LOGINShare
ตอนที่ 2 : วันนี้วันแห่งความบังเอิญหรือไง
publish date:
2026-11-04 21:46:06: วีนัส
เสียงพูดคุยของผู้คนภายในร้านกาแฟหน้ามหาวิทยาลัยดังคลอไปกับเสียงเพลงเบา ๆ ในช่วงบ่าย โต๊ะส่วนใหญ่ถูกจับจองโดยนักศึกษาที่แวะมานั่งพักระหว่างวัน บ้างก็มานั่งทำงาน บ้างก็ใช้เวลาพูดคุยกับเพื่อนก่อนจะแยกย้ายไปเรียนในคาบถัดไป ส่วนฉัน ลิตา และมิลินก็มานั่งพักอยู่ที่นี่เหมือนกัน
“ฉันว่าแกควรลองเปลี่ยนเมนูบ้างนะ สั่งแต่กาแฟแก้วเดิมทุกวันไม่เบื่อบ้างหรือไง” ลิตาเอ่ยขึ้นพลางมองแก้วเครื่องดื่มตรงหน้าฉัน
“ไม่อะ อร่อยดี”
“ชีวิตแกนี่น่าเบื่อจัง”
“แล้วชีวิตแกน่าตื่นเต้นตรงไหน”
“อย่างน้อยฉันก็ไม่กินเมนูเดิมทุกวันเหมือนใครบางคน”
ฉันยักไหล่ ไม่ได้คิดจะเถียงต่อ ก่อนจะยกแก้วขึ้นดูดเครื่องดื่มของตัวเองอย่างไม่ใส่ใจนัก
มิลินที่นั่งฟังอยู่เงียบ ๆ เพียงแค่ยกยิ้มบาง ๆ ให้กับบทสนทนาของเราสองคน ก่อนจะหันกลับไปสนใจโทรศัพท์ในมือต่อ
ระหว่างที่กำลังคุยกันอยู่นั้นเอง สายตาของฉันก็เหลือบไปเห็นกลุ่มผู้ชายกลุ่มหนึ่งกำลังเดินผ่านหน้าร้านเข้ามาพอดี
ตอนแรกฉันไม่ได้สนใจอะไรเป็นพิเศษ จนกระทั่งสายตาไปสะดุดเข้ากับผู้ชายผมสีอ่อนที่เดินอยู่ท่ามกลางกลุ่มเพื่อน
เดี๋ยวนะ...
นั่นมัน
“อ้าว เฮ้ย เจอกันอีกแล้ว”
เสียงทักทายที่คุ้นหูดังขึ้นจากด้านข้าง ทำให้ฉันต้องหันไปมองเจ้าของเสียงอย่างช่วยไม่ได้
เจย์
ผู้ชายที่ฉันเพิ่งเจอเมื่อคืนก่อน และเป็นคนเดียวกับที่ทำให้ฉันต้องเสียอารมณ์อยู่พักหนึ่งหลังจากกลับจากคลับ
“...”
“จำกันได้ใช่ไหม”
ฉันมองหน้าเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ
“จำได้สิ คนดังขนาดนั้น”
“โห ยังไม่เลิกแซะอีก”
เขาหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี ราวกับไม่ได้รู้สึกอะไรกับคำพูดของฉันเลยสักนิด
“ก็ไม่ได้คิดว่าจะเจอกันอีกนี่”
“ทำไมอะ กลัวเหรอ”
“เปล่า แค่ไม่คิดว่าจะบังเอิญขนาดนี้”
“งั้นก็คงเป็นพรหมลิขิตมั้ง”
โอ๊ย ใครก็ได้ช่วยพาผู้ชายคนนี้ไปที!
