LOGIN“EWAN ko ano’ng pangalan no’n. Kilala n’yo ba?” tanong ni LT Calumpang.
“Dinalaw no’n si Jazz sa ospital, Sir,” tugon ni Tikboy. “Dinalaw? Girlfriend mo ‘yon? Akala ko may girlfriend ka sa Maynila?” tila gulat na tanong ng tinyente. “Aba, hindi maganda `yang ginagawa mo,” dagdag pa nito bago kumagat ng manok. “Hindi naman, Sir. Bumisita lang sa ospital. Lahat ng pasyente dinalaw niya,” depensa ni Jazz. "Bumisita pero timagal sa kama niya,” balewalang sabi ni Tikboy. Natawa nang malakas si Leon na may nakabukol pang pagkain sa pisngi. “Aba, iba rin ang diskarte ng kasamahan natin habang naka-confine. Habang kami nakikipagpalitan ng putok sa bundok, siya nakikipagpalitan ng matatamis na ngiti.” “Huwag n’yo nga akong intrigahin,” inis pero natatawang banta ni Jazz, sabay baling kay Tikboy. “Ikaw ang may gustong dumiskarte do'n kaya wag mo akong idamay.” ”Tiningnan siya ni LT Calumpang nang may mapanuring ngiti bago uminom ng softdrinks. “O siya, totoo man o hindi, basta siguraduhin mo lang na hindi magugulo ang focus mo rito, Baylon. Mahirap na kapag ang jowa mo sa Maynila ang nag-conduct ng sarili nitong military operation dahil sa selos. Ayaw kong may magliparan na namang mga kaldero at pinggan dito sa base.” Nagtawanan ang buong tropa sa hirit ng tinyente, habang si Jazz ay napailing na lang at patuloy na binalatan ang kanyang fried chicken. Pero sa likod ng pilit niyang ngiti, bigla siyang binalot ng pamilyar na pangungulila nang maalala ang kanyang nobya. Hindi tumupad si Meg sa sinabi nito na dadalawin siya nito. Noong tinawagan niya ito, sinabi nito na nagsimula na itong magtrabaho. Busy nga raw ito at huwag daw muna siyang tatawag dahil istrikto ang boss nito. Ito na lang daw ang tatawag sa kanya. Pero dalawang araw na siyang naghihintay sa tawag nito. Ni text message, wala. Pero dahil mahal niya ito, pinipilit niya ang sarili na intindihin ang sitwasyon nila. Sariwang-sariwa pa sa isip niya kung paano sila nagkakilala noong unang assignment niya sa North Cotabato Isa itong intern sa LGU doon. Taga-Pasay ang pamilya nina Meg at nakatapos ito ng kursong Bachelor of Science in Psychology. Cum laude nga itong nakapagtapos. She's also a Pisay scholar. Nakasama nila ang grupo nina Meg noong nagsagawa sila ng tree planting activity. Meg has caught his eye. She’s someone that he would get attracted to even outside of the camp. Cute si Meg at nasa five feet two inches ang height. Maamo ang mukha nito na kabaliktaran naman ng personality nito. Madaldal ito at masayahin. Her bubbly, talkative personality sets up an incredible contrast against a disciplined, reserved marine like him. Hindi nakisama ang panahon noong nag-tree planting sila dahil umulan. But Meg brought sunshine with her. Iyong ibang babae na kasama nila, nag-inarte pa dahil natanggal ang mga make up na nilagay sa mukha, nalagyan ng putik ang sapatos at damit. Pero si Meg, she could literally plant more tress while sporting a garbage bag and still look gorgeous and happy. Masyado rin itong malapit sa mga tao. Mabilis itong magtiwala. Iyong parang kaka-meet mo lang rito, magkaibigan na kayo kaagad. Kahit sa mga katulad niyang lalaki. Nginitian niya lang ito, magkatabi na sila sa pagkain sa boodle fight. But Meg was not liberated. She’s just odd. Interesting. That’s the reason why after that tree planting activity, he’s eager to get to know her even