LOGINVALERIA FUENTES POV Mabilis na lumipas ang mga araw.... "HAPPY BIRTHDAY, mga anak!" nakangiti kong bati sa dalawang teenagers ko pagkapasok pa lang nila dito ng dining area. Kakagising lang naming lahat at kahit na gaano pa kaabala ang araw na ito, naging routine na naming lahat ang sabay-sabay na kumain ng agahan. At si Carlos, pagkatapos ng pagpayag ko na magpakasal sa kanya, hindi na siya umaalis sa tabi naming mag-ina. Mas lalong lumawak ang hasyenda Fuentes. Ang katabi kasing lupain ng hasyenda ay ibinenta at si Carlos ang bumili. Kaya naman, naging abala din ito nitong mga nakaraang araw. At ang negosyo nito na nasa Manila, may taong pinagkakatiwalaan siyang mag handle na muna. Mas gusto na kasi nitong si Carlos na manatili dito sa hasyenda kasama namin kumpara sa lumuwas pa eh. Minsan, sinabi nito sa akin na parang gusto na lang daw niyang ibenta iyun para makapag -focus dito sa hasyenda pero mariin akong tumutol. May tatlo kaming anak plus isang adopted daughte
VALERIA FUENTES POV HINDI ko na mabilang kung ilang beses na akong humikab. Kanina pa gustong pumikit ang mga mata ko. Halos hindi ako nakatulog buong magdamag. Paano ba naman kasi, kasama ko si Carlos sa iisang silid buong gabi Kakaibang lakas ng stamina ang naganap sa pagitan naming dalawa. Halatang sabik sa isa't -isa sa ilang taon din na walang pagtatalikFeeling ko nga, bumalik ako sa dati eh. Sa pagiging teenager.Maaring masyadong mapangahas ang desisyon kong ito na bigyan ng isa pang chance si Carlos pero alang-alang sa pamilyang ito, kailangan ko ulit subukan. Lumalaki na ang mga anak namin, nagakaka-edad na din kaming dalawa ni Carlos."Mom, ayos lang po ba kayo?" tanong sa akin ni Vianna Claire. Nandito kami ngayun sa hapag kainan, sabay-sabay na kakain pero parang gusto kong matulog na muna kaysa kumain eh'Huh, ayos lang ako. Sige na, kumain na kayo at baka ma-late na kayo sa School niyan.'" seryosong sambit ko.Kaagad namang tumalima ang mga bata. Si Carlos naman, na
VALERIA FUENTES POV KANINA pa ako pabiling-baliktad. Hindi ako mapalagay. Sa totoo lang, maraming mga bagay ang gumugulo sa isipan ko Iyun ay ang tungkol kay Carlos. Ang ligaya na makikita ko sa mga anak ko habang kausap ang ama nila. Thirty eight years old na ako. Hinog na sa lahat ng mga pagsubok na dumaan sa buhay ko at sa kabila ng lahat, sa kabila ng maraming taon na nagdaan nanatili pa rin akong nangangapa sa dilim Hindi pa rin ako masaya sa buhay meron ako ngayun. Feeling ko may kulang pa rin... Nandito pa rin si Carlos. Nasa paligid lang siya. Palaging nakaabang. Sa naisip kong iyun, wala sa sariling napaupo ako. Sinuot ang roba na nasa gilid ng aking kama at nagpasyang bumaba na muna Pakiramdam ko, bigla akong nakaramdam ng matinding pagkauhaw. Hindi ko alam kung bakit pero parang may hinahanap ang puso ko na hindi ko mawari. Direcho ako sa wine bar. Kumuha ng isang bote ng alak at nagsalin sa baso. Pampatulog lang. Tama, dahil hindi ako makatulog, kailangan
VALERIA FUENTES POV NAGING maayos naman ang mga sumunod na sandali sa pagitan naming lahat. Si Carlos, pagkatapos namin mag-usap ng araw na iyun, muling umalis para dalawin ang puntod ni Lolo Santiago. Sinamahan ito ng mga anak namin. Samantalang si Wency naman, biglang dumating. Gusto daw nitong makausap si Zara sa napakaraming bagay at after an hour, napagsyahan ni Zara na sumama na daw kay Wency. Nagkalinawan na daw sila at sino ba naman ako para tumutol diba? Sa nasabi ko na, nasa tamang edad na sila para magdesisyon ng mga bagay-bagay. Hapon na nang dumating sila Carlos kasama ang mga bata. Hindi ko pa nga maiwasan na magulat dahil may dala-dala na mga shopping bags ang mga anak ko. Napatanong tuloy ako sa kanila "Nag malling kayo?" kunot noo kong tanong. Nakangiting tumango naman si Vianna sabay abot sa akin ng isa sa mga paper bags. "Galing po kay Daddy." nakangiting wika nito. Napatitig ako sa hawak nito bago ko tinangap iyun "Nasaan siya?" seryosong tanong ko