ฉันได้แต่ถอนหายใจในใจ ขณะที่มองรอยยิ้มกวน ๆ บนใบหน้าของอีกฝ่าย ไม่รู้ว่าเขาเป็นคนชอบพูดอะไรแบบนี้กับทุกคนอยู่แล้ว หรือแค่ตั้งใจจะกวนประสาทฉันเป็นพิเศษกันแน่
แต่รอยยิ้มนั่น… กวนบาทาชะมัด - -
“งั้นพวกฉันไปก่อนนะ” หนึ่งในกลุ่มเพื่อนของเขาเดินออกมาสมทบก่อนจะพยักหน้าให้เชิงบอกว่ามากันครบแล้ว เจย์หันไปพยักหน้า ก่อนจะหันกลับมามองฉันอีกครั้ง
“ไว้เจอกัน” เขาหันมาพูดกับฉัน ก่อนยิ้มให้เพื่อนอีกสองคน ฉันไม่ได้ตอบอะไร แล้วมองกลุ่มผู้ชายที่เดินผ่านไปจนลับสายตา พอพวกเขาเดินออกไป ลิตาก็รีบหันมาหาฉันทันที
“โอ๊ย กลุ่มนี้หล่อกันทั้งแก๊งเลยเนอะ เดินมาด้วยกันอย่างกับ F4”
“จริง หล่อกันคนละแบบด้วย” มิลินเสริมขึ้นมาหน้าตาเฉย
ฉันเหลือบมองไปทางที่กลุ่มผู้ชายเพิ่งเดินจากไป ก่อนจะยกแก้วกาแฟขึ้นจิบอีกครั้ง
“ฟัคโฟร์ล่ะสิไม่ว่า”
“ปากแกนี่นะ” ลิตาหันมาค้อนใส่
“แต่ก็ไม่ได้เถียงว่าหล่อ” มิลินพูดต่อด้วยสีหน้าเรียบเฉย ฉันหันไปมองเพื่อนทั้งสองคนสลับกัน ก่อนจะส่ายหน้าเบา ๆ
เอาเข้าไป...
ไม่รู้ว่าพวกเธอจะตื่นเต้นอะไรกันนักหนา แค่ผู้ชายกลุ่มหนึ่งเดินผ่านไปเอง แถมหนึ่งในนั้นยังเป็นคนที่ฉันเพิ่งปะทะคารมด้วยเมื่อคืนก่อนอีกต่างหาก
ที่สำคัญคือฉันไม่ได้อยากเจอเขาอีกสักหน่อย ทั้งที่มหาวิทยาลัยก็ตั้งกว้าง คนก็ออกจะเยอะ แต่ทำไมถึงต้องบังเอิญมาเจอกันตรงนี้ด้วยก็ไม่รู้ หวังว่าคงไม่ต้องเจอกันบ่อย ๆ หรอกนะ
…
: เจย์
“มึงรู้จักผู้หญิงคนนั้นด้วยเหรอวะ”
เสียงของเพื่อนคนหนึ่งดังขึ้นทันทีหลังจากเดินออกมาจากร้านกาแฟได้ไม่ไกล เจย์หันไปมองคนถาม ก่อนจะยกยิ้มเหมือนเพิ่งนึกอะไรขึ้นมาได้
“อ๋อ เคยเจอเมื่อคืน”
“ตอนไหนวะ?”
“คนที่ปากแซ่บ ๆ หน้าห้องน้ำไง”
เพื่อนที่เดินอยู่ข้าง ๆ หันมามองเขา ก่อนจะร้องอ๋อขึ้นมาเหมือนนึกออก
“อ๋อ คนที่มึงไปยืนกวนตีนเขาน่ะนะ?”
“เออ คนนั้นแหละ”
“แล้วรู้จักกันตอนไหน?”
