LOGINWala na akong klase pagdating ng hapon kaya naman nanatili na lang ako sa aking opisina upang magbasa ng iilang journal. He also stayed beside me since he didn't have any business anymore.He let Kenji take over the main branch of the company for a while. Tini-train niya na rin kasi ang kaniyang kapatid dahil soon enough, balak na ni Nikolai na tuluyang bumaba sa kaniyang puwesto bilang CEO upang ibigay na iyon nang buong-buo kay Kenji para makatutok siya sa pamilya namin.Si Tala naman, hindi na pumasok sa kaniyang hapon na klase dahil tinamad daw siya, kaya naman nauwi sa away ang dalawang mag-ama. Angelo went here to my office earlier to eat his lunch with us, pero dahil panay ang pang-iinis ng ate niya sa kaniya kaya naman agad din siyang umalis pagkatapos kumain."May nabili ka na bang regalo kay Luna?" tanong ni Chloe.Pumarito siya ngayong hapon para tulungan ako sa iilan pang mga administrative papers na kailangang pirmahan.The good news is, ikakasal na sa wakas si Luna kay J
"Yes, ako nga..."Sumandal ako sa aking kinauupuan, my heart beating with a strange rhythm. Nikolai stared at me intensely, his sharp eyes narrowing as he tried to analyze my expression. He dropped his hand, shifting his entire focus onto me, treating the call like a sudden threat in our peaceful afternoon."Hello? Sino 'to?" ulit ko pa nang walang sumasagot sa kabilang linya.Nagulat ako nang biglang nawala ang tawag. Isang toot-toot-toot na lang ang narinig ko.Kunot-noo kong ibinaba ang aking cellphone saka sinilip ang screen niyon. What was that? Isang hindi rehistradong numero ang nakasulat. Hindi ko kilala ang boses, pero sigurado ako, babae iyon. She seemed in a hurry, at ang nakapagtataka... bakit kilala niya ako?"Who's that?" usisang tanong ni Nikolai, ang boses ay seryoso. Nakita niya rin siguro ang biglang pagbabago ng aking reaksyon.Nilapag ko ang cellphone sa lamesa. Sinundan niya iyon ng tingin bago ibinalik ang kaniyang nagtatanong na mga mata sa akin. Nagkibit ako ng
He's wearing his business suit, may business meeting raw sila kanina eh. The crisp fabric of his dark suit hugged his broad shoulders perfectly, and that untied top button of his polo just made him look effortlessly hot. He looked so handsome!Niyapos ko ang aking kamay sa leeg niya."Yup. May mga papeles pa akong pipirmahan para sa darating na Intramurals...."He leaned in closer to me, he rested his forehead on mine. Amoy ko agad ang pamilyar at nakakalasing niyang bango."Is that so? Should we promote your sister as your secretary then?"Hinampas ko siya sa kaniyang dibdib. He chuckled.Dito na rin nagtatrabaho si Chloe, bukod sa passion niya ang pagtuturo, gusto niya ring magkasama kami. Noon pa talaga siya inalukan ni Nikolai na maging sekretarya ko pero ayaw niya lang talaga, ayaw niya raw ma-stress."Aawayin ka nun,"He licked his lips, dahan-dahan niyang ibinaba ang kaniyang labi sa aking mga labi, pressing it to mine. Napapikit ako at hinayaan ang sarili kong matangay sa bana
MAYA'S POVAfter everything that happened, binigyan pa rin talaga ako ng dahilan para magpatuloy sa buhay. Matapos ang lahat ng luha, ng takot, at ng mga gabing akala ko ay wala nang katapusan, heto ako ngayon—humihinga, nakatayo, at higit sa lahat, masaya. Ang daling sumuko noon, pero kapag tinignant mo ang pamilyang mayroon ka ngayon, maiisip mo na lang na lahat ng dusa ay may nakalaang kapalit na higit pa sa hiniling mo.Being in marriage is like navigating a beautiful, chaotic storm. It’s not always a fairy tale, pero kapag ang kasama mo sa biyahe ay ang taong handang saluhin ka sa bawat dapa, bawat takot ay nawawalan ng silbi.I feel so alive and safe..."Alright, so if you don't have questions then class dismissed! See you tomorrow!"Nagsitayuan na ang mga college students ko saka isa-isang umalis ng silid. My license is back, sa tulong na rin ni Nikolai, at ipinasok niya ako dito sa paaralan nina Tala.Ang gusto niya sana, hindi na ako magtrabaho, at bakit naman diba? I love th
