วางยา

AhziClub

23:40 น.

ฉันมาถึงที่คลับก็ดึกมากแล้ว เมื่อเดินตัดผ่านขึ้นมาบนชั้นสามซึ่งเป็นห้องทำงานของเฮีย ก็เปิดประตูเข้าไปเลยโดยไม่ได้เคาะประตูก่อนเหมือนทุกครั้ง

“อุ๊ย!”

“ว้าย!”

เสียงอุทานอย่างตกใจของฉันกับสาวที่นั่งบนตักพี่ชายร่างกายส่วนบนแทบจะเปลือยหมดอยู่แล้ว ทั้งคู่นั่งที่โซฟากลางห้องทำฉันหน้าเลิ่กลักหันไปมองพี่ชาย

“ออกไปก่อน” เสียงดุเอ่ยบอกออกมาฉันกำลังจะเดินถอยหลังออกจากห้อง

“หมวย! จะไปไหนเข้ามา”

“อะ อ้าว ก็เฮียบอกให้ออกไปก่อน”

“เธอน่ะ ออกไปก่อน” พี่ชายฉันหันไปพูดกับหญิงสาวที่นั่งเกยบนตักอยู่ หลังจากที่เธอจัดการตัวเองอย่างรวดเร็วก็รีบวิ่งออกจากห้องพร้อมส่งสายตาเชือดเฉือนให้ฉันสงสัยมาขัดจังหวะเข้าพระเข้านางของเธอเข้าล่ะมั้ง

เอ้านี่ฉันผิดหรอ!? (เออผิด!)

“เข้าห้องทีหลังเคาะด้วย ไม่ใช่ทะเล่อทะล่าเข้ามา”

“ค่าาา เกือบได้ดูหนังสดซะละ”

“หึ!”

ฉันเดินตามเฮียที่เดินไปตรงกระจกใสที่มองออกไปเห็นผู้คนที่กำลังเต้นกันอยู่ด้านนอก ส่วนคนข้างนอกจะมองไม่เห็นด้านใน

“หมวยดูตรงนั้นเป็นพิเศษนะ” เฮียชี้นิ้วให้มองไปดูที่ตรงบาร์เครื่องดื่มที่มีบาร์เทนเดอร์หรือเมด กำลังส่งเครื่องดื่มให้ลูกค้าอยู่

“ทำไมอ่ะ”

“เพื่อนเฮียที่เป็นตำรวจมันบอกว่ามีคนโดนวางยาจากผับเรา เฮียกำลังจับตาดูอยู่ ไม่รู้ว่าโดนคู่แข่งกุเรื่องขึ้นมาหรือเป็นเรื่องจริงเพราะยังไม่มีหลักฐาน แต่เราต้องตามดูทางเราไปก่อน”

“หรือให้อลิซไปนั่งเล่นด้านในบาร์มั้ย?” ฉันเสนอตัว

“ไม่ต้อง ดูในนี้ก็เห็น เข้าใจมั้ย?”

“รับทราบค่า”

“ไอ้ต้อออกไปทำธุระให้เฮียจะเข้ามาก่อนร้านปิด ยังไงก็ฝากด้วย”

“ขอค่าขนมให้เค้าเยอะๆนะ เดือนนี้ต้องไปทำหน้า” ฉันแบมือไปตรงหน้าพี่ชายอย่างอ้อนๆจะเอาเงิน เฮียน่ะธนาคารชั้นดีเลยแหละ แฮร่!

“เออๆ เฮียไปล่ะเดี๋ยวเฮียอู๋รอ”

จบคำพี่ชายฉันก็เดินออกไปพร้อมกับผู้ติดตามอีกสองคนฉันเลยเดินไปลากเก้าอี้มานั่งเล่นตรงข้างกระจก พร้อมกับสังเกตบรรยากาศด้านนอกเป็นระยะๆ

00.50 น.

อีกสิบนาทีก็จะตีหนึ่งแล้ว ฉันมองนาฬิกาอย่างเบื่อๆ ลงไปหาอะไรทำข้างล่างด้วยดีกว่า เมื่อคิดได้ดังนั้นร่างสมส่วนก็ลุกเดินออกจากห้องจุดมุ่งหมายคือบาร์เครื่องดื่มด้านล่าง ไปนั่งเป็นลูกค้าจิบเครื่องดื่มสักแก้วดีกว่า ปกติฉันไม่ค่อยไปนั่งที่บาร์เท่าไหร่ พนักงานในร้านบางคนก็ไม่ได้รู้จักน้องสาวของเจ้าของผับทุกคน มีแค่พี่ต้อผู้จัดการร้านที่เจอกันกับฉันบ่อยๆ

“รับอะไรดีครับ”

“จินโทนิก”

จบคำบาร์เทนเเดอร์ก็กลับไปทำเครื่องดื่มให้ ฉันนั่งมองบรรยากาศภายในร้านที่เก้าอี้ตรงบาร์เครื่องดื่ม มองสำรวจมุมนั้นมุมนี้จนพอใจจึงหันกลับมารับเครื่องดื่มที่ถูกส่งมาให้

“ขอบคุณค่ะ”

ฉันนั่งจิบเครื่องดื่มไปพลางๆ กลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์หอมอ่อนๆของผลจูนิเปอร์เบอร์รี่ที่กลั่นออกมาทำให้เครื่องดื่มสีใสนี้ยิ่งหอมหวานถูกใจคนช่างดื่มอย่างฉันเป็นอย่างมาก