more. Bago natapos ang tree planting na iyon ay nakuha na niya ang numero nito. While he was fighting physical battles, she was passionate about mental health or social systems. Those allowed them to have deep, engaging late-night conversations noong manliligaw pa lang siya rito. Paminsan-minsan nagkikita sila kapag wala siyang trabaho. Halos isang dalawang buwan din niya itong niligawan. And when she said yes, he was text screaming in happiness. Nasa Pasay kasi ito noong mga panahong iyon at sa text lang siya nito sinagot. He rehearsed things inside his head kung ano ang gagawin niya kapag nagkita sila bilang mag-jowa na. He was so into her at kahit sa panaginip ay nahahalikan niya ito. After a week, that dream come to fruition. Katulad ng ibang magkarelasyon ay nagkakaproblema rin sila pero naayos naman iyon kaagad. Naipakilala na nga niya ito sa pamilya niya sa Palawan noong umuwi siya nakaraang Pasko. “O, Baylon. Tulala ka na naman diyan,” seryosong puna ng tinyente, dahilan para mapatingin sa kanya ang buong tropa. “Iniisip mo ‘yong dinalaw ka sa ospital, o ‘yong nasa Maynila?” Natawa nang mahina si Tikboy sa tabi ni Jazz.. “Sinasabi ko sa inyo, Sir, distracted ‘yan. Mukhang naiwan ang puso sa ospital.” “Sir naman, hindi, ah,” mabilis na pagtanggi ni Jazz, pilit na inaayos ang upo para magmukhang alerto sa harap ng opisyal. “May naalala lang ako bigla.” Ibinaba ni LT Calumpang ang kanyang baso at tiningnan nang tuwid si Jazz, nawala ang mapagbiro nitong tono at napalitan ng pagiging seryoso. “Ayusin mo ‘yan, Baylon. Kakalabas mo lang ng ospital, ayaw kong sumama ka sa susunod nating operation na lumilipad ang isip mo. Dito sa Sulu, isang segundong kawalan ng focus, buhay ang magiging kapalit. Maliwanag?” “Maliwanag, Sir,” seryosong sagot ni Jazz sabay tango. “Matatagalan tayo rito. Ang dami pa nating papataging bundok. Baka mamaya mahumaling kayo sa mga babae dito. Lalo na ikaw Leon,” sabi ng opisyal sabay tingin kay Leon. “Bakit ako lang, Sir?” palag ni Leon. “Okay lang naman na mahumaling ako kasi wala naman akong girlfriend.” “Bawal kang lumabas. Baka makabuntis ka pa,” sabi ng tinyente. “Pero puwede akong dalawin ng babae dito, Sir?” hirit ni Leon. “Puwede naman. Naka-charge na rin naman ang cell phone ko. Malinaw ang kuha ng camera niyan,” sabi ng opisyal. Natawa si Jazz na disappointed rin. Hindi nga masama ang ugali ng opisyal nila pero parang controlling naman. Ibig sabihin lang kasi niyon, hindi siya puwedeng dalawin ni Meg. Bakit pati love life nila ay pinapakialaman nito? “Kailangan ninyong mag-ingat sa ginagawa ninyo. Alam n’yo naman kung ano ang sitwasyon natin dito,” mayamaya ay malumanay na sabi ni LT Calumpang. “May intel nga iyong mistah ko na kinuyog ng taumbayan dahil nabisto. Make no mistake, gentlemen. These insurgents don't just own the mountains. They are operating right under our noses, embedded within the local populace. The community is shielding them. That is why you cannot afford a single lapse in judgment.” “Kaya nga hindi ako nakikipag-textmate sa mga babae dito kahit gaano pa sila kaganda,” sabi ni Tikboy. “Si Leon lang talaga ang walang pinipili. Kahit poste yata na may butas—” “Hindi ko naman dinadala dito sa base ah. At saka maingat naman ako,” rason ni Leon. “You only say that because you haven't been caught in their cross hairs yet. Baka mamaya magulat na lang kami nandoon