Se connecterDumating na ang kinabukasan, hindi maipinta sa mukha ni Thaddeus na kasama niya ang asawa niya sa kanyang special na araw. Promotion day niya yon.
Alas otso na ng umaga, tumawag ulit si Roger. "Magkita tayo sa restaurant. Ibibigay ko sayo ang address. Ang call time ay alas dyes." "okay sir, kikilos na po" mahinang sagot ni Thaddeus. Pagkatapos ng tawag, tumungo si Thaddeus sa kwarto nilang mag asawa. Napatitig ito ng matagal, at hindi maipinta ang kanyang mukha. Tila kinasusuklaman niya ang kanyang asawa. Bumaba ito sa kusina, kumuha ng isang basong tubig at umakyat ulit pabalik. Pagkabalik niya, ibinuhos niya ito sa natutulog na si Zephanie. "Ahhhhhhhhhh! Ano yon?" sigaw ni Zephanie. Napabalikwas ito mula sa kanyang higaan. "Gumising kana! Maligo ka nang mabuti at meron tayong pupuntahan. Ayusin mo pananamit mo at huwag na huwag mo akong ipahiya." "S-saan?" Tanong ni Zephanie. "Huwag na maraming tanong, kilos na!" Pagmamadali ni Thaddeus. Nagmadali na kumilos si Zephanie kahit labag sa kaniyang kalooban. Mga ilang minuto lang ang itinagal niya sa banyo. Ganon din si Thaddeus. Mabilis lang siya naligo. Makalipas ang ilang minuto, sumakay na ang mag asawa. Sa buong byahe ay nakakunot noo si Thaddeus. Lingid sa kanyang kaalaman, nakakaramdam si Zephanie sa pagiging not in a good mood niya Iniisip niya na may kinalaman ito sa kanilang pupuntahan pero hindi na niya ito pinagtuunan ng pansin. Nakatanggap ng text mula kay Roger si Thaddeus. "Good day, Thad. The meeting will start in an hour. I'm expecting you with your wife to get here in one piece. And I forgot to tell you that tonight, I'll throw a party for you!" Dinedma niya lang ito, mukhang hindi siya masaya. "Alam mo ba kung saan tayo pupunta?" seryosong tanong ni Thaddeus. "Hindi ko alam, hon." "Sa dati mong boss, gusto niya isama kita... Umayos ka ng postura mamaya. Huwag mo akong ipahiya sa harap niya kundi may paglalagyan ka" babala ni Thaddeus. Tumango na lamang si Zephanie. Sa wakas, Dumating sina Zephanie at Thaddeus sa restaurant wala pang tatlumpung minuto ang nakalilipas. Pagpasok pa lamang nila, agad nang namataan ni Thaddeus si Roger na nakaupo sa isang mesa. Ngunit hindi ito nag-iisa. May kasama itong isang babae. Napakunot ulit ang noo ni Thaddeus nang makilala ang babae. Siya si Hermogenia Hughes, ang asawa ng kanyang boss at ang babaeng lihim niyang karelasyon sa opisina. "Oh nandyan na pala kayo! Please, take a seat" alok ni Roger. "Good day, sir " pagbati ni Thaddeus. "We're having a meeting in an hour and we'll talk about your promotion later. For now, we should get something to eat. I'm starving" sambit ni Roger. Tinawag ni Roger ang waiter at lumapit ito. "Have you decided your order, sir?" tanong nito. "I'll have the Wagyu beef with side of saffron rice" "And you, ma'am?" turo nito kay Hermogenia. "Poached lobster & truffle risotto" wika nito. Lumingon naman ang waiter sa mag asawa. "How about you, sir?" "I'll have Almas caviar and Blinis" tugon ni Thaddeus. Tinuro naman ng waiter si Zephanie na nakayuko. Hindi naman naging komportable si Thaddeus kay Zephanie dahil nakayuko ito at parang nahihiya ipakita ang mukha. "Ehem! She just wants the complimentary, thank you" kunwaring pag ubo ni