“อลิซ! พี่นึกว่าตาฝาด” เสียงที่เรียกขัดจังหวะความสุขที่ได้ดื่มของฉันมาพร้อมกับที่มีผู้ชายร่างสูงคนหนึ่งเดินมาทรุดตัวลงนั่งด้านข้างโดยไม่ได้เชื้อเชิญ

“พี่คิว”

“ใช่ พี่เองทำไมมานั่งคนเดียวแล้วไอ้อาชิไปไหนพี่โทรหามันไม่ติด”

“ไม่อยู่ รู้แล้วพี่ก็กลับไปเถอะค่ะ”

“เดี๋ยวพี่นั่งเป็นเพื่อนอลิซก่อน”

“ไม่ต้องหรอกค่ะ อลิซอยู่คนเดียวน่าจะดีกว่ามีพี่นั่งด้วย”

“ทำไมพูดกับพี่แบบนี้ล่ะ หนูยังโกรธพี่อยู่หรอคะ”

“ไม่ได้โกรธ แค่ไม่อยากนั่งคุยกับคนที่มีเมียแล้วชัดมั้ยคะ!?”

“ไอ้คนนั้นไม่ใช่แฟนหนูจริงๆใช่มั้ย”

“ยุ่งอะไรด้วย บอกว่าแฟนก็แฟนดิ”

พี่คิวมองสบตาฉันด้วยแววตาชนิดหนึ่ง ฉันก็มองไม่หลบที่บอกว่าไม่อยากคุย ไม่อยากเจอ ไม่อยากคบ นั่นคือเรื่องจริงทั้งนั้น เจ็บครั้งเดียวก็เกินพอไม่จำเป็นที่จะต้องเข้ามาทำให้ฉันวุ่นวายอีก

“งั้นดื่มกับพี่สักแก้วแล้วพี่จะไม่มายุ่งด้วยอีก” พี่คิวหันไปสั่งเครื่องดื่มกับบาร์เทนเดอร์ ฉันเลยหันหน้าหนีไม่อยากมองหน้าเขาให้รู้สึกเกลียดไปมากกว่านี้

ถ้ามันจะทำให้ไม่ต้องพบเจอกันอีกดื่มแค่แก้วเดียวก็ได้ จะได้เลิกแล้วต่อกัน

ฉันหันกลับมาหยิบเครื่องดื่มจากมือของพี่คิวไปยกดื่มหมดครั้งเดียวแล้ววางแก้วลงตรงหน้า

“จบนะคะ”

“…”

“ไม่ต้องมาเจอกันอีก เลยยุ่งกับหนูได้แล้ว”

พี่คิวเดินออกไปหาเพื่อนที่โต๊ะอีกมุม มีผู้ชายนั่งกันอยู่สี่ถึงห้าคนน่าจะไม่ใช่กลุ่มเดียวกันกับพี่อาชิเพราะฉันไม่คุ้นหน้า

ฉันลุกขึ้นเพื่อเดินกลับไปชั้นสามอีกครั้ง แต่คิดได้ว่าต้องเดินไปดูครัวด้วยจึงเดินตัดเข้าด้านหลัง หลังคุยกับเชพไม่ถึงนาทีฉันก็รู้สึกเหมือนภาพมันเบลอๆ ทีแรกคิดว่าตัวเองคิดไปเอง รีบสะบัดหัวตัวเองเบาๆทำไมมันมึนๆกว่าเดิมอีกล่ะ ไหนอาการร้อนๆกระวนกระวายนี่อีก

ฉันรีบเดินเปิดประตูด้านหลังครัวออกไปด้านนอกอย่างรวดเร็วหวังให้ตัวเองไปถึงรถยนต์ตัวเองให้เร็วที่สุด ฉันคิดว่ารู้ว่าอาการตัวเองเกิดจากอะไร

ฉันโดนวางยาปลุกเซ็กซ์!!!

และมันน่าเจ็บใจที่มาโดนวางยาในผับของพี่ชายตัวเอง ทั้งที่พี่บอกให้ระวังแท้ๆ สุดท้ายตัวเองที่เป็นคนโดน เองกับตัว! เรื่องนี้จะต้องตรวจสอบว่าคนที่วางยาเป็นพี่คิวเองหรือบาร์เทนเดอร์ที่ฉันไม่คุ้นหน้าเป็นคนรับงานมาอีกที

ต้องรีบกลับห้องหรือไม่ก็ขับรถเข้าโรงพยาบาลให้เร็วที่สุด! อยู่ที่ผับเป็นพื้นที่ของพี่ก็จริงแต่ถ้าไอ้คนที่ทำคือพี่คิวฉันไม่รอดแน่

ไอ้เลว!

ปึก!

ก่อนที่จะล้มลงคลุกฝุ่นก็มีอ้อมแขนที่เอื้อมมากอดเอวไว้ไม่ให้ล้มลงไปกระแทกกับพื้น ยิ่งมีสัมผัสที่เอวยิ่งเหมือนมีประกายไฟช็อตไปทั่วตัว

ฉันพยายามผลักคนที่กอดตัวเองไว้ออกพร้อมกับเอ่ยขอบคุณเบาๆ “ขอบคุณค่ะ” รีบผลักอกแกร่งออกก่อนที่ตัวเองจะรู้สึกไปมากกว่านี้ ยิ่งกลิ่นน้ำหอมที่ผสมผสานกับกลิ่นบุหรี่ที่ตัวเขาทำให้ฉันรุ่มร้อนหนักกว่าเดิม

“อลิซ?” เสียงคุ้นหูที่เรียกชื่อขึ้นมาฉันจึงเงยหน้าขึ้นไปมอง

“พี่ดิน!”