MasukUnderstandingChapter 50Evie’s POV“Na-curious lang din talaga ako diyan kay Andrew, noh? Ano ba 'yan... obsession na ba talaga?” tanong ni Lida habang pareho kaming nakaupo sa café sa tapat ng opisina.Kanina pa namin pinag-uusapan ang tungkol kina Andrew at Aika. Habang mas lalo naming pinagdurugtong-dugtong ang mga nangyari nitong mga nakaraang linggo, mas lalo lamang akong naguguluhan.“Parang totoong pinapaasa niya si Aika,” dugtong pa ni Lida. “Tapos gusto ka pa rin niya, Evie?”Napabuntong-hininga ako.“Iyon din ang hindi ko maintindihan.”Hindi ko maintindihan kung ano ba talaga ang gusto ni Andrew.Kung mahal ba niya si Aika...O ginagamit lang niya ito para takasan ang nararamdaman niya para sa akin.“Sabihin mo kaya kay Carlo. This is dangerous,” seryosong sabi ni Lida.Umiling ako.“I don't know if si Carlo ang dapat kong kausapin.”“Bakit?”“Kapag nagkakadikit silang dalawa ni Andrew, para silang apoy at gasolina.”Napatahimik si Lida.Alam niyang totoo ang sinabi ko.Si
Chapter 49Evie’s POV“Lida, tumatawag ba sa iyo si Aika?”“Oo, kanina. Kakatawag lang niya.”“Bakit Evie?”“Kasi ilang araw na akong tumatawag at nagme-message, parang ini-ignore niya lang ako.”“Ha?”“Bakit naman?”“I have no idea.”“Bakit, ano ba ang ginawa mo?”“Wala,” mariin kong sagot.“Hayaan mo na lang muna. Baka may sumpong lang gaya ng boss niyang si Andrew. Pagkatagal-tagal na ng proposal natin hanggang ngayon wala pang balita.”“Sa tingin mo, Evie, baka naibigay na iyon sa iba, ah.”“Kung naibigay na iyon sa iba, dapat ipinaalam man lang sa atin ni Aika,” sagot ko.“Alam mo, pansin ko sa babaeng iyan, parang ang laki ng pinagbago niya mula noong nagchukchakan sila ng boss niya.”“Hoy, Lida, baka may makarinig,” pagsaway ko.“Dati emotionless siya. Ha ha ha!”“Ano?” natawa na rin ako.“Ngayon hyper kung makapag-react.”Iba talaga ang nagagawa ng PAG-IBIG sa mga tao.“Oo gaya mo.”“Naback to me talaga ako ah.”Nagtawanan na lang kami.“Pero seriously, something is off with A
Chapter 48Evie’s POV“Evie, sige na, punta ka na dito,” halos pagsusumamo na ang boses ni Aika sa kabilang linya.“Hoy, alas otso na ng gabi. Matutulog na ako,” sagot ko habang nakahiga na sana at naghahanda nang magpahinga matapos ang mahabang araw.“Sige ka, kapag may nangyari sa akin dito, hindi mo mapapatawad ang sarili mo.”Napaupo ako sa kama.“Ano iyan? Pangba-blackmail ba iyan? Aba girl, marunong ka na ha.”Narinig ko ang malakas na tugtog sa kabilang linya.“Yes! Yes! Let’s dance!”Pagkatapos ay agad niyang ibinaba ang tawag.“AIKA!”Napabuntong-hininga ako nang malalim.“Maloloka talaga ako sa babaeng ito. Parang motto na nila ni Lida ang pag-alalahanin ako palagi.”Mabilis akong nagbihis at kumuha ng bag. Hindi ko man alam ang buong dahilan kung bakit siya nasa bar at umiinom, alam kong hindi normal para kay Aika ang ganoong asal.Siya ang pinakaresponsable sa aming magkakaibigan.Siya iyong tipong magdadala ng payong kahit maaraw.Siya iyong tipong may planner para sa pla
Chapter 47Evie’s POV“Guys, uwi na ako, para akong lalagnatin,” mahina kong sabi habang inaayos ang mga gamit sa mesa ko.Napatingin agad sa akin sina Lida at ang iba ko pang kasamahan. Kanina pa nila napapansin na hindi ako gaanong nagsasalita at ilang beses na ring napapahawak sa sentido ko.Lumapit si Lida at walang pag-aalinlangang kinapa ang noo ko.“Girl, Evie, may sinat ka nga. Mainit ka,” nag-aalalang sabi niya. “Tama, umuwi ka na. Magpahinga ka muna.”Ngumiti ako nang pilit.“Hindi naman siguro malala.”“Evie, tingnan mo nga ang sarili mo. Namumutla ka na. Hindi matatapos ang mundo kapag nagpahinga ka ng isang araw.”Napabuntong-hininga ako.Alam kong tama siya.Ilang linggo na rin akong halos walang maayos na tulog. Sunod-sunod ang meetings, deadlines, presentations, at site inspections. Minsan nga hindi ko na alam kung anong araw na.“Aalis na ako,” sabi ko habang kinukuha ang bag ko.“Mag-message ka pag nakauwi ka ha,” paalala ni Lida.Tumango ako bago tuluyang lumabas ng