Thaddeus. "Alright. I'll be right back." Bago pa umalis waiter, muli nitong tinawag ni Thaddeus. "...and don't forget her water. Just water." Napansin naman ito ni Roger at Hermogenia. "Are you on a diet, my former secretary?" tanong niya. Tumango lamang si Zephanie. Ngunit bigla siyang siniko ni Thaddeus na ibig sabihin ay magsalita ito. "Y-yes. I'm on a diet. Thanks for asking" Ngumisi si Hermogenia na tila nang aasar. Tinignan niya ito mula ulo hanggang paa mula nang pumasok ito kasama si Thaddeus. Sa kabila ng pagkakaroon ni Thaddeus ng asawang si Zephanie, palihim niyang nilalandi si Hermogenia sa likod ng kanyang boss. Hindi niya inaasahang makikita ang dalawa na magkasama sa iisang restaurant. Bihira magsama ang dalawa dahil palaging nasa out of town ito para ma meet ang investors at mapitch ang kanilang business proposal at makapagclose ng deal. Si Hermogenia ay walang mataas na katungkulan o hindi employee ngunit madalas pumunta sa kumpanya upang bisitahin lamang si Thaddeus. Tuwing break time ay nasa mismong opisina ng CEO ang dalawa at naglalampungan. Biglang bumukas ang p***o at walang pasintabi pumasok ang bagong secretary. "Hoy! Hindi ka ba marunong kumatok?! sigaw ni Hermogenia. "Sorry po, ma'am. H-hindi ko po alam na nandyan po kayo." Napayuko na lamang sa hiya ang secretary at isinara muli ang p***o. Ngunit ipinagpatuloy nila ang paglalampungan. Samantala, tapos na silang kumain, napansin naman ni Hermogenia ang mga titig na malagkit ni Thaddeus pero pinili niyang huwag magpakita ng anumang reaksiyon. Sa halip, nanatili siyang kalmado habang kunwaring nakatuon ang atensiyon kay Roger. "Shall we start?" tanong ni Roger. "As you wish, sir " sambit ni Thaddeus. napalunok na lamang siya habang hindi inaalis ang atensyon kay Hermogenia. Wala naman kamalay malay si Zephanie ang awkward sa pagitan ng dalawa. Nakatuon ang atensyon nito sa malayo at parang wala sa sarili. Nagsimula na ang meeting, napagdiskusyunan ang mga hakbang na gagawin para sa mga pinaplanong business proposal na kailangan mapitch ng mga future investors na maglalagak ng malaking pera sa kumpanya. habang tinatalakay ni Roger ang mga ito, sinisipat ni Hermogenia si Thaddeus gamit ang kanyang sandals ang maselang bahagi ng parte sa ilalim ng table. Nagulat si Thaddeus at hindi naging komportable ito. Sumensyas lamang ito na itigil ang ginagawa. Natigilan naman si Roger nang mapansin niya si Thaddeus na maligalig at pinagpapawisan. "What's wrong with you, Thad? Are you not feeling well?" tanong nito. "Y-yes, yes, I'm fine! " sabay lunok ng laway at punas ng pawis si Thaddeus. "Well, let's get back to the topic." Nagpatuloy ang pagsasalita ni Roger sa kanya habang nakikinig lamang siya at kung meron pwede siya suggest, hindi ito nag aalinlangan. Umabot ng isang oras ang kanilang pag uusap. "And that's all, let's call it a day...and as your promotion, I'd like to say that I saw potential and consistency in your work and the board couldn't agree more. So, we're promoting you to Senior Manager!" Abot langit naman ang ngiti ni Thaddeus. "Congratulations, Thad. I put my trust in you" pagbati ni Roger. "Thank you sir, I won't let you down" tugon ni Thaddeus. Bago matapos ang lahat, humirit pa ang CEO at ito ang