Mag-log inเวลาผ่านไปห้าปีแล้วและลูกของเธอก็อายุครบห้าขวบแล้วด้วย ทั้งอาคิแล้วก็ราล์ฟมีความชอบเหมือนกันอยู่เรื่องหนึ่งคือชอบรถหรูแพง ๆ กับความเร็ว ทำให้เวลาสองคนนั้นจะพากันออกไปไหนเธอก็อดเป็นห่วงไม่ได้ ส่วนเธอก็ท้องอาคิตอนหลังกลับมาจากไปทริปเที่ยวญี่ปุ่นครั้งนั้นนั่นแหละ สามีของเธอเลยต้องขอบคุณจินเบยกใหญ่เพราะ
— In The Alley Bookstore —ร้านหนังสือในตรอก…ห้าปีหลังจากนั้นเสียงนกร้องยามเช้าดังเล็ดลอดเข้ามาภายในร้านหนังสือวินเทจที่ตั้งอยู่กลามสามแยก สาวเจ้าของร้านกำลังฮึมฮัมเพลงอยู่ในลำคอพลางหยิบจับหนังสือออกมาปัดฝุ่นทีละเล่มก่อนจะยัดมันกลับเข้าไปวางที่เดิม เธอหมุนตัวเข้าไปหยิบเครื่องดูดฝุ่นออกมาทำความสะอา
“อ๊ะ”ผ้าลูกไม้ตัวจิ๋วบนตัวของเธอพลิกกลับด้านจนไม่สามารถปกปิดอะไรได้อีกต่อไป หญิงสาวดันหน้าท้องแน่นเป็นลอนไว้เพื่อลดแรงเสียดทานที่กำลังตอกอัดเข้าใส่“อื้มม แฉะแบบนี้ชอบไหม”แม้จะยังรู้สึกจุกอยู่บ้างแต่ร่างกายของเธอกลับต้องการให้เขาสอดใส่มันเข้ามาให้หนักหน่วงกว่านี้“ชอบ เอาเพลิน”ป้าบ ป้าบ ป้าบเสีย
โรงแรมหรูในเครือของแมคจีคนตัวเล็กเดินผ่านห้องแต่งตัวที่มีชุดนอนไม่ได้นอนหลากหลายสไตล์วางเรียงรายให้ได้เลือกสรร จนเธอเองยังแอบคิดว่ามาเฟียทั้งสองคนได้เตรียมการอะไรลับหลังเธอหรือเปล่าเพราะภายในห้องมันช่างครบครันไปด้วยอุปกรณ์ปลุกเร้าอารมณ์หลายประเภท จนแทบแยกไม่ออกว่านี่คือห้องนอน หรือห้องปฏิบัติการทาง
จินเบเปลี่ยนโหมดมาจริงจังทันทีจนข้าวหอมยังต้องลอบสังเกต“ใช่ เหมือนพวกมันจะผลิตตัวยาอันใหม่ขึ้นมา กูว่ามันน่าจะเกี่ยวข้องกับที่พวกมันวางแผนจะมาเปิดธุรกิจใหม่ที่ญี่ปุ่นนะ”ราล์ฟบอกในสิ่งที่เขาคิด และได้ข่าวมาแม้ตอนนี้พวกเขาจะยังไม่รู้ว่าตัวยาที่แบรดลีย์กำลังซุ่มคิดค้นจะทำขึ้นมาเพื่อจุดประสงค์อะไร แต่
สนามบินประเทศญี่ปุ่น“เชิญคุณราล์ฟที่ทางออกส่วนตัวด้านหลังเลยครับ เดินไปสุดทางจะมีรถที่คุณจินเบเตรียมเอาไว้จอดรออยู่ครับ”“อืม”เสียงของนักบินส่วนตัวประจำองค์กรแมคจีเดินเข้ามาบอกกับผู้โดยสารคนพิเศษ เขาก้มหัวให้เล็กน้อยเมื่อเห็นว่ามาเฟียหนุ่มตรงหน้าไม่ต้องการความช่วยเหลือเพิ่มเติมพร้อมกับถอยตัวเดินจา
เสียงตรงจุดสอดประสานดังกระแทกเข้าหากันจนทั้งสองคนได้ยินมันอย่างชัดเจน ชายหนุ่มที่กำลังลุ่มหลงมัวเมาไปกับเรือนร่างขาวเนียนของสาวเจ้าของร้านหนังสือเลยไม่สามารถผ่อนจังหวะลงได้ เขาทิ้งตัวลงมาทาบทับกับเธอแล้วซุกใบหน้าหล่อคมเข้าหาซอกคอขาวพลันเร่งเอวซอยเข้าใส่ถี่ระรัวจนร่างอ้อนแอ้นกระตุกเกร็งตัวโยนเคล้าไปก
“กรี๊ดดดดด!!”เธอแหกปากร้องลั่นด้วยความตกใจ ทันทีที่หมุนตัวหันกลับมาสายตาก็ปะทะเข้ากลับผู้ชายร่างสูงโปร่งที่ยืนอยู่ในเงามืดในระยะประชิดกับตัวของเธอ“จะแหกปากทำไม”เสียงทุ้มคุ้นหูของผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าพูดออกมา ทำให้เธอปิดปากลงแทบจะทันที แม้ใจจะยังเต้นระส่ำจนแทบกระเด้งออกจากอกก็ตาม“ระ ราล์ฟหรอ”เ
23:00น.ร่างแบบบางนั่งอยู่ที่มุมโปรดของห้องพร้อมกับหนังสือเล่มหนาในมือเช่นเคย แม้จะดึกมากแล้วแต่วันนี้เธอกลับยังไม่รู้สึกง่วงนอนเลยสักนิดเดียว ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความกังวลภายในใจลึก ๆ กับเรื่องเมื่อช่วงเช้าที่ผู้ชายคนนั้นเข้ามาทำประตูทางเชื่อมผ่านร้านของเธออย่างถือวิสาสะหรือเปล่าจมูกโด่งรั้นพ่นลมหาย
นัยน์ตาสวยมองชั้นหนังสือที่กำลังเคลื่อนตัวสไลด์ไปข้าง ๆ ด้วยความเร็วคงที่อย่างใจจดใจจ่อ เพราะหูของเธอยังคงได้ยินเสียงดังออกมาจากห้องด้านในอยู่เรื่อย ๆ มิหนำซ้ำมันยังส่งเสียงดังยิ่งกว่าเดิมจนใจของสาวเจ้าของร้านเริ่มหวั่น ๆ ว่าภายในนั้นเกิดอะไรขึ้น“…ใส่เป็นประตูกระจกแบบโกดังของเราใช่ไหมครับ”เสียงของ