Chapter 46Evie’s POVSa gitna ng aking abalang iskedyul, nagpasya akong tawagan si Nanay.Matagal ko na rin kasi siyang hindi nakakausap nang maayos.Agad naman niyang sinagot ang tawag.“Ano, anak, kailan ba kayo babalik ni Carlo dito?”Napangiti ako.Alam kong miss na miss na niya kami.“Busy lang po, Nay,” sagot ko.“Eh si Carlo? Kamusta na kayo?”Hindi ko napigilang matawa.“Nanay naman, nakikitsismis ka.”“Aba, malamang!” mabilis niyang sagot. “Hindi ba puwedeng alalahanin ng nanay ang anak niya?”Mas lalo akong natawa.“Okay naman po siya. Nasa Singapore po siya ngayon.”“Mukhang abala talaga ang nobyo mo anak, noh?”“Opo.”Tahimik siya sandali bago muling nagsalita.“May oras naman ba siya sa iyo?”Alam kong hindi niya iyon tinatanong dahil nagdududa siya kay Carlo.Nag-aalala lamang siya.Likas na iyon sa isang ina.“Opo, Nay. Hindi naman ako pinababayaan ni Carlo.”Narinig ko ang buntong-hininga niya.“Mabuti kung ganoon.”Pagkatapos ay bumalik na naman ang pagiging ina niya
Chapter 45Evie's POVNagkukuwentuhan kami ni Carlo habang kumakain, masaya at kumportable sa isa't isa. Habang kumakain, napatingin kami sa tapat na table ng isang mukhang mayamang babae at may kausap na isang mas batang babae. Binigyan niya ito ng sobre, mukhang may pera at makapal-kapal. Iniba na lang namin ang tingin dahil mukhang napapahiya na ang nakababata na babae-babae.Biglang nagtanong si Carlo“Hon, halimbawa biglang nakipagkita si mom sa iyo, pagkatapos binigyan ka ng ganyang sobre, anong gagawin mo? At sinabing “Layuan mo ang anak ko.” “Tatanggapin mo ba?” seryosong tanong ni Carlo“Anong gagawin ko?”medyo napalakas ang boses ko“Siempre kukunin ko, bibilangin ko muna.” pabirong sagot nito.Nagulat siya sa sagot ko.“Are you expecting na magdradrama ako sa harap ng mom mo, sasabihing “hindi po nabibili ang aking pag-ibig”? Ay tanga lang. “Praktikal na tayo ngayon everyone needs money”“Tama ka,iyan ang gagawin mo tutal naperwisyo ka naman na kunin mo na or pataasan
Chapter 16Evie’s POVPagkatapos kong tanungin siya kung nakapagpakasal siya sa Amerika, nagulat ako sa sagot niya.“Honestly, I’m about to, things we’re prepared by the family. Hindi ko alam na may plano silang ganoon. Akala ko anniversary celebration lang ng parents ni Mitch. Pinagsuot nila ako
Chapter 14Evie’s POVCarlo’s POVTahimik lang si Evie na nakasakay sa kotse. Nakatingin siya sa bintana at mukhang malalim ang iniisip niya. Bigla siyang ngumingiti kapag nakakakita siya ng nakakapukaw ng interes niya. Mga billboard na dinaanan namin at mga bahay na kakaiba ang disenyo. Pati m
Chapter 13Carlos’ POVTinatantiya ko ang oras. Siguro ay nakauwi na ito sa bahay. Sinubukan kong tawagan siya, baka sakaling gising pa ito.Nakailang tawag na naman ako. Nang pangatlong beses na, nasabi ko sa sarili ko na kapag hindi pa siya sumagot ay bukas ko na lamang siya tatawagan.“Hello,
Chapter 12Carlo’s POVTinatawagan ko si Evie. Iimbitahan ko sana siya sa charity ball ngayong gabi. Matagal na ang imbitasyon na ito sa akin, pero parang wala akong balak na pumunta at nawala na sa isip ko. Pero dahil sa pamimilit ni Mr. Ignacio, pumayag na rin akong pumunta.Maghapon kong t