ka sa loob ng lodging house at pug0t na ang ulo. Nakalimutan n’yo na ba ang training ninyo? Maghanda palagi kahit wala pa ang sitwasyon,” sermon sa kanila ni LT Calumpang. Katahimikan ang bumalot sa mesa matapos ang sermon ng tinyente. Kahit si Tikboy na mahilig magbiro ay napatitig na lang sa hita ng manok sa plato. “`Yan, makinig ka kay Sir Calumpang,” natatawang sabi ni Jazz kay Leon para naman mawala na ang tension sa paligid. “Ikaw rin, Baylon,” baling sa kanya ng tinyente. “Kung may girlfriend ka ngayon, iyon ang atupagin mo. Stop messing around with Zipper—” “Zypher iyon, Sir,” pagtatama niya sa opisyal. “Exaggerated lang si Tikboy, Sir. Maraming pasyente doon sa ospital at hindi lang ako. Saka mahal ko ang girlfriend ko kahit gano’n siya na hindi makapirme sa isang trabaho.” “Weh? Sabi mo maganda `yong Zypher na iyon, eh,” tila hindi naniniwala na sabi ni Tikboy. “Maganda ba talaga?” singit ni Leon. “Paano kung type ka no’n?” tanong ni Leon sa kanya. “Malabo iyon,” tugon ni Jazz. “Paano nga kung gusto ka?” pangungulit ni Leon. “Malamang papatulan niya,” natatawang sagot ni Tikboy. “Nagandahan nga, eh.” “Hindi mangyayari `yon,” may diin na sabi ni Jazz. “Magpapakasal na nga kami ni Meg sa mga susunod na taon.” “Matagal pa iyon. Marami pang puwedeng mangyari,” sabi ni Leon. “Oo nga. At saka mukhang type ka no’ng Zypher. Hinimas-himas pa nga niya ang braso mo. Baka sa susunod iba na ang himasin no’n,” panunukso ni Tikboy. “Next time she’ll charm your snake,” malakas ang tawa na sabi ni Leon. Napipikon na si Jazz sa mga kasama. Kung ano-ano na ang sinasabi ng mga ito. Pero naalala niya ang itsura ni Zypher, lalo na ang mga labi nito. Her sexy pouty lips. “Beautiful or not, Baylon, remember what I just said about the operational environment." Inilapag ni LT Calumpang ang plato nito sa mesa. “Intelligence works both ways. Honeypots and local symphatizers are classic insurgent tactics to gather information on troop movements. Huwag nyo munang isipin ang mga babae. Keep your head straight. I need you all to be fully operational, not compromised by some local distraction.” "Yes, sir!" sabay-sabay nilang sang-ayon. “Alam n’yo minsan okay lang na manakit ng babae,” sabi ni LT Calumpang, kumuha ng tissue, nagpahid ng kamay at nilamukot iyon. Natahimik silang lahat at napatingin sa tinyente. Sina Leon at Tikboy ay nabitin ang pagsubo ng pagkain. Tila hindi makapaniwala sa sinabi ng opisyal. Taliwas kasi iyon sa pagkakilala niya rito. LT Calumpang was well known for being a one man woman. Hindi rin ito abusàdo sa babae. Ano ang nangyari bakit iba ang lumabas sa bibig nito? “It’s okay to hurt other women’s feelings to protect your own woman,” pagtatapos ng opisyal sa gusto nitong sabihin. It's an advice he didn't expect but it was a direct roadmap for how a military man should guard his relationship. "Clear boundaries create emotional security, especially in high-stress, long-distance military relationships. Being a "gentleman" doesnt mean being polite to everyone at the expense of your girlfriend. Mahirap humanap ng tapat na babae ngayon. Huwag mong hahayaang masira 'yan ng kung sino lang dito sa paligid,” sabi pa ng opisyal. “Ikaw na talaga, Sir. Idol talaga kita,” sabi ni Tikboy na tila nahimasmasan. Pumalakpak pa ito. Bahagyang ngumiti si LT Calumpang. “Distance makes room for complications, yknow. Kaya tigil-tigilan