Bibliothek
Suchen
Startseite / Romance / Paid to Say I Do / Chapter 105

Teilen

Chapter 105

MystiCat
last update Veröffentlichungsdatum: 18.03.2026 01:43:13

Scarlett’s POV

Hindi ako mapakali.

Hindi dahil sa delay.

Kundi dahil pakiramdam ko, may gumagalaw sa likod ng mga pangyayari.

Tumayo ako sa tabi ng glass window ng lounge, pinagmamasdan ang runway habang naghihintay ng update.

Calm ako sa panlabas. Pero ang isip ko—mas mabilis kaysa sa normal.

Hindi ito simpleng flight delay.

May mas malaking nangyayari.

At hindi ko gustong may mangyaring hindi ko alam.

Nag-vibrate ang phone ko.

“Ma’am,” sabi ng assistant ko, “they’re still inside the airport.”
Lies dieses Buch weiterhin kostenlos
Code scannen, um die App herunterzuladen
Vorheriges Kapitel Nächstes Kapitel
Gesperrtes Kapitel

Aktuellstes Kapitel

  • Paid to Say I Do   Chapter 113

    Tiffany’s POVTahimik.Pero hindi ito yung tahimik na payapa.Ito yung tahimik na parang may sasabog anumang segundo.Nakatayo sa harap ko si Isabella. Matigas ang tindig niya. Perpekto ang mukha. Kontrolado ang emosyon.Pero kita ko.Galit.Takot.At higit sa lahat ang pagkataranta.Hindi ako tumayo.Hindi ako umatras.Hindi na.Hindi na ako yung babaeng kayang balewalain. Lalo na kung alam kong tama ang pinaglalaban ko.“Sabihin mo kung sino ako sa kanya.”Mahina ang boses ko.Pero diretso.Walang panginginig.Saglit siyang natahimik.Kita ko kung paano siya nag-isip.Kung paano niya pinili ang susunod niyang galaw.“Walang dapat ipaliwanag,” sagot niya, malamig. “Hindi siya importante.”Parang may kumurot sa dibdib ko.Pero hindi ako nagpakita.Hindi ako bumigay.Bago pa ako makasagot napahawak si Javier sa ulo niya.“Javier?” sabay naming tawag.At doon napatingin ako kay Isabella.Sandali lang.Pero sapat.Pareho kaming may karapatan.At yun ang hindi niya matanggap.“Stop.”Mahi

  • Paid to Say I Do   Chapter 112

    Scarlett’s POVHindi ito dapat nangyayari.Hindi ganito kabilis.Hindi ganito kadali.Mahigpit kong hinawakan ang phone ko habang nakatitig sa screen sa litrato na kakasend lang.Isang café.Isang mesa.Dalawang tao.Cyanne Javier.Magkaharap.Magkalapit.At higit sa lahatmagkasama.Nanlamig ang buong katawan ko.Hindi ko na kailangan ng audio.Hindi ko na kailangan marinig ang usapan nila.Sapat na ang itsura nila.Sapat na ang paraan ng pagtingin ni Javier sa kanya.Hindi iyon tingin ng isang lalaki na hindi kilala ang kaharap niya.At kung anuman ang sinabi ni Cyanne—huli na.“Damn it…”Napahigpit ang hawak ko sa phone.Hindi ito pwedeng umabot sa ganito.Hindi ko hinayaan ang lahat ang plano, ang kasinungalingan, ang pagtakip—para lang bumalik siya.Para lang mabawi niya ulit ang anak ko.Agad kong pinindot ang pangalan sa contacts.Isabella.Isang ring pa lang—sinagot na niya.“Mom?”Kalma.Walang kaalam-alam.Lalong uminit ang dugo ko.“Nasaan ka?” direkta kong tanong.Nag

  • Paid to Say I Do   Chapter 111

    Tiffany’s POVHindi na ito ang sandaling pwede ko pang takasan.Matagal ko nang hinihintay ang tanong na iyon.At ngayon na nandito na—ako naman ang natatakot sumagot.Tinitigan ko siya.Si Javier.Ang lalaking minsan kong minahal…at ang lalaking ngayon ay nakatingin sa akin na parang estranghero—pero hindi buo.May kulang.At pareho naming nararamdaman iyon.“Because there was.”Narinig ko pa rin ang sarili kong boses.Mahina.Pero wala nang atrasan.Naningkit ang mata niya.“Then who did it?”Diretso.Walang paligoy-ligoy.Ganito siya dati.Ganito siya kapag gusto niya ng totoo.Huminga ako nang malalim.Hindi sapat ang kalahating katotohanan.Pero hindi rin sapat ang lakas ko para ibigay lahat.Hindi pa.“Javier…” mahina kong simula.Pero bago ko pa matapos—“Don’t,” putol niya agad.Mas madiin.Mas matalim.“Don’t say my name like that unless you’re going to tell me everything.”Napahigpit ang hawak ko sa gilid ng mesa.Masakit.Pero tama siya.Wala na kaming lugar para sa kala