เจย์หันไปมองคนถาม ก่อนจะหัวเราะออกมาเบา ๆ
“ก็บอกว่าเจอเมื่อคืนไง”
“เออ กูหมายถึงรู้จักกันได้ยังไง”
“ก็ไม่ได้รู้จักอะไรขนาดนั้น แค่คุยกันนิดหน่อย”
เขาตอบไปพลางยักไหล่ ก่อนจะเดินต่อไปพร้อมกับกลุ่มเพื่อนอย่างอารมณ์ดี
สำหรับเขาแล้ว ผู้หญิงคนนั้นก็เป็นแค่คนที่บังเอิญเจอเมื่อคืน และบังเอิญได้กลับมาเจอกันอีกครั้งในวันนี้
แต่ก็ต้องยอมรับว่าเธอเป็นคนที่มีเอกลักษณ์ดี ทั้งหน้าตา ท่าทาง และคำพูดคำจาที่ดูไม่ค่อยยอมใคร แถมยังกล้าพูดจาแซะเขาต่อหน้าแบบไม่คิดจะเกรงใจอีกต่างหาก
เจย์ยกมือขึ้นเสยผมตัวเองลวก ๆ ก่อนจะหันไปคุยกับเพื่อนเรื่องอื่นต่อ โดยไม่ได้ติดใจอะไรกับการเจอกันครั้งนี้เป็นพิเศษ อย่างน้อยวันนี้ก็มีเรื่องให้ขำขึ้นมาอีกเรื่องหนึ่งล่ะนะ
…
หลังเลิกคลาส ฉันกับเพื่อนก็กำลังเดินออกจากมหาวิทยาลัยเพื่อกลับบ้าน ระหว่างนั้นก็มีเสียงผู้ชายเรียกชื่อฉันจากด้านหลัง
“วีนัส?”
ฉันชะงักฝีเท้า ก่อนจะหันกลับไปมองตามเสียงเรียก
อ้าว...
กวิน
รุ่นพี่ที่เคยรู้จักเมื่อปีที่แล้วแล้วเคยมาตามฉันต้อยๆ ที่คณะนิเทศ ตอนนี้เรียนจบไปแล้ว ก็คิดว่าจะหมดเวรหมดกรรมกันไปแล้วซะอีก แต่ดูเหมือนการเรียนจบจะไม่ได้ทำให้เขาลืมเส้นทางมายังมหาลัยนี้เลยสักนิด - -
“อ้าว สวัสดีค่ะพี่กวิน” ฉันส่งยิ้มเจื่อนๆ ไปให้
“บังเอิญจังเลยครับ ไม่คิดว่าจะเจอวีนัสที่นี่”
บังเอิญอีกแล้วเหรอคะ วันนี้คำว่าบังเอิญทำงานหนักมากเลยนะ
“พี่มาทำธุระแถวนี้น่ะครับ เลยแวะเข้ามาดูอะไรนิดหน่อย”
ธุระอะไรไม่รู้ แต่ดูจากรอยยิ้มแล้วน่าจะมีธุระกับฉันมากกว่า
“ช่วงนี้เป็นยังไงบ้างครับ ไม่ค่อยเห็นหน้าเลย”
“สบายดีค่ะพี่ ช่วงนี้เรียนค่อนข้างยุ่งนิดหน่อย”
“งั้นเหรอครับ ว่าง ๆ ไปหาอะไรทานกันไหม พี่อยากคุยด้วย”
ฉันยังไม่ทันตอบ ลิตาที่เดินอยู่ข้าง ๆ ก็หันมามองฉันแวบหนึ่ง ก่อนจะส่งยิ้มให้รุ่นพี่ตรงหน้า
“สวัสดีค่ะพี่กวิน”
“อ้าว สวัสดีครับ”
“พี่คินยังจำพวกเราได้ไหมคะเนี่ย”
“จำได้ครับ ไม่เจอกันนานเลยนะ”
โอ้โห จำได้ด้วย เก่งมากค่ะ คะแนนความจำเต็มสิบบบ
“พี่เขาชวนไปกินข้าวด้วยนะวีนัส” ลิตาหันมากระซิบเบา ๆ แต่ดังพอให้ฉันได้ยิน
ฉันหันไปมองเพื่อนทันที ส่วนมิลินที่ยืนอยู่อีกข้างก็ยกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเหมือนกำลังรอดูว่าฉันจะตอบยังไง
ช่วยได้เยอะมากเลยเพื่อนรัก... - -
“คงไม่สะดวกค่ะพี่ ช่วงนี้วีนัสมีธุระค่อนข้างเยอะ”
“ไม่เป็นไรครับ ไว้วันหลังก็ได้ พี่รอได้”
รออะไรรร ไม่ต้องรอแล้วก็ได้ค่ะพี่ หนูไม่ได้เปิดรับจองคิวค่ะ
“ค่ะ” แต่ฉันก็ตอบไปแค่นั้น รักษามารยาท (ที่ไม่ค่อยจะมี) ไว้ก่อน - -
“ถ้าอย่างนั้นพี่ไม่กวนแล้วนะครับ ไว้เจอกันใหม่” เขาโบกมือให้ฉันก่อนจะเดินจากไป
“ค่ะ สวัสดีค่ะ”
ฉันยิ้มส่งเขาตามมารยาท หลังจากอีกฝ่ายเดินห่างออกไป ลิตาก็รีบขยับเข้ามาใกล้ทันที
“แหมมม มีคนชวนไปกินข้าวด้วย”
“แกก็พูดไปเรื่อย”
“พี่เขายังไม่เลิกพยายามอีกเหรอ”
“ดูจากที่เพิ่งชวนเมื่อกี้ ก็น่าจะยังนะ” มิลินพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ
“แล้วแกจะเอายังไงต่อ?”
