LOGINChapter 81Evie’s POV“Ano ito reunion?” magaang pagbibiro ni Lida.“Sino ba naman iyang gustong manakit sa inyo?”Nagkatinginan na lamang kami ni Carlo.“I have no idea,” sinabi ko na lang.Pero si Carlo, walang tigil siya kakapindot sa cellphone niya.Magkasalubong ang mga kilay at hindi mapakali.Halatang may iniisip siya.Paminsan-minsan ay napapatingin siya sa akin, pagkatapos ay muling babalik ang atensyon niya sa cellphone.Parang may hinihintay siyang balita.Parang may sinusubaybayan.At sa totoo lang, lalo lamang akong kinakabahan sa nakikita ko sa kanya.Hindi ko alam kung ano ang nangyayari.At higit sa lahat, hindi ko alam kung bakit parang lahat sila ay may alam na hindi sinasabi sa akin.Dumating si Andrew Bernaldez.Lumapit siya kay Carlo pagkatapos ay bumulong.Hindi ko marinig kung ano ang sinabi niya.Pero base sa ekspresyon ni Carlo, mukhang seryoso ang pinag-uusapan nila.Mabilis niyang itinago ang cellphone niya.Parang ayaw niyang makita ko.“Close na sila?”Tan
Chapter 80Carlo’s POVPagkatapos kong mailabas si Evie sa sasakyan, she fainted.Adrenaline rush lang pala iyong kanina. Siguro dahil sa takot at sa nangyari sa amin, hindi niya agad naramdaman ang epekto ng aksidente. Habang nasa loob pa kami ng sasakyan, pilit niyang kinakaya. She was still conscious, still talking to me, and even trying to assure me that she was okay.But she lost it after coming out of the car.“Honey!”Agad ko siyang sinalo bago tuluyang bumagsak sa lupa. Nanginginig ang mga kamay ko habang hawak ko siya. Kahit ako ay may mga sugat at nararamdaman ang sakit sa katawan, wala iyon kumpara sa takot na naramdaman ko nang makita siyang mawalan ng malay.Pinagmadali ko ang mga respondent.“Please! Tulungan ninyo siya!”Agad silang lumapit at tinulungan akong mailagay si Evie sa stretcher.“Sir, kailangan natin siyang dalhin agad sa hospital.”“Yes, please. Hurry!”Sumakay na rin ako kasama niya sa ambulance.Hindi ko siya iniwan.Habang umaandar ang ambulance at umaal
Chapter 80Evie’s POV“Puntahan kita Honey, stay where you are.”Pakiusap sa akin ni Carlo.“Okay, Honey. I’ll wait for you.”Pinilit kong maging kalmado kahit sa totoo lang ay hindi ko na alam kung ano ang nangyayari sa labas.May meeting ako ng araw na iyon sa isang restaurant nang biglang nagdagsaan ang mga reporters sa labas. Hindi na makalabas at makapasok ang mga tao sa loob. Kaya hindi maiwasang mairita ang mga naipit sa mga makukulit at nanghihimasok na mga reporters.Hindi ko inaasahan iyon dahil lumipas na ang mga araw na nanahimik ang mga balita tungkol sa akin at tungkol sa minahan.Akala ko tapos na.Akala ko unti-unti na ring mawawala ang atensyon ng media.Pero mukhang nagkamali ako.Habang nakaupo ako sa loob ng restaurant kasama ang kliyente ko, naririnig ko ang ingay sa labas. May mga camera na paulit-ulit na kumikislap sa salamin. May mga reporter na nagtutulakan para lamang makakuha ng magandang puwesto.At habang lumalakas ang ingay, mas lalo kong nararamdaman ang
Chapter 79Evie’s POVKaliwat kanan ang mga iskandalo ang ipinalalabas sa social media tungkol sa akin.Hindi naman ako celebrity para pagpiyestahan ang isyu ko.Pero sa dami ng mga post, articles, comments, at mga taong kung anu-ano ang sinasabi tungkol sa akin, para na rin akong naging public property.May mga taong hindi man lang ako kilala, pero kung makapagsalita ay para bang alam nila ang buong buhay ko.Pero gaya ng alam ko na, kagagawan ito lahat ni Mitch.Dahil sa hindi niya makuha si Carlo, kaya gumawa siya ng isyu para sirain ako.At ang mas nakakainis, hindi lamang reputasyon ko ang naapektuhan.Pati trabaho ko naapektuhan na.May mga kliyente na biglang nagbabago ang isip at ayaw nang ituloy ang project. May mga tumatawag para magtanong kung totoo ba ang mga lumalabas sa social media. Meron din naman na malawak ang pang-unawa at pinipiling huwag makialam sa personal kong buhay.Ayaw man nilang diretsahin akong tanungin.Pero alam kong hindi lingid iyon sa kaalaman nila.A