kanyang sinabi. "Before we leave, I forgot to tell you that tonight, I'll throw a party for you. The party will take place at my house. I'm expecting you to be there, Thad." anunsyo nito. "You don't have to do this, sir." "I'm not taking no as an answer. It's for you. Tonight, your hardwork pays off! " sabi ni Roger. Hindi na nakatanggi si Thaddeus kaya um-oo nalang ito. "And you, Zephanie. You should be there so you don't miss out" dagdag pa niya. Dito na nawala ang mga ngiti ni Thaddeus. "Ahm, sir. I'm afraid she can't go with us" "Why is that so?" "She likes to stay indoors. She's not interested in party anymore." "Is that right, honey?" ngisi nito sabay tapik sa likod ni Zephanie para suportahan ang kanyang sinabi. "He's right. I don't feel like partying at all" mahinang sagot ni Zephanie. Hindi naman kumbinsido si Roger. Kilala niya ito si Zephanie, noong secretary pa niya ito ay labas pasok ito sa club kung saan nagkakilala sila ni Thaddeus. "Ah basta, pupunta ka mamayang gabi. It's a shame not to attend your husband's party" sabi ni Roger. Tumayo na sina Roger at Hermogenia, at aalis na sa table. Lumapit naman ang waiter at merong dalang portable card reader. "Don't worry for the meal, it's on me" alok ni Roger. Humakbang na paalis ang mag asawa, ngunit lumingon ulit si Roger at sinabi niya, "Meron tayong pag uusapan mamaya, Zephanie. Don't fail me, see you there!" sambit niya tsaka lumakad palayo. Hindi alam parehas ni Roger at Thaddeus kung ano iyon. Pero mukhang insecure si Thaddeus sa opportunity na ibibigay sa kanya.Umaga na. Maagang nag-impake si Zephanie habang mahimbing pang natutulog ang kaniyang asawa. Matapos maisara ang kaniyang maleta, lumapit siya sa kama upang silipin si Thaddeus. Aakma na sana siyang lumapit dito nang biglang tumunog ang cellphone nito. Napahinto siya at napatingin sa screen. Nanlaki ang kaniyang mga mata nang mabasa ang pangalang nakalagay doon. Hermogenia. Lalong lumakas ang paghihinala ni Zephanie. Naisip niya ang mga sinasabi nito sa tuwing may pupuntahan kahit day-off niya patungo sa kanyang kaibigan. Gayunman, pinili niyang huwag nang magtanong. Sa loob ng tatlumpung araw, wala na siyang karapatang kay Thaddeus ayon sa napagkasunduan. Lumabas na siya ng pintuan. Nilingon niya muna ito ng matagal. Mamimiss niya ang bahay. Maya-maya pa'y dumating ang black na kotse na magsusundo sa kanya. Sumakay na siya at tuluyang iniwan si Thaddeus. Habang nasa byahe, hndi niya maiwasang mag-isip kung may namamagitan na ba talaga sa kaniyang asawa at kay Her
Nagsimula na ang party. Halos lahat ng empleyado ng kumpanya ni Roger ay dumalo, mula sa mga nasa matataas na posisyon hanggang sa mga ordinaryong manggagawa.Kilala si Roger sa pantay-pantay na pagtrato sa lahat ng kaniyang tauhan, anuman ang kanilang katayuan sa kumpanya. Para sa kaniya, bawat isa ay may mahalagang papel sa tagumpay ng kanilang organisasyon.Dumalo rin sina Zephanie at Thaddeus sa nasabing selebrasyon.Hindi pa man nagtatagal ang dalawa sa venue ay sunod-sunod nang lumapit ang mga executive at katrabaho ni Thaddeus upang batiin siya sa kaniyang promotion."Congratulations, Thad!""Well deserved!"Ilan lamang iyon sa mga bati na paulit-ulit niyang natanggap. Halos lahat ay nais makipagkamay sa kaniya, dahilan upang maging sentro siya ng atensiyon nang gabing iyon.Samantala, mula sa balkonahe, napansin sila ni Roger. Bahagya siyang napangiti nang makita ang dalawa.Mukhang kumakagat na ang mga ito sa kaniyang plano.Agad siyang bumaba upang personal silang salubungin
