Chapter 05

Pinagkagat ni Cielo ang kanyang mga bagang upang pigilan ang sarili niyang magmukhang nagulat sa mukha ng lalaki na sa puwesto niya ngayon ay kanyang tinitingala kahit pa nasa tatlong pulgada ang heels ng suot niyang sapatos. Lubha pa rin itong matangkad nang malayo sa kanya.

Sabay pang gumala ang kanilang mga mata sa mukha ng bawat isa na para bang iinaalam kung may nagbago sa kani-kanilang hitsura. 

Ayos na ayos ang itim na itim na buhok ng lalaki. Ang mukha ay parang nililok ng Bathala na Kanyang kawangis. Apat na taon na ang nakararaan mula nang huli niyang nakita ito, pero halos hindi man lamang ito tumanda at hindi niya mapagkakaila na sobrang guwapo pa rin ang lalaki.

“Engineer San Juan,” pagtawag ni Nora sa kanyang atensyon, kaya mabilis niyang inilipat ang tingin sa babae upang makabawi rin mula sa pagkakabigla. Tipid itong ngumiti sa kanya bago muling nagsalita.  “This is Engineer Jamie Nathaniel Quinn, Chairman and CEO of JNQ Group of Companies.” 

Narinig ang magkakaibang reaksiyon ng mga tauhan sa paligid. Ngayon lamang nakita ng karamihan sa kanila ang mukha ng Chairman at CEO dahil hindi naman niya gawaing magtungo sa production site, at kung darating man ay sa opisina lamang siya naglalagi.

Napilitan si Cielo na ibalik ang tingin sa lalaki. Hindi naman binawi ni Nathan ang titig sa kanya at tila handa siyang makipagtitigan kahit abutin pa sila ng magdamag. 

“Finally, we met,” malalim ang boses na sabi ni Nathan. Tila pinalalabas sa lahat na ngayon lamang sila nagkakilala.   

Pagkarinig niya sa malalim na boses ng lalaki agad nagtayuan ang maliliit na buhok sa katawan ni Cielo. Pakiramdam na kailanman ay hindi niya nakalimutan sa tuwing magsasalita noon ang lalaki gamit ang malalim na boses nito.

Seryoso ang mukha ng CEO, ngunit hindi nakalagpas kay Cielo ang bahagyang pagsingkit ng mga mata ng lalaki na tila nang-aasar na para bang sinasabing nakita niya na may epekto pa rin siya sa kanya.

Pero hindi na siya ang dating Cielo, kaya tinuwid niya ang kanyang pagkakatayo at bahagya siyang humakbang ng isa sa kanyang likod para lagyan ng mas malaking espasyo ang pagitan nila. Wala siyang planong magpatalo sa lalaking ito sa harap niya. 

Bahagyang dumilim ang mukha ni Nathan sa ginawang paghakbang ni Cielo palayo sa  kanya.

Umangat ang dalawang kilay ni Cielo, napagtanto niya na ilang buwan silang nagkasama pero ngayon lamang niya nalaman ang buong pangalan ng lalaki. Hindi niya napigilang lihim na hamakin ang sarili sa pagiging sunud-sunuran noon. Kung alam lamang niya ay proposal ng ibang kumpanya ang kanyang tinanggap.

Tumikhim ang lalaki at bumalik ang atensyon ni Cielo rito. Nakalahad pala sa harap niya ang kamay ng CEO para sa isang handshake. Naalangan ang babae na tanggapin iyon para makipagkamay.

Naisip niya na hindi na dapat niyang hawakan ang kamay na iyon at kailangan na niyang mag-alsa balutan muli dahil iyon ang pinakamabuti niyang gawin upang talikuran ang nakaraan.

Nagsimulang magbulung-bulungan ang mga nasa pantry. Ang iba ay naghahagikgikan na dahil iniisip nila na natulala na ang babaeng engineer sa mala-greek god na nakatayo sa kanyang harapan, habang ang ilan ay sinasabing nagiging bastos siya. 

Napilitan siyang makipagkamay sa CEO para ipakita na isa siyang propesyunal. Tumahimik muli ang buong pantry.  