“ก็ไม่เอายังไง ปฏิเสธไปแล้วไง”
ลิตาหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะคล้องแขนฉันแล้วพากันเดินต่อ ส่วนฉันก็ได้แต่ถอนหายใจอยู่ในใจ หวังว่าคราวหน้าจะไม่ต้องบังเอิญเจอกันอีกนะ วันนี้ฉันใช้พลังงานกับคำว่าบังเอิญไปเยอะแล้วจริง ๆ
Dear Hydieแก้คำตก
Latest chapter
Playing Lover แกล้งรักนายตัวดี ตอนที่ 17 ข่าวลือกับคำขอของผู้ชนะ
: วีนัสเช้าวันนี้เริ่มต้นขึ้นอย่างไม่มีอะไรพิเศษ ฉันนั่งอยู่ที่โต๊ะประจำแถวคณะกับลิตาและมิลิน แก้วกาแฟเย็นวางอยู่ตรงหน้า ขณะที่สองคนกำลังคุยกันเรื่องงานที่ต้องส่งปลายสัปดาห์นี้อย่างออกรสออกชาติช่วงสองสามวันที่ผ่านมา ฉันไม่ได้พูดคุยหรือเจย์เลย ไม่ใช่ว่าพยายามหลบหน้าอะไรหรอก แค่ต่างคนต่างมีธุระของตัวเอง อีกอย่างเราก็ไม่ได้มีเรื่องจำเป็นต้องติดต่อกันอยู่แล้ว จะให้ทักไปถามสารทุกข์สุกดิบทุกวันก็คงแปลก ๆ ฉันเองก็ไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรขาดหายไป แต่มีอยู่เรื่องหนึ่งที่ยังจำได้แม่นเกมโบว์ลิ่งวันนั้น ฉันเป็นฝ่ายชนะ และเขาก็ยังติดค้างคำขอของฉันอยู่หนึ่งอย่าง ถึงจะยังคิดไม่ออกว่าจะขออะไรดี ก็เถอะ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะปล่อยให้เขาลืมเรื่องนี้ไปง่าย ๆ หรอกนะ“วีนัส”เสียงลิตาเรียกทำให้ฉันละสายตาจากแก้วกาแฟ“หือ?”“แกได้ยินข่าวหรือยัง?”“ข่าวอะไร?”ลิตาเหลือบมองมิลิน ก่อนจะขยับตัวเข้ามาใกล้เล็กน้อย สีหน้าดูเหมือนมีเรื่องสำคัญระดับชาติที่ต้องหยุดทุกอย่างเพื่อเล่าให้ฉันฟัง“ก็เรื่องเจย์ไง” ฉันเลิกคิ้วขึ้นนิดหน่อย“ทำไม?”“แกยังไม่รู้จริงดิ?”“ถ้ารู้แล้วจะถามไหมล่ะ”“โอเค ๆ ใจเย็นก่อนค่ะคุณเพื่อน” ล
Playing Lover แกล้งรักนายตัวดี ตอนที่ 16 : คนเก่าในความทรงจำ
: เจย์เสียงลูกบาสกระทบพื้นดังสลับกับเสียงรองเท้าผ้าใบเสียดสีกับสนามในโรงยิม“ไอ้เจย์! ส่งมา!”ผมหันไปตามเสียงเรียก ก่อนจะส่งลูกบาสให้คนที่ยืนว่างอยู่ทางซ้าย แต่แทนที่มันจะรับดี ๆ กลับทำลูกหลุดมือกระเด็นออกไปอีกทาง“โห ไอ้ห่า!”