LOGINChapter 74Evie’s POVIsang marahang halik ang ibinigay ni Carlo sa akin.“Honey, kanina ka pa?”Bumangon na ako mula sa pagkakatulog. Dahil dumating siya mula sa ibang bansa, ilang oras pa lang ang lumipas mula nang makauwi siya, pero parang matagal na naman kaming hindi nagkita.“Hungry?”Ngumisi siya nang pilyo.Niyakap niya ako nang mahigpit. Halos dalawang linggo kasi siya sa ibang bansa. Tanging videocalls na lang ang naging komunikasyon namin.“I missed you.”“Me too.”“Sana next time, kasama na kita, ha.”“Mag-promise ka naman.”Napangiti na lamang ako.Pero hindi ako sumagot dahil kapag nangako ako, hindi ko ito binabali.Alam iyon ni Carlo.Kaya hindi na rin siya nagpumilit.Sa halip, muli niya akong niyakap na para bang gusto niyang bumawi sa dalawang linggong hindi namin pagkakasama.Habang nagkukuwentuhan kami, nabanggit ko na nakipag-meeting kami muli sa DLB, para sa pagtutuloy ng project.“Do you really think that is a good idea?”“Why not, Honey? Naiplano na namin ito.
Chapter 73Evie’s POV“Ay wow naman!”Napalingon ako kay Aika na kakapasok pa lang sa loob ng bahay. Hindi ko napigilang mapangiti nang makita ang ayos niya.“Ikot ka nga,” pinapaikot pa ni Lida si Aika na parang modelo ngayon.Natawa ako nang makita ang reaction ni Aika habang iniikot-ikot siya ni Lida.“And you even wore contact lenses?”“Ay iba din!”Mas lalo kaming natawa.Kitang-kita talaga ang effort ni Aika. Ibang-iba siya sa dating simpleng ayos niya. Mas elegante, mas fresh at parang may kakaibang confidence sa kilos niya.“Do I look pretty?”“Hindi noh, mukha kang malandi,” pang-aasar pa ni Lida.“Ano ba!”Natawa na lamang ako.“Payakap nga.”“Sus, kala mo naman hindi nag-videocall,” pangaasar pa ni Lida.“Ingetera ka lang.”“Halika na nga,” aya din ni Aika.Kaya tatlo na kaming magkakayakap.Matagal din kaming hindi nagkasama nang ganito. Kahit halos araw-araw ay nagkakausap kami sa video call, iba pa rin kapag magkakaharap na kami. May mga tawanan na mas nakakatawa kapag m
Chapter 72Evie’s POV“Kuya Enzo, may meeting ka ngayon ha.”“Sana makuha mo ito. Medyo malakilaking company siya.”“Thank you, sis.”“Siyanga pala, si Carlo di pa rin nakakabalik?”“Oo nga eh.”“Bakit hindi ka kasi sumasama?”“Ay, bakit paano mo nalaman?”“Nagsusumbong. Kumbinsihin daw kitang sumama sa kanya.”“Ano naman ang sinabi mo?”“Sabi ko, mahirap kang kumbinsihin.”“Mabuti naman pala at hindi mo ako pinahamak,” natatawa pa akong sinasabi sa kanya.“But you know, sis, I think Carlo really loves you.”“Sa tingin mo?”“Yup. I saw how he looks at you.”“Siempre, maganda ako eh.”“Iba na rin talaga ang yabang mo, noh.”“Bakit, hindi ba, Kuya?”“Eh, magkamukha tayo.”“Ah, oo nga, noh.”Nagtawanan kami.Nakakatuwa ring balikan ang mga ganitong simpleng usapan namin ni Enzo. Sa dami ng pinagdaanan namin sa buhay, may mga pagkakataon pa rin na parang bumabalik kami sa mga panahong wala kaming ibang iniisip kundi kung ano ang kakainin namin, kung saan kami pupunta, at kung sino ang una
Chapter 71Evie’s POVIto na nga ang kinakatakutan ko, ang madamay si Carlo sa problema ng buhay ko. Kahit pa matagal na ang mga nangyari, may mga tao pa rin na ginagamit ang isyung iyon para masiraan kami. At si Carlo, napakalawak ng pag-unawa niya. Hindi niya kailanman inisip na may kasalanan ako.Pero pamilya ko ang sangkot dito at dahil sa amin ay nangyari ang trahedya.Minsan, kahit gaano mo gustong kalimutan ang nakaraan, may mga taong pilit itong ibinabalik sa iyo. Para bang naghihintay lang sila ng pagkakataon para hukayin ang mga lumang sugat at gawing sandata laban sa iyo.Kaya ayaw kong madamay si Carlo.Ayaw kong dumating ang araw na pagsisihan niyang minahal niya ako.Nagpasya akong isama si Kuya Enzo sa aking kumpanya habang nag-aadjust pa lang ito. Kailangan niya ng bagong direksyon sa buhay. Kailangan niyang magkaroon ng dahilan para bumangon araw-araw at hindi puro problema ang iniisip.Kinuhaan din namin ni Carlo sila ng condominium para sa kanyang pamilya. Mas gusto