nyo `yang mga balak nyo. Bakit hindi nyo gayahin si Thirdy? Tingnan nyo, o, ngisi-ngisi pang kumakain habang may hawak na cell phone.” Napatingin silang lahat kay Thirdy na nakaupo sa tinumbang kahoy. Medyo malayo ito sa kanila at sigurado si Jazz na hindi nito naririnig ang usapan nila. “Hindi ko alam kung sa pagkain kinikilig o sa babae,” komento ni Leon. “Mamaya cell phone na ang isubo niyan,” sabi ni LT Calumpang. Nagtawanan sila. Naramdaman yata ni Thirdy na pinag-uusapan nila ito kaya tumalikod ito sa kanila bago kumagat sa manok. “Hoy, Thirdy! Sino ba ‘yang ka-chat mo at kanina ka pa ngumingisi riyan? Baka naman binalikan ka na ng ex mo?” pang-aasar ni Tikboy. "None of your business!" sabi ni Thirdy saka ihinagis ang butó ng manok na kinain naman ng aso na nakatambay sa loob ng base.She loved what hes doing to her. The rough texture of his expert hands, the solid heat hes giving her. Ang tigas ng katawan nito nakadikit sa kanya...the broadness of his shoulders, and his commanding presence that always made her melt. His body was forged by months in the field, and right now, she just wanted to lose herself in all that solid muscle and heat. Isiniksik pa lalo ni Jazz ang mukha sa leeg niya. She gasped. For almost four months, she had starved for his warmth. now she was drowning in it. Napasandal si Meg sadibdib ni Jazz at hinayaan ang sarili na lamunin muli ng init ng yakap nito habang ang mga kamay nito ay patuloy na humihimàs sa kanya. She closed her eyes tight as she felt every calloused ridge of his fingers traced her skin. Bumaba ang kamay nito patingo sa kanyang tiyan, sa kanyang beywang. Napaungol siya nang mahina nang maramdaman niya ang matigas pagkalalakí ni Jazz na sumasayad sa kanyang likuran. Dahan-dahan ay kusa niyang itinaas ang kanyang isan
Mariing napapikit si Meg habang ninanamnam ang bawat dampi ng díla ni Jazz sa kanyang balat. Ang inít niyon ay tila nagpapakalat ng kuryente na gumagapang sa kanyang buong katawan. Isang pakiramdam na matagal na niyang hinahanap-hanap mula nang malipat ito sa Sulu. Napakapit siya nang mas mahigpit sa unan atpilit na pinipigilan ang sarili na umungól nang malakas habang patuloy siya nitong bnibigyan ng kaligayahàn gamit ang díla nito. Sa tingin niya Hindi sapat ang music at ugong ng generator kapag si Jazz na ang kasama niya at ginagawa nito iyon sa kanya. Sa bawat haplos at díla ni Jazz ay naramdaman ni Meg ang pagnanasà ng nobyo. Tila gutom na gutom itong dumidilà sa kanya, sinisimot lahat ng katas na nlalabas nya. He dippéd the tip of his tongué into her entrance. Again and again making her toes curl. He swiped his nose, and then dippéd his tongué n her entrance. "Jazz, please... huwag kang hihinto," mahinang daing ni Meg habang paulit-ulit ang marahang paggalaw ng kanyang bà
Pagkatapos nilang kumain ay nag-shower na si Meg sa banyo sa labas. Nakabantay naman si Jazz sa may pintuan. Pagkatapos niyang lumabas sa banyo ay ihinatid siya ni Jazz sa loob ng kubo at ito Naman ang naglinis ng katawan nito. Umupo si Meg sa gilid ng kama at inayos niya ang kanyang mga gamit. Hindi nagtagal ay pumasok si Jazz. Wala itong suot na t-shirt. Pinatutuyo pa rin ni Meg ang dulo ng kanyang buhok habang si Jazz naman ay dahan-dahang lumapit at naupo sa kanyang likuran. Inabot ni Jazz ang tuwalya mula sa kamay ni Meg. “Ako na,” bulong nito. Mabagal at marahan ang bawat galaw ng mga kamay ni Jazz habang pinupunasan ang basa niyang buhok. Ang bawat hagod nito ay tila nag-aalis ng pagod at tensyon sa kanyang katawan. “Ang bango mo,” sabi ni Jazz habang isinusubsob nang bahagya ang mukha nito sa kanyang leeg. "Jazz..." bulong ni Meg. Sa isang iglap, naramdaman niya ang matinding init na gumuhit pababa sa kanyang puson—isang mabilis natugon ng kanyang katawan sa bawa