“มึงเรียกเองนะ” ผมยักไหล่ มองไอ้คนที่กำลังวิ่งตามลูกบาสไปเก็บ “มือมีไว้ทำไมวะ”“ปากมึงนี่นะ” ผมเดินถอยกลับไปตั้งหลักระหว่างรอเริ่มเกมใหม่ ก่อนจะยกชายเสื้อขึ้นเช็ดเหงื่อบริเวณใบหน้า วันนี้พวกผมนัดกันมาเล่นบาสที่โรงยิมของมหาวิทยาลัย ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษ แค่ใครว่างก็มา ใครไม่ว่างก็โดนด่าทีหลังตามระเบียบ“พักก่อน กูเหนื่อย”“เล่นไปสองรอบเองนะมึง”“แล้วไง กูเหนื่อยไม่ได้หรือไง” ผมหัวเราะพลางเดินไปหยิบขวดน้ำที่วางอยู่ข้างสนาม ขณะที่สายตากวาดมองไปรอบ ๆ โรงยิมอย่างไม่ได้ตั้งใจก่อนจะไปสะดุดเข้ากับผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังยืนคุยกับเจ้าหน้าที่อยู่บริเวณทางเข้า ผมยาวที่ถูกมครึ่งหัวเอาไว้หลวม ๆ กับแฟ้มเอกสารในมือ ดูเหมือนกำลังมาจัดการธุระอะไรสักอย่างของมหาวิทยาลัยบีบี ไม่ได้เจอกันนานเหมือนกันแฮะ ผมยกขวดน้ำขึ้นดื่ม ก่อนจะวางมันลงแล้วเดินออกจากข้างสนามไปหาเธอ“ไง” เจ้าของชื่อห
Playing Lover แกล้งรักนายตัวดี ตอนที่ 15 : ผู้ชายที่ไม่น่าไว้ใจ จริง ๆ เป็นคนแบบนี้หรอ?
: วีนัสหลังจากจัดการธุระส่วนตัวเรียบร้อย ฉันก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความหาใครบางคนที่นัดกันไว้ตั้งแต่ช่วงเช้า[Venus: อยู่ไหน?]ข้อความถูกอ่านไม่นาน ก่อนอีกฝ่ายจะตอบกลับมา[Jay: ใต้ตึกคณะ][Jay: เดินมาเลย]ฉันอ่านข้อความแล้วเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋า ก่อนจะเดินไปยังตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์ตามที่เขาบอกเอาจริง ๆ ฉันก็ยังไม่ค่อยเข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงยอมตกลงมากับเขาได้ ทั้งที่ตอนแรกปฏิเสธไปตั้งหลายรอบ แต่สุดท้ายก็กลายเป็นว่าต้องมาเดินตามหาผู้ชายปากเสียคนหนึ่งถึงคณะอยู่ดีระหว่างเดินเข้ามาใกล้บริเวณใต้ตึก ฉันกวาดสายตามองหาเจย์อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเห็นกลุ่มผู้ชายหลายคนนั่งรวมตัวกันอยู่ที่โต๊ะหินอ่อนตัวหนึ่ง และหนึ่งในนั้นก็คือคนที่ฉันกำลังตามหาเจย์นั่งอยู่ท่ามกลางกลุ่มเพื่อน ดูเหมือนกำลังคุยอะไรกันสนุกสนาน โดยมีผู้ชายหน้าตาดีอีกคนหนึ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ เขาฉันจำอคิณได้ เขาเป็นแฟนของพรีม น้องสาวเจย์ที่ฉันเจอพร้อมกับเจย์วันก่อน ฉันไม่ได้รีบเดินเข้าไปหาในทันที แต่ยืนมองพวกเขาอยู่ห่าง ๆ ครู่หนึ่งปกติเวลาอยู่กับฉัน เขาก็เป็นคนพูดมาก กวนประสาท และชอบหาเรื่องแกล้งอยู่แล้ว แต่พออยู่กับเพื่อน ดูเหม
Playing Lover แกล้งรักนายตัวดี ตอนที่ 14 : One More Excuse