Pauwi na sila ng bahay. Pagsakay sa kotse ay walang imik ang dalawa. Nakakabinging katahimikan ang nakapalibot, ngunit mararamdaman mo ang insecurity ni Thaddeus. Malayo ang isip ni Thaddeus sa mga binitawang salita ng kanyang boss tungkol kay Zephanie bago sila umalis. Napa-paranoid siya at mahigpit ang pagkakahawak niya sa manibela. Napansin naman ni Zephanie na paliko-liko ang kotseng minamaneho ni Thaddeus. "Hon, ano'ng ginagawa mo?! Ibabangga mo ba ang kotse?" nag-aalalang tanong niya. Bumalik sa ulirat si Thaddeus nang marinig ang babala ni Zephanie na mababangga na sila. Sa isip-isip niya, bibigyan si Zephanie ng mas mataas na posisyon kaysa sa kanya, kung sakaling tatanggapin nito ang alok. Ngunit hindi iyon ang pinaplano ni Roger. Lingid sa kaalaman ng dalawang nagtataksil sa kanya, hindi alam ni Roger ang mga kalokohang nagaganap sa pagitan ng kanyang asawa at empleyado. Doon sila nagkakamali. Minsa'y nakatanggap ng balita si Roger mula sa isang baguhang s
Dumating na ang kinabukasan, hindi maipinta sa mukha ni Thaddeus na kasama niya ang asawa niya sa kanyang special na araw. Promotion day niya yon. Alas otso na ng umaga, tumawag ulit si Roger. "Magkita tayo sa restaurant. Ibibigay ko sayo ang address. Ang call time ay alas dyes." "okay sir, kikilos na po" mahinang sagot ni Thaddeus. Pagkatapos ng tawag, tumungo si Thaddeus sa kwarto nilang mag asawa. Napatitig ito ng matagal, at hindi maipinta ang kanyang mukha. Tila kinasusuklaman niya ang kanyang asawa. Bumaba ito sa kusina, kumuha ng isang basong tubig at umakyat ulit pabalik. Pagkabalik niya, ibinuhos niya ito sa natutulog na si Zephanie. "Ahhhhhhhhhh! Ano yon?" sigaw ni Zephanie. Napabalikwas ito mula sa kanyang higaan. "Gumising kana! Maligo ka nang mabuti at meron tayong pupuntahan. Ayusin mo pananamit mo at huwag na huwag mo akong ipahiya." "S-saan?" Tanong ni Zephanie. "Huwag na maraming tanong, kilos na!" Pagmamadali ni Thaddeus. Nagmadali na kumilos
Sa isang tahimik na middle-class neighborhood nakatira si Zephanie Alecto kasama ang asawa niyang si Thaddeus Grant. Sa unang tingin, maaaring isipin ng sinumang makakakita sa kanila na isa silang ordinaryong mag-asawa. Maayos ang kanilang bahay, maganda ang kanilang pamumuhay, at isa lamang sa kanila ang nagtatrabaho. Hindi pupwede magtrabaho si Zephanie ayon kay Thaddeus, ito ay para lamang sa may kakayahan at mataas na estado ng buhay. Sa likod ng saradong pintuan, malayo sa kung ano ang nakikita ng mga tao ang tunay na buhay ni Zephanie. Hindi siya kailan man itinuring ni Thaddeus bilang asawa. Para sa kanya, isa lamang siyang alila. Araw-araw, maagang gumigising si Zephanie upang asikasuhin ang buong bahay. Siya ang naghahanda ng pagkain, naglalaba, naghuhugas ng pinggan, naglilinis ng bawat silid, at sinisigurong walang anumang bagay na makapagbibigay ng dahilan kay Thaddeus para magalit. Pagsapit ng hapon, halos hindi na niya maramdaman ang bigat ng katawan niya matapos