Natuklasan at nagabayan natin sina Maya at Nikolai sa kanilang unang istorya, pero paano na lang sa buhay na mag-asawa sila? Ano pa ang kahaharaping sakuna ni Maya sa piling ni Nikolai? Ano pang mga sekreto ang dapat ungkatin para tuluyang mapatunayan kung sila nga ba talaga ang itinakda ng tadhana?Akala ng lahat ay natapos na ang unos nang mabilanggo si Cleah. Ngunit sa likod ng tila perpektong buhay-may-asawa, isang bagong panganib ang unti-unting gagapang mula sa anino ng nakaraan ng kanilang pamilyang pamilya.May mga bagong mukha na darating—mga karakter na susubok sa katatagan ng kanilang sumpaan. May mga lumang kaaway na akala natin ay wala na, pero nagpapalakas lang pala sa dilim upang bawiin ang lahat ng nawala sa kanila. Sa pagkakataong ito, hindi lang buhay nina Maya at Nikolai ang nakataya, kundi ang kaligtasan na rin nina Tala at Angelo.Kakayanin ba nilang protektahan ang binuo nilang pamilya kung ang mismong pundasyon nito ang pilit na titibagin ng mga bagong lihim at k
To my dearest readers,We finally made it to the finish line! Hindi ko lubos akalain na aabot tayo sa dulo ng mahaba, magulo, ngunit magandang kwento nina Nikolai at Maya. Mula sa unang kabanata kung saan nagsisimula pa lang tayong kapitan ng kaba, hanggang sa huling yugto ng kanilang paglalakbay, hindi niyo ako iniwan.Gusto kong magpasalamat nang buong-puso sa bawat isa sa inyo. Salamat sa mga nagpuyat para mag-abang ng updates, sa mga nag-iwan ng comments (galit man o naiiyak), sa mga nakipag-away para sa katarungan ni Maya, at sa patuloy na pagsuporta sa akin bilang isang manunulat.Your rates, comments, and silent reads are the main reasons why I kept writing even when minor plot blocks hit me. Kayo ang lakas ko sa bawat kabanata, hihi.I know Nikolai and Maya's story had a lot of heavy baggage—the pain, the traumatic past, and the intense sacrifices—but I hope the ending gave your hearts the peace and closure it deserved. Sila ay patunay na kahit gaano kagulo ang tadhana, basta't
MAYA'S POV“Go, Kenji! Wooo!”Halos mawalan ako ng boses sa pagsigaw habang iwinawagayway ang hawak kong banner sa VIP section ng Grand Apex Velocity Arena. Ang ingay ng paligid. Bawat ugong ng makina ng mga sports car ay yumayanig sa dibdib ko. Pero wala akong pakialam. Lahat ng pagod ko bilang co
“Huhuhu… Daddy… Where are you?”Mas lalong lumakas ang iyak ng bata habang sumasabay ang buhos ng ulan. Bilang isang mabuting tao, lumapit ako, binalewala ang sarili kong basang damit at ang sakit sa puso. Agad akong lumuhod sa harap niya para mapantayan siya.“Hey, sweetie… Bakit ka nandito sa ula
“Ano?! Kasal? Nababaliw ka na ba?!”Halos mapasigaw ako sa loob ng kotse. Mabuti na lang at malalim na ang tulog ni Tala kaya hindi siya nagising. Agad kong binawi ang kamay ko mula sa pagkakahawak niya at dinala ang sarili ko palapit sa pinto ng kotse, palayo kay Nikolai.“You think marriage is ju
Halos lumabas ang mga mata ko sa gulat. Tumingin ako kay Nikolai na kasalukuyang nakatitig sa amin na parang nakakita ng multo. Ang mukha niya kanina na punong-puno ng galit ay biglang napalitan ng matinding kalituhan.“No! I won’t go home unless Auntie Maya comes with us! I want her to be my new m