Natigil sila sa ginagawa nang may kumatok. Mabilis nitong isinara ang zipper ng kanyang pantalon at inayos naman ni Meg ang sarili. “Okay ka na?” tanong sa kanya ni Jazz. Inunat pa nito ang laylayan ng suot niyang Tshirt. Tumango siya rito. Binuksan ni Jazz ang p***o upang harapin kung sino man ang kumakatok habang nakatayo lang si Meg sa likuran ng nobyo. “Bakit?” Binuksan ni Jazz ang pintuan. “Ang sarap ng pecking duck,” sabi ni Tikboy. “Lumabas na kayo kasi kakain na sabi ni Sir. Siya na ang nag-slice no’ng pecking duck na `yon. Akala ko kasi pang-litson manok ang slice. Kailangan pala manipis.” “Siraulo ka talaga!” sabi ni Jazz. "Peking duck ’yon, hindi litson manok,” natatawang pangingitaw ni Jazz. Hinawakan nito ang kanyang siko at dahan-dahan siyang hinila para ipakita kay Tikboy. Ipinakilala siya nito. “Tikboy, si Meg,” pakilala ni Jazz. “Nobya ko. Meg, si Tikboy—ang finance officer namin Dito sa base." Agad na napaayos ng tayo si Tikboy, tila nakalimutan bigla
"Akala ko talaga katapusan ko na, Meg," bulong sa kanya ni Jazz habang marahang idinidikit ang noo sa noo niya. "Akala ko magagalit si Sir Calumpang at ipatapon ako sa mas malayo.""Akala ko rin ibabalik niya ako sa Zamboanga sakay sa bangka na walang motor. Grabe ka-strict talaga ng CO nyo." Marahang natawa si Jazz. "Pero alam mo..." bulong nito at nakita niyang may nakalolokong ngiti na sumisipol sa mga labi nito. "...kung ipatapon man ako ni Sir Calumpang kahit sa pinakadulong isla ng Tawi-Tawi, okay lang. Basta ba may kasama akong magandang smúggled goods galing Zamboanga na katulad mo."Hinampas niya nang mahina ang dibdíb nito."Sira ka talaga. Nagawa mo pang magbiro pagkatapos nating mapagalitan.""Seryoso ako." Hinalikàn siya ni Jazz sa sa mga làbi. Mabilis lang iyon.Ramdam na ramdam ni Meg ang mabilis na tibok ng puso ng nobyo. Siguradong hindi na dahil sa takot kay Lt. Calumpang... "Kung alam mo lang. Miss na miss na kita," dugtong ni Jazz bago siya muling hinalikàn.Sa
Kikiligin na sana si Meg pero napansin niyang mas tila naging iritado ang Mukha ng opisyal na nakatayo sa gilid ng kubo. Naka-cross arms pa at nakamasid sa kanilang dalawa habang umiiling-iling. "Narinig ko 'yun, Baylon," sabi nito. "Subukan mong umalis sa pwesto mo mamayang gabi at ako mismo ang magbabantay sa kusina bitbit ang baríl ko. Umayos kayong dalawa." Agad na napatuwid ng tayo si Jazz. "Sir, yes, sir. Magbe-behave ako, sir." Lt. Calumpang stared at Jazz's terrified posture for three long seconds. The silence in the compound was deafening as everyone waited for the hammer to fall. Pero sa halip na sigaw ay isang malakas na tawa ang lumabas sa bibig ng opisyal. "Tado ka, Baylon! Tingnan mo nga 'yang mukha mo. Mukha kang maiiyak," tawang-tawang sabi ni Lt. Calumpang habang umiiling. Napakurap si Jazz na parang nalito. "S-Sir?" "Akala mo naman totoong itatapon ko ang jowa mo sa kusina," sabi ng opisyal habang pinapahid ang kaunting luha sa mata sa katatawa. "Masyado







