Chapter 4

CHAPTER 4 - ADULTERY

SERAPHINA'S POV

Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata nang maramdaman ang sinag ng umaga sa aking mukha. Ang unang bumungad sa akin ay ang bisig na mahigpit na nakapulupot sa aking baywang. Bahagya akong lumingon at natagpuan ang mukha ni Damian, mahimbing na natutulog sa tabi ko.

Sa ilalim ng malambot na liwanag ng umaga, higit na litaw ang kaniyang malalapad na balikat at ang matikas na hubog ng kaniyang katawan. May mga bakas pa sa kaniyang likod na nagpapaalala sa naganap sa pagitan namin kagabi.

Kahit natutulog, hindi pa rin nawawala sa kaniyang mukha ang likas na awtoridad at lamig na kinatatakutan ng marami. Para bang kahit sa panaginip ay walang sinumang maaaring sumuway sa kaniya.

Si Damian Ashford, ang tatlumpu't limang taong gulang na tiyuhin ng lalaking balak sirain ang buhay ko. Ang tiyo niya ay tuluyan ko nang nakuha. At tulad nga ng inaasahan ko, mula sa nakaraang buhay ko, madali ko siyang maaakit.

Bago pa man ako makagalaw, marahan nang iminulat ni Damian ang kaniyang madidilim na mga mata. Saglit kaming nagkatitigan. May kung anong nagbago sa kaniyang ekspresyon, isang mapanganib na kislap na hindi ko pa nakikita sa kaniyang mga mata. Balak ko na sana tumayo at lumayo sa kanya.

Hindi siya nagsalita. Sa halip, hinila niya ako palapit at ikinulong sa kaniyang mga bisig, na para bang wala siyang balak na pakawalan ako anumang oras.

"Akala mo ba, basta na lang kita hahayaang umalis?" paos niyang bulong sa tenga ko na nagbigay ng kakaibang kiliti. Muli kong naalala kung paano laruin ng mga dila nito ang clitoris ko kagabi. Napasinghap ako nang maalala kung gaano iyon kasarap.

Napapikit ako; nabubuhay muli ang pagnanasa sa katawan ko. Saglit akong hindi makahinga nang ilapit pa niya ang mukha sa akin habang sa ilalim ng mga kumot muli naglalakbay ang mga kamay nito sa hubad kong katawan. Sa aking hita, papunta sa pagkababae ko. Parang may sariling isip ang mga hita ko na kusa itong bumuka para bigyan ng karapatan ang mga kamay niya na pumasok. Ang hirap pala labanan ang ganitong init ng pagnanasa.

Hinanap ng mga daliri nito ang aking kahinaan. Nakagat ako sa aking labi at napapikit ako. Lumapit pa nang mas malapit sa akin si Damian at mapang-akit na bumulong.

"Breakfast or me, Seraphina," habang nilalaro ang clitoris ko.

Napaungol ako. Nakakabaliw pala kapag ang lalaki ay marunong sa kama. Kahit masakit pa ang kepyas ko, parang gustong-gusto ko pa rin ang ginagawa niya.

"Parang… mas gusto kong ako ang… gawin mong breakfast, Tito." Nahihirapan kong sabihin at mapangakit siyang tinitigan.

Tinitigan niya ako. Ngumiti siya sa akin. "Ikaw ang masusunod." Pagkasabi niyang iyon, hiniga niya ako muli at sa ilalim ng mga kumot yumuko siya para muling kainin ang aking kepyas.

At muli kong naramdaman ang masidhing pagnanasa na sa tingin ko ay hindi ko pagsisisihan. Dahil ang bagay na ginagawa niya ay hindi ko naramdaman sa dati kong buhay.

Pumikit ako at napakapit sa ulo niyang abala sa pagkain sa akin. Ang pangalawang bagay na ito ay dapat hanggang kagabi lang, pero hindi ko akalain na lalamunin ako ng pagnanasa. Dapat ay paghihiganti lang ang dahilan kung bakit ako narito sa sitwasyon. Ang plano ko ay wasakin ang ego ni Adrian Ashford.

Matapos akong gawing breakfast ni Damian, umibabaw ito sa akin at muli akong inangkin. Napapikit ako nang muli ko siyang naramdaman sa aking loob. Palalim nang palalim, hanggang isagad, napuno ang buong silid ng aming mga ungol.

