เอาอีก (Nc18+)

หลังจากเข้ามาในห้องพี่ดินได้พี่ดินก็อุ้มตัวฉันไปวางลงเตียงในห้องนอนสีเข้ม ร่างหนาตามมาคล่อมทับกดจูบตามตัว แล้วเสียบตัวตนเข้ามาในช่องรักอย่างดุดัน

“อา..อ๊าส์”

เสียงของฉันที่ทนกับความเสียวไม่ไหวหลุดออกมาจากปาก พี่ดินก้มลงมามอบจูบที่ดุดันจนเสียงครางที่หลุดออกมาเป็นเสียงน้ำลายที่เกิดจากการดูดลิ้นกันอย่างเมามันส์

ส่วนล่างมันยังรู้สึกร้อนตุบๆตลอดเวลาเหมือนกับว่ายิ่งมีเซ็กซ์กับเขามากเท่าไหร่ มันยิ่งกระหายอยากให้เขามาเติมเต็มมากกว่าเดิม

“ไม่..พอ”

“พอแล้ว?”

ปึก! ฉันยกมือขึ้นทุบบ่าเขา เสียบมันเข้ามาแล้วยังมาถามว่าพอแล้ว

“มันไม่พอ”

“ขอร้องพี่สิ”

คนที่คุมเกมตอนนี้คือเขา ฉันส่งสายตาอ้อนวอนไปให้ มือก็ลูบไปที่แผ่นท้องที่มีมัดกล้ามตึงแน่น

“เธอแม่ง!”

“เอาหนูแรงๆที อื้อ..”

“อ้าขากว้างๆ”

“อื้อ”

“อย่ามาขอร้องให้หยุดล่ะ”

ตับ!ตับ!ตับ!

เสียงสะโพกสอบที่อัดเข้าใส่อย่างแรงตามคำขอนั้นทำฉันหัวสั่นหัวคลอน ตาปรือมองร่างกำยำที่กำลังควบขยับตัวอย่างดุดัน ที่กลางหน้าอกมีรอยสักรูปมังกรสีสันสวยงามตัวใหญ่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน มันดูมีชีวิตชีวาเวลาที่เขาขยับตัวเข้าใส่ฉันอย่างบ้าคลั่ง ฉันยกมือขึ้นไปแตะตรงหน้าอกของเข้าลูบมันเบาๆ พี่ดินครางกระเส่า แรงตอกอัดจนช่วงล่างสะเทือนมาในจังหวะสุดท้ายก่อนจะก้มตัวซบมาตรงซอกคอนั่งนิ่งอยู่อย่างนั้น หายใจหอบใส่ต้นคอจนฉันอดจะขนลุกขึ้นมาอีกไม่ได้

“อ่า..”

ระหว่างที่พี่ดินนิ่งไปฉันก็ขยับตัวยุกยิกไปลูบไล้ตามแขนกำยำ เขาผงกหัวขึ้นมามองหน้าสบตาฉันที่มองตอบด้วยแววเว้าวอน

“เอาอีก?”

“มันยังมีความรู้สึก”

“โดนไปเยอะแค่ไหนวะ”

เขาคงพูดกับตัวเองแหละ ถ้าถามว่าโดนไปเยอะแค่ไหนฉันก็ไม่รู้ แต่มันร้อนจนตัวแดงไปหมดฉันเป็นคนผิวขาวเมื่อมีอาการมันจึงแดงไปทั่วตัว เมื่อพี่ดินยังไม่ทำต่อฉันก็ค่อยๆผลักอกเขาออกก่อนจะเป็นฝ่ายพลิกตัวไปนั่งทับบนตัวเขา

“ถ้าพี่เหนื่อยอลิซทำเอง”

“ทำเป็นหรอ?”

ฮึ! ดูถูกกันเกินไปแล้วถึงจะไม่เคยปฏิบัติมาก่อนแต่ก็เคยดูคลิปป่ะ อายุขนาดนี้แล้วมันก็ต้องมีดูกันบ้างล่ะ จะไปยากอะไร

ฉันขยับตัวยกก้นขึ้นสูงถ่างขาอ้าให้เขาเห็นชัดๆจับส่วนนั้นยัดเข้าไปด้วยตัวเอง ร่อนเอวตอกลงส่วนแข็งขึงหนักๆ ทุ่มลงสุดตัวสั่นสะท้านกับความลึกที่มันเข้าไปถึง

จุก! เจ็บ!

“อะ…อ่าส์” เสียงพี่ดินครางออกมาเบาๆ ได้ยินเสียงซี้ดปาก “เสียวชิบหาย”

ฉันร่อนตัวขึ้นลงบนแท่งลำแข็งร้อนจากเบาๆช้าๆจนมือหนามาช่วยจับตัวฉันยกขึ้นลง พอจับจังหวะได้ฉันก็ขย่มใส่เขาไปจนเกือบจะเสร็จ พี่ดินก็จับตัวฉันยกค้างไว้ก่อนจะเด้งตัวขึ้นใส่อย่างเร็วแรงดุดันซะจนฉันกรี๊ดร้องออกมา

“อ่ะ อ่ะ อ๊ายยย”

ตับ! ตับ! ตับ!