Kumunot nang bahagya ang kanyang noo nang maramdamang mahigpit na pinisil ng lalaki ang kanyang kamay at saka bahagyang yumuko para ilapit ang mukha sa kanya.

“I sincerely apologize for my absence during the contract signing. Nonetheless, I trust that the terms and contents of the contract meet your expectations and satisfaction,” seryoso pa ring sabi ni Nathan.

“I… I understand,” kinakabahang sagot ni Cielo na iniiwas pa nang bahagya ang kanyang tingin bago mabilis na binawi ang kamay mula sa pagkakahawak ng lalaki. 

Nanatili namang seryoso ang mukha ng CEO na parang walang ginawang kakaiba.

Agad niyang naintindihan na ipinapaalala ni Nathan na hindi siya basta-basta makakaalis ngayon dahil pumirma siya ng kontrata. Na iba na ang sitwasyon ngayon.

Patago niyang kinurot ang tagiliran upang paalalahanan ang sarili na kailangan niyang maging matatag at magkunwaring hindi apektado. “There is no need to apologize, Mr. Quinn.”

Umigting ang panga ni Nathan sa narinig na pagtawag sa kanya ng babae. Ipinaling niya ang kanyang ulo at saka sinenyasan si Enzo nang hindi inaalis ang tingin sa mukha ni Cielo. “The prototype was delivered yesterday. Can you give us a short briefing about the project?”

“Of course, Sir,” mabilis na sagot ng babae kahit pa nagsimula na siyang mainis dahil ang akala niya ay aalis na ang CEO pagkatapos nitong makipagkamay sa kanya.

Agad nagpauna maglakad si Enzo upang ituro kung saan nakatago ang prototype. Muntik pang magkabangga ang katawan nina Nathan at Cielo nang pareho silang humakbang para sana sumunod sa lalaki.

Iminwestra ni Nathan ang kamay sa kanyang harapan upang paunahin maglakad si Cielo. Sandaling natigalgal ang babae sa ginawa ng lalaki. Naisip niya na kaya naman pala maging gentleman ng lalaki.

Pagpasok nila sa isang malaking warehouse, nakaparada roon ang isang prototype na sasakyan. Ito ang mismong model na ginamit ni Cielo upang ipakita na kayang paandarin ng renewable energy ang isang pinagsamang off-road at amphibian vehicle. Mas maliit ito kumpara sa dapat na sukat sa kanyang thesis, pero nagpapasalamat siya na kinilala pa rin sa World Auto Expo ang kanyang imbensyon.

Sandali niyang ipinaliwanag ang kakayahan ng sasakyan at habang nagsasalita siya ay taas-noong nakikinig si Nathan sa babae. Noon lamang niya nakitang magpaliwanag ng pormal si Cielo tungkol sa kanyang proyekto nang harap-harapan at hindi niya naiwasang humanga pa lalo sa kakayahan nito.

Nang matapos magsalita si Cielo ay sabay na pumalakpak sina Nathan at Nora, kaya sumunod na ring nagpalakpakan ang lahat ng naroon.

“You may now all go back to work,” biglang sigaw ni Nora, kaya agad tumalikod ang lahat at sabay-sabay na lumabas ng silid.

Akmang hahakbang si Cielo papalabas para sumunod sa mga tauhan nang marinig niya ang boses ni Nathan.

“Engineer San Juan…”

Napahinto siya sa paghakbang at agad itinuwid ang tayo. Nagsimulang sumibol ang munting kaba sa kanyang dibdib habang tinitingnan ang lahat na lumalabas ng warehouse na iyon. Pero boss na niya ulit si Nathan, kaya pumihit siya nang dahan-dahan para harapin ang lalaki.

“Can you show me the interior of the car?” seryosong sabi ng lalaki, kaya napilitan siyang humakbang pabalik sa sasakyan.

Binuksan ni Nathan ang pinto sa driver’s seat at saka pinaupo roon si Cielo. Sumunod naman ang babae. Inayos niya ang kanyang pagkakaupo at nahigit niya ang kanyang hininga nang bigla na lamang dumukwang si Nathan sa loob at ngayon ay magkalapit na magkalapit na ang kanilang mga mukha.