: วีนัสแสงแดดที่ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาทำให้ฉันต้องขยับตัวหนี ก่อนจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างยากลำบากสิ่งแรกที่รู้สึกได้คืออาการปวดหัวตุบ ๆ ราวกับมีใครเอาค้อนมาทุบอยู่ข้างใน ส่วนสิ่งที่สองคือความแห้งผากในลำคอเมื่อคืน… ฉันยกมือขึ้นกุมขมับ พยายามรวบรวมสติที่เหมือนจะกระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง ก่อนภาพเหตุการณ์เมื่อคืนจะค่อย ๆ ไหลย้อนกลับเข้ามาในหัวทีละนิดเริ่มจากตอนที่เจย์เดินมานั่งที่โต๊ะของฉัน ตอนแรกฉันก็ไม่ได้คิดอะไร แค่แปลกใจนิดหน่อยที่เขาโผล่มาอยู่ตรงนั้น ตอนเขาถามก็ไม่คิดว่าจะกล้าเดินมาจริง ๆ ก่อนที่เพื่อน ๆ ของเขาจะทยอยตามมาสมทบจนโต๊ะที่นั่งกันอยู่เริ่มแน่นขึ้นหลังจากนั้นก็ดื่มกันไปเรื่อย ๆ จำได้ว่าคุยกันสนุกมาก ทั้งกับเพื่อนฉันเองและเพื่อนของเจย์ บรรยากาศตอนนั้นไม่ได้อึดอัดอย่างที่คิด แถมยังมีเสียงหัวเราะดังอยู่ตลอด จนฉันเองก็เผลอดื่มไปมากกว่าที่ตั้งใจไว้ แล้วหลังจากนั้นล่ะ… ฉันขมวดคิ้ว พยายามนึกต่อเอ่อ เจย์แบกฉันกลับห้องภาพตัวเองที่อยู่บนหลังเขาค่อย ๆ ปรากฏขึ้นมาในหัว ตามด้วยภาพตอนที่ฉันยื่นคีย์การ์ดให้เขาเปิดประตูห้องให้ จากนั้นก็…เดี๋ยวนะ ฉันบอกให้เจย์เช็ดเครื่องสำอางให้ด้วยเหร
Playing Lover แกล้งรักนายตัวดี ตอนที่ 13 : ภารกิจส่งคนเมาเข้านอน
: เจย์เสียงเพลงในคลับดังต่อเนื่องจนแทบไม่ได้ยินเสียงคนคุยกัน ผมนั่งเอนหลังอยู่บนโซฟาโซฟาตัวเดิม มือหนึ่งถือแก้วเครื่องดื่ม ส่วนอีกมือกำลังเลื่อนโทรศัพท์ดูอะไรไปเรื่อยเปื่อย ตอนนี้พวกเพื่อนของผมก็มารวมกันอยู่โต๊ะเดียวกับยัยนี่เรียบร้อยแล้ว ถึงแม่เพื่อนของวีนัสบางส่วนจะกลับไปบ้างแล้ว แต่ตอนนี้ดูเหมือนเธอกำลังสนุกสุด ๆ ไปเลยดูท่าวันนี้จะไม่ยอมกลับง่าย ๆจนกระทั่งเสียงโวยวายจากอีกฝั่งของโต๊ะเรียกความสนใจให้ผมเงยหน้าขึ้นไปมอง“อีกแก้ว! อีกแก้ว!”ผมเลิกคิ้วเมื่อเห็นคนที่กำลังยกมือเชียร์อย่างออกหน้าออกตา วีนัส เจ้าของชุดเดรสสีแดงที่ตอนนี้ดูเหมือนจะกลายเป็นดาวเด่นประจำโต๊ะไปเรียบร้อยแล้ว เธอนั่งอยู่ระหว่างเพื่อนสองคน ใบหน้าสวยที่ปกติชอบทำหน้านิ่ง ๆ ตอนนี้มีรอยยิ้มกว้างประดับอยู่ แก้มทั้งสองข้างขึ้นสีระเรื่อ ดูสนุกมาก สนุกจนผมเริ่มสงสัยว่าเจ้าตัวรู้หรือเปล่าว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่“มึงไม่ห้ามหน่อยเหรอวะ” ไอ้ริกเตอร์เพื่อนของผม ที่มาจอยอยู่ที่โต๊ะด้วย จู่ ๆ ก็เดินมาถามขึ้นเมื่อเห็นผมมองไปทางนั้น“ห้ามอะไร”“แฟนมึงไง” ผมหันกลับไปมองมันทันที“แฟนมึงสิ”“อ้าว ก็เห็นนั่งมาด้วยกัน”“กูมานั่งกินเหล้
