Masuk“สักปีหน้า เด็ก ๆ โตขึ้นอีกหน่อย เราน่าจะพากันไปเที่ยวทั้งครอบครัวนะ” พี่สาวของไลออนเป็นคนเปิดประเด็นขึ้นมา เพราะเธอเองก็คิดถึงครอบครัวตัวเองทางฝั่งนี้มาก ๆ แต่ด้วยภาระเรื่องลูก ๆ และงานของสามีทำให้เธอขยับตัวไปไหนมาไหนลำบาก“งั้นให้เหมาเครื่องบินไปทัวร์ยุโรปกันสักสองเดือนดีไหม?” ไลออนเองก็เหมือนจะเห
เสียงถาโถมกายเข้าหาเนื้อแนบเนื้อดังกังวาน ตับ ตับ ตับ...เตียงขนาดใหญ่โยกย้ายไปตามแรงขับเคลื่อน คนตัวเล็กยกมือขึ้นปิดริมฝีปากตัวเองแน่นไม่ให้เปล่งเสียงครางออกมาแม้ว่าจะทั้งจุกและเจ็บในช่วงแรก ๆ ริมฝีปากร้อนไซ้ตามลำคอก่อนจะลงไปบีบสองเต้าและสลับดูดดื่มน้ำนมสดจากเต้าของเธอ พร้อมกับขย่มเข้าหาไปพลาง ๆ บี
สามเดือนต่อมา แสงแดดอ่อนยามเช้าสาดเข้ามาทางหน้าต่างห้องนอนใหญ่ที่ถูกดัดแปลงให้เหมาะสำหรับเลี้ยงเด็กอ่อน เสียงหัวเราะคิกคักเบา ๆ ดังขึ้นจากมุมห้อง ลิเดียกำลังนั่งพิงหมอนสามเหลี่ยม มือหนึ่งประคองลูกสาวตัวน้อย“ลูน่า” ที่กำลังดื่มนมจากอกแม่อย่างเพลิดเพลิน ส่วนอีกมุมหนึ่งของเตียง ไลออนกำลังนั่งกับลูกช
ณ ห้องคลอด โรงพยาบาลฮ่องกงวันที่ 31 ธันวาคมเวลา 23:30 น.เสียงร้องครวญครางของลิเดียดังก้องไปทั่วห้องคลอด เธอกัดฟันแน่น พยายามสูดลมหายใจเข้าออกตามที่หมอแนะนำ ความเจ็บปวดที่บีบรัดทั่วร่างทำให้เธอแทบหมดแรง ไลออนยืนอยู่ข้างเตียงไม่ห่าง มือใหญ่ของเขากอบกุมมือเล็กของเธอแน่นจนเธอรู้สึกถึงความอบอุ่นนั้น“
“คืนนี้มันสวยงามราวกับความฝันเลยนะคะ” ลิเดียพูดเบา ๆ เสียงของเธอแทบจะกลมกลืนไปกับสายลม แต่ไลออนได้ยินทุกคำชัดเจน“แต่มันไม่ใช่แค่ฝันนะ… เพราะเราสองคนทำให้มันกลายเป็นความจริงแล้วนี่ไง” น้ำเสียงของเขาหนักแน่น แฝงความรักและความมุ่งมั่นลิเดียหันหน้าขึ้นมาสบตาเขา ใบหน้าของเธออยู่ใกล้เพียงลมหายใจเดียว ไล
“ยังไม่หิวน่ะ ว่าแต่นี่ทำกระทงเองเหรอเลย?” เขายิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะยื่นมือใหญ่จับกลีบดอกบัวมาวางบนใบตองตามเธอ ซึ่งใบตองก็แหลกคามือของเขาเลย“….” ร่างสูงยิ้มเจื่อน ๆ เพราะจากที่จะช่วยทำน่าจะช่วยพังกระทงเสียมากกว่า“มือหนักแบบคุณน่ะ นั่งมองเฉย ๆ ดีกว่านะคะ” ลิเดียหยุดมือที่กำลังจัดดอกไม้แล้วหันมามองเขา
ลิเดียสะอึกไปกับคำพูดของเขา แต่เธอไม่ตอบกลับอะไรอีก เธอรู้ดีว่าการเถียงไปไม่มีประโยชน์ ในหัวของเธอหมุนวนด้วยความเจ็บปวดและความรู้สึกสิ้นหวัง เธอหันไปมองที่หมอนที่เขาโยนลงไปบนพื้นข้างเตียงด้วยความรู้สึกเจ็บปวดจนพูดอะไรไม่ออกเลย“...อื้อ...ค่ะ....” ลิเดียยกมือขึ้นปิดริมฝีปากตัวเองไม่ให้เสียงสะอื้นมันด
“กูไม่ได้หึง” ไลออนพูดเสียงเข้มแต่แฝงไปด้วยความหงุดหงิด เขาก้มลงพ่นควันซิการ์ออกมาเบา ๆ แต่ก็ยังหันไปมองที่ประตูห้องซึ่งลิเดียเพิ่งเดินออกไปออสตินหัวเราะในลำคอเบา ๆ ก่อนจะนั่งเอนตัวขึ้นมาข้างหน้า ใบหน้าของเขายังคงแสดงความสนุกสนานกับสถานการณ์ตรงหน้า ดวงตาคมมองตรงไปยังไลออนด้วยความอยากรู้อยากเห็น“แต
“พี่พอจะรู้จักแม่บ้านที่มาเสิร์ฟอาหารให้ฉันเมื่อวันก่อนใช่ไหมคะ?” ลิเดียถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนและไม่เร่งเร้า แม่บ้านหยุดมือที่กำลังจัดผ้าเช็ดตัวลงครู่หนึ่ง เธอค่อย ๆ หันมามองลิเดียด้วยสีหน้าที่เรียบนิ่ง ราวกับว่ากำลังประเมินสถานการณ์บางอย่าง เธอยิ้มบาง ๆ แต่ดวงตากลับนิ่งเหมือนหุ่นยนต์“ดิฉันไม่ท
“อะ อ๊ะ!!” ลิเดียครางเสียงแผ่วพลางกระตุกเร่า ๆ ความรู้สึกมันหวิวและหลุดไปชั่ววูบหนึ่งเลย ทุกอย่างขาวโพลนและช่องท้องมันหวิว ๆ โหวงมันดีมาก ๆ อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน มันดี...ดีจนเธอรู้สึกอยากโดนลิ้นของเขาอีกหลาย ๆ ครั้งในระหว่างที่ลิเดียยังคงค้างอยู่ในห้วงอารมณ์เสียวสะท้านนั้น ไลออนก็ยังคงไล่ขบเม้มเนิ



![ไฟรักเพลิงสวาท [PWP] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