Chapter 78Carlo’s POV“Are you damn fool Carlo, you are choosing that bitch over my daughter?”Galit na galit ni Steve Johnson na ama ni Mitch. Nang nagsumbong ito tungkol sa pagtanggi ko sa kanya.Kitang-kita ko sa mukha niya ang galit.Hindi lang simpleng galit.Parang gusto niyang iparamdam sa akin na kaya niya akong takutin.Na kaya niyang gamitin ang pangalan niya, ang pera niya at ang impluwensiya niya para mapasunod ako.Pero sino ba siya para takutin ako?Hindi sa kanya ang buhay ko para makialam sa mga desisyon ko.Hindi niya pag-aari ang buhay ko.Hindi niya rin maaaring diktahan kung sino ang mamahalin ko.At lalong hindi niya maaaring sabihin sa akin kung sino ang dapat kong piliin.Si Steve Johnson ay matagal nang kaibigan ni Dad.Sila ang naging main investor ni Dad noon.Naging kaibigan kasi ni Dad ang asawa niyang si Tita Athena.Napakabait nito hindi katulad ni Steve.Sa totoo lang, hindi ko maintindihan kung paano sila nagkatuluyan.Magkaiba sila ng pagkatao.Si Tit
Chapter 77Carlo’s POVHindi ako nagdalawang-isip.Pagkatapos kong makita ang headline at ang sunod-sunod na komento ng mga tao, agad kong tinawagan ang secretary ko.“Find out where Mitch is.”“Sir?”“I said, find her.”“Yes, sir.”Ibinaba ko ang tawag.Hindi ko alam kung ano ang balak ni Mitch, pero alam kong kailangan ko siyang harapin.Hindi puwedeng manatili akong tahimik habang unti-unti niyang sinisira ang pangalan ni Evie.Hindi ko kayang panoorin na ang babaeng mahal ko ang maging biktima ng kasinungalingan ng isang taong hindi matanggap na hindi ko siya mahal.Makalipas ang ilang oras ay nakatanggap ako ng mensahe.Nasa isang hotel si Mitch.Agad akong pumunta roon.Pagdating ko ay nakita ko siya sa lobby.Parang wala lang sa kanya ang lahat.Maayos ang kanyang damit, maayos ang buhok at may ngiti pa sa kanyang mga labi.Nang makita niya ako ay lalo pa siyang ngumiti.“Wow, my favorite person finally come to visit”“I knew you would come.”Huminto ako sa harap niya.“Then yo
Chapter 3Evie’s POVBiyernes alas 7:00 ng gabi, sa wakas pumayag si Mr. A.B sa isang friendly meeting. Hindi ko alam ang buong detalye, pero bigla akong minessage ni Ms. A at nag-arrange agad ng meeting.Magkahalong damdamin ang nararamdaman ko noong araw na iyon. “This is it” ang sabi ko sa sar
Chapter 2Evie’s POVDalawang linggo ang makalipas mula ang charity event.Rush hour, napakadaming tao sa station ng MRT. Nasa West Avenue ako patungo sa Shaw Blvd. Ang haba ng pila. Naubos na pala ang laman ng Beep Card ko. Wala na akong nagawa. Kailangan ko na talagang pumila at makipagsiksikan
Chapter 1Evie Gutierrez POVHinding-hindi ko malilimutan ang mga nangyari limang taon na ang nakakaraan.Bumuhos ang napakalakas na ulan at ayaw tumigil nito. Kasabay ng pagpatak ng mga luha ko. Walang nakakarinig sa paghiyaw ko ng pagmamakaawa. Walang may pakialam sa mga salitang lumalabas sa bi
Chapter 5Carlo’s POVHinintay kong makasakay si Evie sa motor niya. Humanga na naman ako dito dahil bihirang may makilala siyang ganito kagandang babae , pero isang rider ng big bike, walang pakialam sa hitsura at sa sasabihin ng mga tao. Hindi katulad ng mga babaeng nakilala na niya, mga sophis