“อ่าา..” เสียงคำรามดังขึ้นพร้อมกันกับเสียงร้องของฉัน

ไม่รู้ว่าเขาเอาเรี่ยวแรงมากจากไหน ที่บอกว่าเขาเหนื่อยฉันคงคิดไปเองสินะ

ฉันไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนที่ตัวของเราหลุดออกจากกันได้ เผลอหลับไปด้วยความเหนื่อยอ่อน มารู้ตัวอีกทีก็สายมากแล้ว

ฉันรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาก็รู้สึกปวดเมื่อยไปทั่วทั้งตัว หันไปมองด้านข้างก็ว่างเปล่าเอามือไปจับที่นอนก็เย็น เขาน่าจะลุกออกไปนานแล้ว ฉันจึงขยับตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงเหลียวมองไปรอบตัว สภาพที่นอนอย่างกับผ่านสมรภูมิรบออกมาทำเอาฉันอดจะหน้าร้อนผ่าวไม่ได้

ฉันขยับตัวลุกลงจากเตียง อ่า..แค่ขยับก็เจ็บตัวไปหมด ก้าวขาขยับลงจากเตียง

ฟุบ!

อาการขาอ่อนมาเยือน ฉันทรุดฮวบตัวลงข้างเตียงพยายามจะช่วยตัวเองโดยการเอามือเกาะขอบเตียงขึ้นด้วยความทุลักทุเล

ตาสอดส่องมองหาเสื้อผ้าเมื่อเจออยู่ที่ตระกร้ามุมห้องฉันก็เดินไปหยิบมาจะใส่แต่เดินหาเสื้อชั้นในกับกางเกงในก็ไม่เจอ สงสัยน่าจะตกหล่นในรถ จึงใส่แต่เสื้อกับกางเกงลวกๆ เปิดตู้หยิบเสื้อคลุมของเจ้าของห้องมาใส่ก่อนละกันห้องเราลงลิฟท์ไปแค่สองชั้นคงไม่มีใครมาเห็นสภาพฉันตอนนี้หรอก

ค่อยๆแง้มประตูออกมาเมื่อมองแล้วไม่เห็นใคร ทางสะดวกเมื่อไม่เจอเจ้าของห้องฉันรีบเดินออกมาทั้งๆที่รู้สึกเจ็บแสบตรงจุดซ่อนเร้นระหว่างขาเรียว เดินมาตรงโซฟากำลังจะผ่านไปแล้วกลับได้ยินเสียง

เมี้ยววว

ฉันรีบมองหาต้นเสียงที่ได้ยิน เมื่อมองไปทางประตูระเบียงก็เจอเข้ากับแมวที่นั่งอยู่ตรงหน้าประตู ถัดออกไปตรงระเบียงสบเข้ากับดวงตาคมที่มองสบมา เขากำลังพ่นควันบุหรี่ออกจากปาก หลังจากนั้นเขาก็เอาบุหรี่จิ้มตรงที่ดับบุหรี่

ครืดดด

เสียงเปิดปิดประตูระเบียงดังมาจนฉันรีบหลบสายตาเขา ร่างสูงที่พันผ้าขนหนูติดกายเพียงผืนเดียวเสื้อไม่ใส่เดินเข้ามาใกล้ฉันมากขึ้นฉันเผลอถอยหลังไปสองก้าวโดยไม่รู้ตัว

“กลัวงั้นหรอ?”

“มะ ไม่ ไม่ได้กลัว”

“ไม่ได้กลัวแล้วถอยหลังทำไม”

“มันเป็นปฏิกิริยาอัตโนมัติ ไม่ได้กลัว”

“อ้อ คนเก่ง!”

ฉันไม่สนใจคำพูดเขาแต่กลับพูดถึงสิ่งที่ตัวเองหยิบออกมาจากห้องเขาแทน

“อลิซจะกลับห้องแล้ว ยืมเสื้อไปก่อนเดี๋ยวซักมาคืน” ฉันบอกเขาพร้อมกับจะหมุนตัวกลับห้องตัวเองแต่ข้อมือกลับโดนฉุดดึงให้มานั่งตรงโซฟาข้างเขา

“กลับ…สภาพนี้?”

“ปล่อยมืออลิซนะ”

“เมื่อคืนไม่เห็นบอกปล่อย”

“ตอนนี้เช้าแล้วไม่ใช่เมื่อคืน”

“หึ ต่อปากต่อคำเก่งใช้ได้”

“พี่พูดมาเลย อลิซจะได้รีบไป”

“เรื่องเมื่อคืน..”

“เรื่องเมื่อคืนถือซะว่ามันไม่มีอะไรแล้วกัน อลิซโดนวางยาตามที่พี่ดินรู้นั่นแหละ มันไม่ใช่ความผิดของพี่เป็นอลิซเองที่ควบคุมตัวเองไม่ได้”

“แน่ใจว่าจะเอางี้?”

“ค่ะ ให้มันเป็นความลับแค่เราสองคนก็พอ เรื่องแบบนี้มันจะไม่เกิดอีก”

“หึ หวังว่าจะไม่เกิดอย่างที่พูดจริงๆล่ะ”

“อลิซคำไหนคำนั้นอยู่แล้ว ถ้าเมื่อคืนพี่ดินไม่เข้ามายุ่ง อลิซก็แค่ขับรถกลับห้องมาคนเดียวก็คงไม่เกิดเหตุการณ์แบบนี้หรอก”

“ถ้าไม่มายุ่งก็คงมีคนขับรถลงข้างถนนได้อ่ะนะ คิดว่าจะขับถึงห้องหรอสภาพนั้น คนอุตส่าห์ช่วยคำขอบคุณสักคำก็ไม่มี”

“พี่ก็ได้อลิซไปแล้วไง!”

ฉันรีบเอามือตะครุบปากตัวเองอย่างไว เมื่อกี้แค่คิดแต่เสียงมันออกมาจากปากเองอ่ะ

“หึ…”