”ผ้าลูกไม้ตัวจิ๋วบนตัวของเธอพลิกกลับด้านจนไม่สามารถปกปิดอะไรได้อีกต่อไป หญิงสาวดันหน้าท้องแน่นเป็นลอนไว้เพื่อลดแรงเสียดทานที่กำลังตอกอัดเข้าใส่“อื้มม แฉะแบบนี้ชอบไหม”แม้จะยังรู้สึกจุกอยู่บ้างแต่ร่างกายของเธอกลับต้องการให้เขาสอดใส่มันเข้ามาให้หนักหน่วงกว่านี้“ชอบ เอาเพลิน”ป้าบ ป้าบ ป้าบเสีย
โรงแรมหรูในเครือของแมคจีคนตัวเล็กเดินผ่านห้องแต่งตัวที่มีชุดนอนไม่ได้นอนหลากหลายสไตล์วางเรียงรายให้ได้เลือกสรร จนเธอเองยังแอบคิดว่ามาเฟียทั้งสองคนได้เตรียมการอะไรลับหลังเธอหรือเปล่าเพราะภายในห้องมันช่างครบครันไปด้วยอุปกรณ์ปลุกเร้าอารมณ์หลายประเภท จนแทบแยกไม่ออกว่านี่คือห้องนอน หรือห้องปฏิบัติการทาง
จินเบเปลี่ยนโหมดมาจริงจังทันทีจนข้าวหอมยังต้องลอบสังเกต“ใช่ เหมือนพวกมันจะผลิตตัวยาอันใหม่ขึ้นมา กูว่ามันน่าจะเกี่ยวข้องกับที่พวกมันวางแผนจะมาเปิดธุรกิจใหม่ที่ญี่ปุ่นนะ”ราล์ฟบอกในสิ่งที่เขาคิด และได้ข่าวมาแม้ตอนนี้พวกเขาจะยังไม่รู้ว่าตัวยาที่แบรดลีย์กำลังซุ่มคิดค้นจะทำขึ้นมาเพื่อจุดประสงค์อะไร แต่
สนามบินประเทศญี่ปุ่น“เชิญคุณราล์ฟที่ทางออกส่วนตัวด้านหลังเลยครับ เดินไปสุดทางจะมีรถที่คุณจินเบเตรียมเอาไว้จอดรออยู่ครับ”“อืม”เสียงของนักบินส่วนตัวประจำองค์กรแมคจีเดินเข้ามาบอกกับผู้โดยสารคนพิเศษ เขาก้มหัวให้เล็กน้อยเมื่อเห็นว่ามาเฟียหนุ่มตรงหน้าไม่ต้องการความช่วยเหลือเพิ่มเติมพร้อมกับถอยตัวเดินจา
“…คุณข้าวหอมยังไม่ได้ทานอะไรเลย ไปทานข้าวก่อนก็ได้เดี๋ยวพวกผมเฝ้าร้านให้เอง”“อ๋อ ไม่เป็น…”“ดีมาก เดี๋ยวฉันเพิ่มเงินเดือนให้”ไม่ทันที่หญิงสาวจะได้ปฏิเสธมือของมาเฟียหนุ่มก็คว้าเข้าที่ข้อมือของเธอแล้วออกแรงดึงให้เดินออกไปจากร้านพร้อมกันกับเขา“สมกับที่เป็นคนสนิทของฉันจริง ๆ”ปากกว้างยกยิ้มออกมาเพราะ
07:00น.ตาสวยปรือขึ้นช้า ๆ เมื่อรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวบนที่นอนข้างตัว เธอเปิดเปลือกตาด้วยความอ่อนล้าพลางมองตามร่างแกร่งกำยำที่เพิ่งลุกขึ้นจากข้างตัวเธอ เพื่อไปใส่เสื้อผ้าที่เขาเป็นคนถอดและโยนมันกระจัดกระจายทิ้งไว้ตรงปลายเตียง“กินยาด้วย อย่าให้ท้องล่ะ”ชายหนุ่มสวมเสื้อไม่ทันเสร็จดีก็เอ่ยบอกกับสาวร่า
เสียงของเนื้อกระแทกเข้าหากันด้วยจังหวะรัวเร็วขึ้น เขาปล่อยเต้านิ่มให้เป็นอิสระแล้วจ้องมองมันแกว่งไปมาตามแรงการเคลื่อนไหวของเขา พลันสายตาก็ไล่มองสัดส่วนโค้งเว้าสวยงามของสาวเจ้าของร้านอยู่เงียบ ๆ ไม่ให้เธอได้รู้ตัว“อืม จะเสร็จแล้วสิ อ่า”แม้ชายหนุ่มจะรับรู้ได้ถึงแบบบีบอัดจากภายในที่เขาสามารถทำให้สาวน
“อ๊า…พะ พอได้แล้ว”ข้าวหอมพยายามเค้นเสียงห้ามให้เขาหยุดถาโถมแรงกายเข้าออกภายในตัวเธอ เพราะตั้งแต่ที่เธอรู้สึกสมองขาวโพลนและเหมือนได้ปลดปล่อยอะไรออกไปในครั้งแรก ชายหนุ่มก็เอาแต่กระหน่ำกายเข้าหาช่วงล่างของเธอไม่หยุดหย่อน จนตอนนี้กึ่งกลางตัวกำลังแสบร้อนไปหมด“อื้ม ทนหน่อย”เสียงทุ้มเข้มกระเส่าพอสมควรพล