VALERIA FUENTES POV "SA loob ng limang taon, saan ka nagpunta? Alam mo bang wala na si Lolo Santiago? Ni hindi mo man lang siya nagawang dalawin?" muli kong sambit. Puno ng panunumbat ang tono ng boses ko. "Nasa paligid lang ako, Valeria. HIndi niyo ako nakikita pero nakasubaybay ako sa bawat galaw niyo. Hindi mo lang alam pero palagi akong naka-monitor sa lahat ng bawat galaw niyo." seryoso nitong sambit. Hindi ko alam kung maniniwala ba ako sa sinasabi nito or hindi! Pero ang marinig ko ang sensero nitong mga pananalita, nagdadalawang isip ako kung magtitiwala pa ba ako dito or hindi. "Valeria, isa lang naman ang nais ko eh. Iyun ay ang ayusin natin ang lahat. Nakausap ko ang mga bata at pumayag na silang muli kang ligawan." muli nitong sambit. Natameme naman ako. Sa totoo lang, hindi ko alam kung ano ang isasagot ko. "Valeria, pwede bang bigyan mo ako ulit ako ng chance para ipakita sa iyo ang pagmamahal ko?" muli nitong sambit. Muli, walang isang salita ang namut
VALERIA FUENTES POV Dahil naawa ako sa kalagayan ni Zara, nagpasya na muna akong samahan ito ng hospital para makapagpa check-up at para mabigyan na din ito ng tamang vitamins. Ni hindi ko na nga nabilang kung ilang beses itong nagpasalamat sa akin eh Sa totoo lang, gusto ko na din tawagan si Wency. Gusto kong sabihin dito ang pananagutan nito kay Zara kaya lang, ayaw ko din namang paghimasukan ang mga desisyon nila sa buhay. Nasa tamang edad na sila para magdesisyon ng mga bagay, at mahirap din kasi talagang mag interfere sa relasyon ng iba. Eksakto ala-una ng hapon nang muli kaming nakabalik ng hasyenda Fuentes. Hindi na ako nagulat pa nang may mapansin akong isang bagong sasakyan na nakapark sa harap ng gate "May bisita ka yata, Ate Valeria?" bigkas ni Zara. SA hindi malamang dahilan, biglang kumabog ang puso ko Feeling ko, dumating na si Carlos. "Aba' mukhang bigatin ang bisita mo ngayun, Ate ah?" muling wika ni Zara. Nagkibit balikat lang ako sabay na kaming na
CARLOS GUERRERO POV KAHIT na gusto ko pang makausap si Valeria, wala na akong nagawa pa kundi ang ipasa ko ang cellphone kay Carlito na noon ay bigla nalang natigil sa pag-iiyak nang sabihin ko na gusto itong makausap ng Ina. "Momm?!" BAbalik po ba kayo dito? Umalis na po si Tita Kizzel, wala n
CARLOS GUERRERO POV "ANONG sabi mo? Si Valeria, wala na sa hotel kung saan sila naka-check-in?'" halos pumutok ang ugat sa utak ko habang sinasabi ko ang katagang iyun. Napasulyap ako sa orasan na nakapatong sa ibabaw ng night stand at gusto kong murahin ang sarili ko kung bakit ako nakatulog
CARLOS GUERRERO POV "CARLOS, kung gutom ka, inaantok naman ako. Sorry, hindi kita masasamahan para magkape." sagot ni Valeria sa alok ko Walang paligoy-ligoy, buo ang loob na para bang isa na lamang akong istranghero sa paningin nito. Mapait naman akong ngumiti "Ayos lang...pero, pwede ko ban
VALERIA FUENTES "Sige, hinihintay na kayo ng Daddy niyo. Masaya ako na nagkita tayo ulit---mga anak." halos pabulong kong muling wika sa kambal May mga luha sa mga matang nakatitig sa akin ang dalawang bata. Hinawakan ako ni Vianna Claire sa kamay bago muling nagsalita "Hindi po ba pwedeng su