Chapter 70Evie's POVMatapos ang mahaba at napakatahimik naming bakasyon sa probinsiya, muli na naman kaming sinalubong ng mabilis na takbo ng buhay sa siyudad.Parang isang pindot lang ng switch.Mula sa amoy ng sariwang hangin, huni ng mga ibon, at tahimik na umaga...Bigla na naman kaming napalibutan ng ingay ng mga sasakyan, sunod-sunod na meeting, deadlines, at walang katapusang trabaho.Pero sa pagkakataong ito...Mas handa na akong harapin ang lahat.Marami na rin kasing nagbago.Si Carlo ay halos hindi na mapakali sa dami ng kanyang conference, board meetings, at business negotiations.Halos araw-araw ay nasa iba't ibang opisina o kaya ay nasa video conference kasama ang mga foreign investors.Minsan nga ay nagbibiro ako."Honey, sigurado ka bang CEO ka at hindi presidente ng buong mundo?"Napatawa lang siya."Kung ikaw ang First Lady ko, papayag ako.""Feeling mo talaga.""Ikaw naman ang dahilan kung bakit inspired akong magtrabaho.""Ay naku... bolero."Ngumiti lang siya ba
Chapter 69Carlo's POVMatapos ang lahat ng nangyari, sa wakas ay nagkaroon din ng desisyon ang korte tungkol kay Marco.Pinalaya siya.Marami ang nagtaka kung bakit hindi na namin itinuloy ang pagsasampa ng iba pang kaso laban sa kanya. Kahit ang abogado namin ay ilang beses akong tinanong kung sigurado ba kami sa magiging pasya.Pero isang tao lang ang may pinakamalinaw na sagot.Si Evie.Tahimik kaming magkasamang nakaupo sa hardin ng bahay nang muli niyang buksan ang usaping iyon."Carlo..."Lumingon ako sa kanya."I won't file any lawsuit."Hindi ako agad nagsalita.Hinayaan ko muna siyang ilabas ang lahat ng nasa puso niya."I want him to stand up again."Malungkot siyang ngumiti."Gusto kong magkaroon siya ng pagkakataong magsimulang muli."Huminga siya nang malalim bago nagpatuloy."Gusto ko na rin siyang makalaya sa nakaraan namin."Napabuntong-hininga ako."Sigurado ka ba?"Tumango siya."Yes.""Pero gusto kong mag-file tayo ng restraining order."Napatingin ako sa kanya."P
Chapter 5Carlo’s POVHinintay kong makasakay si Evie sa motor niya. Humanga na naman ako dito dahil bihirang may makilala siyang ganito kagandang babae , pero isang rider ng big bike, walang pakialam sa hitsura at sa sasabihin ng mga tao. Hindi katulad ng mga babaeng nakilala na niya, mga sophis
Chapter 4Carlo Madrigal’s POVBiglang humina ang tuhod niya, kaya dali-daling akong lumapit. Mabuti na lamang at nasalo ko siya.“Evie, are you okey?” may pagaalalang tanong ko sa kanyaNapaiyak na lamang siya. Maraming nakakatakot na pangyayari sa buhay niya ang bigla niyang naalala.“Don’t worr
Chapter 3Evie’s POVBiyernes alas 7:00 ng gabi, sa wakas pumayag si Mr. A.B sa isang friendly meeting. Hindi ko alam ang buong detalye, pero bigla akong minessage ni Ms. A at nag-arrange agad ng meeting.Magkahalong damdamin ang nararamdaman ko noong araw na iyon. “This is it” ang sabi ko sa sar
Chapter 2Evie’s POVDalawang linggo ang makalipas mula ang charity event.Rush hour, napakadaming tao sa station ng MRT. Nasa West Avenue ako patungo sa Shaw Blvd. Ang haba ng pila. Naubos na pala ang laman ng Beep Card ko. Wala na akong nagawa. Kailangan ko na talagang pumila at makipagsiksikan