Matapos ang mainit at mapusok na umagang iyon, bumangon si Damian mula sa kama at dumiretso sa kaniyang aparador. May kinuha siya mula sa isang drawer bago muling bumalik sa aking tabi.

Isang dokumentong may ilang pahina ang inabot niya sa akin. Seryoso ang kaniyang mukha at walang bahid ng pag-aalinlangan sa kaniyang mga mata.

"Iyan ang marriage contract natin, Seraphina." Malalim at makapangyarihan ang kaniyang tinig na bawat sasabihin niya ay isang batas at walang sinuman ang puwedeng bumali. "Kailangan mo lang lagdaan iyan. Ako na ang bahala sa pag-aasikaso ng lahat ng kinakailangang dokumento."

Tumingin ako sa kaniya habang hawak ang panulat.

"Ganoon ba kadali para sa iyo ang magpakasal, Don Damian?"

Bahagya siyang ngumisi sa akin. Tumindig siya. Habang tinitigan ko siya, nakikita kong napakalayo ng agwat nila ni Adrian.

"Para sa akin, walang hindi madali at walang mahirap. Basta kapag ginusto ko ang isang bagay."

Hindi ko alam kung matatawa ba ako o mas lalo akong dapat mag-ingat sa lalaking nasa harapan ko? Nakalimutan ko na na ang kaharap ko pala ay isa ring spoiled brat ng pamilyang Ashford. Isang lalaking lahat ng gusto ay hindi puwedeng hindi makuha sa kahit na anong paraan.

"Paano kung ayoko na pala sa iyo? Paano kung ayoko magpakasal sa iyo at magbago ang isip ko?"

Lumapit siya sa akin nang bahagya, sapat na para maramdaman ko ang mabigat niyang presensya na nagbibigay ng kakaibang babala. Mali pa ata ang nagawa kong desisyon sa paglapit sa lalaking ito.

"Hindi ko alam kung ano ang pinag-awayan niyo ni Adrain. The hell I care! Ikaw ang lumapit sa akin, Seraphina Vale. At kung magbabago ang isip mo, sabihin mo agad sa akin. Pero isa lang ang gusto kong sabihin sa iyo: kung ang tanong mo ay kung uurong ako sa desisyong pakasalan ka, ang pinakasagot ko ay hindi. Walang mawawala sa akin, pero sa iyo malaki ang magiging problema mo. Kahit si Adrian ang pakasalan mo, pupuntahin pa rin kita sa mansyon at paulit-ulit kitang aangkinin kahit maging asawa ka pa ng pamangkin ko. Hanggang sa mahuli nila tayo, ikaw ang lalabas na marumi. Wala akong pakialam. Gusto mo bang mangyari iyon?"

Saglit akong natigilan. Oo, gusto kong wasakin ang buong Ashford, lalo na si Adrian, dahil ang pamilya niya sa nakaraang buhay ko ay may malaking pagkakasala sa akin. Pero hindi sa paraan na gusto ni Damian.

Ang bawat salita niya ay tila ba isang maling desisyon; malaking bagay agad ang mawawala. At gusto ko pa nga bang magpakasal sa pamangkin niya?

Naalala ko sa nakaraang buhay ko, sinabi ng mama ni Adrian,

'Mabuti nga at pinakasalanan mo iyan si Seraphina; hindi na natin kailangan ang mga kayamanan ng mga Ashford. Gumawa ka ng paraan para mapunta ang lahat sa atin, ah… Alam ko na kasuhan mo siya ng adultery.'

Nanginig ang aking mga kamay habang hawak ang panulat. Kapag natuloy ang kasal ko kay Adrian at pinagpatuloy ni Damian ang obsesyon sa akin, hihilahin ko siya pababa. Baka dahil pa sa akin makaisip ang pamilya ni Adrian na makuha ang lahat ng kayamanan ng mga Ashford sa kanya.

Sa huli, ibinaba ko ang tingin sa dokumento at nilagdaan. Isang matamis ngunit mapanganib na ngiti ang sumilay sa aking mga labi. Hindi na ako ang babaeng walang alam sa mga lihim ng pamilya Ashford. Sa pagkakataong ito, ako ang gagawa ng sarili kong tadhana.

At ang lalaki sa harapan ko, si Damian Ashford, ang tiyuhin ni Adrian, ang magiging unang hakbang at tulay ko para paghigantihan ang mga taong sumira sa akin sa nakaraan kong buhay.