  • Paid to Say I Do   Chapter 110

    Javier’s POV“I’m going to find out.”Narinig ko pa rin ang sarili kong boses kahit wala na si Isabella sa silid.At sa unang pagkakataon…hindi ako natakot sa sagot.Mas natakot ako sa posibilidad na wala akong gawin.Napatingin ulit ako sa litrato sa kamay ko.Ako.At si Cyanne.Walang duda.Hindi iyon basta picture lang.Kung paano ko siya yakapinhindi iyon peke.Hindi iyon pwersado.It was real.Ramdam ko kahit hindi ko maalala.At iyon ang mas nakakabaliw.Dahan-dahan kong ibinaba ang litrato sa mesa, pero hindi ko binitawan ang folder.May laman pa ito.Kailangan kong malaman.Ngayon na.Agad.Binuksan ko ulit ang folder, mas maingat na ngayon.Hindi na ako basta naghahanap.Iniisa-isa ko.Pinag-aaralan.Pinipilit intindihin.At doon ko nakita.Isang dokumento.Medical record.Kumunot ang noo ko habang binabasa.Date.Ilang buwan na ang nakalipas.Diagnosisnapahinto ako.Traumatic brain injury.Nanlamig ang kamay ko.Accident.Iyon ang sinabi ni Isabella.So this part is true.

  • Paid to Say I Do   Chapter 109

    Isabella’s POVHindi ko inaasahan na aabot ito sa ganito kabilis.Tahimik ang buong bahay, pero ramdam ko pa rin ang bigat ng hangin matapos ang pag-uusap namin ni Javier.“Should I?”Paulit-ulit sa isip ko ang tanong niya.At sa unang pagkakataon matapos ang napakatagal na panahon…nagduda siya sa akin.Napapikit ako sandali, pinipilit kontrolin ang paghinga ko.This is not good.Hindi dapat siya nagdududa.Hindi pa.Hindi habang hindi pa kumpleto ang lahat.Dahan-dahan akong lumakad papunta sa study room.Alam ko kung nasaan siya.At alam ko rin kung ano ang posibleng makita niya.Pagdating ko sa pintuan, bahagya itong nakaawang.Hindi ko agad binuksan.Sa halip, nanatili ako roon, nakikinig.Tahimik.Masyadong tahimik.Kaya itinulak ko ang pinto.At doon ko siya nakita.Nakatayo sa gitna ng silid.Hawak ang folder.At sa kamay niyaang litrato.Nanlamig ang buong katawan ko.So he found it.Mas maaga kaysa sa inaasahan ko.“Javier…”Mahina ang boses ko, pero sapat para marinig niya

  • Paid to Say I Do   Chapter 108

    Javier’s POVHindi ako mapakali.Ilang minuto na ang lumipas simula nang umalis si Cyanne pero parang naiwan pa rin ang presensya niya sa paligid. Parang may kulang. Parang may iniwang tanong na ayaw magpahinga sa utak ko.“Then start asking the right people.”Paulit-ulit sa isip ko ang mga salitang iyon.Napahigpit ang hawak ko sa baso sa harap ko.Anong ibig niyang sabihin?At bakit pakiramdam ko… hindi lang siya basta nagsasalita?I exhaled sharply, pinipilit pakalmahin ang sarili ko.This is ridiculous.Kung may dapat akong malaman, matagal ko na sanang alam.Right?Pero kahit anong pilit kong kumbinsihin ang sarili ko, may kung anong kumikirot sa likod ng utak ko. Isang pakiramdam na hindi ko maipaliwanag.Parang may pilit akong inaalala…pero hindi ko mahawakan.Napapikit ako sandali.At doon ko naramdaman.Isang saglit na imahe.Isang babae.Nakatalikod.Mahaba ang buhok, hinahangin—“Javier?”Bigla akong napamulat.Nawala.Agad.Parang hindi kailanman nangyari.Napamura ako na

  • Paid to Say I Do   Chapter 18

    Scarlett’s POVEksaktong ika-48 oras, tumunog ang telepono ko.Private number.Hindi ko na pinatagal ang ring.“Scarlett speaking.”“Ma’am, may update na po kami tungkol kay Jessica Dela Cruz.”Tahimik akong nakinig.“Base sa employment records, nagtatrabaho po siya noon sa Mondragon Builders bilan

    last updateZuletzt aktualisiert : 2026-03-19

  • Paid to Say I Do   Chapter 17

    Javier’s POVHindi ko alam kung bakit ko sinabi iyon.Alam kong hindi pa dapat. Alam kong masyadong maaga. Pero habang nakikita ko siyang umiiyak sa harap ko, habang naririnig ko ang takot sa boses niya parang may kung anong pumutok sa loob ko.Mahal na kita.Tahimik siya.At sa katahimikang iyon,

    last updateZuletzt aktualisiert : 2026-03-19

  • Paid to Say I Do   Chapter 20

    Cyanne’s POVNanatili akong nakasandal sa pinto, hinihingal ng bahagya. Ramdam ko pa rin ang init ng halik niya sa labi ko.Dahan-dahan siyang lumayo, pero hindi tuluyang bumitaw. Nasa magkabilang gilid pa rin ng mukha ko ang mga kamay niya.“Hindi ko na kayang magpanggap na wala lang,” mahina niya

    last updateZuletzt aktualisiert : 2026-03-19

  • Paid to Say I Do   Chapter 19

    Cyanne’s POVBumaba ako sa office area ng warehouse, hawak ang bag ko habang nagpaalam sa mga kasamahan ko.“Bye, ingat kayo bukas,” bati ko sa isang kasamahan ko. “See you, Cyanne!” sabay walis ng ngiti nila.Huminga ako nang malalim at sinimulan ang paglakad palabas. Unti-unting lumalamig ang ha

    last updateZuletzt aktualisiert : 2026-03-19
Weitere Kapitel

Das könnte dir auch gefallen

Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status