Playing Lover แกล้งรักนายตัวดี ตอนที่ 12 : เมื่อความบันเทิงเดินเข้ามาหา
: เจย์เสียงเพลงจังหวะหนักดังคลอไปทั่วทั้งร้าน แสงไฟหลากสีสาดผ่านผู้คนที่กำลังโยกตัวไปตามจังหวะดนตรี บรรยากาศคึกคักจนแทบไม่มีพื้นที่ว่างให้สายตาได้พักผมนั่งเอนหลังอยู่บนโซฟาตัวยาว มือข้างหนึ่งถือแก้วเครื่องดื่ม ส่วนอีกข้างพาดอยู่บนพนักโซฟาอย่างสบายอารมณ์ คืนนี้เป็นอีกคืนที่ไม่มีอะไรพิเศษ ไม่มีงาน ไม่มีเรียน ไม่มีใครโทรมาตามให้กลับไปทำธุระอะไรทั้งนั้น พูดง่าย ๆ ก็คือว่าง และเมื่อคนเราว่างในคืนวันหยุดจะทำอะไรล่ะครับ? สถานที่ที่เหมาะจะใช้เวลาให้หมดไปก็คงหนีไม่พ้นที่นี่“มึงจะนั่งยิ้มอะไรคนเดียววะ” เสียงเพื่อนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ดังขึ้น ผมหันไปมองมันก่อนจะยกแก้วขึ้นจิบ“กูยิ้มเหรอ”“เออ หน้าบานตั้งแต่เข้าร้านละ”“ก็ร้านมันสวย”“ร้านหรือคน” ผมหัวเราะในลำคอ ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป ก็ทั้งสองอย่างนั่นแหละสายตากวาดมองไปรอบร้านอย่างไม่เร่งรีบ ก่อนจะสะดุดเข้ากับผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังยืนคุยกับเพื่อนอยู่ไม่ไกลนัก เธอสวมชุดเดรสสีดำ ผมยาวสลวย และมีรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะเข้ากับบรรยากาศในคืนนี้ได้ดีทีเดียว ผมยกแก้วขึ้นดื่มอีกครั้ง พลางมองดูอยู่ครู่หนึ่ง ไม่ได้คิดอะไรซับซ้อน แค่เห็นว่าถูกใจก็เท่านั้น ผมวางแก
You May Also Like
My Bad Boy วิศวะคลั่งรักเมียเด็ก
เอวาริณ ชาริณ33.5K viewsสะดุดรักวิศวะขี้หึง
ชาไทยเย็น57.1K viewsCRAZY LOVE คลั่งรัก | ฟาเรนไฮต์ (จบ)
อยู่ในตะเกียงแก้ว151.0K viewsLove Engineerเมียวิศวะ
sunshine-day200.2K viewsผมคลั่งไคล้คุณ(Crazy about you)
NaBee-KP2.4K viewsพื้นที่พลาดรัก Zone W_II
Baby_Snow886 viewsBEST FRIEND เพื่อนไม่เลื่อนสถานะ
ไรท์ฟิน657 viewsรวมเรื่องเล่า - เพื่อนกันมันส์แซ่บ (NC 25+)
อลิซาเบธ ลี3.3K views
